koop tickets online

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 213)

(periode van 15-10-1960 -> 29-10-1960)


Cercle


Voor de groen-zwarten lagen enkele moeilijke wedstrijden in het verschiet.  De eerstvolgende match betekende een verplaatsing naar het 2de geklasseerde FC Beringen, gevolgd door alweer een uitwedstrijd, dit keer tegen middenmoter TSV Lyra.  Na dit tweeluik op verplaatsing mochten de groen-zwarten (eindelijk) nog eens thuis aantreden tegen… leider FC Turnhout.  Het was natuurlijk de kans bij uitstek voor Cercle om te bewijzen dat ze aan de hoge verwachtingen konden beantwoorden en zo de doemdenkers een neus konden zetten.  “Veritas” mocht voor “Het Brugsch Handelsblad” richting het verre Beringen sporen om er zijn bevindingen aan het papier toe te vertrouwen : 

“F.C. Beringen – Cercle Brugge 0-0 : Brugse defensie hield stand !” : “De Cerclejongens hebben de verre reis naar Beringen in zoverre tot een goed einde gebracht, dat zij er een kostbaar puntje wegkaapten, hetgeen ze in de eerste plaats te danken hebben aan de waarlijk uitstekende verrichting van de verdedigers.  Vooral in de 1e helft toonde de groen-zwarte defensie zich van haar beste zijde, ook al diende de zeer sekure Mortier een paar keren beroep te doen op de welkome hulp van Dame Fortuna.  De autoriteit van de Brugse verdediging werkte op de duur zo ontmoedigend op de lokale aanvallers, dat zij het niet meer aandurfden naar doel te schieten.  Het uitgesproken overwicht van de Limburgers was mede oorzaak dat er voortdurend stapelspel ontstond voor de Brugse doelmond, maar de bezoekende verdedigers hielden het hoofd koel en meteen de skoor ongeschonden.  Wat ons evenwel bijzonder heeft getroffen is het feit dat Cercle, waarvan het geweten is dat het niet kan “vechten”, deze keer met volle overgave heeft gestreden om dit ene puntje uit het vuur te slepen.  Dat waren wij sedert lang niet meer gewoon van de anders zo nonchalante Bruggelingen die, als er verder op dergelijke wijze opgetreden wordt, geleidelijk tot meer bemoedigende en overtuigende resultaten zullen komen.” 
 

Technische  krabbels…
F.C. Beringen – Cercle Brugge  0-0

opkomst : 3.000 toeschouwers.
leiding : ref. Calonne, uitstekend.
weersgesteldheid : wind in de lengte van het veld, regen in de tweede helft.
terrein : prima.
corners : Beringen 9, Cercle 4.
F.C. Beringen : Van Offenweert, Verboven, Bierten, Voordeckers, Ariën, Geybels,
  Vanherle, Cuyvers, Lormans, Poelmans, Kauwenberghs.
Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, Buyse.


Na de vijfde speeldag in Tweede klasse zag de rangschikking er als volgt uit : 1. FC Turnhout 9 punten, 2. FC Beringen (7), 3. SK Sint-Niklaas (6), 4. Kortrijk Sport (6), 5. Cercle (6), 6. Berchem Sport (6), 7. Olse Merksem (6), 8. FC Diest (5), 9. TSV Lyra (5), 10. Racing Doornik (5), 11. UR Namen (5), 12. Sporting Charleroi (5), 13. FC Mechelen (4), 14. White Star (4), 15. Racing Brussel (1), 16. FC Tilleur (0).  

Op de zesde speeldag kregen de groen-zwarten de verplaatsing naar het negende gerangschikte TSV Lyra tussen de kiezen geschoven.  Als wij de statistieken mochten geloven viel er daar voor Cercle weinig of geen punten te rapen.  Meestal trok Lyra, zeker op eigen terrein, het laken naar zich toe.  Bovendien telde de ploeg uit Lier slechts één luttel puntje achterstand op de Bruggelingen zodat een overwinning hen zelfs naar de subtop zou loodsen.  Het beloofde alvast een moeilijke en wellicht warme uitwedstrijd voor de groen-zwarten te worden…  In “Het Brugsch Handelsblad” werd al even vooruitgeblikt op deze ontmoeting :

“Cercle reist zondag naar Lyra waar de groen-zwarten zich zelden kunnen aanpassen en meestal zwaar geklopt worden.  Gelukkig blijkt de verdediging weer op punt, zodat het grote vraagstuk opnieuw de voorlijn is.  Ook deze zal gewijzigd worden vermits Michiels onbeschikbaar is wegens verwonding.  Dezes plaats zal ingenomen worden door de jonge Marc Verheye, terwijl verder nog het optreden twijfelachtig is van Buyse en Bailliu.  Hiernavolgende waarschijnlijke formatie kan wellicht weer een puntendeling verwerven : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Verheye, Buyse (of Desmaele).”  

“Veritas” was opnieuw de verslaggever van dienst voor de groen-zwarte verplaatsing naar Lyra.  Zou hij er de gretige getuige van zijn dat Cercle misschien één en uiteraard liefst twee punten meenam naar Brugge of zou hij er machteloos moeten op toezien dat de Bruggelingen nog maar eens op de slachtbank terecht kwamen ?  

“T.S.V. Lyra – Cercle Brugge 1-1 : Cercleverdediging won een puntje…” : “De tweede opeenvolgende verplaatsing was voor de groen-zwarte defensie een nieuwe gelegenheid om zich bij Lyra in de kijker te spelen.  Het valt inderdaad niet te ontkennen dat Mortier en zijn lijfwacht er weer eens in geslaagd zijn om een puntje mee te brengen van een reis die absoluut niet van gevaar ontbloot was.  De recente zware nederlagen op dit veld waren er zeker niet vreemd aan dat de Cercletrainer met een uitgesproken defensieve taktiek in het veld trad.  Wellicht zullen de Lyrasupporters na de match beweerd hebben dat hun favorieten de zege verdiend hadden : “zij” hadden immers veel meer aangevallen, “zij” telden acht corners tegen slechts één voor Cercle, doch op het skoorbord kwam voor iedere ploeg één enkel cijfer !  Meer zelfs, wij durven beweren dat indien de groen-zwarten meer aanvallend hadden durven optreden, de beide puntjes naar Brugge zouden meegekomen zijn.  De Lyra-aanvallers, en bijzonder de vroegere nachtmerrie Jef Piedfort, zijn niet meer de schaduw van wat zij vroeger waren.  En ware het niet dat de Cercleverdediging flagrant in gebreke bleef op die bewuste spelfase, dan zou er van een lokaal doelpunt wel nooit iets in huis zijn gekomen, zo zwak bleek de Lyra-voorhoede !”

 

Technische  krabbels…
T.S.V. Lyra – Cercle Brugge  1-1


opkomst : 2.500 toeschouwers.
leiding : ref. Gijsen, goed.
weersgesteldheid : zonnig en betrokken, droog weder.
terrein : vettig en hobbelig.
corners : Lyra 8, Cercle 1.
doelpunten : 39e min. : Notteboom 0-1, 49e min. R. Piedfort 1-1.
T.S.V. Lyra : Leysen, Geysen, Verbruggen, Heylen, De Raedt, Van Hove, Vander Smissen, Peeters, Ceuppens, J. en R. Piedfort.
Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Verheye, Desmaele.


De resultaten van de groen-zwarten oogden behoorlijk : een gelijkspel op het veld van het tweede gerangschikte FC Beringen gevolgd door een gelijkspel op het veld van het eerder bescheiden TSV Lyra.  De volgende wedstrijd zou duidelijk maken of Cercle inderdaad goed bezig was want de ongeslagen leider FC Turnhout (10 punten) kwam op bezoek in het Edgard De Smedtstadion !  Cercle stond op de vijfde stek en totaliseerde zeven punten.  Een zege zou de kloof tussen beide ploegen herleiden tot slechts één punt.  Omdat het een zeer belangrijke wedstrijd betrof en er uiteraard veel toeschouwers verwacht werden, kregen de voetballiefhebbers de kans om hun ticket op voorhand te kopen :

“Kaarten op voorhand voor Cercle – Turnhout : Morgen zondag krijgt men op het Cercleveld de grote schok tegen de ongeslagen leider FC Turnhout, zodat men zich aan een grote publieke belangstelling mag verwachten.  Voor deze kapitale wedstrijd kunnen de sportliefhebbers zich dan ook kaarten op voorbaat kopen en dit tot zondagmiddag 12 uur in het Cerclelokaal “Hotel de Londres”, ’t Zand te Brugge.  Daarna zijn kaarten te verkrijgen op het groot terrein.”

