koop tickets online

Cercle en Brugge door de jaren heen (deel 208)

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 208)
(periode van 27-08-1960 -> 03-09-1960)

  • Cercle

In de vorige bijdrage kondigden we de oefenwedstrijd van de groen-zwarten tegen Beerschot AC aan.  De Cerclejongens wisten dat het sowieso een zware dobber zou worden maar hadden toch op een meer dan eervol resultaat gehoopt…

Cercle Brugge – Beerschot A.C. 0-5 – Eerste goede prestatie niet bevestigd !” : “De talrijke Brugse voetballiefhebbers die zaterdagavond op het Edgard De Smedtstadion waren om Cercle voor het eerst dit seizoen aan het werk te zien tegen Beerschot, zijn als één man ten zeerste ontgoocheld huiswaarts gekeerd.  Niet dat deze oefenwedstrijd op zichzelf zo minderwaardig was, maar hetgeen de groen-zwarten ten beste (?) gaven was zo onnoemelijk zwak en peuterig, dat zelfs de grootste optimisten er hun vertrouwen bij inschoten.  De uitslagen en prestaties der twee vorige oefenmatchen hadden immers de Cercle-aanhangers een hart onder de riem gestoken en de hoop doen heropleven dat het dit jaar eindelijk naar wens zou gaan. Deze illuzie was echter van heel korte duur, want men heeft kunnen vaststellen dat er nog niets veranderd noch verbeterd is bij vorig seizoen.  Natuurlijk is het nog maar een begin en bleek Beerschot andermaal een te sterke tegenstrever, maar toch is het van nu al reeds duidelijk dat de vooruitzichten allesbehalve rooskleurig zijn indien het roer niet kordaat gewend wordt.”

Technische krabbels…

-opkomst: +/- 2.500 toeschouwers.
terrein: uitstekend.
leiding: ref. Debleeckere, bevredigend.
fair-play: niets aan te merken.
doelpunten: 12’ Van Acker 0-1, 29’ Weyn 0-2, 30’ Drieskens 0-3, 65’ Drieskens (penalty)
  0-4, 69’ Van Acker 0-5.
Cercle: Mortier, Roje (Gaal), Serru, Perot, Wittewrongel, Demey, W. Lambert
  (Notteboom), Buyse, Bailliu, Michiels, Locskai (Desmaele).
Beerschot A.C.: Smolders, Wouters, Schroyens, Vanhemelryck, Raskin, Huysmans, Van
  Hoetayen (Zaman), Van Acker, Weyn, Drieskens, De Borger.
 

Het was overduidelijk dat de groen-zwarten nog flink wat schaafwerk voor de boeg hadden om een ploeg klaar te stomen die een gooi kon doen naar de promotie in Tweede Klasse.  Gezien men steevast beweert dat oefening kunst baart, besloot Cercle om, vooraleer de officiële competitie van start ging, nog een zware oefenwedstrijd in te lassen. Tegenstander van dienst was niemand minder dan Lierse, de kersvers kampioen Eerste Klasse :

Morgen zondag te 16 uur : Cercle – Liersche” : “Morgen zondag komt Cercle te 16 uur op eigen veld uit tegen niemand minder dan de kampioen van 1eklasse Liersche SK.  Voor de groen-zwarten betekent dit andermaal een zware opgave en zij zullen beslist veel beter moeten spelen dan tegen Beerschot, willen ze een eervol resultaat bewerken.  Cercle zal het echter op prijs stellen zich in de ogen van haar aanhangers enigszins te rehabiliteren zodat we ons ditmaal aan een meer overtuigende prestatie verwachten en een spannender en aantrekkelijker vertoon.”

Deze aankondiging maakte het de groen-zwarten alvast meer dan duidelijk, als zij er zelf nog zouden aan getwijfeld hebben, dat al wie Cercle een warm hart toedroeg uit was op een knalprestatie tegen Lierse na de wanprestatie tegen Beerschot…

Cercle Brugge – Liersche S.K. 1-1 – Gunstige kentering bij de groen-zwarten” : “De wedstrijden volgen elkaar, maar gelijken niet steeds op elkaar is een voetbalwaarheid die treffend geïllustreerd werd door de laatste oefenmatchen van Cercle, resp. tegen Beerschot en Liersche. De week tevoren kwamen de Brugse groen-zwarten omzeggens aan geen bal tegen de Sinjoren en werden dan ook na een zeer teleurstellend presteren zwaar verslagen.  Alle omstandigheden in acht genomen maar terecht, spaarden we achteraf onze scherpe kritiek niet en wezen in alle oprechtheid op de talrijke fouten en tekortkomingen die hierbij klaar aan het licht waren gekomen.
Het moet zijn dat de Cerclespelers zelf volkomen bewust waren van hun ontgoochelend en minderwaardig akteren tegen Beerschot, want tegen de landskampioenen uit Lier hebben ze zich verleden zondag niet alleen overtroffen maar tevens een heel wat betere en gavere prestatie ten beste gegeven.  Zeker, alles was bijlange nog niet perfekt en alles liep nog niet helemaal gesmeerd –met als bijzonderste nog te verbeteren punten het tekort aan uitvoersnelheid en diepte– doch er was globaal een verheugende gunstige kentering waar te nemen, die de toekomst reeds heel wat minder duister doet uitzien.  Als men ten minste verder in dezelfde zin bevestigd.
Hier ook moeten we immers in acht nemen dat het een loutere oefenpartij betrof, die weinig vaste maatstaven biedt betreffende de konditie en het rendement van de in lijn komende spelers en ploegen. De verbetering bij Cercle was echter zo opvallend dat we zulks in alle objektiviteit dubbel en dik willen onderlijnen. Zonder dat Liersche reeds “de” ploeg was die kampioenenspel demonstreerde en wel nog terdege in rodage bleek, was de repliek van de lokalen echter van die aard, dat zij ruim gelijke tred hielden met de kampioenen en voluit het besluitend 1-1 gelijkspel verdienden.” 


Technische krabbels…

-opkomst: 2.000 toeschouwers.
terrein: uitstekend.
fair-play: vriendensfeer.
leiding: ref. Casteleyn, goed.
doelpunten: 60’ Bailliu 1-0, 60’ Vermeyen 1-1.
corners: Cercle 7, Liersche 4.
Cercle: Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Locskai, Buyse (De Caluwé), Bailliu,
  Michiels, J. Gerard.
Liersche: M. Baeten, Bogaerts, Thys, A. Baeten, Willems, Van Dessel, Valckenborgh,
  Goossens, Vermeyen, Martens, Van Roosbroeck.

  Stippen we aan dat Liersche deze week met dezelfde opstelling Espagnol Barcelona versloeg
  met 2-1.
 

De tijd van de oefenwedstrijden lag, na het gelijkspel tegen Lierse, achter de rug. Het werd nu hoog tijd voor het serieuze competitiewerk.  De groen-zwarten wilden, na al die jaren van geduld oefenen, eindelijk de beoogde promotie in de wacht slepen maar natuurlijk waren wel meer ploegen op het waardevol promotieticket belust.

“Het Brugsch Handelsblad” wierp alvast een blik op Cercle’s eerste competitiematch van het seizoen 1960-1961, een zeker niet te onderschatten verplaatsing naar F.C. Diest : “Morgen zondag gaat de bal weer officieel aan het rollen : Diest – Cercle” : “De groen-zwarten wacht morgen zondag reeds een kwade verplaatsing naar FC Diest, die met de Bruggelingen nog een eitje te pellen heeft.  Cercle haalde er verleden seizoen immers heel gevleid de beide punten zodat Van Camp en Cie op weerwraak belust zijn.  De Bruggelingen weten dus van meet af waar ze aan toe zijn en zullen dubbel uit hun ogen moeten kijken willen ze niet verrast worden.  Tegen Lierse lieten ze verleden zondag een niet onaardige indruk maar toch zal er nog meer “poer” moeten inzitten om de volle buit binnen te halen. We menen dan ook dat een draw reeds een ruim bevredigend begin zou zijn voor de groen-zwarten.
Moeten we het hier nogmaals betreuren dat de vaste ploegopstelling slechts de vrijdagavond bekend wordt gemaakt en wij deze zodoende niet kunnen mededelen, dan geven we hierna toch de officieuze formatie zoals zij wellicht te Diest in lijn zal komen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Locskai, Buyse, Bailliu, Michiels, Jo Gerard.”

