koop tickets online

Cercle en Brugge door de jaren heen (deel 207)

(periode van 20-08-1960 -> 20-08-1960)

* Cercle

Het nieuwe voetbalseizoen naderde met rasse schreden.  Hoog tijd dus om te kijken hoe de conditie van de groen-zwarten er voor stond.  En, hoe kon dit beter dan door enkele pittige oefenwedstrijden op het programma te plaatsen ?

“Veelbelovende oefenmatchen te Brugge” – “Cercle – Beerschot AC” : “Het mag gezegd dat Cercle op veelbelovende wijze het nieuw voetbalseizoen tegemoet gaat.  Er werden immers reeds twee oefenmatchen betwist die in grote lijnen voldoening schonken.  Te Charleville werd nipt met 2-1 verloren tegen de Franse eersteklasser FC Rouen terwijl op half-oogst in Nederland een mooie en verdiende 1-2 zege werd geboekt tegen Breda.  In dit laatste treffen lukte de nieuwe aanwinst W. Lambert een prachtdoel terwijl Notteboom het winninggoal scoorde.  De Hongaar Locskai, die na de rust Desmaele als linksbuiten verving, liet eveneens een gunstige indruk.  De zieke Baas diende belet te geven en werd terdege gedoebleerd door Wittewrongel.
Heden zaterdag, te 18 uur, zet Cercle op eigen terrein haar kompetitievoorbereiding verder met een oefenmatch tegen niemand minder dan de Antwerpse eersteklasser Beerschot.  Voor de groen-zwarten wordt het zeker een zware test, al menen we dat het toch op zulk geen ramp zal uitdraaien als verleden jaar.  De Sinjoren zullen het niettemin ernstig opnemen en er alles op zetten om op punt te komen.  Het bewijs hiervan is dat volgende vijftien “mannekens” de reis naar Brugge zullen meemaken : Smolders, Gernaey, Wouters, Schroeyens, Weyn, Raskin, Van Hemelryck, Huysmans, Vanhostayen, Van Acker, Rik Coppens, Drieskens, De Borger, Zaman en Et. Coppens.  Allemaal bekende spelers waarbij ook de duurste transfer van het jaar Drieskens van Lommel, waarvan veel goeds verteld wordt.
Cercle van haar kant zal het met volgende opstelling proberen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittewrongel, Demey, W. Lambert, Buyse, Bailliu, Michiels en de Hongaar Locskai.  Verder zullen ook Desmaele, Acket, Notteboom, Daels en de Hongaar Gaal tijdens deze match getest worden.”

* Brugge

* Als een agent de baan op moet om een opdracht uit te voeren kunnen de weersomstandigheden wel eens tegen zitten.  Dan is het altijd meegenomen als er extra kleding ter beschikking is om de weerselementen in iets comfortabeler omstandigheden te trotseren.  Burgemeester Pierre Vandamme had oog voor deze situatie en besloot om de daad bij het woord te voegen : “Brugse politiemannen tegen regen en wind beschermd” : “Burgemeester Vandamme heeft twaalf plastieken regenmantels aangekocht om de dienstdoende politiemannen te beschermen tegen regen en wind.  De wetsdienaars zijn uiterst tevreden over deze beschutting, doch voor de verkeersagenten is deze meestal minder praktisch, vermits er geen armgaten of mouwen voorhanden zijn, om met de armen bewegingen te kunnen maken. Mogelijks kan aan deze kleine tekortkoming verholpen worden voor degenen die het verkeer moeten regelen.  In ieder geval is het een flink initiatief vanwege het administratief hoofd van de Brugse politie, dat ten zeerste naar waarde wordt geschat.”      

* Wiedenkt dat de beelden aan de voorgevel van het Brugse stadhuis honderden jaren oud zijn moet dringend zijn mening herzien.  De huidige beelden zijn zelfs van relatief recente datum.  Een beetje geschiedenis hieromtrent…

