koop tickets online

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 214)

(periode van 05-11-1960 -> 05-11-1960)
 

Cercle

Na de schitterende en vooral hoopgevende prestatie tegen leider F.C. Turnhout wilden de groen-zwarten uiteraard een verlengstuk aan hun verhoopte opmars breien.  Helaas voor Cercle stond er het eerstvolgende weekend geen competitievoetbal op het programma.  De  Brugse Tweedeklasser nodigde dan maar Derdeklasser S.K. Roeselare uit voor een oefenpartijtje.  Het resultaat was niet belangrijk en de Cercletrainer wilde van de gelegenheid gebruik maken om één en ander uit te testen.  Of dat ook leerzaam zou zijn was dan weer een andere vraag…
S.K. Roeselare stond na acht wedstrijden op de achtste plaats en telde acht punten.  A.S. Oostende voerde de lijst aan met veertien punten uit negen wedstrijden.  Onderaan deden F.C. Eeklo met zes punten uit acht wedstrijden en vooral F.C. Izegem, slechts één schamel puntje uit acht wedstrijden, het duidelijk niet zo goed.
“Daver” mocht alvast voor “Het Brugsch Handelsblad” richting Lauwe reizen, waar de wedstrijd afgewerkt zou worden, en er bekijken en vooral beoordelen wat de groen-zwarten allemaal uit hun voeten zouden schudden…

Cercle Brugge – S.K. Roeselare 2-4 : Een “lauwe” oefenwedstrijd !” : “Bij het zien van de uitslag van deze vriendenwedstrijd die Cercle zondag te Lauwe speelde, zullen velen zich hebben afgevraagd hoe het mogelijk was dat de groen-zwarten zich door de Roeselaarse derde klassers lieten “wassen”.  Het antwoord hierop is spoedig gegeven als men weet dat de wit-zwarten met heel wat meer geestdrift akteerden en van het verzwakken van de Brugse ploeg door het inschakelen van talrijke invallers, gebruik maakten om een onvermijdelijk overwicht en een dito zege af te dwingen.  In de eerste helft kreeg men nochtans mooi voetbal te zien, weliswaar aan een eerder traag tempo, waarin de technische en individuele vaardigheid van de groen-zwarten primeerde op het meer primaire akteren van SK Roeselare.  Daarna ging Cercle echter over tot een grondige en tegenover het betalend publiek eerder onverantwoorde ploegwijziging, zodat slechts een viertal spelers van het fanionelftal tussen de lijnen bleven.  Het eropvolgend vertoon, vooral van Cercle’s zijde kon slechts nog matig bekoren, zodat het globaal maar een “lauwe” wedstrijd werd.  Uit de Cercleprestatie vallen er geen besluiten te trekken voor het verder vervolg van de kompetitie.  Alles bijeen werd het immers niet meer dan een gemoedelijke oefenpartij, waarbij er vooral naar gestreefd werd zich zo weinig mogelijk “te geven” en vooral niet gewond te worden in duels.  Zelden zagen we een Cerclespeler met klem een bal betwisten, wat er ten volle op wijst dat de groen-zwarten dit van vooraf goed in de oren waren geblazen.  Toch is dit treffen ten dele leerzaam geweest dat het nu nog eens duidelijk gebleken is dat Michiels geen hoekspeler is, doch wel een specifieke kanthalf die op deze plaats Cercle zeker zeer flinke diensten kan bewijzen.  In de eerste helft was de prestatie van beide backs als degelijk te bestempelen.  Na de rust wisten ze echter niet meer waar eerst ingegrepen, want de falende halflijn liet heel wat gaten.  Hieruit blijkt nogmaals dat het spel in reserve nog zo oneindig veel verschilt met dat wat er in de eerste ploeg van de spelers gevergd wordt !  Bij de Rodenbachmannen, die een niet onaardige indruk lieten en verdiend zegevierden, viel inzonder het werk op van Van Moerkerke, Van Eeckhoute, stopper Van de Pitte en invaller Carette.  Ook doelman Van Izeghem bezit grote klasse en het zou ons niet verwonderen moesten grote ploegen hun ogen op deze talentvolle speler richten."

Op zondag 6 november stond de thuiswedstrijd tegen S.K. Sint-Niklaas op het programma.  De Waaslanders prijkten, na zeven wedstrijden, op de zesde plaats en telden acht punten.  Dat was slechts één puntje minder dan de groen-zwarten die zich op de vierde stek genesteld hadden.  Na het verlies van F.C. Turnhout had Tweede Klasse ondertussen ook een nieuwe leider : F.C. Beringen.
Om een duidelijk beeld te verkrijgen van de krachtsverhoudingen in Tweede Klasse volgt hierna de klassering met, tussen haakjes, de punten : 1. F.C.  Beringen (11), 2. F.C. Turnhout (10), 3. Kortrijk Sport (9), 4. Cercle (9), 5. Racing Doornik (9)*, 6. S.K. Sint-Niklaas (8), 7. Sporting Charleroi (8), 8. Berchem Sport (8), 9. F.C. Mechelen (8), 10. F.C. Diest (7), 11. Union Namen (7)*, 12. Olse Merksem (7), 13. Lyra (6), 14. White Star (5), 15. Racing Brussel (2), 16. F.C. Tilleur (0).
Het valt op dat liefst twaalf van de zestien zich heel dicht in elkaars buurt ophielden.  Tussen het nummer één, F.C. Beringen, en het nummer twaalf, Olse Merksem, bedraagt het verschil amper vier punten.  Dat hield in dat twee keer winnen of twee keer verliezen de rangschikking dooreen kon gooien…

