koop tickets online

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 213)

(periode van 15-10-1960 -> 29-10-1960)


Cercle


Voor de groen-zwarten lagen enkele moeilijke wedstrijden in het verschiet.  De eerstvolgende match betekende een verplaatsing naar het 2de geklasseerde FC Beringen, gevolgd door alweer een uitwedstrijd, dit keer tegen middenmoter TSV Lyra.  Na dit tweeluik op verplaatsing mochten de groen-zwarten (eindelijk) nog eens thuis aantreden tegen… leider FC Turnhout.  Het was natuurlijk de kans bij uitstek voor Cercle om te bewijzen dat ze aan de hoge verwachtingen konden beantwoorden en zo de doemdenkers een neus konden zetten.  “Veritas” mocht voor “Het Brugsch Handelsblad” richting het verre Beringen sporen om er zijn bevindingen aan het papier toe te vertrouwen : 

“F.C. Beringen – Cercle Brugge 0-0 : Brugse defensie hield stand !” : “De Cerclejongens hebben de verre reis naar Beringen in zoverre tot een goed einde gebracht, dat zij er een kostbaar puntje wegkaapten, hetgeen ze in de eerste plaats te danken hebben aan de waarlijk uitstekende verrichting van de verdedigers.  Vooral in de 1e helft toonde de groen-zwarte defensie zich van haar beste zijde, ook al diende de zeer sekure Mortier een paar keren beroep te doen op de welkome hulp van Dame Fortuna.  De autoriteit van de Brugse verdediging werkte op de duur zo ontmoedigend op de lokale aanvallers, dat zij het niet meer aandurfden naar doel te schieten.  Het uitgesproken overwicht van de Limburgers was mede oorzaak dat er voortdurend stapelspel ontstond voor de Brugse doelmond, maar de bezoekende verdedigers hielden het hoofd koel en meteen de skoor ongeschonden.  Wat ons evenwel bijzonder heeft getroffen is het feit dat Cercle, waarvan het geweten is dat het niet kan “vechten”, deze keer met volle overgave heeft gestreden om dit ene puntje uit het vuur te slepen.  Dat waren wij sedert lang niet meer gewoon van de anders zo nonchalante Bruggelingen die, als er verder op dergelijke wijze opgetreden wordt, geleidelijk tot meer bemoedigende en overtuigende resultaten zullen komen.” 
 

Technische  krabbels…
F.C. Beringen – Cercle Brugge  0-0

opkomst : 3.000 toeschouwers.
leiding : ref. Calonne, uitstekend.
weersgesteldheid : wind in de lengte van het veld, regen in de tweede helft.
terrein : prima.
corners : Beringen 9, Cercle 4.
F.C. Beringen : Van Offenweert, Verboven, Bierten, Voordeckers, Ariën, Geybels,
  Vanherle, Cuyvers, Lormans, Poelmans, Kauwenberghs.
Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, Buyse.


Na de vijfde speeldag in Tweede klasse zag de rangschikking er als volgt uit : 1. FC Turnhout 9 punten, 2. FC Beringen (7), 3. SK Sint-Niklaas (6), 4. Kortrijk Sport (6), 5. Cercle (6), 6. Berchem Sport (6), 7. Olse Merksem (6), 8. FC Diest (5), 9. TSV Lyra (5), 10. Racing Doornik (5), 11. UR Namen (5), 12. Sporting Charleroi (5), 13. FC Mechelen (4), 14. White Star (4), 15. Racing Brussel (1), 16. FC Tilleur (0).  

Op de zesde speeldag kregen de groen-zwarten de verplaatsing naar het negende gerangschikte TSV Lyra tussen de kiezen geschoven.  Als wij de statistieken mochten geloven viel er daar voor Cercle weinig of geen punten te rapen.  Meestal trok Lyra, zeker op eigen terrein, het laken naar zich toe.  Bovendien telde de ploeg uit Lier slechts één luttel puntje achterstand op de Bruggelingen zodat een overwinning hen zelfs naar de subtop zou loodsen.  Het beloofde alvast een moeilijke en wellicht warme uitwedstrijd voor de groen-zwarten te worden…  In “Het Brugsch Handelsblad” werd al even vooruitgeblikt op deze ontmoeting :

“Cercle reist zondag naar Lyra waar de groen-zwarten zich zelden kunnen aanpassen en meestal zwaar geklopt worden.  Gelukkig blijkt de verdediging weer op punt, zodat het grote vraagstuk opnieuw de voorlijn is.  Ook deze zal gewijzigd worden vermits Michiels onbeschikbaar is wegens verwonding.  Dezes plaats zal ingenomen worden door de jonge Marc Verheye, terwijl verder nog het optreden twijfelachtig is van Buyse en Bailliu.  Hiernavolgende waarschijnlijke formatie kan wellicht weer een puntendeling verwerven : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Verheye, Buyse (of Desmaele).”  

“Veritas” was opnieuw de verslaggever van dienst voor de groen-zwarte verplaatsing naar Lyra.  Zou hij er de gretige getuige van zijn dat Cercle misschien één en uiteraard liefst twee punten meenam naar Brugge of zou hij er machteloos moeten op toezien dat de Bruggelingen nog maar eens op de slachtbank terecht kwamen ?  

“T.S.V. Lyra – Cercle Brugge 1-1 : Cercleverdediging won een puntje…” : “De tweede opeenvolgende verplaatsing was voor de groen-zwarte defensie een nieuwe gelegenheid om zich bij Lyra in de kijker te spelen.  Het valt inderdaad niet te ontkennen dat Mortier en zijn lijfwacht er weer eens in geslaagd zijn om een puntje mee te brengen van een reis die absoluut niet van gevaar ontbloot was.  De recente zware nederlagen op dit veld waren er zeker niet vreemd aan dat de Cercletrainer met een uitgesproken defensieve taktiek in het veld trad.  Wellicht zullen de Lyrasupporters na de match beweerd hebben dat hun favorieten de zege verdiend hadden : “zij” hadden immers veel meer aangevallen, “zij” telden acht corners tegen slechts één voor Cercle, doch op het skoorbord kwam voor iedere ploeg één enkel cijfer !  Meer zelfs, wij durven beweren dat indien de groen-zwarten meer aanvallend hadden durven optreden, de beide puntjes naar Brugge zouden meegekomen zijn.  De Lyra-aanvallers, en bijzonder de vroegere nachtmerrie Jef Piedfort, zijn niet meer de schaduw van wat zij vroeger waren.  En ware het niet dat de Cercleverdediging flagrant in gebreke bleef op die bewuste spelfase, dan zou er van een lokaal doelpunt wel nooit iets in huis zijn gekomen, zo zwak bleek de Lyra-voorhoede !”

 

Technische  krabbels…
T.S.V. Lyra – Cercle Brugge  1-1


opkomst : 2.500 toeschouwers.
leiding : ref. Gijsen, goed.
weersgesteldheid : zonnig en betrokken, droog weder.
terrein : vettig en hobbelig.
corners : Lyra 8, Cercle 1.
doelpunten : 39e min. : Notteboom 0-1, 49e min. R. Piedfort 1-1.
T.S.V. Lyra : Leysen, Geysen, Verbruggen, Heylen, De Raedt, Van Hove, Vander Smissen, Peeters, Ceuppens, J. en R. Piedfort.
Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Verheye, Desmaele.


De resultaten van de groen-zwarten oogden behoorlijk : een gelijkspel op het veld van het tweede gerangschikte FC Beringen gevolgd door een gelijkspel op het veld van het eerder bescheiden TSV Lyra.  De volgende wedstrijd zou duidelijk maken of Cercle inderdaad goed bezig was want de ongeslagen leider FC Turnhout (10 punten) kwam op bezoek in het Edgard De Smedtstadion !  Cercle stond op de vijfde stek en totaliseerde zeven punten.  Een zege zou de kloof tussen beide ploegen herleiden tot slechts één punt.  Omdat het een zeer belangrijke wedstrijd betrof en er uiteraard veel toeschouwers verwacht werden, kregen de voetballiefhebbers de kans om hun ticket op voorhand te kopen :

“Kaarten op voorhand voor Cercle – Turnhout : Morgen zondag krijgt men op het Cercleveld de grote schok tegen de ongeslagen leider FC Turnhout, zodat men zich aan een grote publieke belangstelling mag verwachten.  Voor deze kapitale wedstrijd kunnen de sportliefhebbers zich dan ook kaarten op voorbaat kopen en dit tot zondagmiddag 12 uur in het Cerclelokaal “Hotel de Londres”, ’t Zand te Brugge.  Daarna zijn kaarten te verkrijgen op het groot terrein.”

Uiteraard kon ook een korte voorbeschouwing niet ontbreken :

“De groen-zwarten staan morgen zondag voor een zeer belangrijke thuiswedstrijd tegen FC Turnhout.  De nieuw-gepromoveerden staan immers nog ongeslagen aan de leiding en gelden nu reeds als de voornaamste favorieten voor de promovering.  Cercle, die tot nog toe “al slecht spelend” de schade enigszins kon beperken, is het geraden goed uit de ogen te zien en thans “alles of niets” te spelen.  De verdediging blijkt weer op punt, wat echter niet kan gezegd van de aanvalslijn.  Voor zondag zal thans Willy Lambert opgesteld worden als midvoor terwijl Bailliu naar links zal opschuiven en voor de linksbuitenplaats de keuze zal gaan tussen Buyse en De Caluwé.  Voor alles moeten Bailliu en z’n maats echter vol geestdrift en wilskracht akteren en dan zal het mogelijk een derde Brugse zege worden met hiernavolgende opstelling : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Lambert, Bailliu, Buyse of De Caluwé.”

Omdat “Het Brugsch Handelsblad” met het verslag van deze topwedstrijd ontbrak heb ik dit keer het “Burgerwelzijn” geraadpleegd.  “Marc” was de reporter van dienst en trok, gewapend met pen en papier, richting Edgard De Smedtstadion :