- De eerste steen van het stadhuis werd in 1376 gelegd door graaf Lodewijk van Male.  De werken namen, zacht uitgedrukt, geruime tijd in beslag want het was pas in 1421, 45 jaar na het begin der werken !, dat men het stadhuis als voltooid beschouwde.
Het Brugse stadhuis was het eerste monumentale laatgotische raadhuis van Vlaanderen en Brabant en was een stenen getuige van de economische en politieke bloei van Brugge tijdens de veertiende eeuw.
- De toenmalige geplaatste gevelbeelden waren van de hand van J. van Valenciennes.  Deze beelden werden in de loop van de eeuwen (van de 15detot de 18deeeuw) aangevuld met beeltenissen van figuren uit het Oude en het Nieuwe Testament en figuren van heersers van Vlaanderen zoals graven en gravinnen, aartshertogen en keizers.
- Na de Franse Revolutie van 1792 werden onze gewesten vanaf 1794 door de Fransen bezet.  Iedereen weet nog uit de geschiedenislessen van destijds dat de Fransen zich niet schroomden om waardevolle gebouwen, vooral kerken en abdijen, te plunderen en te vernielen.  Ook het Brugse stadhuis kwam niet ongeschonden uit deze woelige tijden want de gevelbeelden en de wapenschilden werden vernield.
Op 18 juni 1815 leed Napoleon een definitieve nederlaag tijdens de Slag van Waterloo.  Voor onze gewesten veranderde echter niet veel.  Wij kwamen gewoon van de regen in de drup terecht want eenmaal de Fransen verdwenen waren kwamen de Nederlanders hier de plak zwaaien…
- Op 25 augustus 1830 werd, ter gelegenheid van de verjaardag van de Nederlandse koning Willem I, de opera “De Stomme van Portici” in de Brusselse Koninklijke Muntschouwburg opgevoerd.  Deze opera luidde meteen het begin van het einde van het Nederlandse bewind in.  De aria “Amour sacrée de la Patrie” zorgde er voor dat de vlam van de opstand definitief in de pan sloeg, er braken relletjes uit en de Nederlanders mochten nog datzelfde jaar hun matten voorgoed oprollen.
- Vanaf dan ging het snel : op 20 december 1830 erkende een conferentie van de grote mogendheden in Londen het recht op Belgische onafhankelijkheid en reeds op 11 januari 1831 erkende de Conferentie van Londen de nieuwe staat België.
Gevolg van dit alles was dat Leopold van Saksen-Coburg-Gotha op 21 juli 1831 voor het Congres de eed op de Grondwet aflegde en de eerste koning van België werd.
- Het Brugse stadhuis wachtte ondertussen, zoals hierboven vermeld, sinds de ongewenste aanwezigheid van de Fransen op de nodige herstelwerken.  Toch moesten de Bruggelingen nog geduld oefenen tot 1852-1863 om de totale buitenrestauratie van hun stadhuis mee te maken inclusief neogotische toevoegingen en het plaatsen van nieuwe beelden door J. Geefs uit Antwerpen en C. Geerts uit Leuven in samenwerking met Bruggeling J. Van Nieuwenhuyse.
- Blijkbaar was er, ook toen reeds, niets nieuws onder de zon, want omstreeks 1875 stelde men vast dat de stadhuisbeelden ‘aftakelden’ wegens ‘slechte materiaalkeuze’ met als logisch gevolg de geleidelijke verwijdering van deze beelden.
Omdat men nooit over één nacht ijs gaat duurde het nog tot 1876 vooraleer met de herstellings- en restauratiewerken begonnen werd.  Maar éénmaal gestart werd niet enkel de buitenkant maar ook de binnenkant van het stadhuis grondig aangepakt.  Opnieuw werd voor de betrokken kunstenaars en restaurateurs jarenlange werkzekerheid gecreëerd.
- In 1924 kreeg Prosper Hinderyckx uit Sint-Andries de opdracht om nieuwe beelden van Onze-Lieve-Vrouw met de inktpot en van Maria en de engel Gabriël te kappen.

- De soap met de stadhuisbeelden bleef echter duren.  In 1960, men was nog maar eens bezig met het stadhuis te restaureren, werden enkele plaasteren beelden geplaatst in de nissen van de voorgevel van het stadhuis met volgend resultaat (artikel verschenen in “Het Brugsch Handelsblad” van 20 augustus 1960) :

“Nieuwe beelden voor het stadhuis vielen niet in de smaak” : “Voor enkele dagen werden in de nissen van het Brugs stadhuis, dat men volop aan ’t restaureren is, vijf plaasteren beelden geplaatst die door de leden van de Koninklijke Kommissie voor Monumenten en Landschappen gekeurd werden.  Volgens die heren steekt er niet genoeg ziel in deze beelden, waardoor de gotische stijl zoek is geraakt.  Er werd besloten kontakt te nemen met de beeldhouwers de hh. Vandevoorde uit Brussel en Aubroeck uit Temse, om de kunstwerken de gewenste wijzigingen te laten ondergaan.”