Uiteraard kon ook een korte voorbeschouwing niet ontbreken :

“De groen-zwarten staan morgen zondag voor een zeer belangrijke thuiswedstrijd tegen FC Turnhout.  De nieuw-gepromoveerden staan immers nog ongeslagen aan de leiding en gelden nu reeds als de voornaamste favorieten voor de promovering.  Cercle, die tot nog toe “al slecht spelend” de schade enigszins kon beperken, is het geraden goed uit de ogen te zien en thans “alles of niets” te spelen.  De verdediging blijkt weer op punt, wat echter niet kan gezegd van de aanvalslijn.  Voor zondag zal thans Willy Lambert opgesteld worden als midvoor terwijl Bailliu naar links zal opschuiven en voor de linksbuitenplaats de keuze zal gaan tussen Buyse en De Caluwé.  Voor alles moeten Bailliu en z’n maats echter vol geestdrift en wilskracht akteren en dan zal het mogelijk een derde Brugse zege worden met hiernavolgende opstelling : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Lambert, Bailliu, Buyse of De Caluwé.”

Omdat “Het Brugsch Handelsblad” met het verslag van deze topwedstrijd ontbrak heb ik dit keer het “Burgerwelzijn” geraadpleegd.  “Marc” was de reporter van dienst en trok, gewapend met pen en papier, richting Edgard De Smedtstadion :

“Cercle – F.C. Turnhout 5-3 : Ze zullen er nog lang over spreken” : “Niet alleen in Brugge, over die onverwachte en “fameuze” remonte, maar wellicht nog meest vanal te Turnhout, om de gouden kans die ze verkeken om de stand op 1-4 te brengen, en nog meer om de gemiste strafschop die hun misschien nog een gelijk spel zou bezorgd hebben.  Men heeft het de Cercleploeg al dikwijls onder de neus gewreven, dat het niet strijdlustig genoeg is, of voor de bal kan vechten.  In vele gevallen hebben we dit kunnen vaststellen, en de vergelijking die men dan ging maken met hun stadsgenoten van Club, viel telkens in hun nadeel uit.  De sportieve vrienden uit de Kempen, hebben de gelegenheid gekregen de Groen-zwarten onder een gedaante te zien die we van hun zelf niet meer kenden, of stilaan waren vergeten.  We zouden het willen verhopen, maar we durven het niet verwachten dat Cercle dit seizoen nog dergelijke “performenties” uit haar mouw zal schudden, want dan zouden voor hun de poorten van eerste-afdeling wagewijd open gaan.  Sensatie is er in deze ontmoeting geweest, zoveel als men er maar wilde.  Na 3’ eerste gevaarlijke doorbraak van Notteboom, niet al te regelmatig gestuit, tegenaanval van Turnhout en 0-1.  Pas 1’ nadien handspel der bezoekers, vernuftige doorzet van Perot naar De Caluwé en 1-1.  Niet daarom alleen was de partij aantrekkelijk maar we kregen bovendien zeer genietbaar voetbalspel te bekijken.  Was Cercle in zijn spelconceptie beter onderlegd, Turnhout liet het ook niet langs de verkeerde kant liggen, en met snelle doorbraken langs de vleugels en een zeer bedrijvige Embrechts in het midden werd de Cercledefensie voor een zeer zware opgave geplaatst.  Aan de 12’ maakte Embrechts van een aarzeling gebruik om Mortier een tweede maal te verslaan.  Willy zou kort daarop een bijna zeker doelpunt moeten redden, maar toen rond het half uur Baas in het midden eenvoudig weg “over” de bal trapte, was Turnhout’s vlugge binnenspeler er andermaal om Mortier ongenadig met een balletje te bedienen waar geen verhaal tegen kon bestaan.  En zo stond Cercle na 30’ met 1-3 in het krijt.  Werkelijk niet heel rooskleurig, en de Cerclefans waren heel zeker van hetzelfde gedacht.  Dat aan de rust één van Turnhout’s afgevaardigden “presto” naar de “heimat” een telefoontje had gegeven om het grote nieuws aan te kondigen, was zoveel of te zeggen dat ze overtuigd waren dat het zaakje in kannen en kruiken was.  Wij geloofden het ook !  Maar !  Wie heeft het eens geschreven dat een dubbeltje soms aardig kan rollen ?  Die zin hebben we niet zelf uitgevonden, maar we verhalen hem, omdat hij nooit beter kon van pas komen.  U moet immers weten dat F.C.T. 7’ na de herneming een reuzekans verkeek om er –zoals we hoger schreven– 1-4 van te maken.  Dit was wel het psychologisch moment van de partij, want Cercle mocht nu nog eens met dubbele goede bedoelingen en betrachtingen bezield zijn geweest, nooit zou het hun gelukt zijn drie doelpunten achterstel in te lopen.  Nu gebeurde het tegendeel.  Cercle deed onmiddellijk een tegenaanval, volgens spelleider Casteleyn onregelmatig gestuit in de grote backarea.  Strafschop door Perot met een “caramelshot” omgezet.  Ziet u beste voetballiefhebbers, 2-3 in plaats van 1-4.  Voelt u het verschil van de… differentie ?  Koren op de molen voor de thuisclub, en daarmede luidde het begin van een non-stop offensief.  En ik kan jou verzekeren dat Turnhout’s achterhoede hachelijke standjes heeft moeten doorbijten.  Ze werden eenvoudig van het kastje naar de muur gespeeld, zonder eens de tijd te krijgen om zich te hervatten of naar verse adem te snakken.  Hemelse deugd wat was dat voor een pletrol die ongenadig ging beuken op de Turnhoutse vesting.  Het kon niet anders meer, “ze” moest bezwijken.  En ze bezweek een eerste maal toen aan de 21’ –pas 1’ voordien waren ze door het oog ener naald gekropen, toen Lambert over de deklat lobeerde– dezelfde speler op center van Notteboom gelijk stelde.  Het bomvolle stadion zinderde en daverde op zijn grondvesten.  Maar de lijdensweg van de ex-derde klasser was nog niet ten einde.  Aan de 31’ kwam Cercle aan zijn vijfde hoekschop.  Jacky De Caluwé kopte gemeten en op het scorebord kwamen 4-3 cijfers.  En daarmede was bij Turnhout de veer gebroken en ging de laatste kans verloren.  Want Cercle liet nu niets meer aan het toeval over, en om alle onzekerheid weg te nemen scoorde Lambert 5’ voor het einde nog een vijfde doelpunt.  Kunt u zich maar één ogenblik voorstellen wat er toen rondom het Cerclestadion gebeurde ?  We willen het u maar liefst niet beschrijven, want het is ons niet mogelijk.  Spaar ons de moeite u bij Cercle één uitblinker aan te duiden.  Feit is dat Daels triomfantelijk op kloeke schouders van het plein weggedragen werd, wat ten slotte niets ontneemt aan de verdiensten van zijn medespelers.  Als slot willen we nog vermelden dat onze Gentse scheidsrechter dhr. Casteleyn –zopas als internationaal gepromoveerd– voor een uitstekende leiding zorgde, en de Kempische jongens op ons een voortreffelijke en vooral sportieve impressie hebben achtergelaten.  Ze zijn goed op weg om dit seizoen de rol van Olse Merksem in te nemen.  En dat wil al heel wat zeggen.”         

Uit het voorgaande artikel blijkt dat de ganse Cercleploeg mocht bewierookt worden en dat Daels blijkbaar dat ietsje meer realiseerde zodat zijn medespelers hem op hun schouders tilden en met hem in triomf van het Cercleplein stapten.  Wie ook in de lofbetuigingen mocht delen was Willy Mortier.  Willy had zich steeds een betrouwbaar sluitstuk van de verdediging getoond en had beslist zijn steentje bijgedragen tot de mooie zege op de leider :