“Cercle – F.C. Turnhout 5-3 : Ze zullen er nog lang over spreken” : “Niet alleen in Brugge, over die onverwachte en “fameuze” remonte, maar wellicht nog meest vanal te Turnhout, om de gouden kans die ze verkeken om de stand op 1-4 te brengen, en nog meer om de gemiste strafschop die hun misschien nog een gelijk spel zou bezorgd hebben.  Men heeft het de Cercleploeg al dikwijls onder de neus gewreven, dat het niet strijdlustig genoeg is, of voor de bal kan vechten.  In vele gevallen hebben we dit kunnen vaststellen, en de vergelijking die men dan ging maken met hun stadsgenoten van Club, viel telkens in hun nadeel uit.  De sportieve vrienden uit de Kempen, hebben de gelegenheid gekregen de Groen-zwarten onder een gedaante te zien die we van hun zelf niet meer kenden, of stilaan waren vergeten.  We zouden het willen verhopen, maar we durven het niet verwachten dat Cercle dit seizoen nog dergelijke “performenties” uit haar mouw zal schudden, want dan zouden voor hun de poorten van eerste-afdeling wagewijd open gaan.  Sensatie is er in deze ontmoeting geweest, zoveel als men er maar wilde.  Na 3’ eerste gevaarlijke doorbraak van Notteboom, niet al te regelmatig gestuit, tegenaanval van Turnhout en 0-1.  Pas 1’ nadien handspel der bezoekers, vernuftige doorzet van Perot naar De Caluwé en 1-1.  Niet daarom alleen was de partij aantrekkelijk maar we kregen bovendien zeer genietbaar voetbalspel te bekijken.  Was Cercle in zijn spelconceptie beter onderlegd, Turnhout liet het ook niet langs de verkeerde kant liggen, en met snelle doorbraken langs de vleugels en een zeer bedrijvige Embrechts in het midden werd de Cercledefensie voor een zeer zware opgave geplaatst.  Aan de 12’ maakte Embrechts van een aarzeling gebruik om Mortier een tweede maal te verslaan.  Willy zou kort daarop een bijna zeker doelpunt moeten redden, maar toen rond het half uur Baas in het midden eenvoudig weg “over” de bal trapte, was Turnhout’s vlugge binnenspeler er andermaal om Mortier ongenadig met een balletje te bedienen waar geen verhaal tegen kon bestaan.  En zo stond Cercle na 30’ met 1-3 in het krijt.  Werkelijk niet heel rooskleurig, en de Cerclefans waren heel zeker van hetzelfde gedacht.  Dat aan de rust één van Turnhout’s afgevaardigden “presto” naar de “heimat” een telefoontje had gegeven om het grote nieuws aan te kondigen, was zoveel of te zeggen dat ze overtuigd waren dat het zaakje in kannen en kruiken was.  Wij geloofden het ook !  Maar !  Wie heeft het eens geschreven dat een dubbeltje soms aardig kan rollen ?  Die zin hebben we niet zelf uitgevonden, maar we verhalen hem, omdat hij nooit beter kon van pas komen.  U moet immers weten dat F.C.T. 7’ na de herneming een reuzekans verkeek om er –zoals we hoger schreven– 1-4 van te maken.  Dit was wel het psychologisch moment van de partij, want Cercle mocht nu nog eens met dubbele goede bedoelingen en betrachtingen bezield zijn geweest, nooit zou het hun gelukt zijn drie doelpunten achterstel in te lopen.  Nu gebeurde het tegendeel.  Cercle deed onmiddellijk een tegenaanval, volgens spelleider Casteleyn onregelmatig gestuit in de grote backarea.  Strafschop door Perot met een “caramelshot” omgezet.  Ziet u beste voetballiefhebbers, 2-3 in plaats van 1-4.  Voelt u het verschil van de… differentie ?  Koren op de molen voor de thuisclub, en daarmede luidde het begin van een non-stop offensief.  En ik kan jou verzekeren dat Turnhout’s achterhoede hachelijke standjes heeft moeten doorbijten.  Ze werden eenvoudig van het kastje naar de muur gespeeld, zonder eens de tijd te krijgen om zich te hervatten of naar verse adem te snakken.  Hemelse deugd wat was dat voor een pletrol die ongenadig ging beuken op de Turnhoutse vesting.  Het kon niet anders meer, “ze” moest bezwijken.  En ze bezweek een eerste maal toen aan de 21’ –pas 1’ voordien waren ze door het oog ener naald gekropen, toen Lambert over de deklat lobeerde– dezelfde speler op center van Notteboom gelijk stelde.  Het bomvolle stadion zinderde en daverde op zijn grondvesten.  Maar de lijdensweg van de ex-derde klasser was nog niet ten einde.  Aan de 31’ kwam Cercle aan zijn vijfde hoekschop.  Jacky De Caluwé kopte gemeten en op het scorebord kwamen 4-3 cijfers.  En daarmede was bij Turnhout de veer gebroken en ging de laatste kans verloren.  Want Cercle liet nu niets meer aan het toeval over, en om alle onzekerheid weg te nemen scoorde Lambert 5’ voor het einde nog een vijfde doelpunt.  Kunt u zich maar één ogenblik voorstellen wat er toen rondom het Cerclestadion gebeurde ?  We willen het u maar liefst niet beschrijven, want het is ons niet mogelijk.  Spaar ons de moeite u bij Cercle één uitblinker aan te duiden.  Feit is dat Daels triomfantelijk op kloeke schouders van het plein weggedragen werd, wat ten slotte niets ontneemt aan de verdiensten van zijn medespelers.  Als slot willen we nog vermelden dat onze Gentse scheidsrechter dhr. Casteleyn –zopas als internationaal gepromoveerd– voor een uitstekende leiding zorgde, en de Kempische jongens op ons een voortreffelijke en vooral sportieve impressie hebben achtergelaten.  Ze zijn goed op weg om dit seizoen de rol van Olse Merksem in te nemen.  En dat wil al heel wat zeggen.”         

Uit het voorgaande artikel blijkt dat de ganse Cercleploeg mocht bewierookt worden en dat Daels blijkbaar dat ietsje meer realiseerde zodat zijn medespelers hem op hun schouders tilden en met hem in triomf van het Cercleplein stapten.  Wie ook in de lofbetuigingen mocht delen was Willy Mortier.  Willy had zich steeds een betrouwbaar sluitstuk van de verdediging getoond en had beslist zijn steentje bijgedragen tot de mooie zege op de leider :

“Willy Mortier lag aan de basis van Cercle’s overwinning tegen Turnhout” : “Wanneer we dit schrijven zullen velen denken dat we willen bedoelen dat Cercle’s doelman de zege van zijn kleuren verzekerde door het afweren van de penalty welke Turnhout zondag een zestal minuten voor het einde van de partij kreeg toen de skoor 4-3 geworden was.  Dit is inderdaad wel waar alhoewel dan evengoed kan beweerd worden dat het binnentrappen, van de bekomen penalty door Perot een stimulans betekende voor de ploeg en haar terug het nodige vertrouwen schonk.  Het psychologisch ogenblik in deze wedstrijd lag echter veel vroeger en wel, toen enkele minuten na de herneming de Turnhoutse voorman Emberechts, alleen voor Mortier opdagend, op de paal schoot en deze laatste zijn hernemend schot op de doellijn, ten koste van een prachtige inspanning, eerder mirakuleus, kon stoppen.  Wie zal durven beweren dat Mortier hiermede de basis niet legde van het Cercle-sukses en dat indien Turnhout, op dit ogenblik met 3-1 aan de winst, een vierde doelpunt had gelukt, niet de overwinning had behaald ?  Doelman Mortier die in de 4 jaren dat hij bij Cercle speelt de groen-zwarten reeds ontelbare diensten heeft bewezen, gaf hiermede nogmaals blijk van zijn klaar doorzicht en grote hoedanigheden welke van hem zeker een onzer beste Belgische portiers maakt.  Toen hij een paar jaren geleden met de Belgische Militaire ploeg vier internationale matchen speelde en in de finaalwedstrijd in Italië het idool werd van de Italianen, wanneer hij, en hij alleen, door zijn wonderbare keeping de Belgische ploeg van de nederlaag redde, werd zijn naam in “blokletter” vernoemd.  De tijd is voorbij en Willy Mortier werd weer de gewone doelman uit de Provincie, van Cercle Brugge.  Jammer dat hij niet tot een Brusselse of Waalse club behoort, anders zouden zonder veel twijfel wel, zijn doelmanstalenten meer geapprecieerd en in het daglicht worden gesteld.  Cercle’s doelman heeft thans 25 lentes achter de rug en kan dus de Groen-Zwarten nog oneindig veel diensten bewijzen.  Ondervraagd meent Willy dat Cercle het dit seizoen moeilijker zal hebben dan verleden seizoen gezien het spelgehalte bij de andere ploegen aanzienlijk is verbeterd.  Toch valt bij Cercle een gelukkige kentering waar te nemen beweert hij.  Er is meer geestdrift en in de aanvalslijn zit meer kracht.  Hij vond de plaatsverwisseling van zondag laatst tussen Bailliu en Lambert een gelukkige zet.  Het bewees ons dat samen met Daels, die voor de Groen-Zwarte ploeg een stellige belofte wordt, Bailliu als binnenspeler de nodige stootkracht aan de voorlijn, die in het verleden deze noodzakelijke faktor miste, geeft en verder zorgt een zeer opportunistische Lambert voor de afwerking.  Alhoewel reeds vele grote clubs aan Mortier mooie voorstellen deden is er, volgens hem, van een mogelijke transfert geen sprake.  Willy verkiest bij Cercle te blijven, te meer nog hij in het burgerleven in betrekking is, als Sociaal Assistent, bij de Gas en Elektriciteitsmaatschappij EBES te Brugge.  Zijn uitdrukkelijke wens is Cercle dit seizoen naar “Ere” te zien promoveren.  Hij is overtuigd dat hiervoor de Brugse supporters Groen-Zwart terzijde moeten staan.  Zondag ll. hebben zij, tijdens deze onvergetelijke tweede helft, bewezen dit te kunnen doen.  “En geloof me,” zegde hij : “hun aanhoudende aanmoedigingen hebben zeker het hunne bijgebracht tot het behalen van de zege.  Afbreken kan slechts de spelers nadelig beïnvloeden en hun het nodige vertrouwen ontnemen.”.  En dit beamen we tenvolle.  Wij hopen slechts dat zijn wensen mochten verwezenlijkt worden dit niet alleen voor hem persoonlijk en voor Cercle doch voor het ganse sportieve Brugge die van de Groen-Zwarten mooie verrichtingen verwacht."

Na de zeer hoopgevende zege tegen leider FC Turnhout klaarde de hemel boven groen-zwart Brugge op.  Het komende weekend stond er geen competitiewedstrijd op het programma maar een weekje later mocht Cercle thuis aantreden tegen SK Sint-Niklaas.  De Waaslanders deden het verre van slecht en telden slechts één luttel puntje minder dan de Bruggelingen.  Voor de ploeg uit het Edgard De Smedtstadion was er alweer maar één boodschap : zeker niet verliezen van de geel-blauwen !  Ondertussen werd er al eens, de traditie getrouw, vooruitgeblikt op deze belangrijke ontmoeting :

“Cercle nieuws – Reeds kaarten op voorhand voor Cercle – Sint-Niklaas” : “Zondag aanstaande krijgen we geen officiële competitiewedstrijden doch de zondag daarna hebben we te Brugge op het terrein van Cercle Brugge weer een wedstrijd welke belooft van het allerbeste gehalte te zijn en waar weer spanning en sensatie zal gebracht worden waarvan duizenden sportliefhebbers uit Brugge en de Provincie zullen willen getuige zijn.  Cercle krijgt immers het bezoek van SK Sint-Niklaas die tijdens het huidige seizoen reeds genoegzaam blijk gaf van goede forme en zich zeker terdege inspant om haar illusies werkelijkheid te zien worden.  Sint-Niklaas staat immers momenteel één enkel puntje achter op de groen-zwarten zodat ook voor haar deze ontmoeting van het allergrootste belang wordt.  Na de formidabele wedstrijd welke Cercle leverde tegen Turnhout en het vertrouwen welke zij hierdoor vanwege haar supporters weer herwon bestaat er weinig twijfel of het Cercleterrein loopt weer zoals zondag verleden boordevol.  Velen immers die verleden week de wedstrijd tegen Turnhout niet zagen zullen benieuwd zijn om de Groen-Zwarten weer in een zware kamp te zien evolueren en de nieuwe opstelling met Lambert, die zich als een ware goalgetter ontpopte, aan het werk te zien.  Ten einde nu de belangstellenden niet te moeten ontgoochelen, deelt het Bestuur van Cercle ons mede dat reeds vanaf heden kaarten op voorhand voor deze ontmoeting kunnen bekomen worden in het Hotel de Londres, ’t Zand te Brugge.  Als u een behoorlijk plaatsje op Cercle’s terrein voor de wedstrijd van zondag over acht dagen tegen St. Niklaas wil bemachtigen en u tevens wil besparen van ettelijke minuten aan de guichetten te staan inschuiven om tenslotte op uw plaats aan te komen op het ogenblik dat de scoor reeds 1-1 is (tegen Turnhout waren velen in dit geval gezien na vijf minuten ieder elftal reeds een doelpunt had aangetekend) neem dan uw kaart op voorhand.  Het is een waarborg en het vergemakkelijkt aanzienlijk uw, doch ook de taak van de kaartenafzetters op het terrein die op dergelijke ogenblikken over geen handen genoeg kunnen beschikken.  Neem uw voorzorgen want het wordt weer een match der grote dagen !”.