- In 1967 werd de Brugse Burg ongewild sensationeel voorpaginanieuws want voor de toegangspoort van het toenmalige gerechtshof ontplofte… een bom !
Uiteraard besteedde ook “Het Brugsch Handelsblad” van 18 februari 1967, naast alle nationale kranten, de nodige aandacht aan dit opzienbarend feit :

“Brugge, Valentijnsdag 13 februari 1967.  Het anders zo kalme Brugge haalt de voorpagina’s van de nationale en de lokale pers.  ‘Bom ontploft te Brugge.  Ontzaglijke schade aan stadhuis, gerechtshof en Heilig Bloedkapel’.  Aan de poort van het Brugse gerechtshof op de Burg is in de voorafgaande nacht een bijzonder krachtige bom ontploft.
Drie agenten hebben in de nacht van 12 op 13 februari een enorme knal gehoord en reppen zich richting Burg.  Ze constateren dat de bom was geplaatst aan de poort van het gerechtsgebouw, aangezien ze hier een krater van een halve meter diep aantreffen.  De linkerhelft van een massieve eikenhouten poort is uit haar hengsels geblazen en het beeld van Moeder Justitia op het binnenplein is onthoofd.  Stukken van de gevel van het stadhuis zijn door de klap beschadigd en ook de Heilig Bloedkapel komt er niet ongeschonden uit. Eeuwenoude brandglasramen zijn volledig vernield.  Politie, rijkswacht en een wapendeskundige kammen de Burg uit, maar van het springtuig is geen spoor meer te vinden.”

Hoe opvallend deze zaak een hele tijd de voorpagina’s van de lokale en nationale kranten beheerste, even snel verdween elk nieuws van de aanslag uit de media.  Ook kon het Belgische gerecht, ondanks zijn duchtige werk in deze prestigezaak, de zaak nooit oplossen.  De zaak stierf een stille dood en slechts enkele Bruggelingen hebben nog vage herinneringen aan het mysterie van ‘de bomme van ip den Burg’…

- Na deze aanslag opteerde men om nieuwe beelden te kappen in plaats van de beelden uit de 19deeeuw te kopiëren.  M. Witdouck uit Lovendegem vervaardigde zeven gotisch getinte beelden om in de onderste rij te plaatsen.
Er ontstond een langdurige polemiek over de vorm en de stijl van de 48 ontbrekende beelden zodat men zich in 1981 genoodzaakt zag om een wedstrijd uit te schrijven.  Het echtpaar Livia Canestraro en Stefaan Depuydt uit Snellegem werden de winnaars.  Bij het kappen van de overige beelden inspireerden zij zich, zoals het ook enkele eeuwen eerder gebeurd was, op figuren uit het Oude en het Nieuwe Testament en op heersers van Vlaanderen.  Dit keer werden de beelden op andere consoles geplaatst die wapenschilden van de subalterne steden voorstelden.

Links op de foto staat Onze-Lieve-Vrouw met de inktpot.  Het  beeld wordt ook Onze-Lieve-Vrouw van Aardenburg genoemd.  De hieraan verbonden legende vertelt dat men op een dag in Brugge een persoon vermoord aantrof.  Een jongeman uit Aardenburg werd verdacht en aangehouden.  De jongeman ontkende ook maar iets met de misdaad te maken te hebben maar toch werd hij schuldig bevonden en ter dood veroordeeld.  Ten einde raad deed de jongeman een beroep op Onze-Lieve-Vrouw.  De nacht voor zijn terechtstelling verscheen zij, samen met het kindje Jezus, in zijn cel, een inktpot in de hand houden.  Het kindje Jezus schreef iets neer op een stukje perkament. Onze-Lieve-Vrouw droeg de jongeman op het perkament aan de schout te tonen.  Van zodra de schout het perkament gelezen had stelde hij de jongeman onmiddellijk op vrije voeten.  Nooit heeft iemand geweten wat er op het stukje perkament geschreven stond (bron foto : http://brugselegenden.blogspot.com/2014/10/de-legende-van-onze-lieve-vrouw-met-de.html).