  • Brugge

* Stakingen, personeelsingrepen, sociale onrust,… het is van alle tijden.  Het hoeft trouwens niet altijd op al dan niet georganiseerd verzet te stuiten, zeker niet als het personeel met de genomen maatregel(s) akkoord gaat en er de voordelen van kan inzien.  Ook het personeel van de Brugse stadsschouwburg kon er in 1960 over meepraten :

Nieuw statuut voor personeel van stadsschouwburg” : “Het personeel van de Brugse stadsschouwburg werd kort geleden kollektief ontslagen, doch daarna opnieuw aangeworven.  De bedoeling van deze op het eerste gezicht zonderlinge maatregel is, het personeel door een nieuw kontrakt te binden, waarin meer rekening gehouden wordt met de sociale vooruitgang.  Er is dus geen sprake van eigenlijk ontslag, zoals sommige geruchten voorwendden.” 

Cerle Brugge KSV

De voorgevel van de prachtige Brugse stadsschouwburg in de Vlamingstraat die op 30 september 1869 de deuren opende met een voorstelling van “Les mousquetaires de la reine”.  Reeds in 1864 was de beslissing gevallen dat Brugge toe was aan een nieuw theater maar het had nog heel wat voeten in de aarde voor het effectief zo ver was.  Op de plaats waar de stadsschouwburg gebouwd werd stond een kleinere theaterzaal uit 1756, in de volksmond de “Comedie” genoemd. Veel oudere Bruggelingen spraken ook vele jaren later nooit over het Schouwburgplein (wat de correcte benaming was) maar hielden hardnekkig vast aan de destijds ingeburgerde benaming “Comedieplaats”.  Voor de bouw van de stadsschouwburg werd niet enkel de oude “Comedie” afgebroken, ook 45 huizen in de nabijheid verdwenen onder de sloophamer en 150 Bruggelingen dienden uit te kijken naar een nieuw onderkomen.  De nieuwe schouwburg werd gebouwd naar plannen van Gustave Saintenoy die de hierover georganiseerde architectuurwedstrijd gewonnen had.  

Zijn inspiratie had hij gehaald bij het Parijse operagebouw van Charles Garnier. In 1969 bestond de stadsschouwburg 100 jaar en kreeg het predicaat ‘Koninklijk’ toegekend.
(bron foto : https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/29835)

Voor de stadsschouwburg staat het beeld van Papageno, de vogelvanger uit “Die Zauberflöte”, een opera van Wolfgang Amadeus Mozart (zie foto onder).

Cerle Brugge KSV

(bron foto : Flickr)

* We kunnen er jammer genoeg niet meer van genieten in Brugge maar ooit was het een sterke Brugse troef : het Heilig Bloedspel.  Wie dit massatoneel, dat in de schaduw van het Belfort werd opgevoerd, nog bijgewoond heeft kan zich alvast niet meer piepjong noemen want het Heilig Bloedspel ofwel het Sanguis Christi ging de laatste keer door in… 1962.  Toch blijven veel Bruggelingen hopen dat er ooit weer een stadsbestuur komt dat het Heilig Bloedspel opnieuw een plaatsje geeft tussen de vele evenementen die onze Brugse stede rijk is.

De eerste editie vond plaats in 1938 en er kwamen meer dan 125.000 toeschouwers op af.  Zoals de naam duidelijk maakt vormt het Heilig Bloed, de wereldberoemde religieuse relikwie, het onderwerp.
Het Heilig Bloedspel werd georganiseerd in opdracht van het Brugse stadsbestuur en stond volledig los van de jaarlijkse Heilig Bloedprocessie die een realisatie is van de Edele Confrérie van het Heilig Bloed.

 

(bron foto : www.odis.be)

Het Heilig Bloedspel was een creatie van redemptoristenpater Jozef Boon.

Cerle Brugge KSV

Hij werd op 5 september 1900 geboren in Halle.  Na zijn handelsstudies aan het Onze-Lieve-Vrouwecollege in Halle werd hij secretaris bij de inspectie van het lager onderwijs. In 1921 trad hij in in het noviciaat der paters Redemptoristen van Sint-Truiden en werd er geprofest op 20 september 1922.  Op 21 september 1927 werd hij tot priester gewijd in Beau Plateau.
Jozef Boon ging vervolgens Germaanse filologie studeren aan de Katholieke Universiteit Leuven en promoveerde in 1932 tot licentiaat Germaanse letteren.  Tot 1944 gaf hij les aan het College van het Eucharistisch Hart te Essen, een job die hij verder combineerde met die van secretaris bij de inspectie van het lager onderwijs.

Jozef Boon verwierf naam en faam in de katholieke toneelwereld als auteur van toneelstukken en spreekkoren.  In 1938 ontwierp hij het Brugse Heilig Bloedspel rond de verering van het Heilig Bloed waarbij Bijbelse en historische motieven de inspiratie vormden voor een openluchtspel dat toen gold als eigentijdse religieuze kunst voor het brede publiek.  Jozef Boon werd datzelfde jaar aangesteld als algemeen leider van de opvoeringen van het door hem ontworpen en geschreven Heilig Bloedspel.  In 1947 stichtte hij het blijvend Gezelschap van het Heilig Bloedspel en riep het toneeltijdschrift De Graal in het leven.
Pater Jozef Boon overleed op 5 april 1957 te Gent, amper 56 jaar jong.
Het afsterven van pater Jozef Boon was een zwaar verlies voor de opvoeringen van het Heilig Bloedspel te Brugge maar ook voor het religieus toneel in België en zelfs in West-Europa.  Pater Boon was immers tot ver buiten onze landsgrenzen bekend als auteur van een hele reeks religieuze toneelwerken en als bezieler van talrijke toneelopvoeringen en toneelcongressen.  Liefst 46 (!) van zijn werken werden in niet minder dan zes (!) talen vertaald.
Uiteraard pakte het toneeltijdschrift De Graal uit met een speciaal nummer gewijd aan het leven en werk van Pater Boon. Na zijn dood kwam de leiding over het Heilig Bloedspel in handen van een andere Redemptoristenpater : Albert Speekaert.

Cerle Brugge KSV

Een zicht op de uitvoering van het Heilig Bloedspel.  Het Belfort vormde het decor van dit religieus massaspektakel.  Aan het Belfort was een reusachtig kruisbeeld aangebracht (bron foto : Geneanet).

De pers spaarde de lofbetuigingen niet voor de eerste editie waarbij, typisch voor die tijd, de vrouwelijke en de mannelijke figuranten zorgvuldig van elkaar gescheiden werden !  Het (bijna) logisch gevolg was dat er reeds in 1939 een tweede editie kwam.

 

Zoals hoger aangehaald werd het Heilig Bloedspel ontworpen door Pater Jozef Boon. Maar alles alleen realiseren kon hij natuurlijk ook niet.  Zo zorgde componist Arthur Meulemans voor de muziek en stond Anton Van de Velde in voor de regie. 

Componist Arthur Meulemanswerd geboren in Aarschot op 19 mei 1884.

(bron foto : Musicalics) 

De vader van Arthur was een ambachtsman die als muziekliefhebber zelf dansmuziek componeerde.  De jonge Arthur kreeg bijgevolg zijn eerste muzieklessen van zijn eigen vader.  Maar daar stopte het niet.  Van zijn oom Jan leerde hij de piccolo (= de niet geheel correcte maar wel veel gebruikte naam voor de sopranino-dwarsfluit) bespelen.  Nog een ander leraar gaf hem vioollessen terwijl de jonge knaap ook nog lessen harmonieleer, contrapunt en fuga onder de knie probeerde te krijgen.
Arthur Meulemans volgde les aan het Mechelse Lemmensinstituut en werd er, na zijn eindexamen in 1906, leraar tot in 1914. Ondertussen was hij in 1911 in het huwelijksbootje gestapt met een verhuis naar Tongeren tot gevolg.  