* Racing Doornik en Union Namen hadden reeds acht wedstrijden op de teller staan, alle andere ploegen totaliseerden zeven matchen.

Ondertussen werd er, traditiegetrouw, reeds even vooruit geblikt op de komende ontmoeting tussen de groen-zwarte Bruggelingen en de geel-blauwe Waaslanders : “De komst van SK St. Niklaas naar Cercle Brugge zal weer duizenden West-Vlamingen naar het “De Smedtstadion” lokken om er getuige te zijn van de felle strijd welke Cercle zal moeten leveren om de Waaslanders te kloppen.  Dit zal inderdaad zeker het geval zijn want St. Niklaas koestert dit seizoen eveneens zekere ambities.  Weet U dat de Blauw-Gelen slechts één puntje achterstand tellen op de Groen-Zwarten en dat zij tot hiertoe slechts ZES doelpunten tegen kregen dan wanneer Cercle’s sterke verdediging er 13 te incasseren kreeg.  De Cercle-voorlijn zal het gewis niet gemakkelijk krijgen om de tegenstrevende hard spelende verdediging te verschalken.  Toch hebben we volop vertrouwen in de Groen-Zwarte aanvallers indien gespeeld wordt zoals tegen Turnhout tijdens de tweede helft.  Wij hopen dat de Bruggelingen met eenzelfde zegewil zullen optreden en dan laat het weinig twijfel dat de volle inzet te Brugge blijft.  De overwinning is ten andere van het allergrootste belang want deze kan Cercle heel dicht bij leider Beringen brengen.  Wij voorzien een 3-1 zege best mogelijk.”

Dat deze wedstrijd als heel belangrijk beschouwd werd konden we afleiden uit het feit dat nog een andere krant eveneens een ruime vooruitblik afdrukte : “Voor de aanstaande grote wedstrijd Cercle – SK Sint-Niklaas kunnen kaarten op voorhand bekomen worden – Zoals we reeds verleden week aankondigden worden in het vooruitzicht van de grote volkstoeloop welke verwacht wordt op de aanstaande partij Cercle – St. Niklaas kaarten op voorhand verkocht.  Het Cercle-bestuur neemt deze maatregel om enigszins de guichetten aan de ingang van het terrein te ontlasten en de belangstellenden het lang wachten en aanschuiven te besparen.  De kaarten kunnen bekomen worden in het Hotel de Londres, ’t Zand te Brugge tot zondag middag 12.30 uur. – Na de prachtige prestatie welke de herboren groen-zwarte ploeg leverde tegen, de sinds negentien wedstrijden ongeslagen leider Turnhout, laat het niet de minste twijfel dat de komst van SK St. Niklaas, die dit seizoen beslist zekere ambities koestert, weer een gelegenheid zal zijn om het Cercle-Stadion boordevol te doen lopen.  Cercle heeft bewezen tegen Turnhout zo als eender wie te kunnen “vechten” als het moet.  Zij heeft bewezen in deze partij de sterkste baas te kunnen zijn en het moraal welke haar thans bezielt moet haar verder in staat stellen grootse daden te verrichten.  De spelers zijn hiervan bewust en hebben ongetwijfeld na deze prachtige verwezenlijking, hun volledig zelfvertrouwen herwonnen.  Iedereen moet voortaan bewust zijn van zijn kunnen en moet zich met volle overgave en zegewil in de strijd werpen.  Dan alleen kan dit jaar de lang verwachte droom werkelijkheid worden.  Er mogen dus geen nutteloze verliespunten meer geboekt worden.  Cercle staat op dit ogenblik beter geklasseerd dan verleden jaar.  Er moet volhard worden.  Tegen SK St. Niklaas, die naar het schijnt momenteel een zeer homogeen en stevig geheel bezit en slechts één enkel puntje achterstel heeft op Cercle, moet een nieuwe overwinning geboekt worden.  Dit kan wanneer gespeeld wordt met het heilig vuur waarmede U de duizenden toeschouwers tijdens de wedstrijd tegen Turnhout begeesterd en geboeid hebt.  Deze wedstrijd heeft ons bovendien geleerd dat duizenden Brugse sportliefhebbers aan uw zijde staan om uw sukses te helpen bewerken wanneer zij zien dat U er het nodige voor over hebt en alle loomheid achterwege laat.  Het moet weer een groot sukses worden.  Duizenden Brugse en Westvlaamse supporters staan gereed om U zondag weer even luidruchtig te komen aanmoedigen.  Stelt hun niet teleur doch bezorgt hun weer een deugddoende vreugde door een klinkende overwinning te behalen.  Dan ja beslist kunt U ook op hen rekenen en kunnen samenwerkend de moeilijkste hinderpalen uit de weg geruimd worden.  Het moet, want Cercle Brugge leeft nog en moet hoger op.  Een goede raad aan de belangstellenden.  Wilt U niet teleur gesteld worden volgt onze raad en schaft U kaarten op voorhand aan.”