Brugge


Als je destijds in Brugge woonde en je moest gehospitaliseerd worden dan bestond de kans dat je opgenomen werd in de Sint-Jozefskliniek langs de Brugse Komvest.  De kliniek genoot een uitstekende reputatie en was ondergebracht in een imposant gebouw.  De kliniek is ondertussen sinds jaar en dag uit het stadsbeeld verdwenen maar het gebouw staat er nog en doet dienst als jongensinternaat van de Hotel- en Toerismeschool Spermalie.
In 1960 vierde de Sint-Jozefskliniek, zo lazen wij in “Het Brugsch Handelsblad”, het gouden jubileum :

“Gouden jubileum en inzegening nieuwe gebouwen der Sint-Jozefskliniek” : “Op maandag 24 oktober a.s. grijpt onder het voorzitterschap van Mgr. De Smedt, de plechtigheid plaats van het Gouden Jubileum der Sint-Jozefskliniek.  Te 9.30 uur wordt een plechtige hoogmis opgedragen waarna zal overgegaan worden tot de inzegening van het Noviciaatsgebouw en de nieuwe lokalen van de heelkundige afdeling.”

Als trouwe Shotlezer in het algemeen en lezer van deze rubriek in het bijzonder voel je het reeds aankomen…  Er staat u wat geschiedenis te wachten…  

De geschiedenis van de Sint-Jozefskliniek gaat terug tot 1905 als chirurg Verhouf, bijgestaan door drie Zusters Augustinessen van de Orde van Meaux, een privé-kliniek opstart in de Langestraat.  In 1907 zetten de zusters hun werk verder in een huis aan de Komvest.  In 1908 kopen de zusters een stuk grond aan van het Capucienenklooster in de Sint-Clarastraat en openen, in samenwerking met enkele Brugse chirurgen, een nieuwe privé-kliniek.   
 

Nadat in 1899 de vaart werd gedempt gaven de Zusters Augustinessen van Meaux in 1909 de opdracht om de Sint-Jozefskliniek te bouwen naar een ontwerp van architect Huib Hoste.  De Zusters waren in 1905 Frankrijk ontvlucht omdat de wet op de vereniging van Emile Combes antiklerikale maatregelen oplegde met de bedoeling het aantal en de activiteit van de religieuze congregaties tot het uiterste te beperken en het katholiek onderwijs te fnuiken (bron foto : Wikipedia).

Cerle Brugge KSV

In 1909-1910 wordt de kliniek uitgebreid met een vleugel aan de straatzijde.  Ook nu weer is het ontwerp van de hand van de Brugse architect Huib Hoste.  In 1921 slaat men alweer aan het (bij)bouwen.  Huib Hoste tekent de rechtervleugel uit, die haaks op de straatvleugel wordt opgetrokken.  Terzelfdertijd bouwt men een elektriciteitscabine tegen de afsluitingsmuur aan de Komvest.  De Sint-Jozefskliniek bloeit en… groeit en in 1924-1925 is het tijd om de linkervleugel, haaks op de straatvleugel, en rechts aan de straatzijde de kapel, uit de grond te laten verrijzen.  Hoeft het er nog aan toegevoegd te worden dat de architect van dienst Huib Hoste is ?  In 1933 gebeuren er enkele verbouwingen en bouwt men een apotheek en een spreekkamer boven het terras aan de linkerzijde, komen er ziekenzalen, een hal en burelen bij aan de tuinzijde en wordt de ingang, de afsluiting en de inrit van de kliniek vernieuwd.  De architect die de plannen tekent is dit keer niet Huib Hoste maar Maurice De Meester uit Brugge.  Tussen 1952 en 1960 tekent architect De Meester plannen uit om de tweede verdieping en de zolderverdieping van de rechtervleugel te verbouwen, de linkervleugel uit te breiden en een laboratorium aan de oostkant van het hoofdgebouw aan te bouwen.

De Sint-Jozefskliniek fusioneerde in 1988 noodgedwongen met het AZ Sint-Lucas in Assebroek.  Allerlei wetten, onder meer omtrent het aantal ziekenhuisbedden, zorgden er voor dat heel wat ziekenhuizen naar vormen van samenwerking met andere ziekenhuizen dienden te zoeken.  Voor de Sint-Jozefskliniek betekende deze fusie het begin van het einde.  Alle activiteiten gingen over naar het AZ Sint-Lucas en tijdens de jaren negentig van de vorige eeuw viel definitief het doek over de Sint-Jozefskliniek.  In 1996 opende de Hotel- en Toerismeschool Spermalie in de vroegere ziekenhuisgebouwen een internaat voor hun leerlingen : Residentie De Veste.

Cerle Brugge KSV

De Sint-Jozefskliniek bevatte tal van bouwkundige elementen die de moeite waard waren om er even bij te verpozen.  Als je er binnenkwam was het eerste dat je zag de mooie centrale hal met halfronde uitbouw die in 1933 door architect Maurice De Meester ontworpen werd als een totaalconcept in art-decostijl.  Opvallende elementen zijn de vloer met grijze en zwarte cementtegels, de grijsmarmeren lambrisering, het centrale achthoekige plantenmeubel van gelijkaardige marmer, de lichtarmaturen...  De halfronde ruimte wordt afgescheiden door houten leeshoekjes met aanleunende metalen paraplubakken (bron foto : flickr, bron tekst : inventaris.onroerenderfgoed.be).

Cerle Brugge KSV

Bronzen buste van dokter Joseph Sebrechts (bron foto : semanticscholar.org).

De Brugse carrière van dokter Sebrechts begon, zoals hoger vermeld, in 1909 in de Sint-Jozefskliniek.  In 1912 werd hij hoofdchirurg in het Brugse Sint-Janshospitaal.  Ook naast zijn woning had hij een kleine privékliniek.  In 1925 werd hij benoemd tot geaggregeerd professor aan de Leuvense Universiteit.  Hij bleef werken tot kort voor zijn dood op 28 maart 1948, hij was amper 63 jaar.

Brugge vergat dokter Joseph Sebrechts niet.  In de Beenhouwersstraat werd naast de vroegere woning van dokter Sebrechts een stadspark naar hem genoemd.  Dit park heeft nog een ingang / uitgang in de Oude Zak.  Naast deze toegang werd een muurplaat aangebracht die verwijst naar dokter Sebrechts.  Vergeten wij ook niet dat de vroegere Minnewaterkliniek, nu een woon- en zorgcentrum, gelegen is in de Professor Dokter J. Sebrechtsstraat.

 

 

De vroegere woning van dokter Sebrechts in de Beenhouwersstraat.  Onderaan rechts op de foto zien wij de muurplaat die aangebracht werd in de Oude Zak (bron foto : Wikipedia).

Cerle Brugge KSV

 

 

Ooit een vermaarde kliniek, nu Residentie De Veste, een internaat voor jongens van de Brugse Hotel- en Toerismeschool Spermalie (bron foto : hiveminer.com).

 

(Marnix Knockaert)

Cerle Brugge KSV

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 220)

(periode van 28-01-1961 -> 04-02-1961)


Cercle

De groen-zwarten legden een hobbelig parcours af.  Er werden punten gehaald als het niet verwacht werd maar er werden vooral kostbare punten verloren als het niet mocht.  Voor een elftal dat ambities koesterde om te promoveren was dat geen ideaal scenario.  Gelukkig was de volgende wedstrijd een thuismatch tegen het pas dertiende geklasseerde Olse Merksem.  Met twaalf punten achter hun naam hadden de blauw-gelen niet bijster veel overschot op de laatste in de rangschikking, Lyra, dat amper negen punten verzameld had.  De Antwerpenaars leden best geen nieuw puntenverlies om niet in verlegenheid te komen.  Voor Cercle leek deze wedstrijd de kans bij uitstek om een ruime zege te laten optekenen zodat de komende matchen met een gerust gemoed konden aangevat worden.  Of… zou het nog maar eens anders uitpakken ?

“Vic Bergh” trok voor “Het Brugsch Handelsblad” richting Edgard De Smedtstadion in de hoop dat hij er een verslag kon neerpennen waarin hij een klinkende Cerclezege kon beschrijven…

Cercle Brugge – Olse Merksem 1-4 : Ontgoochelend en smadelijk verlies…” : “Voor wie nog een bewijs moest hebben dat het de laatste weken niet meer vlot bij Cercle, dat er iets hapert, betekent de even afgetekende als smadelijke 1-4 nederlaag van zondag jl. op eigen veld tegen Olse Merksem waarlijk de proef op de som !  De groen-zwarten kunnen voor dit nieuw home-verlies inderdaad weinig of geen verontschuldigingen doen gelden, want het was het resultaat van een doorslechte en ontgoochelende prestatie waaruit omzeggens geen enkele speler vrijuit gaat…  Over gans de duur van de wedstrijd, waarvan de inzet voor de lokalen nochtans van kapitaal belang was met het oog op het verstevigen van hun nog steeds gunstige positie, rammelde het in de Brugse ploeg dat het een aard was en werd zij bestendig netjes de les gespeld door een eerder middelmatige maar geestdriftige en snelle tegenstrever.  Zowel inzake verband, als in samenspel, doordrijvendheid en schotvaardigheid stonden de Bruggelingen onder hun gasten, hetgeen de juiste 1-4 eindcijfers trouwens treffend aantonen.  Het feit dat de groen-zwarten zelfs een goedkope penalty vandoen hadden om de eer te redden, onderschrijft met klank hun hopeloze steriliteit en ondoelmatigheid die niet alleen het gevolg zijn van een te lateraal en te gesloten acteren, maar ook en vooral van een manklopend systeem en een weinig oordeelkundige ploegopstelling.  Als men immers nagaat dat twee specifieke kanthalfs in de voorlijn geplaatst worden en deze laatste iedere steun ontzegd wordt van de gedwongen defensief spelende middenspelers, dan is het klaar dat de onontbeerlijke productiviteit zoek blijft.  Zolang de groen-zwarten geen snedig, direct aanvalsspel kunnen opbrengen, gepaard aan een effectieve schotvaardigheid en afwerking, zal er, helaas, niets in huis komen van de reeds zo lang gekoesterde promoveringsdromen.  Wil men vooraleer het te laat is nog redden wat er te redden is, dan dient er kordaat en onverwijld ingegrepen en hiervoor mag men voor niets en niemand terugschrikken.  Het belang en de toekomst van Cercle staan hier onvoorwaardelijk op het spel !”
 


Technische  krabbels…
Cercle Brugge – Olse Merksem  1-4


- opkomst : 5.000 toeschouwers.
- terrein : goed.
- weersgesteldheid : mist en regenachtig.
- leiding : ref. Cumps, zwak.
- fair-play : correct.
- corners : Cercle 8, Olse Merksem 5.
- doelpunten : 20’ Brandts 0-1, 25’ Roje via Demey 0-2, 35’ Lambert (penalty) 1-2, 54’
  Didden 1-3, 55’ Brandts 1-4.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Michiels, Wittevrongel, Demey, Notteboom, Lambert, Perot,
  De Caluwé, Desmaele.
- Olse Merksem : Jacobs, Verbois, De Hert, Willems, Soetewey, Didden, Adel, Sips,
  Brandts, Vandeweyer, Adriaenssen.