Cerle Brugge KSV

In de stad van Ambiorix onderrichtte hij muziek aan het Koninklijk Atheneum, een job die hij uitoefende tot hij in 1930 aangesteld werd als dirigent (samen met Fernand Quinet) van het pas opgerichte Symfonieorkest van de Belgische Radio in Brussel.  Meulemans was hiermee niet aan zijn proefstuk toe want eerder reeds was hij dirigent geweest van diverse amateur-muziekverenigingen.
Arthur Meulemans mag binnen het Belgische muziekleven een overgangsfiguur genoemd worden tussen de romantische Vlaamse generatie na Peter Benoit en de moderne internationale stromingen die in België een definitieve doorbraak kennen met August L. Baeyens.

Meulemans mocht prat gaan op een groot symfonisch oeuvre dat meer dan 350 werken telt en verwierf hiermee een plaatsje tussen de meest productieve en bekendste Belgische componisten uit de eerste helft van de twintigste eeuw.  Hij schreef onder meer vijftien symfonieën, drie opera’s, vijf strijkkwartetten, liederen, oratoria, koorwerken en soloconcerti voor allerhande instrumenten.  Kreeg hij in het begin van zijn carrière vooral naam en faam met zijn vocale werken, vanaf 1930 wijdde hij zich meer en meer aan het orkest.
Zoveel talent moest beloond worden : in 1909 won hij de befaamde Prix de Rome met zijn oratorium “De legende van de Heilige Hubertus” en kort voor de Eerste Wereldoorlog ontving hij de Karel Bouryprijs van de Vlaamse Academie voor zijn “Kinderliederen”.
In 1916 stichtte Meulemans in Hasselt de latere Limburgse Orgel- en Zangschool.
Vanaf 1932 leefde en werkte hij in Brussel. In 1954 werd hij president van de Koninklijke Vlaamse Academie.  Arthur Meulemans overleed op 29 juni 1966 in Etterbeek.
 

Cerle Brugge KSV

(bron foto : theater.ua.ac.be)

Met Jozef Boon en Arthur Meulemans passeerden reeds twee verantwoordelijken van het Heilig Bloedspel de revue.  De persoon die dit drieluik vervolledigde was regisseur Anton van de Velde.

Anton van de Velde werd in Antwerpen geboren op 8 juli 1895 en was toneelschrijver, schrijver, dramaturg en regisseur.  Als schrijver verwierf  hij vooral bekendheid met zijn jeugdboeken en met zijn driedelige reeks over het leven van Joost van den Vondel.  Diverse werken van hem werden vertaald in het Duits, Frans en Noors.

 


Hij wordt nog altijd gezien als de voornaamste vertegenwoordiger van het Vlaams katholiek getinte expressionisme.
Anton van de Velde was vooral actief op het vlak van toneel als schrijver en regisseur.  Tussen 1929 en 1932 leidde hij het Vlaamsche Volkstooneel en werkte hij als redactiesecretaris van de Toneelgids.  In de jaren vijftig en zestig was hij één van de huisregisseurs van de Koninklijke Vlaamse Opera.
Eén van zijn grootste opdrachten als regisseur was die van het massaspektakel van het Heilig Bloedspel.
Anton van de Velde overleed op 21 juni 1983 in Schilde.


Het Heilig Bloedspel werd opgevoerd in 1938, 1939, 1947, 1952, 1957 en 1962.

De opbouw van het reusachtige podium aan de voet van het Belfort was telkens weer een titanenwerk en mocht rekenen op de nieuwsgierigheid van de Bruggelingen én van de toeristen.  De opvoeringen zelf gingen uiteraard telkens ’s avonds door en de Brugse Markt werd gedurende al die dagen gewoon verkeersvrij gemaakt.
 

Op het midden van de Markt, naast het standbeeld van Jan Breydel en Pieter de Coninck, stond de regiecabine die men het uitzicht gegeven had van een van kantelen voorziene middeleeuwse toren. De volledige Markt was volgestouwd met zitplaatsen zodat ruim twintigduizend toeschouwers per opvoering een plaatsje vonden.
De editie 1957 had zelfs nog een bijzondere verrassing in petto want op 1 augustus volgde, speciaal voor de Bruggelingen !, een volksvertoning.  Voor twee frank, de euro was toen nog heel veraf, kon een Bruggeling deze uitzonderlijke editie bijwonen !

De affiche van het Heilig Bloedspel 1947.  Ze geeft ons een prachtig beeld van een avondlijke opvoering van dit massaspektakel aan de voet van het Belfort.  Boven het podium hangt een reusachtig kruisbeeld en boven de gekruisigde Christus ‘wappert’ een reuzegrote Vlaamse leeuw.  In 1947, twee jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog, kon dit blijkbaar wel.  In 2018, éénenzeventig jaar later, zou deze Vlaamse leeuw vanuit bepaalde hoeken wellicht op protest stuiten…

In “Het Brugsch Handelsblad” van 3 september 1960, twee jaar voor het laatste Heilig Bloedspel zou doorgaan, verscheen er een artikel over een meningsverschil omtrent de regie :

Cerle Brugge KSV

De regie van het H. Bloedspel” : “In verband met de moeilijkheden, die gerezen zijn in de schoot van de leiding van het H. Bloedspel, ligt momenteel weinig nieuws voor.  Er is een kompromisvoorstel, uitgaande van de raad, waarbij dhr. Remi Van Duyn de eigenlijke regie zou waarnemen en dhr. Anton Vandevelde, de vroegere regisseur, zou belast worden met de lichtregie.  In die zin werd een voorstel aan het schepenkollege overgemaakt, waarop echter nog geen antwoord is gekomen.  Dhr. Van Duyn gaat echter met dit voorstel niet akkoord. Hij is van mening, dat de belichting een integraal deel uitmaakt van de algemene regie en dat zowel de spelregie als de regeling van de belichting door één man moet geleid en gericht worden. Daaruit volgt, dat aan de gerezen moeilijkheden tot nog toe geen einde is gekomen.  Indien men aan de scheiding van de regie zou vasthouden, zou het kunnen gebeuren, dat men naar een andere regisseur dan dhr. Van Duyn zal moeten uitzien, vermits men blijkbaar dhr. Vandevelde niet meer wil belasten met de algemene regie.  Naar verluidt zou de beheerraad van het H. Bloedspelgezelschap binnen kort bijeen komen, om de kwestie andermaal te bespreken.  O.i. heeft het inderdaad weinig zin, de regie te splitsen, want het kan dan best gebeuren, dat ingevolge verschillende opvattingen, het H. Bloedspel geen homogeen karakter meer zou hebben, wat uiteindelijk aan de opvoeringen moet schaden.  Men zal de moed moeten hebben, kordate beslissingen te treffen.  In het tegenovergestelde geval zou men best doen, de zaken te laten zoals ze zijn, want kompromissen als deze brengen geen aarde aan de dijk en met tweeslachtigheid is nog nooit iets gediend geweest, stellig niet waar het gaat om de regie van een openlucht- en massaspel als het H. Bloedspel.”