Brugge

* Dat Brugge een stad is met een rijk verleden hoeft geen betoog.  Als er ergens een gebouw afgebroken of opgetrokken wordt, denken wij maar recent aan het Beursplein, blijkt telkens weer dat de Brugse ondergrond rijk is aan, meestal, waardevolle artefacten.  In 1960 liet het Sint-Leocollege uitbreidingswerken uitvoeren in de Carmersstraat en tijdens die werken werd er een eerder lugubere vondst gedaan : “Geraamten opgedolven – Tijdens verbouwingswerken, die momenteel uitgevoerd worden op de hoek van de Carmersstraat en de Elisabeth Zorgestraat, ten einde de schoollokalen van het Sint-Leokollege uit te breiden, werden in de voorbije dagen mensengeraamten opgedolven.  Men vermoedt dat deze overblijfselen dagtekenen uit vroegere eeuwen, vermoedelijk van het verdwenen Karmelietenklooster aldaar.  De politie heeft, zoals het trouwens voor alle beenderopgravingen het geval is, de nodige vaststellingen gedaan.  Volgens zekere geruchten maakte de politie proces-verbaal op tegen de arbeiders, die aldaar werkzaam zijn…  Deze beweringen zijn natuurlijk van alle grond ontbloot.  Het is een feit dat omzeggens overal te Brugge, waar delvingswerken uitgevoerd worden, er beenderen opgegraven worden.  De politie dient dan na te gaan naar de oorsprong van deze begraafplaatsen.  Daarom wordt een onderzoek ingesteld en niet om arbeiders lastig te vallen !!”

Een mooie opname uit 1974 van de buitengevels in de Carmersstraat van het Sint-Leocollege (bron foto : beeldbank Brugge).

Uiteraard hoort bij dit artikel ook een beetje Brugse geschiedenis thuis…

In 1265 stichtten de paters Carmelieten op de hoek van de Elisabeth Zorghestraat en de Raimond Blanckaertstraat een klooster.  Sindsdien sprak men niet langer over de Raimond Blanckaertstraat maar over de Carmersstraat.  Wie Raimond Blanckaert was, daar hebben wij nog steeds het raden naar.
In 1561-1562 tekende en schilderde Marcus Gerards (*), in opdracht van het Brugse stadsbestuur, een stadsplan dat hij vervolgens op tien koperplaten graveerde of liet graveren.  De kaart zelf meet 1 meter op 1,77 meter.

Op het plan van Marcus Gerards is het Carmelietenklooster zeer goed zichtbaar.

Cerle Brugge KSV
Cerle Brugge KSV

(bron foto : www.dbnl.org)

In de Geuzentijd werd het klooster grondig geplunderd en afgebroken maar tijdens de 17de eeuw werd het herbouwd.  Tijdens de Franse overheersing werd het klooster afgeschaft en in 1797 werden zowel het klooster als de kerk afgebroken.  Op deze plaats werd later het Sint-Leocollege gebouwd.

Met deze kaart wilde het Brugse stadsbestuur bekendheid geven aan een nieuw kanaal, de Verse Vaart, en op die manier de buitenlandse handelaars er van te overtuigen om terug te keren naar Brugge.  Tijdens de woelige zestiende eeuw trokken die immers meer en meer naar Antwerpen.  Marcus Gerards moest met zijn kaart aantonen dat Brugge een vredige stad was waar het aangenaam toeven was en het bijgevolg winstgevend was om er handel te drijven.  Men vroeg hem zelfs expliciet om Brugge dichter bij de zee te tekenen en de waterwegen breder te doen lijken “ten fine dat men mercken mach de goede navigatie”.
Maar Marcus Gerards ging met deze ‘opgelegde aanpassingen’ correct om.  Hij bracht namelijk een stippellijn aan waar de schaal wijzigde en legde in een cartouche uit dat alles links van de lijn met een kleinere schaal ‘vaag en ongedefinieerd’ was getekend.  Wellicht probeerde hij hiermee om op een diplomatische manier het Brugse stadsbestuur tevreden te stellen en zich toch professioneel op te stellen t.o.v. collega-kaartenmakers.
Marcus Gerards beperkte zich niet tot het nauwgezet tekenen en schilderen van gebouwen, straten en pleinen.  Wie de kaart aandachtig bekijkt stelt vast dat Gerards ook nog romantische tafereeltjes aanbracht : een visser leunt achteloos tegen een brug net buiten de Katelijnepoort, een boot ligt aangemeerd met omgelegde mast bij de Spinolarei, enkele koeien staan te grazen op de wal tussen de twee vestinggrachten terwijl vlakbij een gezinnetje zwanen zwemt, buiten de Dampoort is een man op wandel met een hond.   