Cerle Brugge KSV

* Toeristen betekenen voor een stad als Brugge een belangrijke bron van inkomsten.  Maar door de Bruggelingen die geen gewin uit de toeristische aanwezigheid halen worden ze vaak als een noodzakelijk kwaad aanzien.  Ze lopen je voor de voeten, staan stil op de meest onverwachte momenten en geven de indruk dat er in hun thuissteden geen fietsen, bromfietsen of auto’s bestaan. Ook in 1960 ergerden bepaalde Bruggelingen zich aan de houding van de toeristen en een lezer van “Het Brugsch Handelsblad” kon het niet laten om zijn gal te spuwen :

“Mentaliteit van sommige toeristen” : “Bij deze wil ik U eens laten weten hoe sommige toeristen aangelegd zijn.  Deze middag krijg ik een heerschap in mijn winkel, die me vraagt : Mijnheer, wilt U eens voor mij die fles bier ontkurken ?”. Mijn antwoord : “Mijnheer, wij verkopen zulke flesopeners vanaf 2 frank.”.  “Ja,” antwoordt hij, “maar ik heb die maar eenmaal nodig.
Om er van af te zijn, en die sukkelaar zijn ‘kwartjes’ te laten behouden, heb ik toch maar zijn fles geopend, waarna hij afdroop met een kort “bedankt, hoor”.  En die man reisde per auto !!
Volgens de volksspreuk zijn de Schotten gierig, maar die mogen wel bij de Hollanders gaan leven, want die zijn nog veel gieriger !!

N.d.R. – Men hoeft zich inderdaad tegenwoordig over niets meer te verbazen. Maar triestig is een dergelijke lef zeker !”

* In het vorig deeltje van deze reeks hadden wij het over go karting, omschreven als een ‘spectaculaire en ongevaarlijke’ sport met op 21 augustus ’60 een ‘Grote Prijs van West-Vlaanderen voor Go-Kart’s ’ op de betonbanen van de toen nog nieuwe wijk Vossensteert te Sint-Kruis.  De sportliefhebbers hadden pas kennis gemaakt met deze nieuwe sport of ze konden reeds gaan kijken naar alweer een andere eerder ongebruikelijke sport : motorvoetbal.  Voor wie geen exact idee heeft waarover het gaat : motorvoetbal of motoball behoort (uiteraard) tot de motorsport en is een teamsport.  Het spel wordt gespeeld met twee ploegen.  Elke ploeg bestaat uit een keeper, vier veldspelers, drie wisselspelers, een monteur en een coach.  Het wedstrijdveld is even groot als een voetbalveld.  De gebruikte motorfietsen mogen maximaal 250 cc cilinderinhoud hebben.  De spelers zitten op hun motorfiets en hebben als opdracht een 40 centimeter grote bal van 1200 gram vanaf hun motorfiets in het doel van de tegenstander te mikken. Een motorvoetbalwedstrijd duurt 4 keer twintig minuten met daar tussenin tien minuten pauze.  Hoeft het gezegd dat de ploeg die het meeste doelpunten scoort de winnaar is ?

In Zedelgem stond er een motorvoetbalwedstrijd op het programma. Het plaatselijke Sint-Elooi nam het op tegen het Franse Troyes :

Cerle Brugge KSV

“Motorvoetbal : Sint-Elooi Zedelgem – Troyes 3-2 – Verdiende lokale zege” : “De mannen van voorzitter Gyselinck hebben zondag te Veldegem bewezen dat ze de officieuze titel van kampioen van België voluit verdienen. Tegenover één van de sterkste Franse formaties hebben ze duidelijk aangetoond dat hun blauw-witte opstelling met de beste onder de beste kan wedijveren en ook overwinnen.  De zege van Sint-Elooi Zedelgem was zeker geen toeval of een geschenk van hun tegenstrevers in vergelding voor het goede onthaal, doch wel de beloning voor hun degelijk vertoon dat ze ten beste hadden gegeven.

De acteurs :
scheidsrechters : de hh. Decorte (België) en Minwet (Frankrijk)
Sint-Elooi : J. Buffel, G. en R. Packo, W. Gyzelinck, Fr. Packo.
Troyes : J. Mahieu, M. Barzot, M. Fageot, E. Jaillant, J. Crosset.”

 

Een opname uit een motorvoetbalwedstrijd (voor alle duidelijkheid : dit is geen foto uit de wedstrijd Sint-Elooi Zedelgem – Troyes) (bron foto : Flickr).

