koop tickets online

Ambitie - Gianni Bruno

Gianni Bruno is reeds van jongs af aan aanzien als een groot talent.  Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij zijn jeugdopleiding kreeg bij Standard en Lille.  Zijn beroepscarrière speelde zich tot nu toe enkel in het buitenland af, nl. in Frankrijk en in Rusland.De openingswedstrijd van dit seizoen is meteen zijn officieel debuut in de Belgische competitie.  Dit interview met Gianni, zeer sympathieke jongen en een vlotte prater, is meteen het tweede opeenvolgende – na eerder deze week Benjamin Delacourt – met een Rijselse link.

Je naam verraadt je Italiaanse roots?

Mijn grootouders zijn inwijkelingen.  Mijn ouders zijn in Italië geboren, maar kwamen met hun ouders op zeer jonge leeftijd naar België.  Ikzelf zag het levenslicht in Luik, maar eveneens met de Italiaanse nationaliteit.  Toen ik op mijn vijftiende zou opgeroepen worden voor de nationale jeugdelftallen vroeg de voetbalbond me om ook de Belgische nationaliteit  aan te nemen.  Dat was geen probleem gezien ik in België geboren was.  Op die manier bekwam ik de dubbele nationaliteit.

Je vader was jeugdtrainer bij RFC Liège en het is dan ook niet verwonderlijk dat je daar voor het eerst tegen een bal trapte?

Klopt.  Mijn vader heeft een trainersdiploma en trainde o.a. ook kleinere ploegen.  Nadien deed hij ook scouting voor ploegen uit 1e en 2e klasse.  Hij ging dus veel wedstrijden bekijken en in het weekend vergezelde ik hem. Ik zag dus veel ploegen aan het werk.  Toen ik vijf jaar was (1996) trainde mijn vader de jeugd van RFC Liège.  Mijn oudere broer speelde er ook, de stap was vlug gezet.  Ik volgde dus mijn vader en broer.

Met de Luikse traditieploeg ging het financieel niet goed en in 2000 stapte je over naar de jeugdwerking van Standard?

Standard wou reeds enkele jaren dat ik bij hen tekende maar mijn vader was daar niet voor te vinden.  Hij was immers ook Club Luik supporter…  Toen de gebroeders Mpenza bij Standard tekenden, ik was een grote fan van hen, wou ik per se wel naar de Rouches.  Toen Standard dan opnieuw aanklopte mocht ik wel van mijn pa.

Na zeven jaar jeugdvoetbal bij Standard trok je naar het Franse Lille, ondanks een aanbod van “de Rouches”?

Lille volgde mij reeds van een jaar voordien.  Toen kwam er een concreet voorstel .  De dag dat ik besliste om te tekenen kwam er een voorstel van Standard. D’Onofrio contacteerde mijn vader, maar die gaf hem te kennen dat ik mijn beslissing reeds genomen had.

"Ik ben heel blij terug in België te zijn."

Je doorliep verder de jeugdrangen bij Lille (2007-2011) om vervolgens je debuut te maken bij de eerste ploeg. Meteen de start van een passage bij enkele Franse ploegen?

Inderdaad.  Tijdens het seizoen 2013-2014 werd ik uitgeleend aan Bastia.  Toen werd ik getransfereerd naar Evian, waar ik een contract voor vier seizoenen tekende.  Daar klikte het niet zo goed met de coach.  Na zes maand werd ik uitgeleend aan FC Lorient.  Na dat seizoen keerde ik terug naar Evian, maar die waren gedegradeerd naar D2.  Toen speelde ik zes maanden met Evian in tweede afdeling en vertrok vervolgens naar Rusland.In Evian vond ik immers geen plezier meer in het voetbal.  Ik voelde me niet goed in de stad.  Ook met de supporters verliep het niet vlot.  We speelden niet goed, haalden geen goede resultaten, het klikte niet met de coach, kortom: geen goede ervaring. 

In Rusland, bij Krylya Sovetov Samara, kon je het beter vinden.  O.a. bij coach Franky Vercauteren?