Cerle Brugge KSV

Buiten de Dampoort wandelt een man met zijn hond (bron tekst en foto : www.verrijkjekijkopbrugge.be).

Bovendien ontbrak het Marcus Gerards niet aan het nodige gevoel voor humor want op zijn kaart van Brugge tekende hij een… plassend vrouwtje : net buiten de Speipoort, in de buurt van de huidige Dampoort, houdt een gehurkte dame haar rokken op…  De nood was blijkbaar hoog…  Karel van Mander (**), een Vlaams kunstschilder en schrijver, schreef in 1604 dat Marcus Gerards de gewoonte had een ‘pissende vrouken’ te tekenen op zijn gravures.  Wat hiermee meteen bewezen is !

Cerle Brugge KSV

Net buiten de Speipoort houdt een gehurkte dame haar rokken op (bron tekst en foto : www.verrijkjekijkopbrugge.be).

(*) Marcus Gerards werd te Brugge geboren omstreeks 1521 en overleed waarschijnlijk te Londen omstreeks 1590.
(**) Karel van Mander werd in mei 1548 te Meulebeke geboren en overleed op 11 september 1606 te Amsterdam.

* De Brugse Emmaüsparochie koestert plannen om vijf bestaande kerken buiten gebruik te stellen en op een braakliggend terrein in de Abdijbekestraat, achter het psychiatrisch ziekenhuis Onze-Lieve-Vrouw, een nieuwe kerk te bouwen.  Concreet gaat het om de kerken van Sint-Baafs, Sint-Willibrord, Sint-Godelieve en Sint-Michiel.  De vijfde kerk is de beschermde kerk op de “platse” van Sint-Andries.  Die kerk is eigendom van de stad Brugge.
Iedereen weet ondertussen dat het aantal kerkgangers afneemt en dat aan de vijf bestaande kerken hoge kosten verbonden zijn om deze te onderhouden en te gebruiken.
De nieuwe kerk, die er zou moeten staan omstreeks 2025, zou energieneutraal zijn en voorzien worden van de nieuwste verwarmingstechnieken en zonnepanelen op het dak.  De kerk zou bovendien modulair ingericht worden zodat het gebouw in kleinere ruimtes kan verdeeld worden om afzonderlijke lokalen te creëren om er te vergaderen.  Gezien het een terrein betreft dat ruim zesduizend m² groot is zou er ook voldoende parkeerruimte beschikbaar zijn.

Cerle Brugge KSV

Naast de school Ravelijn bevindt er zich een perceel grond van ruim 6.000 m² dat toebehoort aan het psychiatrisch ziekenhuis Onze-Lieve-Vrouw.  Hier zou de nieuwe hypermoderne kerk gebouwd worden (bron foto : Benny Proot in Het Laatste Nieuws).


In 1960 was de bouw van een nieuwe kerk ook al het nieuws van de dag.  Toen schreven de gemeentebesturen van Sint-Andries en van Sint-Michiels een wedstrijd voor architecten uit om de Sint-Willibrordusparochie van een nieuwe kerk te voorzien.  Deze kerk, de Sint-Willibrorduskerk, is nu, amper 59 jaar later, één van de kerken die aan de eredienst zou onttrokken worden en, als er geen nieuwe bestemming aan gegeven wordt, misschien wel afgebroken zal worden.
In “Het Brugsch Handelsblad” van 5 november 1960 stond volgend artikel over de wedstrijd :

“In samenwerking tussen de gemeentebesturen van Sint-Andries en Sint-Michiels werd een prijskamp uitgeschreven onder de architekten van beide gemeenten, voor ’t maken van de plannen van de voorziene kerk op de St.-Willibrordusparochie.  Vier bouwmeesters hebben ’n ontwerp ingediend.  Vorige week heeft de jury, bestaande uit E.H. Kanunnik François uit Brugge en de hh. Professor Felix uit Leuven, ingenieur De Schrijver van het provinciaal bestuur en architekt Vastesaeger, uitspraak gedaan en hierover verslag uitgebracht vrijdag jl. bij de respektievelijke schepencolleges.  Het ontwerp van bouwmeester Marc Van Cleven uit St.-Andries werd bekroond.  Het plan voorziet een modern opgevatte kerk, plaats biedend voor 600 personen, op te richten op de hoek van de Doornstraat en de Torhout Steenweg.  Hierdoor werd dhr. Van Cleven als bouwmeester aangewezen en zal hij bijgestaan worden door architekt Van Oyen uit St.-Michiels.  Aan het bekroonde ontwerp kunnen evenwel nog wijzigingen aangebracht worden en er werd ook nog niet bepaald wanneer met de bouwwerken een aanvang zal worden genomen.”