Als het minder goed gaat met de favoriete ploeg is het vanzelfsprekend dat de supporters zich roeren.  Dat was bij Cercle niet anders.  Al had het, de tegenvallende resultaten van de laatste weken in acht genomen, nog lang geduurd voor iemand zijn nek uitstak.  Iedere supporter spuide wel zijn eigen mening gevolgd door de nodige oplossingen maar tot nu toe was het altijd gekoeld zonder blazen.  De hierna volgende lezersbrief met de toepasselijke titel “Quo vadis Cercle ?” (*) van “een groen-zwarte aanhanger” zorgde ervoor dat het protest tastbaar werd en in een stroomversnelling terecht kwam.  Nu kon geen enkele groen-zwarte verantwoordelijke nog langer zijn hoofd in het zand stoppen.  De zware thuisnederlaag tegen Olse Merksem was de spreekwoordelijke druppel die de al even spreekwoordelijke emmer liet overlopen.  Het was de hoogste tijd om het roer om te gooien…

(*) “Quo vadis” : Latijn voor “Waarheen gaat gij ?” (nvdr)

Quo vadis Cercle ?” : “Toen ik verleden zondag na de match aan ’t mijmeren was over hetgeen men zou kunnen noemen “het treurig geval Cercle”, schoot mij plotseling te binnen dat de wekelijkse voetbalpartij eigenlijk een “heerlijke ontspanning” zou moeten zijn.  Hoe dikwijls echter zijn de prestaties van de Brugse groen-zwarten voor ons, Cerclemannen, een heerlijke ontspanning ?  Veeleer zien wij met schrik de zondag tegemoet.  Ook als de tegenstander bepaald zwakker is zijn wij nooit een ogenblik gerust.  Onze verwachtingen ?  Onze dromen van voor het seizoen ?  Niets anders dan ontgoochelingen !...  Wanneer wij nuchter de gang van zaken bij Cercle beschouwen, dan moeten wij achteraf besluiten : het is de logische ontknoping van hetgeen wij effenaf WANBEHEER moeten noemen.  Ik wil nu niet uitweiden over datgene waarvan ik niet 100 % zeker ben, zoals de persoon van die of die, of nog de training, of nog andere zaken.  Ik stel enkel vast wat nu toch eindelijk voor iedereen allerduidelijkst is : diegene die de ploeg samenstelt, heeft sinds anderhalf jaar nog niets anders gedaan dan de Cercleploeg stelselmatig verzwakken !  Verleden jaar werd de beste voorspeler die wij hadden (*)(dat hij tekortkomingen had ?  Noem de speler die er geen heeft !) meerdere keren onverantwoordelijk niet opgesteld o.a. niet in de kapitale testmatch tegen Eisden.  Nadien werd hij verkocht.  Verzwakking van de ploeg.  Wij zouden kunnen een halflijn hebben van tenminste dezelfde sterkte als die van de gemiddelde elftallen uit de 1e afdeling.  NOOIT wordt dergelijke middenlijn opgesteld.  Verzwakking van de ploeg !  Uitstekende kanthalfs, waarvan men sinds lang weet dat zij in de voorlijn maar half presteren, worden regelmatig weerkerend vooraan geplaatst.  Verzwakking van halflijn en van voorhoede !  Als de voorlijn mank loopt door gewonden of weerbarstige forme, moet de halflijn niet meteen verzwakt worden !  Dan moeten reserven in de aanvalslijn, als die voor handen zijn.  En Cercle beschikt over degelijke invallers.  Iedere persoon die aan de leiding staat, mist al eens, zelfs grovelijk, zelfs twee, drie maal.  Maar dat iemand een jaar en half steeds maar dezelfde flaters begaat, is niet meer aanvaardbaar.  Er is daar iets niet meer in orde, hetzij verregaande incompetentie, hetzij blinde vooringenomenheid of wat dan ook, maar er is daar iets niet meer in orde.  Diegenen die nog dergelijke selectionneur steunen, moeten weten dat zij zich in verdenking stellen.  Is de toestand niet reeds zo ver gezet dat, indien de goed-menenden niet de koppen bij mekaar steken en krachtdadig ingrijpen, Cercle recht naar de ondergang gaat ?  Er is werk voor klaarziende, krachtdadige persoonlijkheden die geloven dat zij daar een heerlijke taak te vervullen hebben.  De Cercle-aanhangers –veel talrijker dan men denkt– zien uit naar de komst van dergelijke persoonlijkheden, die er ook zijn in de schoot van het bestuur. – Een groen-zwarte aanhanger.”

(*) Verleden jaar werd de beste voorspeler die wij hadden… : de briefschrijver bedoelt hier duidelijk Hans Gerard (nvdr).

Ondanks het feit dat Cercle een beetje de pedalen kwijt leek te zijn, en dat is misschien nog zacht uitgedrukt, bleven de groen-zwarten aanklampen bij de toonaangevende elftallen in Tweede Klasse.  Iedereen leed wel eens onverwacht puntenverlies en dat zorgde er voor dat Cercle zich op de vierde plaats kon handhaven.  Omdat ook de topploegen regelmatig al eens één of meerdere puntjes vergooiden, slopen de mindere goden op kousenvoeten dichterbij.  Daardoor was het mogelijk dat na zestien wedstrijden het twaalfde geklasseerde Berchem Sport slechts zes punten minder telde dan leider FC Diest.  De Brugse groen-zwarten totaliseerden, ondanks de tegenvallende prestaties van de laatste weken, amper twee punten minder dan de leider.  Alles bleek dus nog mogelijk…  De stand in Tweede Klasse : 1. FC Diest (21 punten), 2. FC Beringen (21), 3. Union Namen (19), 4. Cercle (19), 5. SK Sint-Niklaas (18), 6. FC Turnhout (18), 7. FC Mechelen (17), 8. Kortrijk Sport (15), 9. Racing Doornik (15), 10. SC Charleroi (15), 11. Racing Brussel (15), 12. Berchem Sport (15), 13. Olse Merksem (14), 14. FC Tilleur (12), 15. Lyra (9), 16. White Star (9).

De Brugse gemoederen waren, ondanks de nog steeds gunstige klassering, zeker nog niet tot bedaren gebracht.  Het potje kookte over, de frustraties kwamen tot een uitbarsting en de diverse oplossingen werden als gloeiend hete lava uitgebraakt.  En, zoals het vaak gaat als het mank loopt, eiste men de kop van de trainer.  Een andere, en natuurlijk een betere, trainer zou meteen alle problemen van tafel vegen.  Na de trainerswissel zou Cercle elke tegenstander van het veld spelen om, op het einde van de competitie, met de vingers in de neus, snel even de titel mee te graaien…

Nieuwe trainer bij Cercle ? : “De laatste ontgoochelende thuiswedstrijden waarop zes van de acht te winnen punten onbegrijpelijk verloren gingen, hebben een grote beroering verwekt in de Brugse sportmiddens in het algemeen en in de Cerclerangen in het bijzonder.  De groen-zwarte supporters, die hun schoon geld betalen om hun ploeg goed voetbal te zien spelen en meteen te zien winnen, staken verleden zondag hun teleurstelling en mistevredenheid niet onder stoelen of banken.  Zowel de spelers om hun passief optreden als de trainer om zijn niets-opbrengend systeem werden zwaar aangevallen en zondagavond konden we zelfs een telegram lezen van een Cerclesupporter die als volgt zijn verontwaardiging uitdrukte : “Delfour à la porte ou le Cercle est perdu” !  Krasser kan het zeker niet zodat er begrijpelijkerwijze ook in de groen-zwarte bestuurskringen uiteenlopende reacties zijn losgekomen met als middelpunt de kwestie van een nieuwe trainer.  Zonder de technische bevoegdheid van Edmond Delfour aan te vechten is het niettemin een feit dat hij tactisch en als selectionneur grotendeels heeft gefaald.  Uit doorgaans zeer betrouwbare bron konden we dan ook vernemen dat het verlopend contract van dhr. Delfour niet zal hernieuwd worden en dat reeds duchtig uitgekeken wordt naar een nieuwe oefenmeester.  Wie het zal zijn blijft vooralsnog een raadsel, maar naar verluidt is de kans groot dat het een bekende oud-Gantoisespeler en gewezen internationaal wordt die trouwens als trainer reeds zijn sporen verdiende.  Er dient dus afgewacht, maar laat ons hopen dat dit netelig en delicaat probleem ten spoedigste wordt opgelost.”

Of de resultaten nu goed of minder goed waren, de bal bleef rollen en de voetbalzondagen volgden elkaar op.  De volgende wedstrijd, een uitmatch, beloofde alvast een lastige klus te worden voor de groen-zwarten.  Er stond immers een reisje naar Namen op het programma.  De Walen deden het bijzonder goed en waren ondertussen opgeklommen naar de derde plaats, net voor Cercle.  Een pronostiek wagen was schier onbegonnen werk want de huidige groen-zwarte ploeg kon van iedereen winnen maar ook van iedereen verliezen.  Het zou dus een dubbeltje op zijn kant worden.  In “Het Brugsch Handelsblad” werd alvast eens vooruit geblikt.

Brugse ploegen voor morgen zondag” – “Namen – Cercle : Cercle zit na de ramp tegen Merksem begrijpelijkerwijze met de handen in het haar en staat voor een zware taak om uit de penarie te geraken.  Daarbij worden de groen-zwarten dan nog morgen een lastige en gevaarlijke verplaatsing naar Union Namen voor de voeten geschoven, zodat zij met heel wat meer wilskracht en moreel zullen moeten bezield zijn om deze hinderpaal zonder veel kleerscheuren over te geraken.  Waar verschillende spelers wegens verwondingen nog onzeker waren, zal de ploeg slechts in laatste instantie samengesteld worden al heeft volgende formatie veel kans om te Namen in lijn te komen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittevrongel, Demey, Desmaele, Daels, Buyse, Michiels, Balliu, De Caluwé.”

En dan was het zo ver…  Het was nog geen match van de waarheid maar nieuw puntenverlies konden de groen-zwarten zich toch echt niet veroorloven.  Of… zorgden zij nog eens voor een aangename verrassing door het derde gerangschikte Union Namen in eigen huis te kloppen ?  “Veritas” mocht voor “Het Brugsch Handelsblad” meereizen naar Namen en hoopte waarschijnlijk dat hij niet met het schaamrood op de wangen Bruggewaarts zou moeten keren…

Union Namen – Cercle Brugge 0-1 : Willy Mortier matchwinnaar…” : “Volgens de algemene verwachtingen –wij hadden al evenmin gedurfd één frank te zetten op een Cerclezege– hadden de Brugse groen-zwarten geen schijn van kans om te Namen ook maar iets van de buit te oogsten, want de Walen dreven immers op een prima conditie en het terreinvoordeel zou eveneens zijn woordje meepraten.  Wel waren de lokalen bestendig in de meerderheid en moesten de Brugse verdedigers vaak hard op de tanden bijten, doch naarmate de partij vorderde en de stand blank bleef, herwonnen de Cercleboys stilaan hun zelfvertrouwen, temeer dat het spoedig bleek dat de Waaltjes niet de gevreesde ploeg vormden die men wel dacht.  De bijzonder goed gesloten Brugse verdediging schonk de Naamse aanvallers weinig of geen bewegingsvrijheid en de zuivere skoorkansen die voor Mortier ontstonden, waren gemakkelijk op de vingers van één hand te tellen.  Daarbij moeten wij hieraan toevoegen dat de Brugse doelman weer in een prima dag verkeerde en dat hij o.m. door twee sublieme saves de kansen op een overwinning gaaf hield.  Want indien de gastheren, bij wie enkel de oud-speler van FC Luik Keyeux outstanding was, op voorsprong hadden kunnen geraken, dan had de eindstand wellicht helemaal anders kunnen zijn.  Als wij dus Willy Mortier als matchwinnaar bestempelen, ligt de uitleg te vinden in wat voorafgaat.”