De timing van de competitie is daar anders.  Ik speelde twee maand onder Franky Vercauteren.  Hij wou me behouden en Evian leende me nog een jaar uit.  Ik speelde onder Vercauteren de vier eerste competitiewedstrijden en raakte dan gekwetst en was vijf maand out (met o.a. revalidatie in België).  Bij mijn terugkeer, in maart dit jaar, was mijnheer Vercauteren ontslagen en speelde ik de twee/drie  laatste maanden terug mee met Samara.  Dit was onder de Russische trainer Vadir Skripchenko.  De man sprak enkel Russisch, maar er was wel 24/24 een vertaler tegenwoordig.  Ik moest me echter wel opnieuw bewijzen gezien hij me niet kende, maar ik genoot zijn vertrouwen.  Zo viel ik eerst tweemaal in om daarna de tien slotwedstrijden te spelen.  Hij speelde me wel meer op de rechterflank uit dan op mijn favoriete centrale positie.  

Samara is een grote Russische stad.  Hoe was het om daar te leven?

Er leven ruim 1.200.000 mensen in Samara.  Het is een uur vliegen van Moskou.  Laat ons zeggen dat ze “un peu à retard” zijn, een beetje achter op onze moderne Europese wereld.  Ze zijn  niet even modern ingesteld als hier.   De mensen zijn er ook wat koud, meer gesloten.  Ik kende er echter geen problemen.  Op voetbalgebied verliep alles vlot.  De club was goed georganiseerd en ik maakte er heel wat vrienden.  Het was er goed voetballen en het was een goede ervaring voor mij.  Ik blik er zeer positief op terug!

Was je er alleen?  Ben je gehuwd?

Ik ben niet gehuwd maar sinds een jaar verloofd.  In september zijn we reeds negen jaar “samen”.  Zij verbleef een twee/drie maand bij mij in Rusland.

Je was ondertussen een vrije speler?

Ik lag nog onder contract bij Evian, maar de ploeg is tijdens mijn verblijf in Rusland failliet gegaan.  Vandaar ben ik vrij.

Reeds geruime tijd gaf je te kennen graag naar België terug te keren.  Er was reeds eerder interesse uit de hoek van Standard, Z.-Waregem, Moeskroen, YR KV Mechelen, …  Jij wou naar een ploeg met “un bon projet” .  Die heb je hier dus gevonden?

Mijn oorspronkelijke bedoeling was om in 1A te spelen.  Het is er echter moeilijk om een goed project te vinden waar ik in pas.  Sommigen haakten ook af op mijn loon/tranferkosten.  Doordat ik ondertussen een vrije speler ben, veranderde de situatie. Ik keek even de kat uit de boom.  Toen kreeg ik een telefoontje van mijnheer Riga die me perfect uitlegde wat de ambities van Cercle waren, de verhoudingen met Monaco, de doelstelling om kampioen te spelen, enz…
We hadden er beiden een goed gevoel bij en het contract volgde snel.

"Ik hoop dat we een super seizoen beleven en dat de supporters met plezier naar het stadion komen."

Een mediatitel was dat je via “la petite porte” terug naar België kwam maar dat dit wellicht geen slechte keuze is?  Naast de mogelijkheid om kampioen te spelen is er nog altijd de mogelijke deelname aan PO2 om je hogerop in de kijker te spelen?

Vooreerst wil ik hier spelen om kampioen te worden!  Ik voetbal nu reeds drie/vier jaar tegen de degradatie.  Het ging weliswaar om ploegen uit eerste klasse, maar die toch speelden om niet te degraderen.  Ik hoopte eindelijk eens te voetballen bij een ploeg waar de doelstelling “stijgen” is.  Het is zo dat voor een aanvaller het beter acteren is bij een ploeg die speelt om te winnen dan bij een ploeg die speelt om niet te verliezen…  Het project van Cercle is om kampioen te spelen.  Het is inderdaad zo dat ik via “la petite porte” België terug binnenkom, maar het zal voor mij mogelijks de grote poort openen.

Komende week, tijdens de openingswedstrijd op Westerlo, speel je je eerste officiële wedstrijd in de Belgische competitie.