Cerle Brugge KSV

De Sint-Willibrorduskerk op de gelijknamige parochie (bron foto : emmausparochie.be).

In de “Kroniek van Sint-Andries” (nummer 137) uit 2008 vonden wij van de hand van Omer Timmerman het artikel “St.-Willibrordparochie 1958-2008 – deel 2” terug dat een beetje meer duiding geeft omtrent deze parochie :

Geschiedenis van de parochie Sint-Willibrord en haar kerk : De parochie Sint-Willibrord, die een deel van de Brugse deelgemeenten Sint-Andries en Sint-Michiels bestrijkt, dateert pas van het midden van de twintigste eeuw.  De groei van nieuwe wijken aan weerszijden van de Torhoutse Steenweg vanaf het begin van de jaren 1950 deed het Bisdom Brugge in 1957 beslissen een nieuwe parochie te stichten en er een nieuwe kerk te bouwen.  De parochie werd genoemd naar de missionaris en latere aartsbisschop Sint Willibrord (ca. 658 – 739), die Friesland ging kerstenen en van daaruit een groot gebied bezocht dat zich uitstrekte tot België en Luxemburg.  Hij ligt begraven in de door hem gestichte Abdij van Echternach.  De keuze voor Sint Willibrord had ermee te maken dat in 1958 diens 1.300ste verjaardag herdacht zou worden.  Bij haar stichting eind 1957 telde de Sint-Willibrordparochie 2.250 parochianen.  Dat aantal zou stijgen tot 3.716 in 1964.  Voor de bouw van de nieuwe kerk kocht het Bisdom eerst het stuk weiland op de hoek van de Doornstraat, de Expresweg en de Torhoutse Steenweg, waar nu drie restaurants waaronder een Quick, uitgebaat worden.  Maar nadat de Brugse zusters Apostolinnen op de hoek van de Keurvorst Karel Theodoorstraat en de Doornstraat een stuk grond gekocht hadden voor de bouw van een meisjesschool, nu het Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartinstituut en de Vrije Basisschool Sint-Lodewijks, kocht het Bisdom op zijn beurt het aanpalende perceel aan en besliste het daar de kerk te bouwen.  De nieuwe kerk was bedoeld als een ‘voorlopige’ noodkerk.  Ze werd ontworpen door architect Albert Laloo.  Het rechthoekig hoofdgebouw zou 37 op 14 meter meten en plaats bieden aan 500 mensen.  Zoals nu nog een gedenksteen in de straatgevel aangeeft, werd de kerk deels betaald met een gift van de bisschoppelijke tombola Domus Dei.  Ze werd officieel ingewijd op 5 juli 1958.  De grote klok werd aangekocht van de Onze-Lieve-Vrouwkerk in Poperinge, weegt ongeveer 170 kg en dateert van 1814.  De kleine klok werd gegoten in 1814 en is afkomstig van Tielt.  In 1960 besliste het gemeentebestuur van Sint-Andries de definitieve Sint-Willibrordkerk te bouwen op het eerst aangekochte stuk weiland, en er werd een architectuurwedstrijd voor uitgeschreven.  Maar datzelfde jaar werd het traject van de geplande Expresweg N31 gewijzigd, waardoor een deel van het door het Bisdom gekochte perceel onteigend moest worden.  Om die reden, en rekening houdend met de toen al merkbare daling van het kerkbezoek in Vlaanderen, werden de bouwplannen voor een grotere kerk definitief geschrapt in november 1961 en werd de voorlopige kerk meteen de definitieve kerk van Sint-Willibrord.  In de zomer van 1987 konden uitgebreide verbouwingswerken aan de voorlopige kerk afgerond worden, naar een ontwerp van architect Arthur Degeyter, die ook de ontwerpen voor het kerkmeubilair tekende.  Het interieur van de kerk veranderde daarmee radicaal, het werd aangenamer en knusser.  Het altaar kreeg halverwege de lange zijde een centrale plaats in de kerk, en het vroegere koor werd een door schuifbare glazen wanden afsluitbare weekkapel, waar ook de doopvont een plaats kreeg.  Naast de kerk werd in hetzelfde jaar het nieuwe Parochiaal Ontmoetingscentrum (POC) in gebruik genomen.  Alle glasramen werden gerealiseerd met schenkingen.  De drie glasramen boven het altaar werden ontworpen en uitgevoerd door Michel Martens, het glasraam aan de straatzijde dat de schepping evoceert is van de hand van Mieke Verwaetermeulen, en de glasramen boven de ingang zijn ontworpen door Michel Vernimme en uitgevoerd door Pia Burrick.  In de loop van zijn bestaan kende Sint-Willibrord vier opeenvolgende pastoors.  Bij de pensionering in 2011 van de laatste pastoor, E.H. Herman Clement, werd geen nieuwe pastoor aangesteld maar werd een pastorale ploeg van vier leken verantwoordelijk voor de parochiewerking.  Sint-Willibrord was op dat moment, en reeds sinds 2004, deel van de Federatie Sint-Andries / Sint-Michiels, waardoor voor het leiden van de eredienst een beroep gedaan kon worden op priesters uit de Federatie.  In 2015 is deze Federatie de Pastorale Eenheid Emmaüsparochie geworden, ze bestaat uit de vijf vroegere parochies van beide Brugse deelgemeenten.”