(Marnix Knockaert)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 213)

(periode van 15-10-1960 -> 29-10-1960)


Cercle


Voor de groen-zwarten lagen enkele moeilijke wedstrijden in het verschiet.  De eerstvolgende match betekende een verplaatsing naar het 2de geklasseerde FC Beringen, gevolgd door alweer een uitwedstrijd, dit keer tegen middenmoter TSV Lyra.  Na dit tweeluik op verplaatsing mochten de groen-zwarten (eindelijk) nog eens thuis aantreden tegen… leider FC Turnhout.  Het was natuurlijk de kans bij uitstek voor Cercle om te bewijzen dat ze aan de hoge verwachtingen konden beantwoorden en zo de doemdenkers een neus konden zetten.  “Veritas” mocht voor “Het Brugsch Handelsblad” richting het verre Beringen sporen om er zijn bevindingen aan het papier toe te vertrouwen : 

“F.C. Beringen – Cercle Brugge 0-0 : Brugse defensie hield stand !” : “De Cerclejongens hebben de verre reis naar Beringen in zoverre tot een goed einde gebracht, dat zij er een kostbaar puntje wegkaapten, hetgeen ze in de eerste plaats te danken hebben aan de waarlijk uitstekende verrichting van de verdedigers.  Vooral in de 1e helft toonde de groen-zwarte defensie zich van haar beste zijde, ook al diende de zeer sekure Mortier een paar keren beroep te doen op de welkome hulp van Dame Fortuna.  De autoriteit van de Brugse verdediging werkte op de duur zo ontmoedigend op de lokale aanvallers, dat zij het niet meer aandurfden naar doel te schieten.  Het uitgesproken overwicht van de Limburgers was mede oorzaak dat er voortdurend stapelspel ontstond voor de Brugse doelmond, maar de bezoekende verdedigers hielden het hoofd koel en meteen de skoor ongeschonden.  Wat ons evenwel bijzonder heeft getroffen is het feit dat Cercle, waarvan het geweten is dat het niet kan “vechten”, deze keer met volle overgave heeft gestreden om dit ene puntje uit het vuur te slepen.  Dat waren wij sedert lang niet meer gewoon van de anders zo nonchalante Bruggelingen die, als er verder op dergelijke wijze opgetreden wordt, geleidelijk tot meer bemoedigende en overtuigende resultaten zullen komen.” 
 

Technische  krabbels…
F.C. Beringen – Cercle Brugge  0-0

opkomst : 3.000 toeschouwers.
leiding : ref. Calonne, uitstekend.
weersgesteldheid : wind in de lengte van het veld, regen in de tweede helft.
terrein : prima.
corners : Beringen 9, Cercle 4.
F.C. Beringen : Van Offenweert, Verboven, Bierten, Voordeckers, Ariën, Geybels,
  Vanherle, Cuyvers, Lormans, Poelmans, Kauwenberghs.
Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, Buyse.


Na de vijfde speeldag in Tweede klasse zag de rangschikking er als volgt uit : 1. FC Turnhout 9 punten, 2. FC Beringen (7), 3. SK Sint-Niklaas (6), 4. Kortrijk Sport (6), 5. Cercle (6), 6. Berchem Sport (6), 7. Olse Merksem (6), 8. FC Diest (5), 9. TSV Lyra (5), 10. Racing Doornik (5), 11. UR Namen (5), 12. Sporting Charleroi (5), 13. FC Mechelen (4), 14. White Star (4), 15. Racing Brussel (1), 16. FC Tilleur (0).  

Op de zesde speeldag kregen de groen-zwarten de verplaatsing naar het negende gerangschikte TSV Lyra tussen de kiezen geschoven.  Als wij de statistieken mochten geloven viel er daar voor Cercle weinig of geen punten te rapen.  Meestal trok Lyra, zeker op eigen terrein, het laken naar zich toe.  Bovendien telde de ploeg uit Lier slechts één luttel puntje achterstand op de Bruggelingen zodat een overwinning hen zelfs naar de subtop zou loodsen.  Het beloofde alvast een moeilijke en wellicht warme uitwedstrijd voor de groen-zwarten te worden…  In “Het Brugsch Handelsblad” werd al even vooruitgeblikt op deze ontmoeting :

“Cercle reist zondag naar Lyra waar de groen-zwarten zich zelden kunnen aanpassen en meestal zwaar geklopt worden.  Gelukkig blijkt de verdediging weer op punt, zodat het grote vraagstuk opnieuw de voorlijn is.  Ook deze zal gewijzigd worden vermits Michiels onbeschikbaar is wegens verwonding.  Dezes plaats zal ingenomen worden door de jonge Marc Verheye, terwijl verder nog het optreden twijfelachtig is van Buyse en Bailliu.  Hiernavolgende waarschijnlijke formatie kan wellicht weer een puntendeling verwerven : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Verheye, Buyse (of Desmaele).”  

“Veritas” was opnieuw de verslaggever van dienst voor de groen-zwarte verplaatsing naar Lyra.  Zou hij er de gretige getuige van zijn dat Cercle misschien één en uiteraard liefst twee punten meenam naar Brugge of zou hij er machteloos moeten op toezien dat de Bruggelingen nog maar eens op de slachtbank terecht kwamen ?  

“T.S.V. Lyra – Cercle Brugge 1-1 : Cercleverdediging won een puntje…” : “De tweede opeenvolgende verplaatsing was voor de groen-zwarte defensie een nieuwe gelegenheid om zich bij Lyra in de kijker te spelen.  Het valt inderdaad niet te ontkennen dat Mortier en zijn lijfwacht er weer eens in geslaagd zijn om een puntje mee te brengen van een reis die absoluut niet van gevaar ontbloot was.  De recente zware nederlagen op dit veld waren er zeker niet vreemd aan dat de Cercletrainer met een uitgesproken defensieve taktiek in het veld trad.  Wellicht zullen de Lyrasupporters na de match beweerd hebben dat hun favorieten de zege verdiend hadden : “zij” hadden immers veel meer aangevallen, “zij” telden acht corners tegen slechts één voor Cercle, doch op het skoorbord kwam voor iedere ploeg één enkel cijfer !  Meer zelfs, wij durven beweren dat indien de groen-zwarten meer aanvallend hadden durven optreden, de beide puntjes naar Brugge zouden meegekomen zijn.  De Lyra-aanvallers, en bijzonder de vroegere nachtmerrie Jef Piedfort, zijn niet meer de schaduw van wat zij vroeger waren.  En ware het niet dat de Cercleverdediging flagrant in gebreke bleef op die bewuste spelfase, dan zou er van een lokaal doelpunt wel nooit iets in huis zijn gekomen, zo zwak bleek de Lyra-voorhoede !”

 

Technische  krabbels…
T.S.V. Lyra – Cercle Brugge  1-1


opkomst : 2.500 toeschouwers.
leiding : ref. Gijsen, goed.
weersgesteldheid : zonnig en betrokken, droog weder.
terrein : vettig en hobbelig.
corners : Lyra 8, Cercle 1.
doelpunten : 39e min. : Notteboom 0-1, 49e min. R. Piedfort 1-1.
T.S.V. Lyra : Leysen, Geysen, Verbruggen, Heylen, De Raedt, Van Hove, Vander Smissen, Peeters, Ceuppens, J. en R. Piedfort.
Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Verheye, Desmaele.


De resultaten van de groen-zwarten oogden behoorlijk : een gelijkspel op het veld van het tweede gerangschikte FC Beringen gevolgd door een gelijkspel op het veld van het eerder bescheiden TSV Lyra.  De volgende wedstrijd zou duidelijk maken of Cercle inderdaad goed bezig was want de ongeslagen leider FC Turnhout (10 punten) kwam op bezoek in het Edgard De Smedtstadion !  Cercle stond op de vijfde stek en totaliseerde zeven punten.  Een zege zou de kloof tussen beide ploegen herleiden tot slechts één punt.  Omdat het een zeer belangrijke wedstrijd betrof en er uiteraard veel toeschouwers verwacht werden, kregen de voetballiefhebbers de kans om hun ticket op voorhand te kopen :

“Kaarten op voorhand voor Cercle – Turnhout : Morgen zondag krijgt men op het Cercleveld de grote schok tegen de ongeslagen leider FC Turnhout, zodat men zich aan een grote publieke belangstelling mag verwachten.  Voor deze kapitale wedstrijd kunnen de sportliefhebbers zich dan ook kaarten op voorbaat kopen en dit tot zondagmiddag 12 uur in het Cerclelokaal “Hotel de Londres”, ’t Zand te Brugge.  Daarna zijn kaarten te verkrijgen op het groot terrein.”