“Willy Mortier lag aan de basis van Cercle’s overwinning tegen Turnhout” : “Wanneer we dit schrijven zullen velen denken dat we willen bedoelen dat Cercle’s doelman de zege van zijn kleuren verzekerde door het afweren van de penalty welke Turnhout zondag een zestal minuten voor het einde van de partij kreeg toen de skoor 4-3 geworden was.  Dit is inderdaad wel waar alhoewel dan evengoed kan beweerd worden dat het binnentrappen, van de bekomen penalty door Perot een stimulans betekende voor de ploeg en haar terug het nodige vertrouwen schonk.  Het psychologisch ogenblik in deze wedstrijd lag echter veel vroeger en wel, toen enkele minuten na de herneming de Turnhoutse voorman Emberechts, alleen voor Mortier opdagend, op de paal schoot en deze laatste zijn hernemend schot op de doellijn, ten koste van een prachtige inspanning, eerder mirakuleus, kon stoppen.  Wie zal durven beweren dat Mortier hiermede de basis niet legde van het Cercle-sukses en dat indien Turnhout, op dit ogenblik met 3-1 aan de winst, een vierde doelpunt had gelukt, niet de overwinning had behaald ?  Doelman Mortier die in de 4 jaren dat hij bij Cercle speelt de groen-zwarten reeds ontelbare diensten heeft bewezen, gaf hiermede nogmaals blijk van zijn klaar doorzicht en grote hoedanigheden welke van hem zeker een onzer beste Belgische portiers maakt.  Toen hij een paar jaren geleden met de Belgische Militaire ploeg vier internationale matchen speelde en in de finaalwedstrijd in Italië het idool werd van de Italianen, wanneer hij, en hij alleen, door zijn wonderbare keeping de Belgische ploeg van de nederlaag redde, werd zijn naam in “blokletter” vernoemd.  De tijd is voorbij en Willy Mortier werd weer de gewone doelman uit de Provincie, van Cercle Brugge.  Jammer dat hij niet tot een Brusselse of Waalse club behoort, anders zouden zonder veel twijfel wel, zijn doelmanstalenten meer geapprecieerd en in het daglicht worden gesteld.  Cercle’s doelman heeft thans 25 lentes achter de rug en kan dus de Groen-Zwarten nog oneindig veel diensten bewijzen.  Ondervraagd meent Willy dat Cercle het dit seizoen moeilijker zal hebben dan verleden seizoen gezien het spelgehalte bij de andere ploegen aanzienlijk is verbeterd.  Toch valt bij Cercle een gelukkige kentering waar te nemen beweert hij.  Er is meer geestdrift en in de aanvalslijn zit meer kracht.  Hij vond de plaatsverwisseling van zondag laatst tussen Bailliu en Lambert een gelukkige zet.  Het bewees ons dat samen met Daels, die voor de Groen-Zwarte ploeg een stellige belofte wordt, Bailliu als binnenspeler de nodige stootkracht aan de voorlijn, die in het verleden deze noodzakelijke faktor miste, geeft en verder zorgt een zeer opportunistische Lambert voor de afwerking.  Alhoewel reeds vele grote clubs aan Mortier mooie voorstellen deden is er, volgens hem, van een mogelijke transfert geen sprake.  Willy verkiest bij Cercle te blijven, te meer nog hij in het burgerleven in betrekking is, als Sociaal Assistent, bij de Gas en Elektriciteitsmaatschappij EBES te Brugge.  Zijn uitdrukkelijke wens is Cercle dit seizoen naar “Ere” te zien promoveren.  Hij is overtuigd dat hiervoor de Brugse supporters Groen-Zwart terzijde moeten staan.  Zondag ll. hebben zij, tijdens deze onvergetelijke tweede helft, bewezen dit te kunnen doen.  “En geloof me,” zegde hij : “hun aanhoudende aanmoedigingen hebben zeker het hunne bijgebracht tot het behalen van de zege.  Afbreken kan slechts de spelers nadelig beïnvloeden en hun het nodige vertrouwen ontnemen.”.  En dit beamen we tenvolle.  Wij hopen slechts dat zijn wensen mochten verwezenlijkt worden dit niet alleen voor hem persoonlijk en voor Cercle doch voor het ganse sportieve Brugge die van de Groen-Zwarten mooie verrichtingen verwacht."

Na de zeer hoopgevende zege tegen leider FC Turnhout klaarde de hemel boven groen-zwart Brugge op.  Het komende weekend stond er geen competitiewedstrijd op het programma maar een weekje later mocht Cercle thuis aantreden tegen SK Sint-Niklaas.  De Waaslanders deden het verre van slecht en telden slechts één luttel puntje minder dan de Bruggelingen.  Voor de ploeg uit het Edgard De Smedtstadion was er alweer maar één boodschap : zeker niet verliezen van de geel-blauwen !  Ondertussen werd er al eens, de traditie getrouw, vooruitgeblikt op deze belangrijke ontmoeting :

“Cercle nieuws – Reeds kaarten op voorhand voor Cercle – Sint-Niklaas” : “Zondag aanstaande krijgen we geen officiële competitiewedstrijden doch de zondag daarna hebben we te Brugge op het terrein van Cercle Brugge weer een wedstrijd welke belooft van het allerbeste gehalte te zijn en waar weer spanning en sensatie zal gebracht worden waarvan duizenden sportliefhebbers uit Brugge en de Provincie zullen willen getuige zijn.  Cercle krijgt immers het bezoek van SK Sint-Niklaas die tijdens het huidige seizoen reeds genoegzaam blijk gaf van goede forme en zich zeker terdege inspant om haar illusies werkelijkheid te zien worden.  Sint-Niklaas staat immers momenteel één enkel puntje achter op de groen-zwarten zodat ook voor haar deze ontmoeting van het allergrootste belang wordt.  Na de formidabele wedstrijd welke Cercle leverde tegen Turnhout en het vertrouwen welke zij hierdoor vanwege haar supporters weer herwon bestaat er weinig twijfel of het Cercleterrein loopt weer zoals zondag verleden boordevol.  Velen immers die verleden week de wedstrijd tegen Turnhout niet zagen zullen benieuwd zijn om de Groen-Zwarten weer in een zware kamp te zien evolueren en de nieuwe opstelling met Lambert, die zich als een ware goalgetter ontpopte, aan het werk te zien.  Ten einde nu de belangstellenden niet te moeten ontgoochelen, deelt het Bestuur van Cercle ons mede dat reeds vanaf heden kaarten op voorhand voor deze ontmoeting kunnen bekomen worden in het Hotel de Londres, ’t Zand te Brugge.  Als u een behoorlijk plaatsje op Cercle’s terrein voor de wedstrijd van zondag over acht dagen tegen St. Niklaas wil bemachtigen en u tevens wil besparen van ettelijke minuten aan de guichetten te staan inschuiven om tenslotte op uw plaats aan te komen op het ogenblik dat de scoor reeds 1-1 is (tegen Turnhout waren velen in dit geval gezien na vijf minuten ieder elftal reeds een doelpunt had aangetekend) neem dan uw kaart op voorhand.  Het is een waarborg en het vergemakkelijkt aanzienlijk uw, doch ook de taak van de kaartenafzetters op het terrein die op dergelijke ogenblikken over geen handen genoeg kunnen beschikken.  Neem uw voorzorgen want het wordt weer een match der grote dagen !”.



Brugge


Als je destijds in Brugge woonde en je moest gehospitaliseerd worden dan bestond de kans dat je opgenomen werd in de Sint-Jozefskliniek langs de Brugse Komvest.  De kliniek genoot een uitstekende reputatie en was ondergebracht in een imposant gebouw.  De kliniek is ondertussen sinds jaar en dag uit het stadsbeeld verdwenen maar het gebouw staat er nog en doet dienst als jongensinternaat van de Hotel- en Toerismeschool Spermalie.
In 1960 vierde de Sint-Jozefskliniek, zo lazen wij in “Het Brugsch Handelsblad”, het gouden jubileum :

“Gouden jubileum en inzegening nieuwe gebouwen der Sint-Jozefskliniek” : “Op maandag 24 oktober a.s. grijpt onder het voorzitterschap van Mgr. De Smedt, de plechtigheid plaats van het Gouden Jubileum der Sint-Jozefskliniek.  Te 9.30 uur wordt een plechtige hoogmis opgedragen waarna zal overgegaan worden tot de inzegening van het Noviciaatsgebouw en de nieuwe lokalen van de heelkundige afdeling.”

Als trouwe Shotlezer in het algemeen en lezer van deze rubriek in het bijzonder voel je het reeds aankomen…  Er staat u wat geschiedenis te wachten…  

De geschiedenis van de Sint-Jozefskliniek gaat terug tot 1905 als chirurg Verhouf, bijgestaan door drie Zusters Augustinessen van de Orde van Meaux, een privé-kliniek opstart in de Langestraat.  In 1907 zetten de zusters hun werk verder in een huis aan de Komvest.  In 1908 kopen de zusters een stuk grond aan van het Capucienenklooster in de Sint-Clarastraat en openen, in samenwerking met enkele Brugse chirurgen, een nieuwe privé-kliniek.   
 

Nadat in 1899 de vaart werd gedempt gaven de Zusters Augustinessen van Meaux in 1909 de opdracht om de Sint-Jozefskliniek te bouwen naar een ontwerp van architect Huib Hoste.  De Zusters waren in 1905 Frankrijk ontvlucht omdat de wet op de vereniging van Emile Combes antiklerikale maatregelen oplegde met de bedoeling het aantal en de activiteit van de religieuze congregaties tot het uiterste te beperken en het katholiek onderwijs te fnuiken (bron foto : Wikipedia).

Cerle Brugge KSV

In 1909-1910 wordt de kliniek uitgebreid met een vleugel aan de straatzijde.  Ook nu weer is het ontwerp van de hand van de Brugse architect Huib Hoste.  In 1921 slaat men alweer aan het (bij)bouwen.  Huib Hoste tekent de rechtervleugel uit, die haaks op de straatvleugel wordt opgetrokken.  Terzelfdertijd bouwt men een elektriciteitscabine tegen de afsluitingsmuur aan de Komvest.  De Sint-Jozefskliniek bloeit en… groeit en in 1924-1925 is het tijd om de linkervleugel, haaks op de straatvleugel, en rechts aan de straatzijde de kapel, uit de grond te laten verrijzen.  Hoeft het er nog aan toegevoegd te worden dat de architect van dienst Huib Hoste is ?  In 1933 gebeuren er enkele verbouwingen en bouwt men een apotheek en een spreekkamer boven het terras aan de linkerzijde, komen er ziekenzalen, een hal en burelen bij aan de tuinzijde en wordt de ingang, de afsluiting en de inrit van de kliniek vernieuwd.  De architect die de plannen tekent is dit keer niet Huib Hoste maar Maurice De Meester uit Brugge.  Tussen 1952 en 1960 tekent architect De Meester plannen uit om de tweede verdieping en de zolderverdieping van de rechtervleugel te verbouwen, de linkervleugel uit te breiden en een laboratorium aan de oostkant van het hoofdgebouw aan te bouwen.