* Niet alleen de kerken boerden goed in die jaren, ook het onderwijs deed het goed.  In Oedelem werd op 6 november de Vrije Middelbare Landbouwschool ingewijd.  Veel landbouwersgezinnen uit Oedelem maar later ook uit de ruime omliggende regio stuurden graag hun kinderen naar een school waar degelijk onderwijs werd verstrekt.  De opvolging van het familiebedrijf moest immers verzekerd worden !  En als de opvolging van het familiebedrijf reeds geregeld was konden de studenten van de landbouwschool nog andere opties kiezen :

Vrije Middelbare Landbouwschool te Oedelem wordt morgen zondag ingewijd : Morgen zondag heeft de inwijding plaats van de Vrije Middelbare Landbouwschool te Oedelem, afdeling van de Vrije Middelbare Landbouwschool van het St.-Jozefskollege te Tielt.  Deze plechtigheid is voorzien te 14.30 uur met volgend programma : In de feestzaal “Hoogte” : Welkomwoord door dhr. Lootens.  Uiteenzetting over de verwezenlijkingen en de toekomstplannen van het arrondissementsverbond op gebied van landbouwonderwijs door dhr. De Nolf.  Spreekbeurt door dhr. Loncke, bestendig afgevaardigde, over de taak van het landbouwonderwijs bij de oplossing van de landbouwproblemen.  Toespraak en wijding der kruisbeelden door Mgr. Cruysberghs, algemeen proost van de Belgische Boerenbond.  In de landbouwschool, Bruggestraat : Bezoek aan de klassen, de werkplaats en de proeftuin.  De landbouwschool, die 3 studiejaren omvat, biedt de mogelijkheid tot het bekomen van het diploma A3A (Middelbaar Landbouwonderwijs van de lagere graad), dat aan de leerlingen toelaat het 4e jaar te volgen of verder te studeren in al de takken van het technisch onderwijs (landbouw, tuinbouw, scheikunde, mechanika, elektriciteit, enz.) alsook het middelbaar- en normaal-onderwijs en de militaire onderofficierenschool.  Zij kunnen ook deelnemen aan de eksamens uitgeschreven door het Vast Wervingssekretariaat te Brussel van 3e kategorie.  Iedereen is er van overtuigd dat er geen uitkomst meer bestaat voor ongeschoolde landbouwers en dat ’n degelijk landbouwonderwijs de grondslag moet zijn voor een veilige toekomst.  Daartoe krijgt men thans de gelegenheid.”     

Een luchtopname van het Land- en Tuinbouwinstituut langs de Bruggestraat 190 te Oedelem (bron foto : www.lti-oedelem.be).

  • varia

We zijn deze bijdrage sportief begonnen en we beëindigen ze ook graag met een sportieve noot.  Veldrijden bestaat reeds langer dan je misschien dacht maar slechts heel weinig veldrijders maakten de overstap van het veldrijden naar het rijden op de weg.  Bekende wegrenners trokken wel het veld in maar dat beschouwden zij eerder als een flinke oefening.  De omgekeerde beweging, van het veld naar de weg, werd nagenoeg niet gemaakt.  Recent lijkt daar een serieuze kentering in te komen want Wout van Aert en Mathieu van der Poel sloegen gensters in het  veldrijden en bewijzen dat ze ook op de weg mooie successen kunnen behalen.  En komt de nieuwbakken Belgische kampioen op de weg, Tim Merlier, ook niet uit het veldrijden ?

Cerle Brugge KSV

Over het ontstaan van het veldrijden zullen wel meerdere verhaaltjes de ronde doen maar ik vond er eentje dat ik de Shotlezers toch niet wilde onthouden.