Daar kijk ik echt naar uit.  Ik ben heel blij terug in België te zijn.  Dit vooral ook voor mijn familie.  Nu kunnen ze maximaal aanwezig zijn om naar me te komen kijken.  Voorheen zat ik telkens echt ver weg van Luik…  

Waar ga je wonen?

Ik betrek binnenkort een appartement dichtbij het centrum.  “J’adorre la ville de Bruges”!  Ook in Luik heb ik samen met mijn vriendin een appartement.  Zo kan ik ook af en toe in Luik verblijven, een stad waarvan ik eveneens hou, en zo ver rijden is het nu ook niet.

Wat verwacht je, voor jou persoonlijk en voor de ploeg, van het komende seizoen?

Persoonlijk hoop ik de ploeg te helpen met een zo groot mogelijk aantal doelpunten of beslissende voorzetten.  De ploeg helpen overwinningen te behalen, regelmatig te zijn gedurende het ganse seizoen en gespaard te blijven van blessures. Ik hoop van harte dat we een heel goede groep kunnen smeden.  Er zit heel veel individuele kwaliteit in.    Nu komt het er op aan er een groep van te maken.  Zonder het groepsgevoel kun je geen wedstrijd winnen.  Het is belangrijk om goed samen te werken en een goede mentaliteit te creëren.   Men heeft hier gepoogd om een zeer goed team samen te stellen, een mooi project, zeer professioneel.  Ik hoop dat we een super seizoen beleven en dat de supporters met plezier naar het stadion komen. 

Tot slot, weet je dat er een goede vriendschapsband bestaat tussen de supporters van Cercle en die van RFC Liège?

Ik heb daaromtrent iets gezien op het internet.  Best leuk.  Het was uiteindelijk mijn eerste ploeg.

(Georges Debacker)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 239)

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 239)
(periode van 04-11-1961 -> 11-11-1961)

  • Cercle

Cercle had van de komst van Beerschot geprofiteerd om een kostbaar puntje in de wacht te slepen.  Konden de groen-zwarten dit herhalen tegen de rood-witte stadsgenoten van Beerschot ?  Op de negende speeldag kregen ze alvast de kans om, in eigen huis hun puntensaldo wat aan te dikken…

Cercle Brugge – Antwerp F.C. 3-1  -  Geestdrift en strijdvaardigheid aan de basis…

“Zelfs als Cercle met zware cijfers op Olympic, Club Luik en Standard geklopt werd, was de sportpers het eens om te zeggen dat de Brugse nieuwelingen goed en aantrekkelijk voetbal speelden, maar opvallend de nodige kracht, hardheid en snelheid misten om nu reeds in eerste klasse volwaardig te renderen.  In andere woorden gezegd, de groen-zwarten waren te braaf en lieten zich te gemakkelijk maneuvreren door meer geroutineerde en geharde tegenstrevers, die reeds jaren het klappen van de zweep kennen.  En zie, in een paar weken is dit volkomen veranderd.  Cercle, die noodzakelijkerwijze naar het defensieve wapen greep, heeft zowel tegen Beerschot als tegen Antwerp met klank bewezen, wel de onontbeerlijke geestdrift en wilskracht te kunnen opbrengen om voor de broodnodige puntjes te kunnen vechten en dit met een verrassend succes.  Het waren immers in het bijzonder voornoemde factoren die de nochtans fel gehavende Brugse ploeg toegelaten heeft de “mennekens” in bedwang te houden en thans Antwerp haar eerste nederlaag op verplaatsing toe te dienen.  Alhoewel de groen-zwarten op papier geen schijn van kans werd toegekend om de Sinjoren ook maar enigszins te bedreigen, zijn ze er niet alleen in geslaagd door een stevige verdediging de roodbroeken te remmen, maar ook en vooral door hun snedige en geestdriftige uitvallen de Antwerpdefensie uit haar evenwicht te krijgen en tot driemaal toe te verrassen !  Overdreven was dat zelfs niet eens, want met een tikje meer beheersing vanwege Daels en Notteboom waren er beslist nog een paar doelpunten bijgekomen.  Reden om laatstgenoemde Cerclespelers hiervoor een steen te werpen is er echter in geen geval, evenmin als naar Wittevrongel wiens flater het enige doelpunt der gasten meebracht, want allen hebben zich als één man en met ware leeuwenmoed in de harde strijd geworpen.  Deze hebben ze trouwens ruim verdiend tot een goed einde gebracht, hetgeen een juiste beloning was voor hun allesgevend en niet-versagend presteren.  Want aan het verdiende van de lokale overwinning was er niet het minst te tornen daar waar Antwerp voor haar verlies weinig verontschuldigingen kan doen gelden, tenzij het uitvallen van back Adriaensens en vooral het feit dat zij in een slechte dag was…