Uiteraard kon ook een korte voorbeschouwing niet ontbreken :

“De groen-zwarten staan morgen zondag voor een zeer belangrijke thuiswedstrijd tegen FC Turnhout.  De nieuw-gepromoveerden staan immers nog ongeslagen aan de leiding en gelden nu reeds als de voornaamste favorieten voor de promovering.  Cercle, die tot nog toe “al slecht spelend” de schade enigszins kon beperken, is het geraden goed uit de ogen te zien en thans “alles of niets” te spelen.  De verdediging blijkt weer op punt, wat echter niet kan gezegd van de aanvalslijn.  Voor zondag zal thans Willy Lambert opgesteld worden als midvoor terwijl Bailliu naar links zal opschuiven en voor de linksbuitenplaats de keuze zal gaan tussen Buyse en De Caluwé.  Voor alles moeten Bailliu en z’n maats echter vol geestdrift en wilskracht akteren en dan zal het mogelijk een derde Brugse zege worden met hiernavolgende opstelling : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Lambert, Bailliu, Buyse of De Caluwé.”

Omdat “Het Brugsch Handelsblad” met het verslag van deze topwedstrijd ontbrak heb ik dit keer het “Burgerwelzijn” geraadpleegd.  “Marc” was de reporter van dienst en trok, gewapend met pen en papier, richting Edgard De Smedtstadion :

“Cercle – F.C. Turnhout 5-3 : Ze zullen er nog lang over spreken” : “Niet alleen in Brugge, over die onverwachte en “fameuze” remonte, maar wellicht nog meest vanal te Turnhout, om de gouden kans die ze verkeken om de stand op 1-4 te brengen, en nog meer om de gemiste strafschop die hun misschien nog een gelijk spel zou bezorgd hebben.  Men heeft het de Cercleploeg al dikwijls onder de neus gewreven, dat het niet strijdlustig genoeg is, of voor de bal kan vechten.  In vele gevallen hebben we dit kunnen vaststellen, en de vergelijking die men dan ging maken met hun stadsgenoten van Club, viel telkens in hun nadeel uit.  De sportieve vrienden uit de Kempen, hebben de gelegenheid gekregen de Groen-zwarten onder een gedaante te zien die we van hun zelf niet meer kenden, of stilaan waren vergeten.  We zouden het willen verhopen, maar we durven het niet verwachten dat Cercle dit seizoen nog dergelijke “performenties” uit haar mouw zal schudden, want dan zouden voor hun de poorten van eerste-afdeling wagewijd open gaan.  Sensatie is er in deze ontmoeting geweest, zoveel als men er maar wilde.  Na 3’ eerste gevaarlijke doorbraak van Notteboom, niet al te regelmatig gestuit, tegenaanval van Turnhout en 0-1.  Pas 1’ nadien handspel der bezoekers, vernuftige doorzet van Perot naar De Caluwé en 1-1.  Niet daarom alleen was de partij aantrekkelijk maar we kregen bovendien zeer genietbaar voetbalspel te bekijken.  Was Cercle in zijn spelconceptie beter onderlegd, Turnhout liet het ook niet langs de verkeerde kant liggen, en met snelle doorbraken langs de vleugels en een zeer bedrijvige Embrechts in het midden werd de Cercledefensie voor een zeer zware opgave geplaatst.  Aan de 12’ maakte Embrechts van een aarzeling gebruik om Mortier een tweede maal te verslaan.  Willy zou kort daarop een bijna zeker doelpunt moeten redden, maar toen rond het half uur Baas in het midden eenvoudig weg “over” de bal trapte, was Turnhout’s vlugge binnenspeler er andermaal om Mortier ongenadig met een balletje te bedienen waar geen verhaal tegen kon bestaan.  En zo stond Cercle na 30’ met 1-3 in het krijt.  Werkelijk niet heel rooskleurig, en de Cerclefans waren heel zeker van hetzelfde gedacht.  Dat aan de rust één van Turnhout’s afgevaardigden “presto” naar de “heimat” een telefoontje had gegeven om het grote nieuws aan te kondigen, was zoveel of te zeggen dat ze overtuigd waren dat het zaakje in kannen en kruiken was.  Wij geloofden het ook !  Maar !  Wie heeft het eens geschreven dat een dubbeltje soms aardig kan rollen ?  Die zin hebben we niet zelf uitgevonden, maar we verhalen hem, omdat hij nooit beter kon van pas komen.  U moet immers weten dat F.C.T. 7’ na de herneming een reuzekans verkeek om er –zoals we hoger schreven– 1-4 van te maken.  Dit was wel het psychologisch moment van de partij, want Cercle mocht nu nog eens met dubbele goede bedoelingen en betrachtingen bezield zijn geweest, nooit zou het hun gelukt zijn drie doelpunten achterstel in te lopen.  Nu gebeurde het tegendeel.  Cercle deed onmiddellijk een tegenaanval, volgens spelleider Casteleyn onregelmatig gestuit in de grote backarea.  Strafschop door Perot met een “caramelshot” omgezet.  Ziet u beste voetballiefhebbers, 2-3 in plaats van 1-4.  Voelt u het verschil van de… differentie ?  Koren op de molen voor de thuisclub, en daarmede luidde het begin van een non-stop offensief.  En ik kan jou verzekeren dat Turnhout’s achterhoede hachelijke standjes heeft moeten doorbijten.  Ze werden eenvoudig van het kastje naar de muur gespeeld, zonder eens de tijd te krijgen om zich te hervatten of naar verse adem te snakken.  Hemelse deugd wat was dat voor een pletrol die ongenadig ging beuken op de Turnhoutse vesting.  Het kon niet anders meer, “ze” moest bezwijken.  En ze bezweek een eerste maal toen aan de 21’ –pas 1’ voordien waren ze door het oog ener naald gekropen, toen Lambert over de deklat lobeerde– dezelfde speler op center van Notteboom gelijk stelde.  Het bomvolle stadion zinderde en daverde op zijn grondvesten.  Maar de lijdensweg van de ex-derde klasser was nog niet ten einde.  Aan de 31’ kwam Cercle aan zijn vijfde hoekschop.  Jacky De Caluwé kopte gemeten en op het scorebord kwamen 4-3 cijfers.  En daarmede was bij Turnhout de veer gebroken en ging de laatste kans verloren.  Want Cercle liet nu niets meer aan het toeval over, en om alle onzekerheid weg te nemen scoorde Lambert 5’ voor het einde nog een vijfde doelpunt.  Kunt u zich maar één ogenblik voorstellen wat er toen rondom het Cerclestadion gebeurde ?  We willen het u maar liefst niet beschrijven, want het is ons niet mogelijk.  Spaar ons de moeite u bij Cercle één uitblinker aan te duiden.  Feit is dat Daels triomfantelijk op kloeke schouders van het plein weggedragen werd, wat ten slotte niets ontneemt aan de verdiensten van zijn medespelers.  Als slot willen we nog vermelden dat onze Gentse scheidsrechter dhr. Casteleyn –zopas als internationaal gepromoveerd– voor een uitstekende leiding zorgde, en de Kempische jongens op ons een voortreffelijke en vooral sportieve impressie hebben achtergelaten.  Ze zijn goed op weg om dit seizoen de rol van Olse Merksem in te nemen.  En dat wil al heel wat zeggen.”         