De Sint-Jozefskliniek fusioneerde in 1988 noodgedwongen met het AZ Sint-Lucas in Assebroek.  Allerlei wetten, onder meer omtrent het aantal ziekenhuisbedden, zorgden er voor dat heel wat ziekenhuizen naar vormen van samenwerking met andere ziekenhuizen dienden te zoeken.  Voor de Sint-Jozefskliniek betekende deze fusie het begin van het einde.  Alle activiteiten gingen over naar het AZ Sint-Lucas en tijdens de jaren negentig van de vorige eeuw viel definitief het doek over de Sint-Jozefskliniek.  In 1996 opende de Hotel- en Toerismeschool Spermalie in de vroegere ziekenhuisgebouwen een internaat voor hun leerlingen : Residentie De Veste.

Cerle Brugge KSV

De Sint-Jozefskliniek bevatte tal van bouwkundige elementen die de moeite waard waren om er even bij te verpozen.  Als je er binnenkwam was het eerste dat je zag de mooie centrale hal met halfronde uitbouw die in 1933 door architect Maurice De Meester ontworpen werd als een totaalconcept in art-decostijl.  Opvallende elementen zijn de vloer met grijze en zwarte cementtegels, de grijsmarmeren lambrisering, het centrale achthoekige plantenmeubel van gelijkaardige marmer, de lichtarmaturen...  De halfronde ruimte wordt afgescheiden door houten leeshoekjes met aanleunende metalen paraplubakken (bron foto : flickr, bron tekst : inventaris.onroerenderfgoed.be).

Cerle Brugge KSV

Bronzen buste van dokter Joseph Sebrechts (bron foto : semanticscholar.org).

De Brugse carrière van dokter Sebrechts begon, zoals hoger vermeld, in 1909 in de Sint-Jozefskliniek.  In 1912 werd hij hoofdchirurg in het Brugse Sint-Janshospitaal.  Ook naast zijn woning had hij een kleine privékliniek.  In 1925 werd hij benoemd tot geaggregeerd professor aan de Leuvense Universiteit.  Hij bleef werken tot kort voor zijn dood op 28 maart 1948, hij was amper 63 jaar.

Brugge vergat dokter Joseph Sebrechts niet.  In de Beenhouwersstraat werd naast de vroegere woning van dokter Sebrechts een stadspark naar hem genoemd.  Dit park heeft nog een ingang / uitgang in de Oude Zak.  Naast deze toegang werd een muurplaat aangebracht die verwijst naar dokter Sebrechts.  Vergeten wij ook niet dat de vroegere Minnewaterkliniek, nu een woon- en zorgcentrum, gelegen is in de Professor Dokter J. Sebrechtsstraat.

 

 

De vroegere woning van dokter Sebrechts in de Beenhouwersstraat.  Onderaan rechts op de foto zien wij de muurplaat die aangebracht werd in de Oude Zak (bron foto : Wikipedia).

Cerle Brugge KSV

 

 

Ooit een vermaarde kliniek, nu Residentie De Veste, een internaat voor jongens van de Brugse Hotel- en Toerismeschool Spermalie (bron foto : hiveminer.com).

 

(Marnix Knockaert)

Cerle Brugge KSV

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen (deel 208)

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 208)
(periode van 27-08-1960 -> 03-09-1960)

  • Cercle

In de vorige bijdrage kondigden we de oefenwedstrijd van de groen-zwarten tegen Beerschot AC aan.  De Cerclejongens wisten dat het sowieso een zware dobber zou worden maar hadden toch op een meer dan eervol resultaat gehoopt…

Cercle Brugge – Beerschot A.C. 0-5 – Eerste goede prestatie niet bevestigd !” : “De talrijke Brugse voetballiefhebbers die zaterdagavond op het Edgard De Smedtstadion waren om Cercle voor het eerst dit seizoen aan het werk te zien tegen Beerschot, zijn als één man ten zeerste ontgoocheld huiswaarts gekeerd.  Niet dat deze oefenwedstrijd op zichzelf zo minderwaardig was, maar hetgeen de groen-zwarten ten beste (?) gaven was zo onnoemelijk zwak en peuterig, dat zelfs de grootste optimisten er hun vertrouwen bij inschoten.  De uitslagen en prestaties der twee vorige oefenmatchen hadden immers de Cercle-aanhangers een hart onder de riem gestoken en de hoop doen heropleven dat het dit jaar eindelijk naar wens zou gaan. Deze illuzie was echter van heel korte duur, want men heeft kunnen vaststellen dat er nog niets veranderd noch verbeterd is bij vorig seizoen.  Natuurlijk is het nog maar een begin en bleek Beerschot andermaal een te sterke tegenstrever, maar toch is het van nu al reeds duidelijk dat de vooruitzichten allesbehalve rooskleurig zijn indien het roer niet kordaat gewend wordt.”

Technische krabbels…

-opkomst: +/- 2.500 toeschouwers.
terrein: uitstekend.
leiding: ref. Debleeckere, bevredigend.
fair-play: niets aan te merken.
doelpunten: 12’ Van Acker 0-1, 29’ Weyn 0-2, 30’ Drieskens 0-3, 65’ Drieskens (penalty)
  0-4, 69’ Van Acker 0-5.
Cercle: Mortier, Roje (Gaal), Serru, Perot, Wittewrongel, Demey, W. Lambert
  (Notteboom), Buyse, Bailliu, Michiels, Locskai (Desmaele).
Beerschot A.C.: Smolders, Wouters, Schroyens, Vanhemelryck, Raskin, Huysmans, Van
  Hoetayen (Zaman), Van Acker, Weyn, Drieskens, De Borger.
 

Het was overduidelijk dat de groen-zwarten nog flink wat schaafwerk voor de boeg hadden om een ploeg klaar te stomen die een gooi kon doen naar de promotie in Tweede Klasse.  Gezien men steevast beweert dat oefening kunst baart, besloot Cercle om, vooraleer de officiële competitie van start ging, nog een zware oefenwedstrijd in te lassen. Tegenstander van dienst was niemand minder dan Lierse, de kersvers kampioen Eerste Klasse :

Morgen zondag te 16 uur : Cercle – Liersche” : “Morgen zondag komt Cercle te 16 uur op eigen veld uit tegen niemand minder dan de kampioen van 1eklasse Liersche SK.  Voor de groen-zwarten betekent dit andermaal een zware opgave en zij zullen beslist veel beter moeten spelen dan tegen Beerschot, willen ze een eervol resultaat bewerken.  Cercle zal het echter op prijs stellen zich in de ogen van haar aanhangers enigszins te rehabiliteren zodat we ons ditmaal aan een meer overtuigende prestatie verwachten en een spannender en aantrekkelijker vertoon.”

Deze aankondiging maakte het de groen-zwarten alvast meer dan duidelijk, als zij er zelf nog zouden aan getwijfeld hebben, dat al wie Cercle een warm hart toedroeg uit was op een knalprestatie tegen Lierse na de wanprestatie tegen Beerschot…

Cercle Brugge – Liersche S.K. 1-1 – Gunstige kentering bij de groen-zwarten” : “De wedstrijden volgen elkaar, maar gelijken niet steeds op elkaar is een voetbalwaarheid die treffend geïllustreerd werd door de laatste oefenmatchen van Cercle, resp. tegen Beerschot en Liersche. De week tevoren kwamen de Brugse groen-zwarten omzeggens aan geen bal tegen de Sinjoren en werden dan ook na een zeer teleurstellend presteren zwaar verslagen.  Alle omstandigheden in acht genomen maar terecht, spaarden we achteraf onze scherpe kritiek niet en wezen in alle oprechtheid op de talrijke fouten en tekortkomingen die hierbij klaar aan het licht waren gekomen.
Het moet zijn dat de Cerclespelers zelf volkomen bewust waren van hun ontgoochelend en minderwaardig akteren tegen Beerschot, want tegen de landskampioenen uit Lier hebben ze zich verleden zondag niet alleen overtroffen maar tevens een heel wat betere en gavere prestatie ten beste gegeven.  Zeker, alles was bijlange nog niet perfekt en alles liep nog niet helemaal gesmeerd –met als bijzonderste nog te verbeteren punten het tekort aan uitvoersnelheid en diepte– doch er was globaal een verheugende gunstige kentering waar te nemen, die de toekomst reeds heel wat minder duister doet uitzien.  Als men ten minste verder in dezelfde zin bevestigd.
Hier ook moeten we immers in acht nemen dat het een loutere oefenpartij betrof, die weinig vaste maatstaven biedt betreffende de konditie en het rendement van de in lijn komende spelers en ploegen. De verbetering bij Cercle was echter zo opvallend dat we zulks in alle objektiviteit dubbel en dik willen onderlijnen. Zonder dat Liersche reeds “de” ploeg was die kampioenenspel demonstreerde en wel nog terdege in rodage bleek, was de repliek van de lokalen echter van die aard, dat zij ruim gelijke tred hielden met de kampioenen en voluit het besluitend 1-1 gelijkspel verdienden.” 