* Als we het hebben over de ‘Keizer van Herentals’ dan weten de meeste sportliefhebbers, en zeker de wielerliefhebbers, dat het gaat over één van de allergrootste wielertalenten die wij in Vlaanderen gekend hebben : Rik Van Looy (° 20 december 1933).
Van Looy werd in 1960 en in 1961 wereldkampioen op de weg en is de enige wielrenner die de zes klassiekers buiten categorie kon winnen : Luik-Bastenaken-Luik, Milaan-San Remo, Parijs-Roubaix, Parijs-Tours, de Ronde van Lombardije en de Ronde van Vlaanderen.
In de drie grote rondes (de Tour (Frankrijk), de Giro (Italië) en de Vuelta (Spanje)) won hij het punten- of bergklassement maar Rik Van Looy blonk toch vooral uit als sprinter.
Van Looy was ook actief op de baan.  Hij won twaalf zesdaagsen waarvan tien samen met Peter Post.
De erelijst van de ‘Keizer van Herentals’ kon nog groter geweest zijn maar in het begin van zijn carrière als prof (van 1954 tot 1969) moest hij opboksen tegen Rik Van Steenbergen en in de nadagen moest hij de opkomende Eddy Merckx trotseren.  Diezelfde Eddy Merckx koerste trouwens tot 1966 in de wielerploeg Solo-Superia, bekend als de rode garde, waarvan Rik Van Looy de patron was.
Alles samen won Rik Van Looy 493 wedstrijden waarvan er 379 overwinningen op de weg mochten opgetekend worden, een aantal dat enkel overtroffen werd door… Eddy Merckx (445).
Op zaterdag 12 augustus 2017 werd op de Grote Markt van Herentals een drie meter hoog standbeeld van Rik Van Looy onthuld. Het standbeeld is van de hand van kunstenaar Philip Aguirre.
Op zaterdag 7 juli 2018 werd de eerste Grote Prijs Rik Van Looy gereden.  Het was de ‘Keizer van Herentals’ zelf die het startschot gaf.     

In 1960 kroonde Rik Van Looy zich een eerste keer tot wereldkampioen. Uiteraard besteedde ook “Het Brugsch Handelsblad” de nodige aandacht aan dit belangrijke wielerfeit :

“Rik Van Looy wereldkampioen” : “Sinds een vijftal jaar is Rik Van Looy onbetwistbaar de sterkste wegrenner ter wereld, zonder dat hij dit nochtans volwaardig kon onderstrepen door zich met de regenboogtrui te tooien.  De reden hiervan is genoegzaam gekend om daar nog te moeten op terugkeren. Te Kopenhagen in 1956 en te Waregem in 1957 vond hij de nog steeds aalvlugge Rik Van Steenbergen op zijn weg, terwijl hij te Reims in 1958 en te Zandvoort in 1959 door zijn eigen ploegmaats gekelderd werd.
Spijt zijn talrijke klassieke en andere overwinningen, was het veroveren van de wereldtitel voor de sterke Rik Van Looy een obsessie geworden die gans zijn streven beheerste.  Zijn langverwachte droom zou dan eindelijk toch in vervulling gaan, want verleden zondag toonde hij zich op de Saksenring te Leipzig de ongenaakbare meester.
 

Waakzaam als niet één, kontroleerde hij gans het koersverloop en reageerde steeds gepast op de nochtans veelvuldige uitvallen met de Fransen Graczyk, Rohrbach en Anglade als grote bezielers.  De Herentalsenaar zou dan ook zijn ééntje beide laatstgenoemde vluchters bijbenen, doch deze vertikten het de Belg te helpen, zodat in de laatste ronden nog een 18-tal kanshebbers naar de finish vlogen.
Alhoewel nog heel wat snelle sprinters in deze groep zaten, was het reeds duidelijk dat de titel ditmaal Van Looy moeilijk kon ontsnappen.  Goed geholpen door de andere Belgen, nam hij kordaat de leiding om met grote voorsprong op wereldkampioen 1959 André Darrigade te zegevieren.  De kranige Cerami werd mooi 3e, Jozef Planckaert 11e, Frans Demulder 15e, Frans Aerenhouts 18e, Miel Daems 19e en Adriaenssens 28e.  Alleen Noël Foré moest de strijd staken.  Het werd aldus ’n Belgische zegedag.”