Uit het voorgaande artikel blijkt dat de ganse Cercleploeg mocht bewierookt worden en dat Daels blijkbaar dat ietsje meer realiseerde zodat zijn medespelers hem op hun schouders tilden en met hem in triomf van het Cercleplein stapten.  Wie ook in de lofbetuigingen mocht delen was Willy Mortier.  Willy had zich steeds een betrouwbaar sluitstuk van de verdediging getoond en had beslist zijn steentje bijgedragen tot de mooie zege op de leider :

“Willy Mortier lag aan de basis van Cercle’s overwinning tegen Turnhout” : “Wanneer we dit schrijven zullen velen denken dat we willen bedoelen dat Cercle’s doelman de zege van zijn kleuren verzekerde door het afweren van de penalty welke Turnhout zondag een zestal minuten voor het einde van de partij kreeg toen de skoor 4-3 geworden was.  Dit is inderdaad wel waar alhoewel dan evengoed kan beweerd worden dat het binnentrappen, van de bekomen penalty door Perot een stimulans betekende voor de ploeg en haar terug het nodige vertrouwen schonk.  Het psychologisch ogenblik in deze wedstrijd lag echter veel vroeger en wel, toen enkele minuten na de herneming de Turnhoutse voorman Emberechts, alleen voor Mortier opdagend, op de paal schoot en deze laatste zijn hernemend schot op de doellijn, ten koste van een prachtige inspanning, eerder mirakuleus, kon stoppen.  Wie zal durven beweren dat Mortier hiermede de basis niet legde van het Cercle-sukses en dat indien Turnhout, op dit ogenblik met 3-1 aan de winst, een vierde doelpunt had gelukt, niet de overwinning had behaald ?  Doelman Mortier die in de 4 jaren dat hij bij Cercle speelt de groen-zwarten reeds ontelbare diensten heeft bewezen, gaf hiermede nogmaals blijk van zijn klaar doorzicht en grote hoedanigheden welke van hem zeker een onzer beste Belgische portiers maakt.  Toen hij een paar jaren geleden met de Belgische Militaire ploeg vier internationale matchen speelde en in de finaalwedstrijd in Italië het idool werd van de Italianen, wanneer hij, en hij alleen, door zijn wonderbare keeping de Belgische ploeg van de nederlaag redde, werd zijn naam in “blokletter” vernoemd.  De tijd is voorbij en Willy Mortier werd weer de gewone doelman uit de Provincie, van Cercle Brugge.  Jammer dat hij niet tot een Brusselse of Waalse club behoort, anders zouden zonder veel twijfel wel, zijn doelmanstalenten meer geapprecieerd en in het daglicht worden gesteld.  Cercle’s doelman heeft thans 25 lentes achter de rug en kan dus de Groen-Zwarten nog oneindig veel diensten bewijzen.  Ondervraagd meent Willy dat Cercle het dit seizoen moeilijker zal hebben dan verleden seizoen gezien het spelgehalte bij de andere ploegen aanzienlijk is verbeterd.  Toch valt bij Cercle een gelukkige kentering waar te nemen beweert hij.  Er is meer geestdrift en in de aanvalslijn zit meer kracht.  Hij vond de plaatsverwisseling van zondag laatst tussen Bailliu en Lambert een gelukkige zet.  Het bewees ons dat samen met Daels, die voor de Groen-Zwarte ploeg een stellige belofte wordt, Bailliu als binnenspeler de nodige stootkracht aan de voorlijn, die in het verleden deze noodzakelijke faktor miste, geeft en verder zorgt een zeer opportunistische Lambert voor de afwerking.  Alhoewel reeds vele grote clubs aan Mortier mooie voorstellen deden is er, volgens hem, van een mogelijke transfert geen sprake.  Willy verkiest bij Cercle te blijven, te meer nog hij in het burgerleven in betrekking is, als Sociaal Assistent, bij de Gas en Elektriciteitsmaatschappij EBES te Brugge.  Zijn uitdrukkelijke wens is Cercle dit seizoen naar “Ere” te zien promoveren.  Hij is overtuigd dat hiervoor de Brugse supporters Groen-Zwart terzijde moeten staan.  Zondag ll. hebben zij, tijdens deze onvergetelijke tweede helft, bewezen dit te kunnen doen.  “En geloof me,” zegde hij : “hun aanhoudende aanmoedigingen hebben zeker het hunne bijgebracht tot het behalen van de zege.  Afbreken kan slechts de spelers nadelig beïnvloeden en hun het nodige vertrouwen ontnemen.”.  En dit beamen we tenvolle.  Wij hopen slechts dat zijn wensen mochten verwezenlijkt worden dit niet alleen voor hem persoonlijk en voor Cercle doch voor het ganse sportieve Brugge die van de Groen-Zwarten mooie verrichtingen verwacht."

Na de zeer hoopgevende zege tegen leider FC Turnhout klaarde de hemel boven groen-zwart Brugge op.  Het komende weekend stond er geen competitiewedstrijd op het programma maar een weekje later mocht Cercle thuis aantreden tegen SK Sint-Niklaas.  De Waaslanders deden het verre van slecht en telden slechts één luttel puntje minder dan de Bruggelingen.  Voor de ploeg uit het Edgard De Smedtstadion was er alweer maar één boodschap : zeker niet verliezen van de geel-blauwen !  Ondertussen werd er al eens, de traditie getrouw, vooruitgeblikt op deze belangrijke ontmoeting :

“Cercle nieuws – Reeds kaarten op voorhand voor Cercle – Sint-Niklaas” : “Zondag aanstaande krijgen we geen officiële competitiewedstrijden doch de zondag daarna hebben we te Brugge op het terrein van Cercle Brugge weer een wedstrijd welke belooft van het allerbeste gehalte te zijn en waar weer spanning en sensatie zal gebracht worden waarvan duizenden sportliefhebbers uit Brugge en de Provincie zullen willen getuige zijn.  Cercle krijgt immers het bezoek van SK Sint-Niklaas die tijdens het huidige seizoen reeds genoegzaam blijk gaf van goede forme en zich zeker terdege inspant om haar illusies werkelijkheid te zien worden.  Sint-Niklaas staat immers momenteel één enkel puntje achter op de groen-zwarten zodat ook voor haar deze ontmoeting van het allergrootste belang wordt.  Na de formidabele wedstrijd welke Cercle leverde tegen Turnhout en het vertrouwen welke zij hierdoor vanwege haar supporters weer herwon bestaat er weinig twijfel of het Cercleterrein loopt weer zoals zondag verleden boordevol.  Velen immers die verleden week de wedstrijd tegen Turnhout niet zagen zullen benieuwd zijn om de Groen-Zwarten weer in een zware kamp te zien evolueren en de nieuwe opstelling met Lambert, die zich als een ware goalgetter ontpopte, aan het werk te zien.  Ten einde nu de belangstellenden niet te moeten ontgoochelen, deelt het Bestuur van Cercle ons mede dat reeds vanaf heden kaarten op voorhand voor deze ontmoeting kunnen bekomen worden in het Hotel de Londres, ’t Zand te Brugge.  Als u een behoorlijk plaatsje op Cercle’s terrein voor de wedstrijd van zondag over acht dagen tegen St. Niklaas wil bemachtigen en u tevens wil besparen van ettelijke minuten aan de guichetten te staan inschuiven om tenslotte op uw plaats aan te komen op het ogenblik dat de scoor reeds 1-1 is (tegen Turnhout waren velen in dit geval gezien na vijf minuten ieder elftal reeds een doelpunt had aangetekend) neem dan uw kaart op voorhand.  Het is een waarborg en het vergemakkelijkt aanzienlijk uw, doch ook de taak van de kaartenafzetters op het terrein die op dergelijke ogenblikken over geen handen genoeg kunnen beschikken.  Neem uw voorzorgen want het wordt weer een match der grote dagen !”.



Brugge


Als je destijds in Brugge woonde en je moest gehospitaliseerd worden dan bestond de kans dat je opgenomen werd in de Sint-Jozefskliniek langs de Brugse Komvest.  De kliniek genoot een uitstekende reputatie en was ondergebracht in een imposant gebouw.  De kliniek is ondertussen sinds jaar en dag uit het stadsbeeld verdwenen maar het gebouw staat er nog en doet dienst als jongensinternaat van de Hotel- en Toerismeschool Spermalie.
In 1960 vierde de Sint-Jozefskliniek, zo lazen wij in “Het Brugsch Handelsblad”, het gouden jubileum :

“Gouden jubileum en inzegening nieuwe gebouwen der Sint-Jozefskliniek” : “Op maandag 24 oktober a.s. grijpt onder het voorzitterschap van Mgr. De Smedt, de plechtigheid plaats van het Gouden Jubileum der Sint-Jozefskliniek.  Te 9.30 uur wordt een plechtige hoogmis opgedragen waarna zal overgegaan worden tot de inzegening van het Noviciaatsgebouw en de nieuwe lokalen van de heelkundige afdeling.”