Technische krabbels…

-opkomst: 2.000 toeschouwers.
terrein: uitstekend.
fair-play: vriendensfeer.
leiding: ref. Casteleyn, goed.
doelpunten: 60’ Bailliu 1-0, 60’ Vermeyen 1-1.
corners: Cercle 7, Liersche 4.
Cercle: Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Locskai, Buyse (De Caluwé), Bailliu,
  Michiels, J. Gerard.
Liersche: M. Baeten, Bogaerts, Thys, A. Baeten, Willems, Van Dessel, Valckenborgh,
  Goossens, Vermeyen, Martens, Van Roosbroeck.

  Stippen we aan dat Liersche deze week met dezelfde opstelling Espagnol Barcelona versloeg
  met 2-1.
 

De tijd van de oefenwedstrijden lag, na het gelijkspel tegen Lierse, achter de rug. Het werd nu hoog tijd voor het serieuze competitiewerk.  De groen-zwarten wilden, na al die jaren van geduld oefenen, eindelijk de beoogde promotie in de wacht slepen maar natuurlijk waren wel meer ploegen op het waardevol promotieticket belust.

“Het Brugsch Handelsblad” wierp alvast een blik op Cercle’s eerste competitiematch van het seizoen 1960-1961, een zeker niet te onderschatten verplaatsing naar F.C. Diest : “Morgen zondag gaat de bal weer officieel aan het rollen : Diest – Cercle” : “De groen-zwarten wacht morgen zondag reeds een kwade verplaatsing naar FC Diest, die met de Bruggelingen nog een eitje te pellen heeft.  Cercle haalde er verleden seizoen immers heel gevleid de beide punten zodat Van Camp en Cie op weerwraak belust zijn.  De Bruggelingen weten dus van meet af waar ze aan toe zijn en zullen dubbel uit hun ogen moeten kijken willen ze niet verrast worden.  Tegen Lierse lieten ze verleden zondag een niet onaardige indruk maar toch zal er nog meer “poer” moeten inzitten om de volle buit binnen te halen. We menen dan ook dat een draw reeds een ruim bevredigend begin zou zijn voor de groen-zwarten.
Moeten we het hier nogmaals betreuren dat de vaste ploegopstelling slechts de vrijdagavond bekend wordt gemaakt en wij deze zodoende niet kunnen mededelen, dan geven we hierna toch de officieuze formatie zoals zij wellicht te Diest in lijn zal komen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Locskai, Buyse, Bailliu, Michiels, Jo Gerard.”

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen (deel 207)

(periode van 20-08-1960 -> 20-08-1960)

* Cercle

Het nieuwe voetbalseizoen naderde met rasse schreden.  Hoog tijd dus om te kijken hoe de conditie van de groen-zwarten er voor stond.  En, hoe kon dit beter dan door enkele pittige oefenwedstrijden op het programma te plaatsen ?

“Veelbelovende oefenmatchen te Brugge” – “Cercle – Beerschot AC” : “Het mag gezegd dat Cercle op veelbelovende wijze het nieuw voetbalseizoen tegemoet gaat.  Er werden immers reeds twee oefenmatchen betwist die in grote lijnen voldoening schonken.  Te Charleville werd nipt met 2-1 verloren tegen de Franse eersteklasser FC Rouen terwijl op half-oogst in Nederland een mooie en verdiende 1-2 zege werd geboekt tegen Breda.  In dit laatste treffen lukte de nieuwe aanwinst W. Lambert een prachtdoel terwijl Notteboom het winninggoal scoorde.  De Hongaar Locskai, die na de rust Desmaele als linksbuiten verving, liet eveneens een gunstige indruk.  De zieke Baas diende belet te geven en werd terdege gedoebleerd door Wittewrongel.
Heden zaterdag, te 18 uur, zet Cercle op eigen terrein haar kompetitievoorbereiding verder met een oefenmatch tegen niemand minder dan de Antwerpse eersteklasser Beerschot.  Voor de groen-zwarten wordt het zeker een zware test, al menen we dat het toch op zulk geen ramp zal uitdraaien als verleden jaar.  De Sinjoren zullen het niettemin ernstig opnemen en er alles op zetten om op punt te komen.  Het bewijs hiervan is dat volgende vijftien “mannekens” de reis naar Brugge zullen meemaken : Smolders, Gernaey, Wouters, Schroeyens, Weyn, Raskin, Van Hemelryck, Huysmans, Vanhostayen, Van Acker, Rik Coppens, Drieskens, De Borger, Zaman en Et. Coppens.  Allemaal bekende spelers waarbij ook de duurste transfer van het jaar Drieskens van Lommel, waarvan veel goeds verteld wordt.
Cercle van haar kant zal het met volgende opstelling proberen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittewrongel, Demey, W. Lambert, Buyse, Bailliu, Michiels en de Hongaar Locskai.  Verder zullen ook Desmaele, Acket, Notteboom, Daels en de Hongaar Gaal tijdens deze match getest worden.”

* Brugge

* Als een agent de baan op moet om een opdracht uit te voeren kunnen de weersomstandigheden wel eens tegen zitten.  Dan is het altijd meegenomen als er extra kleding ter beschikking is om de weerselementen in iets comfortabeler omstandigheden te trotseren.  Burgemeester Pierre Vandamme had oog voor deze situatie en besloot om de daad bij het woord te voegen : “Brugse politiemannen tegen regen en wind beschermd” : “Burgemeester Vandamme heeft twaalf plastieken regenmantels aangekocht om de dienstdoende politiemannen te beschermen tegen regen en wind.  De wetsdienaars zijn uiterst tevreden over deze beschutting, doch voor de verkeersagenten is deze meestal minder praktisch, vermits er geen armgaten of mouwen voorhanden zijn, om met de armen bewegingen te kunnen maken. Mogelijks kan aan deze kleine tekortkoming verholpen worden voor degenen die het verkeer moeten regelen.  In ieder geval is het een flink initiatief vanwege het administratief hoofd van de Brugse politie, dat ten zeerste naar waarde wordt geschat.”      

* Wiedenkt dat de beelden aan de voorgevel van het Brugse stadhuis honderden jaren oud zijn moet dringend zijn mening herzien.  De huidige beelden zijn zelfs van relatief recente datum.  Een beetje geschiedenis hieromtrent…

- De eerste steen van het stadhuis werd in 1376 gelegd door graaf Lodewijk van Male.  De werken namen, zacht uitgedrukt, geruime tijd in beslag want het was pas in 1421, 45 jaar na het begin der werken !, dat men het stadhuis als voltooid beschouwde.
Het Brugse stadhuis was het eerste monumentale laatgotische raadhuis van Vlaanderen en Brabant en was een stenen getuige van de economische en politieke bloei van Brugge tijdens de veertiende eeuw.
- De toenmalige geplaatste gevelbeelden waren van de hand van J. van Valenciennes.  Deze beelden werden in de loop van de eeuwen (van de 15detot de 18deeeuw) aangevuld met beeltenissen van figuren uit het Oude en het Nieuwe Testament en figuren van heersers van Vlaanderen zoals graven en gravinnen, aartshertogen en keizers.
- Na de Franse Revolutie van 1792 werden onze gewesten vanaf 1794 door de Fransen bezet.  Iedereen weet nog uit de geschiedenislessen van destijds dat de Fransen zich niet schroomden om waardevolle gebouwen, vooral kerken en abdijen, te plunderen en te vernielen.  Ook het Brugse stadhuis kwam niet ongeschonden uit deze woelige tijden want de gevelbeelden en de wapenschilden werden vernield.
Op 18 juni 1815 leed Napoleon een definitieve nederlaag tijdens de Slag van Waterloo.  Voor onze gewesten veranderde echter niet veel.  Wij kwamen gewoon van de regen in de drup terecht want eenmaal de Fransen verdwenen waren kwamen de Nederlanders hier de plak zwaaien…
- Op 25 augustus 1830 werd, ter gelegenheid van de verjaardag van de Nederlandse koning Willem I, de opera “De Stomme van Portici” in de Brusselse Koninklijke Muntschouwburg opgevoerd.  Deze opera luidde meteen het begin van het einde van het Nederlandse bewind in.  De aria “Amour sacrée de la Patrie” zorgde er voor dat de vlam van de opstand definitief in de pan sloeg, er braken relletjes uit en de Nederlanders mochten nog datzelfde jaar hun matten voorgoed oprollen.
- Vanaf dan ging het snel : op 20 december 1830 erkende een conferentie van de grote mogendheden in Londen het recht op Belgische onafhankelijkheid en reeds op 11 januari 1831 erkende de Conferentie van Londen de nieuwe staat België.
Gevolg van dit alles was dat Leopold van Saksen-Coburg-Gotha op 21 juli 1831 voor het Congres de eed op de Grondwet aflegde en de eerste koning van België werd.
- Het Brugse stadhuis wachtte ondertussen, zoals hierboven vermeld, sinds de ongewenste aanwezigheid van de Fransen op de nodige herstelwerken.  Toch moesten de Bruggelingen nog geduld oefenen tot 1852-1863 om de totale buitenrestauratie van hun stadhuis mee te maken inclusief neogotische toevoegingen en het plaatsen van nieuwe beelden door J. Geefs uit Antwerpen en C. Geerts uit Leuven in samenwerking met Bruggeling J. Van Nieuwenhuyse.
- Blijkbaar was er, ook toen reeds, niets nieuws onder de zon, want omstreeks 1875 stelde men vast dat de stadhuisbeelden ‘aftakelden’ wegens ‘slechte materiaalkeuze’ met als logisch gevolg de geleidelijke verwijdering van deze beelden.
Omdat men nooit over één nacht ijs gaat duurde het nog tot 1876 vooraleer met de herstellings- en restauratiewerken begonnen werd.  Maar éénmaal gestart werd niet enkel de buitenkant maar ook de binnenkant van het stadhuis grondig aangepakt.  Opnieuw werd voor de betrokken kunstenaars en restaurateurs jarenlange werkzekerheid gecreëerd.
- In 1924 kreeg Prosper Hinderyckx uit Sint-Andries de opdracht om nieuwe beelden van Onze-Lieve-Vrouw met de inktpot en van Maria en de engel Gabriël te kappen.