Technische  krabbels…
Union Namen – Cercle Brugge  0-1


- opkomst : 7.000 toeschouwers.
- leiding : ref. Burguet, lokaal getint.
- terrein : zonder een sprietje gras en gevaarlijk door de rondgestrooide as.
- fair-play : binnen de perken.
- weersgesteldheid : betrokken doch zacht weder.
- corners : Union Namen 8, Cercle 2.
- het doelpunt : 76’ Desmaele 0-1.
- Union Namen : Nicolay, Pollet, Devos, Sulon, Marnette, Dodet, Keyeux, Tonneau, J. en F.
  Demarteau, Muniken.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittevrongel, Demey, Desmaele, Daels, Bailliu,
  Michiels, De Caluwé.


Cercle bracht dus twee belangrijke punten mee naar huis en dat vertaalde zich in de rangschikking in een mooie derde plaats.  De stand in Tweede Klasse : 1. FC Diest (23 punten), 2. FC Beringen (21), 3. Cercle (21), 4. FC Turnhout (20), 5. FC Mechelen (19), 6. Union Namen (19), 7. SK Sint-Niklaas (18), 8. Kortrijk Sport (17), 9. Sporting Charleroi (17), 10. Olse Merksem (16), 11. Racing Doornik (15), 12. Racing Brussel (15), 13. Berchem Sport (15), 14. FC Tilleur (12), 15. Lyra (11), 16. White Star (9).
De weg om een promotieticket te behalen, de eerste twee uit Tweede Klasse promoveerden, was echter nog (heel) lang en bezaaid met wolfijzers en schietgeweren.  Het toeval wilde bovendien dat in de volgende wedstrijd alweer een topploeg moest bekampt worden.  Het tweede gerangschikte FC Beringen mocht zich verheugen in een bezoekje aan het Edgard De Smedtstadion.  En bij een wedstrijd in het vooruitzicht hoorde uiteraard een vooruitblik…

Cercle – Beringen : De groen-zwarten staan morgen zondag alweer voor een kapitale thuismatch die beslist moet gewonnen worden om de promotiekansen gaaf te houden.  Beringen is natuurlijk ook allesbehalve een zwak broertje en speelt zondag wellicht ook haar laatste kans, zodat het een buitenmate vinnige en spannende strijd voor de kostbare inzet wordt.  Kan Cercle de nodige geestdrift en zegewil opbrengen, dan geven we haar een lichte voorkeur op een nipte zege.  Heel waarschijnlijk zal dezelfde opstelling in lijn komen die Namen klopte met uitzondering van De Caluwé die gewond werd en eventueel door Buyse zal worden vervangen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittevrongel, Demey, Desmaele, Daels, Bailliu, Michiels, Buyse.”

Het bericht over een nieuwe trainer die op komst was waarbij bepaalde bronnen lieten uitschijnen dat zij wisten of toch minstens een sterk vermoeden hadden wie het zou worden zette kwaad bloed bij de beheerraad van Cercle Brugge die een vinnige reactie stuurde naar “Het Brugsch Handelsblad” :

Een nieuwe trainer voor Cercle ?” : “Onder deze titel publiceerden we hier in ons vorig nummer een primeur uit een zeer betrouwbare bron waarover we vanwege de beheerraad van RCS Brugeois volgend schrijven ontvingen” : “Het bestuur van de RCS Brugeois is ten zeerste verwonderd in uw blad van 28 januari jl. te lezen dat Cercle Brugge uitziet naar een nieuwe trainer.  Wij houden eraan dit bericht ten stelligste te loochenen.  We behouden steeds het volle vertrouwen in de heer Ed. Delfour, en verzoeken U in het vervolg vooraleer dergelijke ongegronde geruchten te verspreiden, U beter te willen inlichten. – De Beheerraad van RCS Brugeois.” – “N.d.R. – Mogen wij even beleefd aan de Beheerraad van Cercle laten opmerken, dat wij hun goede raad kunnen missen !  Onze inlichtingsbron kon niet “beter” en betrouwbaarder zijn en wij hebben ervaring genoeg van onze “stiel” om te weten hoe we moeten handelen !  Om het verder goede verloop van het kampioenschap niet te hinderen, verstrekken wij thans geen nader commentaar.  Alleen drukken we de hoop uit Cercle’s heropstanding te kunnen begroeten en… derde keer goe keer, de groen-zwarten als kampioenen te mogen huldigen.”

De confrontatie tussen de Beheerraad van Cercle Brugge en de redactie van “Het Brugsch Handelsblad” mocht uitgedrukt worden als hard tegen onzacht.  De komende weken zouden uitwijzen wie gelijk had maar ondertussen waren de kiemen van de onrust gezaaid…  “Een supporter” kroop op zijn beurt in zijn pen om zijn mening en zijn ongerustheid te ventileren :

Onze lezers schrijven…  Een andere klok…” : “Zij staan er nog steeds…  Ik bedoel de beste stuurlui aan wal !  En voor diegene die niet begrijpt waar ik het over heb, zal ik maar meteen zeggen dat ik het hier over de Cercle-aanhang heb.  Ik zal mij zeer angstvallig onthouden hier het woord supporter uit te spreken, want ik stel mij de vraag hoeveel van die ongeveer 6.000 mensen die ’s zondags rond het Edg. Desmedtstadion staan geschaard er werkelijk als supporter aanwezig zijn ?  Ik kan verkeerd zijn, maar ik ben er zeker van dat voor iemand vreemd aan onze streek, die per toeval op een doorsnee thuismatch van Cercle belandt, het zeer moeilijk zou aan te nemen zijn dat Cercle de bezochte club is…  Veeleer gelijken de meeste mensen (supporters ?) op een hoopje twistzieke kritikasters die er hun namiddag komen verslijten om alle soorten tekortkomingen op te speuren en deze (meestal ingebeelde wantoestanden) aan de kaak te stellen op een wijze die met sport of sportiviteit niets meer te maken heeft.  De “super-visie” van deze “technici” kent geen grenzen.  Ik wil hier niet uitmaken of ze al het ongelijk hebben en ik ben zeker geen spreekbuis van het Cerclebestuur, maar iets zou ik die sarcasten toch wel willen wijs maken, nl. dat het terrein geenszins de plaats is voor hun stomme afbraakpolitiek en dat ze beter deden te beseffen dat ze met hun stembanden anders kunnen tewerk gaan !  Ik bedoel dat het hun eerste plicht is de spelers die in het veld staan aan te moedigen en liefst zo luid mogelijk.  Eenmaal zover, kunnen diezelfden als ze huiswaarts keren, zich met de gedachte troosten dat zij toch IETS positiefs hebben gedaan.  En willen die mensen dan kost wat kost nihilist zijn, dat ze dan a.u.b. zwijgen en de spelers gerust laten.  Het staat natuurlijk eenieder vrij te handelen en te denken zoals hij wil, maar zou het wel toevallig zijn dat onze jongens de meeste punten gaan halen op een ander ?...  Vergeten wij om Gods wil niet dat iedere speler al eens een hart onder de riem nodig heeft, en daar zit het hem juist : het Cerclepubliek is een ondankbaar publiek.  Het slecht presteren van een ploeg wordt al te vaak door het publiek in de hand gewerkt, meer nog, HET  ONTSTAAT er dikwijls door.  Op Cercle komen de aanmoedigingen steeds NADIEN en ik durf dit een pietluttige houding noemen.  Doe u de moeite en ga vele ploegen in provinciaal bekijken : 50 mensen maken meer lawaai (in opbouwende zin) dan 6.000 kelen op Cercle doen !  Kijk naar Club !  Daar worden de goals er in geroepen door een massa trouwe supporters…  Waar blijven de groen-zwarte supportersverenigingen ?  Waar zijn de “Buffalo’s” ?  Dat ze zich verenigen –zo nodig elk op zich zelf, al is een federatie hier wel aangewezen– en luide verkondigen aan onze jongens dat ze ook te Brugge geliefd zijn, roep zo luid tot ze het geloven dat “HUN” supporters achter hen staan en geloof mij, zij worden vanzelfs hun eigen.  Ook wij moeten er de goals “inroepen”, daardoor doen wij onszelf en de spelers plezier !  En wie weet ???  – Een supporter.”

Of het nu goed of minder goed ging en de Cercleresultaten de laatste weken al eens wat tegen vielen, de supportersvereniging “Groen-Zwart” uit de Rijselstraat in Sint-Michiels vond toch dat een feestje mocht… :

Groen-Zwart Sint-Michiels in feest” : “Zaterdag jl. kwamen 52 leden van de supportersclub “Groen-Zwart” in hun lokaal, café “City”, bijeen voor een smakelijk souper, gevolgd door een gezellig samenzijn.  De lokaalhoudster die de taak van kokkin op zich had genomen, verdiende terecht de lof die haar door iedereen werd toegezwaaid.  Nadat de inwendige mens terdege was versterkt, zorgde het orkest voor de allerbeste stemming.  Het slaagde er overigens wonderwel in, en zeker toen het nieuw Cerclelied, voor die gelegenheid gemaakt, werd gelanceerd.  De feestvierders lieten het niet aan hun hart komen, ondanks de minder goede uitslagen van hun geliefde ploeg.  De hh. Brinckman en Verkeyn lieten zich als zangsolisten gelden, alsook het duo dhr. en mevr. G. Verkeyn.  Voor de humor zorgden A. Ruysschaert en R. Lagast.  Op zeker ogenblik kwamen zelfs Hitler en Loemoemba op het tapijt !  Het feest duurde tot in de vroege zondagmorgenuurtjes.  Moge het wakker bestuur van de supporterskring het bij deze eersteling niet laten, is de wens van alle feestvierders.”

En we vonden nog een tweede verslagje van hetzelfde supportersfeestje :

Supportersclub “Groen-Zwart” “ : “In het lokaal City, Rijselstraat te Sint-Michiels, werd aan een vijftigtal leden met hun dames een zeer verzorgd avondmaal aangeboden door de Supporterskring Groen-Zwart.  Het welkomstwoord werd uitgesproken door voorzitter Georges Van Vyve, die de erevoorzitter Gerard Versyp verontschuldigde, maar tevens Arthur Ruysschaert als eregast begroette.  Na het eetmaal werd in de beste verstandhouding tot in de “vroege” uurtjes gedanst en gefeest.  Dat de Sint-Michielse Cercle-aanhangers optimisten zijn, werd bewezen bij het aanleren van een nieuw Cerclelied, dat zo talrijke malen werd gezongen, dat de match tegen Union Namen eenvoudig niet meer kon verloren worden.  Tot slot vroeg het toegewijde lid Maurits Willems aan alle supporters om bij de volgende thuiswedstrijden van Cercle alle niet opbouwende en negatieve kritiek aan het adres van de spelers te laten varen en deze integendeel tot het uiterste aan te moedigen.”