Als trouwe Shotlezer in het algemeen en lezer van deze rubriek in het bijzonder voel je het reeds aankomen…  Er staat u wat geschiedenis te wachten…  

De geschiedenis van de Sint-Jozefskliniek gaat terug tot 1905 als chirurg Verhouf, bijgestaan door drie Zusters Augustinessen van de Orde van Meaux, een privé-kliniek opstart in de Langestraat.  In 1907 zetten de zusters hun werk verder in een huis aan de Komvest.  In 1908 kopen de zusters een stuk grond aan van het Capucienenklooster in de Sint-Clarastraat en openen, in samenwerking met enkele Brugse chirurgen, een nieuwe privé-kliniek.   
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Silke Loridan

Wie het Cercle-secretariaat binnenstapt wordt vergast op de vriendelijke glimlach van een 23-jarige Veurnse.  Silke Loridan werkt nu zowat tien maanden op het Cercle-secretariaat.  Tijd dus om deze enthousiaste, gemotiveerde  jongedame even aan u voor te stellen.

Wat deed je voorafgaand aan je job bij Cercle?

In het middelbaar studeerde ik “economie-moderne talen”. Ik was gestart met “wetenschappen”, maar wijzigde mijn keuze.  Dat komt eigenlijk wel goed van pas nu op mijn werk bij Cercle met al die verschillende talen.

Vervolgens verbleef ik twee jaar in Gent.  Eerst volgde ik aan de universiteit “criminologie”.  Ik droomde er altijd al van om rechercheur te worden.  Daarom koos ik die richting.  Uiteindelijk was het niet zo mijn ding.  Het was te zwaar voor mij.  Dit moet ik eerlijk toegeven.  Vervolgens “grafische en digitale media” aan de Hoge School .  Dat was wel leuk, maar mijn ontwerpen waren echter niet goed genoeg en de creatieve ideeën kwamen er niet steeds uit zoals het moest.  Dan weet je voor jezelf dat je moet stoppen (lacht).  

Ik werkte ook als jobstudent in een supermarkt in Oostduinkerke.  Uiteindelijk bleef ik er om er vast te werken.  Dat was een periode van twee jaar.  Ik groeide, kreeg meer zelfvertrouwen, werd volwassener en leerde meer op mijn eigen benen staan.  Ik werd ook socialer tegenover anderen en kwam meer uit mijn schelp.  

Na twee jaar werd het wel tijd voor iets anders.  Ik wou een meer administratieve job waarbij ik meer mijn hoofd dan mijn handen moest gebruiken.  

Zo belandde je via facebook bij Cercle?

Ik voetbalde destijds bij White Star Bulskamp, dezelfde ploeg waar ook de zus van secretariaatcollega  Branco voetbalde en hij eveneens bij de mannen.  We zijn reeds zo’n acht jaar vrienden op facebook.  Zo zag ik op een dag een Cercle-vacature passeren.  Ook voorheen had ik reeds Cercle-vacatures gezien op facebook, maar toen vond ik dat ik er nog niet klaar voor was en solliciteerde niet.  Nu had ik echter het gevoel: “dat is het, nu ben ik er klaar voor!”.  Ik solliciteerde en bekwam de job.

"Het is mijn droomjob."

Ook voorheen kwam je reeds af en toe naar wedstrijden zien?

Ik was reeds verschillende malen op Jan Breydel.  Dit zowel op Cercle als Club.  Op Cercle was dit met Branco, zijn zus en zijn familie mee.  Ik vond het een leuke sfeer.  Iedereen kent mekaar.  Het gaat er zeer familiaal aan toe.  Misschien zijn de supporters niet zo talrijk als bij een andere ploeg, maar ik vind iedereen wel aangenaam.  Ze beschouwen je direct als een deel van de familie.  

Je bent hier nu zo’n tien maand.  Hoe voel je je?

Ik startte op 22 december 2016.  Ik heb een supergoed gevoel.  Het is mijn droomjob.  Toen ik vroeger in de tribune zat, droomde ik er van om daar beneden te staan en iets met de organisatie kunnen te maken te hebben.  Hier werken is voor mij echt de max!  Het is danig gevarieerd, het is nooit saai.  Het steekt niet tegen omdat je zodanig veel zaken hebt om je om te bekommeren.  Ik krijg ook veel verantwoordelijkheden en het bijhorende vertrouwen, en dat vind ik ook leuk.  Bovendien ervaar ik dat ik in dit jaar ook zeer veel bijgeleerd heb.  Ik sta weer tien stappen verder in mijn leven qua persoonlijkheid.  Je leert ook zeer veel nieuwe mensen kennen.

Je sprak van meer “open” worden.  Je beperkt je niet tot je kerntaken op Cercle maar bent ook tegenwoordig “buiten de diensturen” op supportersfeestjes en organisaties?

Ik probeer inderdaad zoveel als mogelijk supportersfeestjes van de diverse verenigingen bij te wonen.  Zo leer je ook die mensen beter kennen en de sfeer is er telkens zeer goed.  Weer dat familiale, waarbij ik me direct thuis voel.

Dat ik ook aan “Levensloop” heb deelgenomen?   Ik heb mijn neefje, die nog zeer jong was, verloren aan kanker.  Al een voldoende motivatie op zich om deel te nemen.  Sowieso wou ik eens deelnemen en toen ik vernam dat Jimmy De Wulf en Broes (Beloften) vanuit de jeugdwerking een team zouden afvaardigen, aarzelde ik niet.  Na de uitwedstrijd op Beerschot-Wilrijk zijn we rechtsreeks naar “Levensloop” gereden om daar present te zijn van middernacht tot 04.00 uur.  Niet dat we de ganse tijd gelopen hebben natuurlijk.

"Ik probeer ook alle uitwedstrijden bij te wonen.  Ik miste er nog maar eentje dit seizoen.  Cercle is eigenlijk mijn leven geworden!"

Ik zag het reeds vaak aan de uren waarop ik mails ontvang van het secretariaat en aan de randactiviteiten, het is hier geen nine to five job hé?

(lacht) Inderdaad.  Het is wel een hele verandering.  Mijn vorig werk was gewoon van 08.30 hr tot 19.00 hr . Je kwam thuis en deed niets meer voor je job.  Nu sta ik op met Cercle en ga ik slapen met Cercle.  Ik vind dat niet erg.  Ik wil immers dat Cercle groeit.  Ik wil er moeite in steken, zorgen dat het vooruitgaat en dat de supporters tevreden zijn.  Dat vind ik echt belangrijk.  Het is dan ook geen probleem voor mij om langer te blijven.  Ik ga pas naar huis als mijn werk gedaan is.  Actueel is het enkel wat moeilijker te combineren met mijn avondschool, maar ik heb het er voor over.

"Cercle is eigenlijk mijn leven geworden!"

Avondschool?

Ik zit in het 2e jaar “reisconsulente” aan Syntra.  Ik ben daarmee aangevangen (voor ik bij Cercle kwam) omdat ik het idee had opgevat om in het buitenland te gaan werken.  Sinds ik hier tewerkgesteld ben, is dat natuurlijk niet meer het doel maar het vak op zich interesseert me wel.  Ook tijdens die opleiding leer ik veel bij.  Ik ben er op alle vlakken vlot door en ik wil mezelf bewijzen dat ik iets kan afmaken.  Mogelijks kan ik het in mijn verdere leven nog gebruiken.  Je weet nooit wat de toekomst brengt.