- De soap met de stadhuisbeelden bleef echter duren.  In 1960, men was nog maar eens bezig met het stadhuis te restaureren, werden enkele plaasteren beelden geplaatst in de nissen van de voorgevel van het stadhuis met volgend resultaat (artikel verschenen in “Het Brugsch Handelsblad” van 20 augustus 1960) :

“Nieuwe beelden voor het stadhuis vielen niet in de smaak” : “Voor enkele dagen werden in de nissen van het Brugs stadhuis, dat men volop aan ’t restaureren is, vijf plaasteren beelden geplaatst die door de leden van de Koninklijke Kommissie voor Monumenten en Landschappen gekeurd werden.  Volgens die heren steekt er niet genoeg ziel in deze beelden, waardoor de gotische stijl zoek is geraakt.  Er werd besloten kontakt te nemen met de beeldhouwers de hh. Vandevoorde uit Brussel en Aubroeck uit Temse, om de kunstwerken de gewenste wijzigingen te laten ondergaan.”

- In 1967 werd de Brugse Burg ongewild sensationeel voorpaginanieuws want voor de toegangspoort van het toenmalige gerechtshof ontplofte… een bom !
Uiteraard besteedde ook “Het Brugsch Handelsblad” van 18 februari 1967, naast alle nationale kranten, de nodige aandacht aan dit opzienbarend feit :

“Brugge, Valentijnsdag 13 februari 1967.  Het anders zo kalme Brugge haalt de voorpagina’s van de nationale en de lokale pers.  ‘Bom ontploft te Brugge.  Ontzaglijke schade aan stadhuis, gerechtshof en Heilig Bloedkapel’.  Aan de poort van het Brugse gerechtshof op de Burg is in de voorafgaande nacht een bijzonder krachtige bom ontploft.
Drie agenten hebben in de nacht van 12 op 13 februari een enorme knal gehoord en reppen zich richting Burg.  Ze constateren dat de bom was geplaatst aan de poort van het gerechtsgebouw, aangezien ze hier een krater van een halve meter diep aantreffen.  De linkerhelft van een massieve eikenhouten poort is uit haar hengsels geblazen en het beeld van Moeder Justitia op het binnenplein is onthoofd.  Stukken van de gevel van het stadhuis zijn door de klap beschadigd en ook de Heilig Bloedkapel komt er niet ongeschonden uit. Eeuwenoude brandglasramen zijn volledig vernield.  Politie, rijkswacht en een wapendeskundige kammen de Burg uit, maar van het springtuig is geen spoor meer te vinden.”

Hoe opvallend deze zaak een hele tijd de voorpagina’s van de lokale en nationale kranten beheerste, even snel verdween elk nieuws van de aanslag uit de media.  Ook kon het Belgische gerecht, ondanks zijn duchtige werk in deze prestigezaak, de zaak nooit oplossen.  De zaak stierf een stille dood en slechts enkele Bruggelingen hebben nog vage herinneringen aan het mysterie van ‘de bomme van ip den Burg’…

- Na deze aanslag opteerde men om nieuwe beelden te kappen in plaats van de beelden uit de 19deeeuw te kopiëren.  M. Witdouck uit Lovendegem vervaardigde zeven gotisch getinte beelden om in de onderste rij te plaatsen.
Er ontstond een langdurige polemiek over de vorm en de stijl van de 48 ontbrekende beelden zodat men zich in 1981 genoodzaakt zag om een wedstrijd uit te schrijven.  Het echtpaar Livia Canestraro en Stefaan Depuydt uit Snellegem werden de winnaars.  Bij het kappen van de overige beelden inspireerden zij zich, zoals het ook enkele eeuwen eerder gebeurd was, op figuren uit het Oude en het Nieuwe Testament en op heersers van Vlaanderen.  Dit keer werden de beelden op andere consoles geplaatst die wapenschilden van de subalterne steden voorstelden.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle door de jaren heen (deel 206)

(periode van 23-07-1960 -> 06-08-1960)

  • Cercle

Het nieuwe voetbalseizoen 1960-1961 naderde op kousenvoeten.  De groen-zwarten maakten zich op om een nieuwe gooi naar de promotie te doen en hoopten dat “derde keer goede keer” ook voor hen van toepassing zou zijn…

Koning Voetbal weer in aantocht…  Cercle maakt zich klaar !” : “Deze week werd een aanvang genomen met de trainingen in het vooruitzicht van de nieuwe kompetitie 1960-1961.  Natuurlijk is het nog te vroeg om nu reeds uit te pakken met de vooruitzichten en de mogelijkheden van Cercle aangezien het hier slechts een eerste kontaktname geldt onder vorm van lichaamsoefeningen –zonder bal– om de stramme spieren los te werken, maar toch mogen we zeggen dat op het Edgard De Smedt Stadion een sfeer van vertrouwen, ja zelfs van optimisme heerst.
Van een buitengewone bedrijvigheid op de transfermarkt kan er bij de groen-zwarten moeilijk gewaagd worden al kan Eric Daels best een goede versterking zijn en kunnen in de laatste dagen nog verrassingen gebeuren.  In grote lijnen wordt dan ook de basisploeg behouden zodat van hun presteren in het komende kampioenschap heel wat zal afhangen.
Voorlopig kunnen we alleen maar hopen dat de spelers zich ten volle zullen inspannen om zo spoedig mogelijk de gewenste konditie en de juiste tred te vinden, ten einde volkomen klaar te zijn voor de officiële start in september a.s.  Verder rekenen we op een goede geest en samenwerking waartoe ook het bestuur en de trainer terdege hun steentje kunnen bijdragen.  In een ideale geest van samenhorigheid en onderling begrip moet Cercle zich dit jaar duchtig kunnen doen gelden en hun aanhangers voluit bevredigen.  Dit is onze enigste en vurigste wens die hopelijk met klank zal vervuld worden.”

Een ander artikel blikte nog even terug op de twee voorbije seizoenen toen Cercle telkens bijna de promotie te pakken had maar in extremis toch de duimen moest leggen :