Cerle Brugge KSV

Rik Van Looy in de trui van wereldkampioen (bron foto : Pinterest).

* Nu we toch in de wereld van het wielrennen aanbeland zijn kunnen we het even goed wat dichterbij zoeken.  In de Brugse deelgemeente Sint-Kruis was er een wielerwedstrijd voor… Onderbeginnelingen. Voor alle duidelijk : een Onderbeginneling was een wielrenner die de kaap van 18 jaar nog niet bereikt had.

In het “Brugsch Handelsblad” verscheen hierover de volgende aankondiging :


                                                                        Gemeente Sint-Kruis
                                                                               (Lettenburg)
                                                                                  _______

                                                            Op zondag 28 augustus te 15.30 uur
                                                            bij gelegenheid der Jaarlijkse Kermis
                                                                        bij René Vandevelde :
                                                                            Wielerwedstrijd
                                                                   voor Onderbeginnelingen
                                                                        beneden de 18 jaar
           met de medewerking van het Gemeentebestuur, Poeders Dr. Mann, Brouwerij Van Damme – Oedelem,
                         Melkerij Ste-Marie- Oedelem, Huis Richard Verté St-Kruis en Meubelgalerijen Huyghe
                                                         1500 frank prijzen en talrijke premiën.
                                                               60 km. op zeer goede banen.

                                         Inschrijving en vertrek : café “Lettenburg”, Moerkerkesteenweg.
 

Nu is het ons niet te doen om de wedstrijd zelf maar om de plaats waar deze koers verreden werd : Lettenburg in Sint-Kruis.  Het zou een vraag in een Brugse quiz kunnen zijn : wie kan Lettenburg in Sint-Kruis situeren ?  Wedden dat er slechts (zeer) weinigen zouden zijn die dit weten ?
Lettenburg was terug te vinden aan het kruispunt Moerkerksesteenweg – Pijpeweg en verwees eigenlijk naar een pleisterplaats voor reizigers en paarden halverwege tussen Brugge en Moerkerke. Bovendien was er een oud Lettenburg (tot 1930) en sinds 1935 een nieuw Lettenburg.  Op de site van de werkgroep Heemkunde Sint-Kruis vinden wij hieromtrent heel nuttige informatie : “Herberg in de wijk Lettenburg rond het kruispunt Pijpeweg en de Moerkerkse Steenweg.  Komt de naam van ‘verletten’ (verpozen) ?  Paarden vonden er halfweg tussen Brugge en Moerkerke alvast voederbakken en de voerders pinten.  De laatste zondag van augustus was er Lettenburg-kermis.  De herberg werd verkocht rond 1930.  De tram Brugge – Moerkerke passeerde er.  De gebouwen van oud Lettenburg (de oudste vermelding dateert uit 1654) werden in 2003-2004 afgebroken voor nieuwbouw.
De zoon van de laatste uitbater van de oude herberg Lettenburg bouwde rond 1935 aan de diagonale overkant, op het goed Avignon, een nieuwe herberg met dezelfde naam : (Nieuw) Lettenburg, nabij de tramhalte Brugge – Aardenburg.  Waar vroeger voederbakken de paarden bevoorraadden, kwamen in de jaren ’60 benzinepompen voor auto’s.  De bestuurders vonden er hun natje en droogje.  De herberg hield op te bestaan rond 1980.  Enkele jaren baatten nieuwe eigenaars er een huis van lichte zeden uit onder de naam ‘De Dartele Pepe’.  In 1985 opende de familie Sneppe er de huidige huisdieren- en tuinspeciaalzaak Lettenburg, met behoud van de gevel.”

 

Cerle Brugge KSV

Foto van café Lettenburg in de jaren ’60.

bron : http://heemkundesintkruis.brugseverenigingen.be/GeschiedenisStKruis/Herbergen/Lettenburg

(Marnix Knockaert)

05.11.2018

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Ganvoula

SHOT sprak met … Silvère Ganvoula

‘Moeilijk moment in mijn carrière’

In de week voor de thuiswedstrijd tegen KV Kortrijk (2-0 winst) had ik ook een gesprek met Silvère Ganvoula.  De rijzige spits uit Congo-Brazzaville streek neer tijdens de winterstop.  Voorlopig kwam hij niet verder dan een paar invalbeurten.  In het gesprek werd duidelijk dat hij toch wat moeite heeft om zich aan te passen aan de voetbalstijl van Cercle Brugge.  Het relaas van een aangenaam gesprek met onze spits. 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Jesper Daland