Technische  krabbels…
Cercle Brugge  -  Antwerp F.C.  3-1


- opkomst : 9.000 toeschouwers.
- terrein : uitstekende staat.
- weersgesteldheid : aanvankelijk betrokken, daarna zon, lichte wind dwars over ’t veld.
- leiding : ref. Casteleyn, bevredigend.
- fair-play : bijna voorbeeldig.
- corners : Cercle 4, Antwerp 6.
- doelpunten : 25’ Daels 1-0, 42’ Notteboom 2-0, 47’ Declers 2-1, 57’ Notteboom 3-1.
- Cercle : Mortier, Serru, Decock, Baas, Wittevrongel, Demey, Notteboom, Daels, Michiels,
  De Caluwé, Orlans.
- Antwerp : Cooremans, Wouters, Adriaensens, Mees, Van Ginderen, Janssens, Beyers, Deckers, Van Gool, Bohez, Reniers.

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Pablo Vermote

SHOT sprak met … Pablo Vermote 

Content creative” & jeugdtrainer


“Misschien niet de beste, maar wel de mooiste vereniging van ‘t land…” We spraken Pablo Vermote, de man die sinds enkele maanden samen met het communicatieteam o.a. de sociale media bij de Vereniging stoffeert. We leerden de sympathieke Bruggeling kennen een dag voor de aftrap tegen Union St. Gillis. Of hoe de liefde voor Cercle nog maar eens een stem en een gezicht kreeg.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … John Fiers

SHOT sprak met … John Fiers

Aanspreekpunt Persoonlijk Integriteit (API)

Heden ten dage rusten er heel wat verplichtingen op onze voetbalploegen.  Zo is vanaf 2023 een “aanspreekpunt Persoonlijke Integriteit” vereist.  Bij de Cercle-jeugd zal deze taak ingevuld worden door John Fiers.
Dat John, met heel wat Cercle-achtergrond, niet in een onbekend avontuur stapt, moge duidelijk zijn na het volgende gesprek dat ik met hem had.

Ik wou starten met de klassieke vraag “stel uzelf eens voor”, maar kreeg meteen ook het antwoord mee op pakweg de volgende drie vragen op mijn lijstje.  Lees dus even mee:

Ik ben geboren in Oostende en heb net een carrière achter de rug bij Defensie.  Daar was mijn taak enerzijds mekanieker vliegtuigen, maar daarnaast ook een vijftiental jaar vertrouwenspersoon.  Ik werkte voor de “Preventieadviseur psychosociale aspecten” (stond ook in voor zo’n 6000 personeelsleden van Defensie – ook in internationale humanitaire operaties) en was tevens milieucoördinator.  Ik werk ook voor “Voetbal Vlaanderen” als clubondersteuner.  Ik heb een zestigtal Provinciale, Interprovinciale en gewestelijke ploegen onder mijn bevoegdheid.  Die bezoek ik een tweetal maal per seizoen.  Ik ben ook lesgever aan de Vlaamse trainersschool.  Daar geef ik de “Uefa C” en “instructeur B”.