“ “Derde keer, goei keer” voor Cercle ?“ : “Tot tweemaal toe werd Cercle in de afgelopen kampioenschappen op de meet geklopt voor de zo vurig betrachte promovering naar 1eklasse. Het jammerlijk en veelomstreden falen der groen-zwarten in de beslissende testmatch te Mechelen tegen Patro Eisden, ligt nog vers in het geheugen en nog dagelijks moeten we het aanhoren dat de Bruggelingen nooit meer dergelijke kans zullen krijgen !...
Zulks kan heel goed mogelijk zijn en is zeker te betreuren, terwijl het even waar is dat zware vergissingen begaan werden met verdragende gevolgen.  Maar gedane zaken nemen geen keer, zodat het best is daar niet verder te blijven bij stilstaan en de spons over het verleden te vegen.  Thans dient alles aangewend om niet meer in hetzelfde euvel te vervallen en alles in ’t werk gesteld om zich in ere te herstellen.
De grootste aandacht moet nu gaan naar het seizoen 1960-61 die voor Cercle hopelijk “derde keer, goei keer” wordt. Dinsdag woonden we de eerste training bij op de vernieuwde grasmat en we kunnen zeggen dat deze eerste kennismaking ons een beste indruk heeft gelaten.  Niet dat er geoefend werd dat de stukken er afvlogen, noch dat de meeste spelers reeds blijk gaven van een vergevorderde forme, maar de kameraadschappelijke geest en de goede verstandhouding waren opvallend en bemoedigend.
Onder leiding van de bruingebrande Delfour deden de twintigtal opgekomen spelers lichte lichaams-, lenigheids- en ontspanningsoefeningen waarin allen van goede wil getuigden.  Wij noteerden de aanwezigheid van praktisch de volledige Cercleploeg met Willy Mortier, Robert Serru, Aimé Baas, Dré Perot, Jackie De Caluwé, Noël Demey, Roger Notteboom, Gilbert Bailliu, Eric Buyse, Philemon Desmaele en Albert Michiels.  Enkel Marin Roje en Joseph Van Vlaenderen ontbraken wegens verlof.
We stipten ook de tegenwoordigheid aan van de nieuwe aanwinst Eric Daels van SV Wevelgem, een zwartharige rijzige atleet die de opgelegde oefeningen en bewegingen zeer flink uitvoerde.  Verder nog de bijzonderste invallers Acket, Wittewrongel, Jo Gerard en Verheye, de jongeren Van Hamme en Flamée en de “verloren zonen” Gaston Eeckeman en Willy Craeye.  Deze laatsten waren destijds flinke beloften, die echter bleven hangen en mits intensieve en harde training wellicht weer op het voorplan kunnen komen.
Wezen we reeds op het gemoedelijke van de eerste training die eerder een voorbereidend karakter had, dan zal de oefening echter geleidelijk harder en meer toegespitst worden.  En dat zal meer dan nodig zijn, vermits reeds op zondag 7 augustus een eerste wedstrijd dient betwist en dit in Frankrijk te Charleville waar de groen-zwarten het moeten opnemen tegen de nieuwe Franse eersteklasser Rouen.  Een gemakkelijke inzet is dat in geen geval en Cercle zal zeker behoorlijk zweten om tot een eervol resultaat te komen.
Het moet trouwens gezegd dat trainer Delfour zijn spelers weer een zeer lastig oefenprogramma in de schoenen schuift, want na deze harde inzet in Frankrijk wachten de groen-zwarten nog zware opgaven. Zo op maandag 15 augustus krijgen ze de traditionele Hollandse trip naar Breda, waarvan de terugmatch te Brugge waarschijnlijk begin september ’s avonds zal doorgaan.  Op zaterdag 20 augustus komt Beerschot op bezoek terwijl op zondag 28 augustus niemand minder dan de Belgische kampioenenploeg SK Lierse alhier te gast zal zijn.  Komt dan nog een vriendenpartij tegen Union waarvan de datum echter nog niet werd vastgesteld.
Dit alles wijst er op dat Delfour zijn spelers helemaal wil klaar krijgen voor de start van het kampioenschap op zondag 4 september a.s.  De gelegenheid om zich te roderen krijgen de groen-zwarten in ieder geval slechts voor het grijpen, maar het is nu te zien of allen zich daaraan zullen kunnen aanpassen.
De Cercledirigenten die we even uithoorden omtrent de vooruitzichten en de mogelijkheden der groen-zwarten in het komende kampioenschap, bleken zeer voorzichtig om niet te zeggen terughoudend in hun uitlatingen.  Het is een nieuw begin werd ons verzekerd, zodat men moet afwachten…  Alles hangt af van de konditie van de spelers en van het ploegverband, maar toch verwachten we en hopen we het beste.
We kunnen niet anders dan ons hierbij aansluiten en de hoop uitdrukken dat Cercle dit seizoen beter op haar zaak zal letten en met verenigde krachten hogerop zal trachten te komen.  Waar een wil is, is een weg, moet zowel voor spelers als bestuur de te volgen leidraad zijn !”

De groen-zwarten hadden zich bijna niet geroerd op de transfermarkt maar naarmate de dagen verstreken scheen hier toch wel een kentering in te komen.  Het was het Cerclebestuur menens om zich in het promotiedebat te mengen en dus mocht er op enkele plaatsen wat versterking bijkomen…

Toch nog versterking voor Cercle ?” : “De groen-zwarten hebben dit jaar geen sensationele aankopen gedaan en eerder de kat uit de boom gekeken.  Daarentegen werd Hans Gerard voor een flinke bom duiten van de hand gedaan aan Union Sint-Gillis, zodat de transferaktiviteit voor Cercle eerder een passief betekende.
In laatste instantie schijnt hierin dan toch een gunstige kentering te komen vermits op het ogenblik dat we deze lijnen schrijven vergevorderde onderhandelingen bezig zijn voor de aankoop van nog een paar spelers.
Er is o.m. sprake van de voorspeler van SC Charleroi, Willy Lambert, die over twee seizoenen topscorer was van IIe Klasse, en voor wie alleen nog enkele details dienen geregeld.
Deze week werden tevens een tweetal Hongaarse voetballers getest en ook hier kan het nog tot een akkoord komen ! Afwachten is echter de boodschap…” 

En dat het niet bij woorden bleef bewees het volgend artikel  :

Drie nieuwe spelers voor Cercle” : “In het kader van onze bijdrage over de eerste Cercletraining, lieten we uitschijnen dat de groen-zwarten in extremis best nog een paar belangrijke aankopen zouden kunnen doen.  Dit werd trouwens bewaarheid en vrijdag in de namiddag kregen we de officiële bevestiging dat nog drie nieuwe transfers tot een goed einde gebracht en ondertekend werden.
In de eerste plaats gaat het om de bekende voorspeler van SC Charleroi, Willy Lambert, afkomstig van Nijvel, een gevaarlijke doelschutter die twee seizoenen geleden aan het hoofd stond van de goalgetters van 2eklasse met meer dan twintig doelpunten.
Tevens werden nog twee Hongaren aangeworven die gekwalificeerd zijn om in de fanionploeg op te treden.  Het zijn de 22-jarige Zoltan Locskai, die verleden seizoen bijna alle matchen speelde bij de Anderlechtreserven als centervoor of inside en de 26-jarige André Gaal, die twee jaar geleden als achterspeler optrad bij de Gantoise-invallers.  Naar men ons verzekerde zijn het technisch vaardige elementen die op de afgenomen testen een gunstige indruk lieten.  Het is nu te zien hoe zij zullen presteren in kompetitie- en in ploegverband, zodat dient afgewacht of zij al dan niet aanwinsten voor de groen-zwarten zullen betekenen.”

Nvdr : naast deze drie vermelde spelers stapte ook nog de Hongaar Kovari over van Olympic Charleroi naar Cercle Brugge.  

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 214)

(periode van 05-11-1960 -> 05-11-1960)
 

Cercle

Na de schitterende en vooral hoopgevende prestatie tegen leider F.C. Turnhout wilden de groen-zwarten uiteraard een verlengstuk aan hun verhoopte opmars breien.  Helaas voor Cercle stond er het eerstvolgende weekend geen competitievoetbal op het programma.  De  Brugse Tweedeklasser nodigde dan maar Derdeklasser S.K. Roeselare uit voor een oefenpartijtje.  Het resultaat was niet belangrijk en de Cercletrainer wilde van de gelegenheid gebruik maken om één en ander uit te testen.  Of dat ook leerzaam zou zijn was dan weer een andere vraag…
S.K. Roeselare stond na acht wedstrijden op de achtste plaats en telde acht punten.  A.S. Oostende voerde de lijst aan met veertien punten uit negen wedstrijden.  Onderaan deden F.C. Eeklo met zes punten uit acht wedstrijden en vooral F.C. Izegem, slechts één schamel puntje uit acht wedstrijden, het duidelijk niet zo goed.
“Daver” mocht alvast voor “Het Brugsch Handelsblad” richting Lauwe reizen, waar de wedstrijd afgewerkt zou worden, en er bekijken en vooral beoordelen wat de groen-zwarten allemaal uit hun voeten zouden schudden…

Cercle Brugge – S.K. Roeselare 2-4 : Een “lauwe” oefenwedstrijd !” : “Bij het zien van de uitslag van deze vriendenwedstrijd die Cercle zondag te Lauwe speelde, zullen velen zich hebben afgevraagd hoe het mogelijk was dat de groen-zwarten zich door de Roeselaarse derde klassers lieten “wassen”.  Het antwoord hierop is spoedig gegeven als men weet dat de wit-zwarten met heel wat meer geestdrift akteerden en van het verzwakken van de Brugse ploeg door het inschakelen van talrijke invallers, gebruik maakten om een onvermijdelijk overwicht en een dito zege af te dwingen.  In de eerste helft kreeg men nochtans mooi voetbal te zien, weliswaar aan een eerder traag tempo, waarin de technische en individuele vaardigheid van de groen-zwarten primeerde op het meer primaire akteren van SK Roeselare.  Daarna ging Cercle echter over tot een grondige en tegenover het betalend publiek eerder onverantwoorde ploegwijziging, zodat slechts een viertal spelers van het fanionelftal tussen de lijnen bleven.  Het eropvolgend vertoon, vooral van Cercle’s zijde kon slechts nog matig bekoren, zodat het globaal maar een “lauwe” wedstrijd werd.  Uit de Cercleprestatie vallen er geen besluiten te trekken voor het verder vervolg van de kompetitie.  Alles bijeen werd het immers niet meer dan een gemoedelijke oefenpartij, waarbij er vooral naar gestreefd werd zich zo weinig mogelijk “te geven” en vooral niet gewond te worden in duels.  Zelden zagen we een Cerclespeler met klem een bal betwisten, wat er ten volle op wijst dat de groen-zwarten dit van vooraf goed in de oren waren geblazen.  Toch is dit treffen ten dele leerzaam geweest dat het nu nog eens duidelijk gebleken is dat Michiels geen hoekspeler is, doch wel een specifieke kanthalf die op deze plaats Cercle zeker zeer flinke diensten kan bewijzen.  In de eerste helft was de prestatie van beide backs als degelijk te bestempelen.  Na de rust wisten ze echter niet meer waar eerst ingegrepen, want de falende halflijn liet heel wat gaten.  Hieruit blijkt nogmaals dat het spel in reserve nog zo oneindig veel verschilt met dat wat er in de eerste ploeg van de spelers gevergd wordt !  Bij de Rodenbachmannen, die een niet onaardige indruk lieten en verdiend zegevierden, viel inzonder het werk op van Van Moerkerke, Van Eeckhoute, stopper Van de Pitte en invaller Carette.  Ook doelman Van Izeghem bezit grote klasse en het zou ons niet verwonderen moesten grote ploegen hun ogen op deze talentvolle speler richten."