Brugge

In de vorige aflevering hadden we het over de slechte staat van de Bisschopsdreef in Sint-Kruis dat aangekaart werd in het artikel “Al hutseklutsend door de Bisschopsdreef te Sint-Kruis – Onhoudbare toestand voor bewoners en weggebruikers”.  Maar het was niet enkel in Sint-Kruis dat er straten in slechte toestand te vinden waren.  Ook Sint-Andries deelde in de spreekwoordelijke brokken… :

Ellendige toestand van Diksmuidse Heirweg te Sint-Andries” : “Wegens de grote regenval der laatste weken is de Diksmuidse Heirweg in een reusachtige modderpoel herschapen.  De bewoners vragen zich terecht af wanneer daar eindelijk eens voor een oplossing zal gezorgd worden.  De straat is bezaaid met verraderlijke putten die vol water liggen zodat de autobezitters het nauwelijks wagen met hun auto buiten te komen uit vrees onklaar te geraken.  Doch vooral voor de huismoeders wier kinderen er dagelijks viermaal door moeten om naar school te gaan is het werkelijk geen pretje.  Natte kousen en doorlopen schoenen zijn er dagelijkse kost.  Voor fietsers is de weg praktisch onberijdbaar geworden.  Reeds herhaalde malen werd op deze toestand gewezen.  Hopen wij maar dat de betrokken instanties zo vlug mogelijk voor een oplossing zullen zorgen.  Wij verwijzen onze lezers overigens naar het verslag der jongste gemeenteraadszitting, elders in ons blad, waarin melding wordt gemaakt van het standpunt van de gemeentelijke overheid terzake.”

Net zoals we vorige keer dieper ingingen op de geschiedenis van de Bisschopsdreef doen we dit deze keer ook voor de Diksmuidse Heirweg.

De Diksmuidse Heirweg werd aangelegd toen de Romeinen heer en meester waren in onze gewesten.  Zij legden op meerdere plaatsen heirbanen aan omdat ze deze rechte wegen nodig hadden om op snelle wijze hun troepen te verplaatsen en om de werking van hun postdiensten zo goed mogelijk te kunnen verzekeren.  De Diksmuidse Heirweg liep toen over de heuvel waar nu het Galgenbos ligt.  Buiten deze heirbaan zijn er geen Romeinse activiteiten in de buurt van het Galgenbos gekend.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 219)

(periode van 14-01-1961 -> 21-01-1961)


Cercle

De voorbije resultaten waren niet van die aard om de komst van leidersploeg FC Diest met een gerust gemoed af te wachten.  Of was het juist onder dergelijke druk dat de groen-zwarten zichzelf zouden overtreffen ?  “Vic Bergh” mocht die bewuste zondag richting Edgard De Smedtstadion stappen om te kijken en neer te pennen wat Cercle er van bakte tegen de wit-zwarten:

“Cercle Brugge – F.C. Diest 0-1 : Weinig overtuigende leidersploegen…” : “Men moest zeker geen profeet zijn om te voorspellen dat Cercle en Diest elkaar in hun tweede onderling treffen een harde strijd zouden leveren om de kostbare punten en het ermee gepaard gaande leiderschap.  Beide ploegen, die bij de inzet van de competitie reeds onbeslist speelden, stonden immers op gelijke hoogte aan kop geklasseerd, zodat hier de eerste plaats op het spel stond.  Bij onze gebruikelijke navraag der kansen voor de wedstrijd bleek men in de groen-zwarte rangen tamelijk optimistisch en vol betrouwen en werd in grote lijnen een nipte Brugse zege vooropgezet.  Toch klonk bijna overal een licht voorbehoud met betrek tot het acteren der groen-zwarten dat unaniem geestdriftiger, sneller en directer werd gewenst dan dit in de vorige matchen het geval was.  Het is helaas bij deze wens gebleven, want was er naar waarheid niets aan te merken op de geestdrift en zegewil van Gilbert Bailliu en zijn maats, die naar beste vermogen hebben getracht de beslissing af te dwingen, dan hervielen zij andermaal in hun te traag en te lateraal kort passenspel dat er niet naar was om de stevige Diestse verdedigers fataal in het gedrang te brengen.  De oude zonden kwamen bij Cercle weer volop boven en zouden aan de basis liggen van de nieuwe teleurstellende prestatie en een nog meer ontgoochelende nederlaag die best vermeden kon worden.  FC Diest was immers evenmin een overtuigende leidersploeg en had na een halfuurtje opvallend haar beste pijlen verschoten.  Aanvankelijk liet zij wel een gunstige indruk door een snel, gedecideerd aanvallen dat toch preciesheid en afwerking miste om helemaal te voldoen.  Daarna presteerden de gasten verder op een bescheiden peil dat zelden de gewone middelmaat overschreed.  Normaal had niemand een doelpunt in de voeten in de 2e helft die Cercle veruit het meest bij de bal bracht, zonder dat hieruit evenwel enig noemenswaardig gevaar kwam, met uitzondering van een open kans die Perot hopeloos verknoeide.  De 0-0 stand, die tot enkele minuten voor het einde gehandhaafd bleef, typeerde heel voorbeeldig de staat der waardeverhouding die uiteindelijk echter enigszins vervalst werd door een luckygoal der bezoekers die hiermee een licht gevleide maar kostbare zege veroverden.  Een schoner voorbeeld van een lucky-goal als dit dat zondag Diest in de laatste minuten aan de leiding en de zege bracht, kan men zich moeilijk indenken.  Toen de naar links gezwenkte Maes immers Van Camp bediende, kon men moeilijk van een gevaarlijke actie gewagen, temeer dat laatstgenoemde eerder lukraak op doel schoot en Mortier reeds voor heel wat hetere vuren had gestaan.  Een eerste tegenslag voor Cercle was reeds dat de harde bal uit koers werd geslagen door Baas die in een beschermend gebaar zijn handen voor het gezicht hield.  Alles wees er evenwel nog op dat de Brugse doelman geen moeite zou hebben om deze situatie op te klaren, maar Mortier had ongelijk met het leder af te wachten in plaats van er op af te gaan.  Thans liet hij het botsen en op het ogenblik dat hij het wilde grijpen gleed hij even uit en flodderde het balletje effectvol naast hem tegen de touwen, hetgeen vanzelfsprekend een diepe ontgoocheling bij de enen en een dolle vreugde bij de anderen verwekte.  Hiermee was immers definitief de beslissing gevallen over deze kapitale vierpuntenwedstrijd, die Cercle niet verdiende te verliezen.  We zegden het reeds, de groen-zwarten schitterden niet in dat keiharde duel, vooral wegens de aangestipte tekortkomingen, maar waren toch doorlopend vol goede wil en zowel in de 2e helft als in het derde kwartier de meerdere hetgeen wel opwoog tegen het degelijk aanvangsoffensief der wit-zwarten, dat evenwel ook steriel bleef.  Inderdaad waren de groen-zwarten mede een al te stug defensief en het vrijgeven van het middenveld, dadelijk op hun helft gedrongen en schepte Diest herrie door een degelijk en snedig combineren waarbij gans de voorhoede met uitzondering voor de achteruitgeschoven Saenen verwarrend door elkaar switchte.  De lokalen trachtten het gevaar te beperken door een stugge mansdekking die o.m. Roje bestendig in de voeten zag lopen van Van Camp, maar slaagden daar niet altijd in.  Nog best dat de befaamde bezoekende doelschutters niet helemaal bij de zaak waren en een paar halfgemaakte doelpunten lieten liggen, anders had de thuisploeg reeds heel wat vroeger in het krijt gestaan.”

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – F.C. Diest  0-1

- opkomst : 8.000 toeschouwers.
- terrein : zeer glibberig.
- weersgesteldheid : overtrokken en regenachtig.
- leiding : ref. Casteleyn, goed.
- fair-play : naar het einde toe een tikje te hard.
- corners : Cercle 2, Diest 6.
- doelpunt : 83’ Van Camp 0-1.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Desmaele, Daels, Bailliu, Michiels, De
  Caluwé.
- FC Diest : Goeleven, Drijvers, Bos, Greeven, Verdonck, Boeckx, Maes, Van Camp, Saenen,
  Van Roosbroeck, Van Rompaeye.

Ook “Dani” stond met een “Bont beeld” uiteraard even stil bij de nederlaag van Cercle

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 218)

(periode van 31-12-1960 -> 07-01-1961)


Cercle

De groen-zwarten zaten in een dipje, dat was het minste wat over de huidige toestand kon gezegd worden.  Verloren op FC Mechelen (2-1) en thuis slechts gelijk gespeeld tegen Sporting Charleroi (2-2).  Na de goede resultaten eerder was dit een koude douche.  Hoog tijd dus om het in de volgende thuiswedstrijd, tegen Racing Doornik, over een andere boeg te gooien.  De hamvraag was uiteraard of deze theorie vlot in de praktijk kon omgezet worden.  “Vic Bergh” trok in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” richting Edgard De Smedtstadion.  Zou hij er getuige van zijn dat Cercle de gunstige kentering inzette of bleven de groen-zwarten in hetzelfde bedje ziek ?