Het “Veldrijden” bestaat reeds 60 jaar en ontstond door de gril van een Frans Generaal – Het seizoen der veldritten of “cyclo-crossen” is reeds aangevangen en nog wel op vijf plaatsen tegelijk.  Eertijds begon men met de veldrijderij pas na nieuwjaar en door de wegrenners werden die veldritten beschouwd als de beste oefening.  Vermaarde kampioenen namen er aan deel en op de erelijst van het Kampioenschap van België vindt men de namen van Maurits Dewaele, Jef Demuysere, Georges Ronsse, Fons Schepers, enz. die de raad volgden van Francis Pélissier “dat veldrijden een uitstekende oefening is, omdat de renners daarbij in de gezonde lucht van bos en veld verblijven.  Temeer leren ze in zo’n veldrit hun versnellingen gebruiken en worden ze meester over hun stuur.”.  Die Francis Pélissier was nochtans een reus van een vent, een zwaargewicht, maar hij hield hartstochtelijk veel van “veldrijden”, omdat het de beste oefening was om het winterroest van de spieren te krijgen.
De gril van de Generaal”.  De cyclo-cross of veldrijden is niet ontstaan uit een “raisonnement” zoals basketball, maar eerder uit een gril van een Frans generaal… die echter verzot was op paardrijden.  Tijdens de grote maneuvers van 1900 had deze generaal een korporaal aangeduid als “verbindingsman”, die in het bezit werd gesteld van twee dingen : een velo, en het order de generaal overal te volgen !  Maar, zoals een generaal verzot op paardrijden, vermeed hij elke weg en trok liefst door bos en ravijnen… om paard en de ongelukkige “agent de liaison” op de proef te stellen.  De sukkelaar zweette water en bloed, meende meer dan eens er de brui aan te geven, en beriep zich op alle heiligen om “zijn velo in honderdduizend stukken te slaan”.  Maar niemand kwam de ongelukkige korporaal een handje toesteken om hem van die karwei af te helpen.  En hij moest steeds verder mee : discipline !  En in die tijd werd daarmee niet gelachen.  En doordat de rijwielen van 1900 ook kloeker gebouwd waren viel de velo van de Franse korporaal niet in stukken.  Maar die velo had minder te lijden dan de berijder, integendeel, want meer dan de helft van de weg had de uitgeputte korporaal moeten lopen met die zware fiets op de schouders !  Toen de generaal zijn man genoeg had afgebeuld maakte hij een einde aan het avontuur.  Maar in plaats van razend kwaad te zijn over die “service commandé”, bleek de korporaal integendeel zeer opgetogen : hij had bij dit avontuur de formule van een nieuwe sport ontdekt.  Die korporaal was Daniel Gousseau, een wielerenthousiast, inrichter van wegwedstrijden, die thans de eerste veldrit op touw zette.”

Daniel Gousseau zou de eerste cyclocrosswedstrijden en ook het eerste Franse nationale kampioenschap van 1902 georganiseerd hebben.  Het veldrijden werd razend populair en baande zich een weg over de Franse landsgrenzen heen naar het buitenland.  België organiseerde zijn eerste nationale kampioenschap in 1910, Zwitserland in 1912, Luxemburg in 1923, Spanje in 1929 en Italië in 1930.
In 1924 werd het ‘Critérium International de Cyclo-cross’, de eerste internationale wedstrijd, gehouden te Rijsel.  Ondanks de populariteit van het veldrijden duurde het nog tot 1950 voor het eerste wereldkampioenschap in Parijs werd gehouden.

Hieronder nog een foto uit de oude doos (bron foto : sportgeschiedenis.nl).

 

(Marnix Knockaert)

Cerle Brugge KSV

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 217)

(periode van 17-12-1960 -> 24-12-1960)


Cercle

Na het puntengewin van de laatste weken zagen de groen-zwarten het helemaal zitten om hun komende tegenstander, FC Mechelen, in de ogen te kijken.  Nochtans waren de Mechelaars voor de Bruggelingen vaak een struikelsteen.  Cercle stond ondertussen helemaal bovenaan, Mechelen daarentegen bengelde op de negende plaats.  Maar zou dit verschil in de klassering ook tot uiting komen op het veld ?  “Veritas” was de gelukkige om in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” mee te reizen naar “Achter de Kazerne”.  Zou hij er getuige van zijn hoe Cercle zijn zegetocht verder zette of zou het uitdraaien op een anticlimax ?