SHOT sprak met … Jesper Daland

‘Heb me heel vlot aangepast aan het Belgische voetbal’

Na de 6 op 6 in de competitie lijkt Cercle Brugge eindelijk gelanceerd te zijn.  In de aanloop naar de wedstrijd in en tegen STVV ging ik in gesprek met Jesper Daland.  De jonge Noorse verdediger ontpopte zich in de eerste seizoenshelft tot een vaste waarde in het Cercleteam.  Meer nog, hij mag gerust omschreven worden als één van de revelaties.  Niet alleen bij Cercle, maar ook in de Belgische competitie.  Hieronder volgt het relaas van een aangenaam gesprek met een erg sympathieke jongeman.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 230)

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 230)
(periode van 01-07-1961 -> 08-07-1961)

  • Cercle

Tegenwoordig bestaat er geen komkommertijd meer in het voetbal.  Elke dag valt er wel een of ander nieuwtje.  Of het nu de pure waarheid is of integendeel de waarheid geweld aandoet, daar ligt allang niemand meer van wakker.  Hooguit maakt iemand er zich nog eens een beetje zenuwachtig over wat dan in het beste geval voor een bescheiden tegenreactie zorgt maar meer stof wordt er niet meer door opgewaaid.  Vijftig jaar geleden verscheen tijdens de zomermaanden niet al te veel transfernieuws maar wat toen gepubliceerd werd stemde wel vaak overeen met de werkelijkheid.
Net voor het afsluiten van de transferperiode vernamen de voetbalsupporters dat de Hongaar Nemes het groen-zwarte spelersshirt zou aantrekken.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Yves Vanderhaeghe


SHOT sprak met …

Yves Vanderhaeghe


Ik werk hier heel graag

Onze coach is hier reeds sinds februari, wanneer hij de geslaagde reddingsactie inzette, maar een gesprekje met SHOT kwam er nog niet van.
Hoog tijd dus om even samen te zitten.  Ik sprak met een gedreven man die vol enthousiasme over zijn job en het spelletje praat.
Een aangenaam gesprek waarbij we, hoewel velen mogelijks denken zijn geschiedenis  voldoende te kennen, behoorlijk terugkomen op zijn carrière als speler en als trainer om het daarna vanzelfsprekend over Cercle te hebben.

Als speler begon, en beëindigde je ook, je carrière in je geboortestad Roeselare?

Ik doorliep er alle jeugdrangen tot UEFA-junior.  Als scholier kende ik een aantal selecties bij de West-Vlaamse selectie.  Zo werd ik blijkbaar opgemerkt door een scout van Cercle.  Zo deed ik mijn laatste twee jaar als UEFA bij Cercle.  Toen ging het wel snel, want na één jaar kon ik mijn debuut maken met de A-ploeg op Standard (0-3).  Er waren heel wat geblesseerde spelers en zo kon ik op de bank starten.  Het laatste kwartier mocht ik invallen.  Dat was mijn debuut in eerste afdeling.  Het is bij dat ene “optreden” bij Cercle gebleven, hoewel ik de week nadien op STVV ook op de bank zat.  Daarna waren alle A-kernspelers terug en was het logisch dat ik terug uit de selectie viel.  Toen bestond het wedstrijdblad immers maar uit vijftien spelers.  Voor mij was dat wel een serieuze motivatie om toch te proberen door te breken op het hoogste niveau.  Ik mocht op Cercle blijven en verder met de A-kern meetrainen, maar ik kreeg geen contract.  Mijn vader is een pure West-Vlaming en een nuchtere kerel, en ik diende eerst te studeren.  Ik kwam als regent LO studeren in Brugge, dus dat viel mee.  Met een klein contractje zou ik reeds tevreden geweest zijn, maar voor mijn vader was dat niet goed genoeg.  Zo keerde ik terug naar Roeselare, dat toen in 3e afdeling speelde.  Ik deed er veel ervaring op want dan speel je “mannenvoetbal”.  Ik was immers amper 18 jaar.  Ik bleef er vier jaar, tot mijn tweeëntwintigste.

Dan volgt periode 1 bij “Les Hurlus”?

Lees meer