“Cercle Brugge – Racing Doornik 0-0 : Cercle zonder doelschutters” : “Toen Cercle, spijt een doorlopende meerderheid er maar niet in slaagde de stug versterkte en gesloten Doornikse verdediging uit elkaar te krijgen en na ruim een uur spel nog steeds vruchteloos achter een doelpunt zocht, hoorden we de zo verkleefde en steeds luid aanmoedigende Maurice Bonte (alias Chareltje Mentebolle) met overtuiging roepen : “Het zal weer in het laatste kwartier moeten gebeuren”.  En inderdaad, naarmate het einde naderde van deze snel en hardbetwiste wedstrijd, nam de lokale druk op het Waalse doel nog toe, stuwde Perot onvermoeibaar zijn maats in de aanval en nam hij de Racingkeeper op de korrel.  Maar alles bleef vruchteloos, tegenover de vaak treuzelende en pingelende Brugse aanvallers namen de numeriek sterkere geel-zwarte verdedigers niet het minste risico en ruimden alles ongenadig hard en ver weg.  Zoals Charleroi de week tevoren, bereikte ook Racing Doornik thans haar doel door de lokalen in bedwang te houden en een kostbaar puntje te ontfutselen dat we, niettegenstaande de afgetekende Cerclemeerderheid, niet eens onverdienstelijk kunnen noemen.  Tegenover de opnieuw falende groen-zwarte voorlijn, die het zelden tot een snedige en gave doordrijvende actie bracht, huldigden de gasten een stevig versterkt “safety first”, dat weliswaar af en toe enkele gaten vertoonde en hard op de proef werd gesteld, maar vooral dank zij de effenaf puike keeping van Liénard, kranig standhield tot het einde.  Dit nieuw kostelijk verliespuntje mag gerust weer op de rekening van de lokale voorhoede geschreven worden, die nooit de juiste tred vond tegen een nochtans te kloppen bezoekende defensie en andermaal opvallend inspiratie, slagvaardigheid en zelfs samenhang miste, om dan nog niet te spreken van de onvoldoende schotvaardigheid en slordige afwerking.  We zien waarlijk niet goed in wie van de Cercleforwards zondag een doelpunt had kunnen scoren, al kwam het voorbeeld nog zo treffend van André Perot die de enige met schietpoeder in de schoenen was, maar een bijna onklopbare Liénard op zijn weg vond !  Hier werd heel treffend aangetoond dat de Brugse voorlijn niet meer bij de zaak is en vruchteloos de verloren forme aan het zoeken is.  De verpersoonlijking van dit falen vindt men in het presteren van Bailliu, die normaal de motor is van de voorhoede waarrond gans de aanvalsactie draait, maar die thans maar niet op gang geraakte.  Gilbert werkte en draafde wel als niet één en trachtte zich doorlopend vrij te spelen, zonder nochtans ooit de juiste tred of opening te vinden.  Als men er aan toevoegt dat zijn nevenmaats al te uitdrukkelijk op hem speelden en de verantwoordelijkheid van het besluiten meestal aan hem overlieten, zal het niemand verwonderen dat er weinig van terechtkwam.  Notteboom bleek evenmin op dreef en miste dan nog “de” kans van de wedstrijd toen hij door Perot vrij in het straatje werd gezonden en alleen voor doel nog ver naast plaatste.  Daels kende enkele goede flitsen maar miste regelmaat in zijn presteren en vooral preciesheid in zijn doelschieten.  Michiels van zijn kant acteerde heel ijverig tussen de lijnen, maar het ontbrak hem aan de juiste pas.  Ten slotte was er vooraan nog de jeugdige Flamée die zijn debuut deed als linksbuiten, daar waar hij in reserve meestal als kanthalf of inside optreedt.  Zijn eerste helft was heel bevredigend, want hij speelde goed op zijn lijn, gaf verzorgde passen weg en dreef enkele goede doelpogingen door, maar na de rust was het beste er bepaald van af.  Hij ging mee op in het treuzelend en te persoonlijk spel van de andere voorspelers en verbrodde zodoende tal van goed opgezette acties.  In Flamée zit er gewis stof van een flinke voetballer, alhoewel er nog heel wat dient geschaafd…  Toch achten we dit experiment niet mislukt en we zouden hem gerust nog een nieuwe kans geven.  Zonder volledig te overtuigen, kon Cercle in haar geheel toch beter bevredigen dan tegen Charleroi, die trouwens iets hoger dan Doornik mag aangeschreven worden.  Zondag zat er beslist meer geestdrift en zegewil in het acteren der groen-zwarten, maar het falen van de voorlijn en een zekere vermoeidheid en loomheid die op gans de ploeg en haar presteren weegt ontzegde hen een mogelijke overwinning.  Als we spreken van vermoeidheid, dan baseren we ons hiervoor bijzonder op de verklaringen van de Cerclespelers zelf, die achteraf betoogden dat de inspanningen die reeds sinds 15 augustus bijna zonder onderbreking geleverd werden en de zware velden, terdege de reservekrachten van menig groen-zwarte acteur hebben aangetast.  En dat moet wel zo zijn, want de goede wil van alle spelers ten spijt om toch maar de zege uit het vuur te slepen, viel het op dat zulks niet voldoende was om de beslissing af te dwingen.  Dat tikje macht en snelheid dat nodig is om een aanval succesvol door te voeren ontbrak hetgeen de fysiek sterke tegenstrevers toeliet steeds gepast het gevaar te keren.  De halflijn was nog de enige die hierop een uitzondering maakte.  Perot was immers onvermoeibaar zowel in het verweer als in het opbouwen, alhoewel zijn slordig aangeven ook heel wat inspanningen deed teloor gaan.  Na de rust speelde hij trouwens voluit de aanval en was quasi de enige om op doel te schieten.  Meer sober maar even effectief was De Caluwé maar ook zijn ultiem vooruitstuwen leed schipbreuk.  De beste lokale speler was echter Baas die kalm en beheerst alles afstopte en ook zijn ontzetten tot in de puntjes verzorgde.  De sympathieke Sluisenaar heeft weer volop zijn zelfvertrouwen teruggevonden, hetgeen vast en zeker aan de basis ligt van zijn flink verbeterd en betrouwbaar presteren.  Noch Mortier, noch Serru, noch Roje kan ten slotte iets aangewreven worden, al moeten we Marin nogmaals waarschuwen voor zijn soms al te flegmatiek optreden, hetgeen ei zo na zelfs een doelpunt kostte.  Van de Cerclekeeper onthouden we zijn mooie save op het ver verrassend schot van J. Leblancq terwijl hij voor de rest een eerder rustige namiddag beleefde.  Kunnen we het betreuren dat de groen-zwarten voor de tweede opeenvolgende maal een kostbaar puntje verspeelden, dan willen wij hen hiervoor geen steen werpen.  Morgen kunnen zij genieten van een verdiende rustdag die hen hopelijk weer helemaal zal heropknappen om dan met nieuwe krachten en nieuwe moed de beslissende terugronde aan te vatten.  Kan Cercle in de komende matchen de nodige geestdrift en allesgevende zegewil opbrengen, dan is nog niets verloren en blijven haar promoveringskansen gaaf.  Maar dan zal er niets, volstrekt niets aan het toeval mogen overgelaten worden !”.

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – Racing Doornik  0-0


- opkomst : 4.000 toeschouwers.
- terrein : iets glibberig.
- weersgesteldheid : betrokken en regenachtig.
- leiding : ref. Hannet, behoorlijk.
- fair-play : tamelijk correct.
- corners : Cercle 7, Doornik 1.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels,
  Flamée.
- Racing Doornik : Liénard, Gaillet, Liégeois, J. Leblanc, Timmermans, G. Leblanc,
  Mangain, Rivière, Debaissieux, Baert, Deneubourg.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 217)

(periode van 17-12-1960 -> 24-12-1960)


Cercle

Na het puntengewin van de laatste weken zagen de groen-zwarten het helemaal zitten om hun komende tegenstander, FC Mechelen, in de ogen te kijken.  Nochtans waren de Mechelaars voor de Bruggelingen vaak een struikelsteen.  Cercle stond ondertussen helemaal bovenaan, Mechelen daarentegen bengelde op de negende plaats.  Maar zou dit verschil in de klassering ook tot uiting komen op het veld ?  “Veritas” was de gelukkige om in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” mee te reizen naar “Achter de Kazerne”.  Zou hij er getuige van zijn hoe Cercle zijn zegetocht verder zette of zou het uitdraaien op een anticlimax ?

“F.C. Mechelen – Cercle Brugge 2-1 : Vlug lokaal succes werd Cercle fataal !” : “Het moet zijn dat het terrein achter de Mechelse kazerne de groen-zwarten niet gunstig gestemd is, want de herinnering aan de fameuze testmatch tegen Eisden ligt nog vers in ieders geheugen –wat John Saeys iedere keer wij van ver of nabij dit veld benaderen, dringend om één minuut stilte doet vragen– of daar wordt Cercle alweer met ’n nederlaag huiswaarts gestuurd.  Wij moeten dat puntenverlies, dat het vroege lokaal succes tot grondslag heeft, echter geenszins dramatiseren, want van al de onmiddellijke achtervolgers is er geen enkele in geslaagd de volle buit in de wacht te slepen zodat –zoals Robert Braet gevat opmerkte– het moreel van de groen-zwarten absoluut niet aangetast is.
Beslissende blitzstart van de maneblussers : de wedstrijd begon waarlijk op catastrofale wijze voor de Bruggelingen : pas had referee Van Hellemont het sein voor de aftrap gegeven, of de Mechelaars nestelden zich reeds voor de kooi van Mortier.  De pittige lokale aanvalsleider Michiels trachtte langs de rechterflank door te breken waar Demey een raté van formaat weggaf en dan maar de situatie trachtte recht te trekken door een foutieve sliding.  Men kwam hierdoor echter van de regen in de drup want de toegestane vrijschop werd door de oud-Lierse speler Sels genomen en deze trakteerde Mortier op een autenthieke Lierse vlaai dat de bal reeds achter hem in het net lag alvorens de Cerclejongens zich hadden opgesteld !  Malinois probeerde de beslissing af te dwingen en de éénarmige en steeds gevaarlijke Tuyaerts liet de nonchalante Roje een paar keren ter plaatse, zodat de alarmklok bestendig luidde in het groen-zwarte kamp.  Gelukkig hield Mortier, die wel een tikje schuld had aan het openingspunt, thans het hoofd koel, zodat het geen herhaling werd van het Merksem-avontuur.  Toch bleven de Cercleverdedigers vlotten en eer de eerste 10 minuten om waren zat nr. 2 reeds in de kas.  Bij de derde lokale corner zond Sels hoog voor doel waar Demey met het hoofd wilde ontzetten, doch de bal doorliet voor de roepende Roje die evenwel verrast werd.  Het leder belandde op de dijen van de onthutste Perot en huppelde vandaar in de voeten van Van Bulck die ongenadig besloot.  Als we er dan nog bijvoegen dat we in deze periode vijf gloeiende kogels noteerden van het Mechels trio Sels-Michiels-Tuyaerts, wijst zulks voldoende op de overrompelende aanhef der Maneblussers.  Toch lieten de groen-zwarten zich niet onbetuigd want ook zij kregen twee doelrijpe kansen voor de voeten, doch Daels, nochtans zeer actief, miste telkens van een niet de goede richting.  Na deze stormloop van de Mechelaars, ging de wedstrijd verder gelijk op, met Cercle technisch de betere, doch zonder veel geestdrift, precies of zij legde zich reeds neer bij de nederlaag.  Het dient echter ook gezegd dat er geen greintje geluk mee gemoeid was, want zowel Notteboom als Daels besloten rakelings naast, toen keeper Jacobs geklopt scheen, terwijl Gilbert Bailliu zeven minuten voor het einde op de dwarslat kanjerde.  Het was dan ook maar een magere troost, toen dezelfde Cerclespeler op enkele seconden voor het affluiten, na een onbeschrijflijk geharrewar, de bal over de doellijn kon duwen.
Groen-zwarten zijn weerwraak verschuldigd : voor acht dagen, bij gelegenheid van de verplaatsing naar Tilleur, waren de Cerclespelers reeds om half elf in de “Londres” gevraagd voor het diner, zodat zij op het ogenblik van de aanvang, uitgehongerd waren, bij zoverre dat toen de scheidsrechter besliste de match uit te stellen, allen zonder uitzondering op de mand belegde broodjes vlogen en deze in een oogwenk volkomen leeggeplunderd was.  Het moet zijn dat zondag misschien te veel gegeten werd in het Cerclelokaal, want de meeste spelers verschenen lui en zonder veel overtuiging op het veld en het ware voor ons bijna een onmogelijke taak uit deze wedstrijd uitblinkers te halen : stuk voor stuk hebben wij de groen-zwarten reeds beter gezien dit jaar en vooral in de defensie liep het dikwijls mank.  Bovendien toonden de aanvallers niet de minste schotvaardigheid, zodat wij gerust mogen besluiten dat allen ons een flinke revanche verschuldigd zijn.  De minst slechten waren o.i. Mortier –buiten zijn plaatsingsfout bij het eerste doelpunt– en Bailliu, die zich afsloofde om vaart in het Cercleteam te brengen, doch er helaas niet in gelukte…  Nu Cercle voor drie opeenvolgende thuiswedstrijden staat, resp. tegen Sporting Charleroi, Racing Doornik en Diest, hopen wij dat de Brugse supporters hun jongens flink zullen blijven steunen, om het maximum aantal punten aan huis te houden.  Op een ogenblik dat alle kopploegen om beurten punten verliezen, kunnen de groen-zwarten zich stevig op kop werken en aldus DE kans grijpen, derde keer MOET goede keer zijn, Cercle !”

Technische  krabbels…
F.C. Mechelen - Cercle Brugge  2-1

- opkomst : 4.500 toeschouwers.
- terrein : zwaar, maar goed bespeelbaar.
- leiding : ref. Van Hellemont, kon bevredigen.
- corners : Mechelen 9, Cercle 12.
- doelpunten : 1’ Sels 1-0, 10’ Van Bulck 2-0, 89’ Bailliu 2-1.
- F.C. Mechelen : Jacobs, Borremans, Geets, De Moor, De Koster, Dehoef, Sels, Dockx, Michiels, Van Bulck, Tuyaerts.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De Caluwé.

Een derde van de competitie was afgewerkt en de conclusie mocht getrokken worden dat de ploegen die elkaar bekampten met de promotie als inzet, sterk aan elkaar gewaagd waren.  Tussen het nummer één, Cercle, en het nummer elf, FC Mechelen, waren er slechts vier punten verschil.  In een tijd dat een overwinning (slechts) twee punten opleverde betekende dit dat twee winstmatchen of twee verlieswedstrijden de klassering konden doen kantelen…

1. Cercle (15 punten), 2. SK Sint-Niklaas (14), 3. FC Turnhout (14), 4. FC Beringen (14), 5. FC Diest (13), 6. UR Namen (13), 7. SC Charleroi (12), 8. Racing Doornik (12), 9. Berchem Sport (12), 10. Kortrijk Sport (11), 11. FC Mechelen (11), 12. White Star (9), 13. Olse Merksem (8), 14. Racing Club Brussel (8), 15. Lyra (6), 16. FC Tilleur (4).