Op zondag 6 november stond de thuiswedstrijd tegen S.K. Sint-Niklaas op het programma.  De Waaslanders prijkten, na zeven wedstrijden, op de zesde plaats en telden acht punten.  Dat was slechts één puntje minder dan de groen-zwarten die zich op de vierde stek genesteld hadden.  Na het verlies van F.C. Turnhout had Tweede Klasse ondertussen ook een nieuwe leider : F.C. Beringen.
Om een duidelijk beeld te verkrijgen van de krachtsverhoudingen in Tweede Klasse volgt hierna de klassering met, tussen haakjes, de punten : 1. F.C.  Beringen (11), 2. F.C. Turnhout (10), 3. Kortrijk Sport (9), 4. Cercle (9), 5. Racing Doornik (9)*, 6. S.K. Sint-Niklaas (8), 7. Sporting Charleroi (8), 8. Berchem Sport (8), 9. F.C. Mechelen (8), 10. F.C. Diest (7), 11. Union Namen (7)*, 12. Olse Merksem (7), 13. Lyra (6), 14. White Star (5), 15. Racing Brussel (2), 16. F.C. Tilleur (0).
Het valt op dat liefst twaalf van de zestien zich heel dicht in elkaars buurt ophielden.  Tussen het nummer één, F.C. Beringen, en het nummer twaalf, Olse Merksem, bedraagt het verschil amper vier punten.  Dat hield in dat twee keer winnen of twee keer verliezen de rangschikking dooreen kon gooien…

* Racing Doornik en Union Namen hadden reeds acht wedstrijden op de teller staan, alle andere ploegen totaliseerden zeven matchen.

Ondertussen werd er, traditiegetrouw, reeds even vooruit geblikt op de komende ontmoeting tussen de groen-zwarte Bruggelingen en de geel-blauwe Waaslanders : “De komst van SK St. Niklaas naar Cercle Brugge zal weer duizenden West-Vlamingen naar het “De Smedtstadion” lokken om er getuige te zijn van de felle strijd welke Cercle zal moeten leveren om de Waaslanders te kloppen.  Dit zal inderdaad zeker het geval zijn want St. Niklaas koestert dit seizoen eveneens zekere ambities.  Weet U dat de Blauw-Gelen slechts één puntje achterstand tellen op de Groen-Zwarten en dat zij tot hiertoe slechts ZES doelpunten tegen kregen dan wanneer Cercle’s sterke verdediging er 13 te incasseren kreeg.  De Cercle-voorlijn zal het gewis niet gemakkelijk krijgen om de tegenstrevende hard spelende verdediging te verschalken.  Toch hebben we volop vertrouwen in de Groen-Zwarte aanvallers indien gespeeld wordt zoals tegen Turnhout tijdens de tweede helft.  Wij hopen dat de Bruggelingen met eenzelfde zegewil zullen optreden en dan laat het weinig twijfel dat de volle inzet te Brugge blijft.  De overwinning is ten andere van het allergrootste belang want deze kan Cercle heel dicht bij leider Beringen brengen.  Wij voorzien een 3-1 zege best mogelijk.”

Dat deze wedstrijd als heel belangrijk beschouwd werd konden we afleiden uit het feit dat nog een andere krant eveneens een ruime vooruitblik afdrukte : “Voor de aanstaande grote wedstrijd Cercle – SK Sint-Niklaas kunnen kaarten op voorhand bekomen worden – Zoals we reeds verleden week aankondigden worden in het vooruitzicht van de grote volkstoeloop welke verwacht wordt op de aanstaande partij Cercle – St. Niklaas kaarten op voorhand verkocht.  Het Cercle-bestuur neemt deze maatregel om enigszins de guichetten aan de ingang van het terrein te ontlasten en de belangstellenden het lang wachten en aanschuiven te besparen.  De kaarten kunnen bekomen worden in het Hotel de Londres, ’t Zand te Brugge tot zondag middag 12.30 uur. – Na de prachtige prestatie welke de herboren groen-zwarte ploeg leverde tegen, de sinds negentien wedstrijden ongeslagen leider Turnhout, laat het niet de minste twijfel dat de komst van SK St. Niklaas, die dit seizoen beslist zekere ambities koestert, weer een gelegenheid zal zijn om het Cercle-Stadion boordevol te doen lopen.  Cercle heeft bewezen tegen Turnhout zo als eender wie te kunnen “vechten” als het moet.  Zij heeft bewezen in deze partij de sterkste baas te kunnen zijn en het moraal welke haar thans bezielt moet haar verder in staat stellen grootse daden te verrichten.  De spelers zijn hiervan bewust en hebben ongetwijfeld na deze prachtige verwezenlijking, hun volledig zelfvertrouwen herwonnen.  Iedereen moet voortaan bewust zijn van zijn kunnen en moet zich met volle overgave en zegewil in de strijd werpen.  Dan alleen kan dit jaar de lang verwachte droom werkelijkheid worden.  Er mogen dus geen nutteloze verliespunten meer geboekt worden.  Cercle staat op dit ogenblik beter geklasseerd dan verleden jaar.  Er moet volhard worden.  Tegen SK St. Niklaas, die naar het schijnt momenteel een zeer homogeen en stevig geheel bezit en slechts één enkel puntje achterstel heeft op Cercle, moet een nieuwe overwinning geboekt worden.  Dit kan wanneer gespeeld wordt met het heilig vuur waarmede U de duizenden toeschouwers tijdens de wedstrijd tegen Turnhout begeesterd en geboeid hebt.  Deze wedstrijd heeft ons bovendien geleerd dat duizenden Brugse sportliefhebbers aan uw zijde staan om uw sukses te helpen bewerken wanneer zij zien dat U er het nodige voor over hebt en alle loomheid achterwege laat.  Het moet weer een groot sukses worden.  Duizenden Brugse en Westvlaamse supporters staan gereed om U zondag weer even luidruchtig te komen aanmoedigen.  Stelt hun niet teleur doch bezorgt hun weer een deugddoende vreugde door een klinkende overwinning te behalen.  Dan ja beslist kunt U ook op hen rekenen en kunnen samenwerkend de moeilijkste hinderpalen uit de weg geruimd worden.  Het moet, want Cercle Brugge leeft nog en moet hoger op.  Een goede raad aan de belangstellenden.  Wilt U niet teleur gesteld worden volgt onze raad en schaft U kaarten op voorhand aan.”

Brugge

* Dat Brugge een stad is met een rijk verleden hoeft geen betoog.  Als er ergens een gebouw afgebroken of opgetrokken wordt, denken wij maar recent aan het Beursplein, blijkt telkens weer dat de Brugse ondergrond rijk is aan, meestal, waardevolle artefacten.  In 1960 liet het Sint-Leocollege uitbreidingswerken uitvoeren in de Carmersstraat en tijdens die werken werd er een eerder lugubere vondst gedaan : “Geraamten opgedolven – Tijdens verbouwingswerken, die momenteel uitgevoerd worden op de hoek van de Carmersstraat en de Elisabeth Zorgestraat, ten einde de schoollokalen van het Sint-Leokollege uit te breiden, werden in de voorbije dagen mensengeraamten opgedolven.  Men vermoedt dat deze overblijfselen dagtekenen uit vroegere eeuwen, vermoedelijk van het verdwenen Karmelietenklooster aldaar.  De politie heeft, zoals het trouwens voor alle beenderopgravingen het geval is, de nodige vaststellingen gedaan.  Volgens zekere geruchten maakte de politie proces-verbaal op tegen de arbeiders, die aldaar werkzaam zijn…  Deze beweringen zijn natuurlijk van alle grond ontbloot.  Het is een feit dat omzeggens overal te Brugge, waar delvingswerken uitgevoerd worden, er beenderen opgegraven worden.  De politie dient dan na te gaan naar de oorsprong van deze begraafplaatsen.  Daarom wordt een onderzoek ingesteld en niet om arbeiders lastig te vallen !!”

Lees meer