Sinds kort ben ik op pensioen en de TVJO (Technisch Verantwoordelijke Jeugd Opleiding) en ATVJO (adjunct) vroegen mij om de functie op te nemen van API.  Vanaf 2023 wordt dit een verplichting.  Gezien mijn verleden stemde ik toe.  Een twintig jaar terug was ik zo’n negen jaar actief bij de Cercle-jeugd.  Mijn twee zonen speelden er ook.  Ik was er trainer, jeugdcoördinator, organiseerde er als eerste de sportkampen en ook bij het International Yought Soccer Challenge Tornooi was ik een drijvende kracht.  Ik mag zeggen dat ik een “groen hart” heb.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 238)

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 238)
(periode van 21-10-1961 -> 28-10-1961)

  • Cercle

De volgende wedstrijd, een uitwedstrijd, beloofde alvast geen gemakkelijke match te worden.  En dat was dan nog zacht uitgedrukt.  De groen-zwarten dienden het immers op te nemen tegen landskampioen Standard.  Maar gelukkig moet elke wedstrijd altijd gespeeld worden en dat maakt het altijd toch weer spannend.  De verrassing van een onverwacht resultaat, punten halen waar niemand die voorzien had,…  Zou ook Cercle, in een begenadigde dag, daar eventueel toe in staat zijn ?  “Veritas” spoorde, in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad”, mee richting Luik en hoopte er alvast het beste van… :

Standard Luik – Cercle Brugge 7-1  –  De Luikse kampioenen op hun best !

“Voor het eerst dit seizoen konden de Belgische kampioenen met hun voltallige samenstelling opkomen en Cercle heeft daarvan de gevolgen moeten dragen : niet minder dan zeven maal moest een nochtans voortreffelijke Mortier zich omdraaien en het hadden er nog meer kunnen zijn ware het niet dat de Rouches tijdens de laatste 20 minuten het wat gemakkelijker opnamen.  Het dient gezegd dat Standard op ons een grootse indruk heeft gelaten : vooral de voorhoede, waarbij wij vooral Claessen en Crossan opmerkten, was niet te houden en het gaf de indruk dat de Luikenaars op deze genadedag wellicht de beste ploegen hadden baas gekund.  Hun overwicht was bijwijlen zo groot dat zelfs back Vliers mee in de aanval kwam.  In ieder geval namen de lokalen volledig het middenveld voor zich en het duo Bolzée-Houf, daarin geholpen door de onvermoeibare Ier Crossan, kon zich vanzelfsprekend volkomen uitleven.  Hoeveel keren Houf keeper Mortier onder vuur nam kunnen wij zelfs bij benadering niet schatten, feit is in ieder geval dat de groen-zwarten, die dan nog gevoelig gehandicapt waren na de rust door het uitvallen van Perot, een ware voetballes kregen.  Na de zevende competitiedag moeten wij vooral vaststellen dat het Cercle nog steeds mangelt aan snelheid : het ritme van de hoogste klasse hebben de groen-zwarten nog steeds niet vast.  Indien men het middenveld onvoorwaardelijk aan de tegenstrever prijsgeeft, is het noodzakelijk dat de tegenaanval buitengewoon snel afgewerkt wordt om verrassend te zijn, vermits de aanvallers steeds numeriek in de minderheid zijn.  Welnu, wat zien wij : telkens Nemes of Michiels in het bezit van de bal komen, wandelen zij omzeggens vooruit, tot er voldoende medespelers mee zijn, doch intussen zijn de puntspelers natuurlijk gemarkeerd en is alle gevaar bezworen.  Wat een verschil met Richard Orlans, die thans beter speelt dan in zijn glorietijd bij Gantoise.  Deze gaat in één tijd recht naar doel en samen met Bailliu kan hij een bestendig gevaar voor de tegenstrevers betekenen, indien hij oordeelkundig aan het werk gezet wordt.  De Gentse postbediende was op Sclessin weer op zijn best en met een tikje meeval had hij zeker twee doelpunten gescoord.  De eerste keer een vijftal minuten voor de pauze, toen de stand 2-0 was en een slecht ontzetten van de Waalse stopper Marchal Orlans alleen voor Nicolay bracht en de scheidsrechter voor ingebeeld handspel floot…  Op de tegenaanval werd het echter 3-0 in plaats van 2-1 !  De tweede keer na amper twintig seconden in de 2e helft, toen Richard vanop 20 meter een fantastische kei afvuurde, die helaas tegen de binnenkant van de paal te pletter sloeg en die Bailliu dan voor de open doelmond hoog over zette.  Hebben wij reeds de twee verdienstelijkste Cerclespelers vermeld : Orlans, die de vergelijking met Paeschen glansrijk zou winnen en van het opgetogen Standardpubliek na de wedstrijd bij het verlaten van het terrein, een ware ovatie in ontvangst mocht nemen, en Mortier die vooral in de 2e helft minstens een half dozijn zekere doelpunten voorkwam, dan konden verder alleen Bailliu, voor zijn onverpoosd zwoegen, Vanderhaeghen in mindere en De Caluwé in meerdere mate, voldoen.  De anderen moeten op de eerste plaats sneller gaan spelen, zo niet zal Cercle nog dikwijls dergelijke pillen te slikken krijgen.  Wellicht kan ook het feit dat de groen-zwarten gedurende praktisch de ganse 2e time met tien man moesten spelen (Perot moest immers definitief het veld verlaten aan de 55e min.), ter verontschuldiging worden ingeroepen…”