De groen-zwarten hadden, na de misstap in Mechelen, één en ander recht te zetten wilden zij hun kansen op promotie gaaf houden.  Dat betekende zonder meer dat met de volgende tegenstander, het zevende gerangschikte Sporting Charleroi, korte metten moest gemaakt worden.  De Henegouwers moesten simpelweg voor de bijl !  Of de praktijk even simpel zou blijken als de theorie moesten we nog eventjes afwachten.  Er werd alvast een vooruitblik geworpen op de komende wedstrijd : “Cercle – SC Charleroi : voor deze kapitale ontmoeting zou naar verluidt de Cercleploeg lichtjes gewijzigd worden door het heroptreden van Willy Lambert, terwijl Demey dan toch de plaats zou moeten ruimen voor De Caluwé.  Merken we evenwel op dat de samenstelling van hiernavolgend elftal slechts officieus is : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Daels, Bailliu, Lambert, Michiels.”

“Vic Bergh” mocht richting Edgard De Smedtstadion stappen om er voor “Het Brugsch Handelsblad” zijn bevindingen aan het papier toe te vertrouwen.

“Cercle Brugge – S.C. Charleroi 2-2 : Groen-Zwarten spelen met vuur…” : “Wie zondag Cercle in actie heeft gezien tegen Charleroi, zal beslist met ons bekennen dat zij er niet veel van terecht gebracht heeft en opnieuw een kostbaar puntje te grabbel gooide.  Het scheelde zelfs geen haar of het werden er twee, want met nog amper enkele minuten te spelen waren er zeker nog weinig toeschouwers, zelfs van de hardste supporters, die nog op enige puntenoogst rekenden.  Beslist, deze in de lucht hangende tweede thuisnederlaag ware niet verdiend geweest, omdat de groen-zwarten in deze belangrijke wedstrijd doorlopend technisch en territoriaal baas waren geweest tegen een Waalse ploeg die van meet af door een stug defensief een puntendeling speelde.  Maar het kan evenmin geloochend dat de lokalen hierbij niet van de nodige beslistheid en doordrijvendheid blijk gaven om een voor de hand liggende zege te wettigen.  Het voorbeeld kwam nochtans van Charleroi, die spijt haar verdedigende tactiek met haar scherpe uitvallen langs de puntspelers heel wat meer gevaar schepte voor het Brugse doel dan dit het geval was langs de andere zijde.  Maar de Waaltjes hanteerden vooral de wapens snelheid en directheid, hetgeen schril afstak met het traag, treuzelend en lateraal evolueren der thuisspelers, die hiermede in het oude en weinig renderend euvel hervielen.  De groen-zwarten, en dan vooral de aanvallers, speelden weer eens met vuur en zonder het allesgeven van Perot hadden zij zich opnieuw lelijk verbrand.  Thans kon op het nippertje de schade nog beperkt worden, want toen de Gentenaar van tegen de zijlijn een free-kick voor het bezoekende doel lobde, ‘knikte’ Bailliu dan toch de gelijkmaker tegen het net.  Velen slaakten een zucht van verlichting omdat dan toch één puntje werd gered maar allen kwamen er rond voor uit dat Cercle het zeker anders aan boord zal moeten leggen om haar promoveringsdromen in vervulling te zien gaan…”

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – S.C. Charleroi 2-2

- opkomst : 4.500 toeschouwers.
- terrein : uitstekend bespeelbaar.
- weersgesteldheid : zware mist.
- leiding : ref. Van Gysegem, bevredigend.
- fair-play : weinig aan te merken.
- corners : Cercle 6, Charleroi 3.
- doelpunten : 12’ De Valerio met een 30-meter schot 0-1, 20’ Mazzoleni werkt onvoldoende ’n rake kanjer van Lambert weg en Notteboom schuift binnen 1-1, 71’ Bertoncello op voorzet van Kabya 1-2, vrijschop van Perot en kopstoot van Bailliu 2-2.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Lambert, Bailliu, Michiels, Daels.
- S.C. Charleroi : Mazzoleni, Collard, Kossowski, A. en P. Prevot, Vanderwijt, Kabya, Spaute, De Valerio, Van den Bossche, Bertoncello.


Ook tegen Sporting Charleroi viel er onverwacht en onwelgekomen puntenverlies te noteren.  Geen enkele ploeg mocht, ook toen niet, ongestraft knoeien met de punten zonder dat het gevolgen had.  Cercle moest dan ook de leidersplaats afgeven aan F.C. Beringen omdat de Limburgers één wedstrijd meer gewonnen hadden.  Na deze speeldag zag de klassering er als volgt uit : 1. FC Beringen (16 punten), 2. Cercle (16), 3. FC Diest (15), 4. FC Turnhout (14), 5. SK Sint-Niklaas (14), 6. Berchem Sport (14), 7. SC Charleroi (13), 8. UR Namen (13), 9. Racing Doornik (13), 10. Kortrijk Sport (11), 11. FC Mechelen (11), 12. Olse Merksem (10), 13. Racing Club Brussel (10), 14. White Star (9), 15. Lyra (7), 16. FC Tilleur (6).

De volgende speeldag bracht voor Cercle een tweede opeenvolgende thuiswedstrijd met zich mee.  Tegenstander van dienst was het negende gerangschikte Racing Doornik.  De Bruggelingen konden zich absoluut geen nieuw puntenverlies permitteren.  Maar de Henegouwers telden slechts drie punten achterstand en zouden zich beslist niet als een hapklaar brokje aanbieden.  De groen-zwarten verkochten dus best niet het vel voor de beer geschoten was…
Traditiegetrouw werd er alvast een korte blik geworpen op de komende match : “Cercle – Racing Doornik : voor de komende thuiswedstrijd van morgen zondag tegen RC Doornik, die hopelijk een meer overtuigende prestatie der groen-zwarten zal meebrengen, zal waarschijnlijk de hiernavolgende ploeg ongewijzigd in het veld komen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Daels, Bailliu, Lambert, Michiels.”

Wie meestal, om niet te zeggen altijd, de situatie in een pennentrek en een raak woord kon omschrijven, was “Dani”.  In zijn “Bonte Beelden…” ontsnapte niets of niemand aan zijn scherpe opmerkingszin.  Ook Cercle was af en toe eens het mikpunt van zijn milde spot :
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 216)

(periode van 26-11-1960 -> 10-12-1960)


Cercle

Een verplaatsing naar Berchem Sport was nooit te onderschatten.  De Rooiploeg stond er om bekend over een stugge defensie te beschikken en maakte het, zeker in eigen huis, de meeste tegenstanders zeer moeilijk.  Berchem telde bovendien slechts één puntje achterstand op Cercle zodat Brugs verlies haasje-over in de klassering betekende.  Wilden de Bruggelingen de rol niet lossen dan deden ze er best aan om minstens een gelijkspel te behalen.
“Veritas” was voor “Het Brugsch Handelsblad” de reporter van dienst en spoorde op die bewuste zondag vol goede moed richting Berchem…   

“Berchem Sport -  Cercle Brugge 1-2 : Het groen-zwarte systeem klopte perfect…” : “Het moet zijn dat Gerard Versyp een goede “mascotte” voor Cercle is, want telkens de “Bond” hem een zondagje vrijaf geeft, is onze internationale ref er natuurlijk bij voor de wedstrijden van zijn poulains.  Nu wil het toeval, dat hij twee opeenvolgende zondagen in de gelegenheid was de Brugse groen-zwarten te vergezellen op gevaarvolle verplaatsingen naar Kortrijk en Berchem, en zij dan ook iedere keer met de volle buit terugkeerden.  Nu beweren sommige insiders dat Cercle bij Gerard zal aandringen om verlof aan te vragen, elke keer als Cercle een moeilijke uitwedstrijd te spelen heeft…  Wat er van waar is, dat zal de toekomst wel uitwijzen.  Intussen hebben de groen-zwarten alweer een lastige uitstap tot een goed einde gebracht en meteen hun mogelijke titelambities kracht bijgezet.  En als wij even de film van de match te Berchem opnieuw voor onze ogen laten afrollen, stellen wij vast dat er “iets” bij Cercle veranderd is.  En dit “iets” is voornamelijk het moreel dat Cercle vroeger zo dikwijls parten speelde, de tijd dat zij bij de minste achterstand, en vooral dan op verplaatsing, alle moed verloor, is nog niet zo ver af…  Daar is alvast een ommekeer gekomen : de ploeggeest is uitstekend geworden en de inschakeling van bvb. een Daels en een De Caluwé, om maar deze twee te noemen, werkt beslist stimulerend op hun ploegmakkers.  Ook het thans opgelegde systeem zit er wel voor een deel tussen : in plaats van het vroegere gepingel en het veel te lateraal spel, werd deze spelwijze totaal over boord gegooid.  Het werd een integrale 4-2-4 waarbij het middenveld veelal prijs wordt gegeven en met snelle en verrassende tegenaanvallen wordt uitgepakt.  Dat de vlugge Notteboom en de verbazende Eric Daels hierbij de voornaamste troeven van het nieuwe Cercle worden, laat zich gemakkelijk raden.”

Technische  krabbels…
Berchem Sport - Cercle Brugge  1-2

- opkomst : 2.000 toeschouwers.
- terrein : glad doch goed bespeelbaar.
- weersgesteldheid : regen en daarna overtrokken.
- leiding : ref. Geluck, niet van kritiek vrij te pleiten.
- fair-play : liet van lokale zijde wel wat te wensen over.  Na de wedstrijd leek de Cercle-
  kleedkamer op een ziekenzaal, want de scheenbenen van Lambert, Notteboom, Michiels,
  Daels en Demey vertoonden duidelijk de sporen van de al te harde contacten met de
  Berchemspelers, bij wie vooral Vercammen het mes hanteerde.
- corners : Berchem 5, Cercle 2.
- doelpunten : 7e minuut : na een daverende lokale inzet speelde Verfaillie door aan Van
  Dijck die Lippeveldt met een through-pass bediende ; deze draaide rond Serru en was de
  uitlopende Mortier met een schuiver te vlug af, 1-0 – 23e minuut : bij een aanval langs De
  Caluwé – Michiels spurtte Daels in het gat en hoewel hij foutief ten val gebracht werd, kon
  de Wevelgemnaar toch nog doorspelen naar Lambert, die een eerste keer op de
  Berchemmuur besloot, doch kon hernemen en zijn schot door Vets zag afgeweerd worden op
  het been van Vercammen voorbij de onthutste doelman, 1-1 – 64e minuut : een free-kick
  word door Lambert tot bij De Caluwé geschoven, die van ver zijn kans waagde ; ’t schot
  veranderde enigszins van richting door Degroote, zodat de verraste Van Looy niet meer bij
  de bal kon, 1-2.
- Berchem Sport : Van Looy, Cools, Vercammen, Degroote, Vets, Everaert, Lippeveldt,
  Verfaillie, Rossen, Van Dijck, Pollet.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Michiels, Lambert,
  De Caluwé.


Winnen zonder ook maar één doelpunt te scoren, ook dat is een kunst die tot het voetbal behoort.  Berchem Sport had drie doelpunten aangetekend en ging toch met 1-2 de boot in…  “Dani” had dit uiteraard ook opgemerkt en, hoe zou het ook anders kunnen, er een leuk “bont beeld” van gemaakt :

Lees meer