Reizen zit wel in de familie.  Mijn peter woont in Maleisië.  In de vakanties gingen we ook vaak met mijn ouders op reis.  We huurden huisjes of vertrokken met de caravan.  Het zit er van kinds af aan in.  Spijtig genoeg is het in combinatie met mijn job op Cercle niet meer zo vaak mogelijk. 

Het kwam reeds even aan bod, je voetbalde ook zelf?

Ik speelde vijf of zes jaar bij White Star Bulskamp.  Vanaf de opstart van de ploeg was ik er bij.  Door het studeren heb ik dit jammer genoeg moeten stoppen.  Mocht ik kunnen en de tijd hebben, zou ik er direct terug aan beginnen.  Ik voetbal enorm graag.  Dat is iets wat ik wel mis.  Als ik van op de tribune wedstrijden zie, dan wil ik zelf op dat plein staan… (lacht).

Ik kom nog even terug op het secretariaat.  Het klikt blijkbaar zeer goed tussen de collega’s? 

Jazeker.  Toen ik hier aankwam was het even aanpassen als enige vrouw.  Maar er is een toffe sfeer.  Iedereen is familiaal en accepteert elkaar zoals men is.  Ook onze recentste aanwinst (sinds maandag n.v.d.r.) is een toffe gast.  We zijn allemaal jong en voelen elkaar daardoor wellicht ook wat beter aan.  
Het is zeker een plezier om hier te werken.

Een mooie afsluiter waar ik niets aan toe te voegen heb.

(Georges Debacker)

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Praatje met ... de Beloftencoach

Praatje met ... de Beloftencoach


 Jimmy De Wulf

 


Ambitie


De link Jimmy De Wulf/Cercle telt 10 jaar.  Jimmy was vijf jaar A-kernspeler (2003-2008, 148 wedstrijden) en is na nog omzwervingen bij KVO, in Cyprus en in Koksijde, ondertussen vijf jaar actief als trainer bij  Groen-Zwart.
Die trainersjaren mogen als een succes beschouwd worden.  Om die reden, en de opnieuw mooie prestaties dit seizoen van de Beloften, maakte ik op vrijdag 8 februari een afspraak met Jimmy in café “Calvarieberg”, kortbij zijn deur en zoals het past, zeker met de derby in het vooruitzicht, binnen de Brugse stadswallen.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Bart in Bali

Bart Vermeire (commerciële cel Cercle) was aanwezig op de grootste jaarlijkse ceremonie aan de Besakih tempel in Bali (de grootste Hindoe tempel van Azië) aan de voet van de Gunung Agung vulkaan.
Bij een verbroedering met lokale Hindoe jongeren die hun goden kwamen aanbidden, promootte Bart de Cerclekleuren in Aziatisch motief.

“Ook in het Boedhistisch klooster hebben we gebeden voor het behoud van Cercle op de dag van de wedstrijd tegen Lommel”, klonk het bij Bart.  
Met succes blijkbaar…

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 210)

(periode van 17-09-1960 -> 17-09-1960)

 

Cercle

Na het gelijkspel op Diest ging Cercle in de eerste thuiswedstrijd van het seizoen 1960-1961 op zoek naar een zege.  De tegenstander was White Star maar of het ook een gewillig slachtoffer zou zijn was dan weer een andere vraag.  “Vic Bergh” mocht alvast pen en papier meenemen en in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” richting Edgard De Smedtstadion stappen om er ter plaatse vast te stellen wat de groen-zwarten er van bakten…

Cercle Brugge – White Star 3-1 – Weinig overtuigende eerste zege…” : “De enkele duizende voetballiefhebbers die zondag de eerste thuiswedstrijd van Cercle op het Edgard De Smedt Stadion van nabij hebben gevolgd, waren omzeggens unaniem in hun oordeel : na een erbarmelijke eerste helft, hebben de groen-zwarten na de rust een kwartier gespeeld zoals het moest en dat was voldoende om hen van de volle inzet te verzekeren, zonder dat zij hierdoor nochtans ten volle konden overtuigen !
Is deze beoordeling van de vox populi even raak als realistisch, dan strookt ze volledig met hetgeen we op het veld gezien hebben.  Cercle won de twee punten, maar ’t is ook al, want van enige merkbare verbetering was er geen sprake.  De groen-zwarten blijven hopeloos “tutteren” en zonder de schotvaardigheid en de opportuniteit van Gilbert Bailliu hadden ze wellicht met heel wat minder vrede moeten nemen !
Dat de Brugse groen-zwarten nochtans heel wat beter kunnen en hun mogelijkheden verder reiken, bewezen ze treffend na de herneming, zonder achteraf evenwel in dezelfde zin te vervolgen.  Er werd snel en zelfs direkt gespeeld waaruit een paar doelrijpe kansen kwamen die de lokale kapitein trouwens niet liet liggen.  De vraag stelt zich dan ook waarom zij aanvankelijk zo krasselden en pingelden, om dan na hun daverend en beslissend kwartiertje terug in hetzelfde euvel te hervallen ?  Of was het de warmte die hen parten speelde ?...
Wat het ook zij, in ieder geval mag Cercle het van ons aannemen dat met dergelijk onevenwichtig presteren nooit het beoogde doel zal bereikt worden.  Meer nog, dat zij gevaar loopt hiermee meer dan eens zware ontgoochelingen op te lopen en zich tot een middelmatige rol zal moeten beperken.  Voor alles moet naar een vlotte samenhang gestreefd worden, gesteund op een konkrete homogeniteit en geestdrift en uitgewerkt door een snel, rechtstreeks en effektief spel.  Kunnen de groen-zwarten hiertoe komen, dan mogen ze vrij en vrank iedereen in de ogen zien en hoge, rechtmatige ambities koesteren !”


Technische  krabbels…
Cercle Brugge – White Star  3-1

opkomst : 5.000 toeschouwers.
terrein : uitstekend.
weersgesteldheid : mooi en (te) warm.
fair-play : korrekt.
leiding : ref. Van Royen, kon bevredigen, een slecht punt was het wel toen hij keepersbal
  gaf en spijt Ausloos zelf bekende het leder in corner te hebben doen afwijken, toch bij zijn
  beslissing bleef…
corners : Cercle 9, White Star 2.
doelpunten : 15’ Walschaert 0-1, 31’ Daels 1-1, 52’ Bailliu 2-1, 57’ Bailliu 3-1.
Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Daels, Buyse, Bailliu, Michiels, Jo
  Gerard.
White Star : Ausloos, Craps, Frérie, Van Moerkerke, Braeckman, Bartholomeus, Decat,
  Buisseret, Colonval, Schweiger, Walschaert.


Nu de twee punten binnen waren mocht er reeds vooruitgeblikt op Olse Merksem – Cercle waar de groen-zwarten toch wel uit een ander vaatje zouden moeten tappen om minstens één punt mee te brengen naar Brugge :

Olse Merksem – Cercle” : “Cercle krijgt morgen een zware verplaatsing naar Merksem voor de voeten geschoven waar Bailliu en Co zeker goed uit de ogen zullen moeten zien.  Alhoewel we de officiële ploegopstelling nog niet onder ogen kregen zou het ons niet verwonderen moest Gerard geweerd worden ten voordele van Lambert, zodat best hiernavolgende elf te Merksem een tweede draw kan afdwingen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Buyse, Daels, Lambert, Bailliu en Michiels.”

 

Brugge

Brugge telde destijds heel wat kazernes.  Denken we maar even aan de Weylerkazerne in de Hugo Losschaertstraat, kazerne kolonel Rademakers en kazerne Knaepen op het domein tussen de Langestraat, de Koopmansstraat, de Vuldersstraat en de Kazernevest, het vroegere militair hospitaal in de Peterseliestraat en het militair voedermagazijn “De Fourage”, net buiten de Kruispoort, langs de Maalse Steenweg.  Eén voor één verdwenen ze echter uit het straatbeeld en tegenwoordig moet je in fotoboeken over Brugge bladeren om te weten hoe de kazernes eruit zagen.

Lees meer