Technische  krabbels…
Standard Luik  -  Cercle Brugge  7-1


opkomst : 25.000 toeschouwers, spijt de tramstaking.
leiding : ref. Dandois, een tikje home-getint.
weersgesteldheid : ideaal om te voetballen, met evenwel een lage hinderende zon.
terrein : zeer goed.
fair-play : hard doch correct.
corners : Standard 6, Cercle 4.
doelpunten :
  4e min. : de wedstrijd was amper 4 minuten oud, toen Crossan –wat een reuzespeler– de
  heroptredende Semmeling lanceerde.  Decock was genoodzaakt een foutieve sliding uit te
  voeren om de lokale rechtsbuiten te stoppen : de free-kick werd ver over de hoofden voor
  doel gezet, waar Paeschen met het hoofd hernam en Sztany de beslissende toets gaf : 1-0.
  12e min. : een prachtig persoonlijk staaltje van Claessen, die de ganse defensie oprolde,
  Mortier uit zijn kooi lokte en met een grondscherend schot raak besloot : 2-0.
  42e min. : Crossan dreef met de bal op, zette gemeten voor aan de spurtende Sztany, die een
  boogballetje voor doel plaatste, waar Mortier in duel met Claessen, de bal wegsloeg in de
  voeten van Crossan die in de vlucht nummer drie scoorde : 3-0.
  Ondertussen had Cercle nochtans een niet onaardige repliek gegeven en zo voorkwam
  Nicolay een zeker doelpunt met in de voeten van de vlugge Orlans te duikelen en had
  Bailliu van een niet een scherpe voorzet van Nemes gerateerd, toen de Waalse portier
  geklopt scheen.  Het onontbeerlijke tikje geluk was er evenwel niet bij.  In het begin van de
  2e helft werd Perot aan de knie gewond bij een balbetwisting met Sztany.  Hij sukkelde nog
  een paar minuten mee vooraan, doch moest weldra definitief het veld verlaten.  Dank zij
  deze numerieke meerderheid zou Standard dan aan een ware demonstratie van efficiënt
  voetbal beginnen en op amper een goed kwartier wezen de bordjes 7-0.
  54e min. : een afgeweerd schot van Claessen, Paeschen schoot raak in de verste hoek : 4-0.
  58e min. : een prachtige volée van Claessen : 5-0.
  65e min. : op hoekschop plaatste Crossan tegen de paal, Claessen hernam van dichtbij : 6-0.
  69e min. : een achterwaartse pas van Paeschen naar Crossan gevolgd door een puik
  vluchtschot van de Ier : 7-0.
  Het zou Bailliu zijn die enkele minuten voor het einde het verdiend eerreddend doeltje voor
  Cercle scoorde toen hij met een mooi schot van even buiten het strafschopgebied, Nicolay
  het nakijken gaf : 7-1.
Standard : Nicolay, Vliers, Thellin, Bolzée, Marchal, Houf, Semmeling, Sztany, Claessen,
  Crossan, Paeschen.
Cercle : Mortier, Vanderhaeghen, Decock, Perot, Wittevrongel, De Caluwé, Desmaele,
  Michiels, Nemes, Bailliu, Orlans. 
 


De (meeste) Cerclesupporters hadden zich tot nog toe afwachtend opgesteld in de hoop dat er snel een positieve kentering zou komen.  Na de zware nederlaag op Standard besloot een zekere J.V.S. uit Assebroek in zijn pen te klimmen om eens flink zijn groeiend ongenoegen te spuien… :

Open brief van een Cerclesupporter… - Maak ermee gedaan, jongens !

“Waarmee ?  Met dat minderwaardigheidscomplex waarmee ge elke zondag het plein oprent.  Maak ermee gedaan, schudt het van u af, zet er de studs in.  De commentators in pers, radio en televisie herhalen het iedere week : ge speelt goed voetbal.  Waaraan twijfelt ge dan nog ?  Ge kent het, even goed als eender wie.  Heb toch geloof in eigen kunde.  Dat ge de Brugse derby verloren hebt, en dat ge nu tegen Standard een flinke rammeling gekregen hebt ?  Dat is juist.  En wat dan nog ?  Kijk, jongens, wij supporters verwachten geen mirakelen.  Wij weten dat ge leergeld moet betalen, en veel.  Wij vragen niet dat ge elke zondag zoudt winnen.  Maar wat we wel vragen is dat ge u in iedere match zoudt inzetten, voor uw volle waarde, met al uw kunde, en met al uw wilskracht.  Dat ge zoudt vechten voor elke bal, gedurende 90 minuten.  Voetbal is zeker geen stierengevecht, maar het is ook geen spel voor oude juffers.  Eerbiedig de regels van de sportiviteit, maar bijt een beetje harder van u af.  Laat u niet langer meer intimideren door namen, maar intimideer zelf door kloeke vastberadenheid.  Wij zijn niet belust op een Verviersreputatie, maar met de faam van “gemakkelijke” ploeg kunt ge er onmogelijk komen.  En vooral, vergeet niet, dat een match 90 minuten duurt, en dat ge geen half uur nodig hebt om een paar doelpunten te maken.  Van trainer Delfour vragen wij ook iets.  Wij hebben volle vertrouwen in hem.  Wij weten dat hij het ABC van het voetbalspel volledig onder de knie heeft.  Met groot genoegen hebben wij sinds drie jaar de individuele vooruitgang der spelers kunnen volgen.  Het voorbereidend werk is af tot in de puntjes.  En nu vragen wij hem : asjeblieft, leer de groen-zwarten nu ook eens doelpunten maken.  Aan het Cerclebestuur vragen wij : spaar uw aanmoedigingen niet, onder gelijk welke vorm.  Wees niet krenterig.  Na al de inspanningen die u reeds gedaan hebt, moet u resoluut uw kans gaan, zonder aarzelen, want mogelijk hangt het behoud daarvan af.  En vooral : wordt er wel voldoende aandacht besteed aan de “mental training” ?  Wij, supporters, hebben ten slotte ook iets te doen.  Laten wij onze kritiek thuis, en brengen wij onze beste stem mee.  Laten wij een beetje minder braaf en een beetje meer… fanatiek zijn.  Op een voetbalterrein mag gerust een beetje herrie zijn, de tribune zal niet invallen.  Wij moeten de stemming maken, de WINST-stemming.  Komaan, mensen, allen aan één touw, en het ZAL gaan !”

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Ward Faes

SHOT sprak met … Ward Faes

Een Cercleman in dienst bij Cercle

Home is where the heart is. Ward Faes ging eind 2021 bij Cercle aan de slag als juridisch en financieel bediende. Hij is eveneens de nieuwbakken AML-officer voor Groen Zwart. We spraken de sympathieke Ruddervoordenaar daags voor het aftrappen tegen Zulte Waregem en kregen een inkijk in het dagelijkse reilen en zeilen van de Vereniging.

Lees meer