“F.C. Mechelen – Cercle Brugge 2-1 : Vlug lokaal succes werd Cercle fataal !” : “Het moet zijn dat het terrein achter de Mechelse kazerne de groen-zwarten niet gunstig gestemd is, want de herinnering aan de fameuze testmatch tegen Eisden ligt nog vers in ieders geheugen –wat John Saeys iedere keer wij van ver of nabij dit veld benaderen, dringend om één minuut stilte doet vragen– of daar wordt Cercle alweer met ’n nederlaag huiswaarts gestuurd.  Wij moeten dat puntenverlies, dat het vroege lokaal succes tot grondslag heeft, echter geenszins dramatiseren, want van al de onmiddellijke achtervolgers is er geen enkele in geslaagd de volle buit in de wacht te slepen zodat –zoals Robert Braet gevat opmerkte– het moreel van de groen-zwarten absoluut niet aangetast is.
Beslissende blitzstart van de maneblussers : de wedstrijd begon waarlijk op catastrofale wijze voor de Bruggelingen : pas had referee Van Hellemont het sein voor de aftrap gegeven, of de Mechelaars nestelden zich reeds voor de kooi van Mortier.  De pittige lokale aanvalsleider Michiels trachtte langs de rechterflank door te breken waar Demey een raté van formaat weggaf en dan maar de situatie trachtte recht te trekken door een foutieve sliding.  Men kwam hierdoor echter van de regen in de drup want de toegestane vrijschop werd door de oud-Lierse speler Sels genomen en deze trakteerde Mortier op een autenthieke Lierse vlaai dat de bal reeds achter hem in het net lag alvorens de Cerclejongens zich hadden opgesteld !  Malinois probeerde de beslissing af te dwingen en de éénarmige en steeds gevaarlijke Tuyaerts liet de nonchalante Roje een paar keren ter plaatse, zodat de alarmklok bestendig luidde in het groen-zwarte kamp.  Gelukkig hield Mortier, die wel een tikje schuld had aan het openingspunt, thans het hoofd koel, zodat het geen herhaling werd van het Merksem-avontuur.  Toch bleven de Cercleverdedigers vlotten en eer de eerste 10 minuten om waren zat nr. 2 reeds in de kas.  Bij de derde lokale corner zond Sels hoog voor doel waar Demey met het hoofd wilde ontzetten, doch de bal doorliet voor de roepende Roje die evenwel verrast werd.  Het leder belandde op de dijen van de onthutste Perot en huppelde vandaar in de voeten van Van Bulck die ongenadig besloot.  Als we er dan nog bijvoegen dat we in deze periode vijf gloeiende kogels noteerden van het Mechels trio Sels-Michiels-Tuyaerts, wijst zulks voldoende op de overrompelende aanhef der Maneblussers.  Toch lieten de groen-zwarten zich niet onbetuigd want ook zij kregen twee doelrijpe kansen voor de voeten, doch Daels, nochtans zeer actief, miste telkens van een niet de goede richting.  Na deze stormloop van de Mechelaars, ging de wedstrijd verder gelijk op, met Cercle technisch de betere, doch zonder veel geestdrift, precies of zij legde zich reeds neer bij de nederlaag.  Het dient echter ook gezegd dat er geen greintje geluk mee gemoeid was, want zowel Notteboom als Daels besloten rakelings naast, toen keeper Jacobs geklopt scheen, terwijl Gilbert Bailliu zeven minuten voor het einde op de dwarslat kanjerde.  Het was dan ook maar een magere troost, toen dezelfde Cerclespeler op enkele seconden voor het affluiten, na een onbeschrijflijk geharrewar, de bal over de doellijn kon duwen.
Groen-zwarten zijn weerwraak verschuldigd : voor acht dagen, bij gelegenheid van de verplaatsing naar Tilleur, waren de Cerclespelers reeds om half elf in de “Londres” gevraagd voor het diner, zodat zij op het ogenblik van de aanvang, uitgehongerd waren, bij zoverre dat toen de scheidsrechter besliste de match uit te stellen, allen zonder uitzondering op de mand belegde broodjes vlogen en deze in een oogwenk volkomen leeggeplunderd was.  Het moet zijn dat zondag misschien te veel gegeten werd in het Cerclelokaal, want de meeste spelers verschenen lui en zonder veel overtuiging op het veld en het ware voor ons bijna een onmogelijke taak uit deze wedstrijd uitblinkers te halen : stuk voor stuk hebben wij de groen-zwarten reeds beter gezien dit jaar en vooral in de defensie liep het dikwijls mank.  Bovendien toonden de aanvallers niet de minste schotvaardigheid, zodat wij gerust mogen besluiten dat allen ons een flinke revanche verschuldigd zijn.  De minst slechten waren o.i. Mortier –buiten zijn plaatsingsfout bij het eerste doelpunt– en Bailliu, die zich afsloofde om vaart in het Cercleteam te brengen, doch er helaas niet in gelukte…  Nu Cercle voor drie opeenvolgende thuiswedstrijden staat, resp. tegen Sporting Charleroi, Racing Doornik en Diest, hopen wij dat de Brugse supporters hun jongens flink zullen blijven steunen, om het maximum aantal punten aan huis te houden.  Op een ogenblik dat alle kopploegen om beurten punten verliezen, kunnen de groen-zwarten zich stevig op kop werken en aldus DE kans grijpen, derde keer MOET goede keer zijn, Cercle !”

Technische  krabbels…
F.C. Mechelen - Cercle Brugge  2-1

- opkomst : 4.500 toeschouwers.
- terrein : zwaar, maar goed bespeelbaar.
- leiding : ref. Van Hellemont, kon bevredigen.
- corners : Mechelen 9, Cercle 12.
- doelpunten : 1’ Sels 1-0, 10’ Van Bulck 2-0, 89’ Bailliu 2-1.
- F.C. Mechelen : Jacobs, Borremans, Geets, De Moor, De Koster, Dehoef, Sels, Dockx, Michiels, Van Bulck, Tuyaerts.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De Caluwé.

Een derde van de competitie was afgewerkt en de conclusie mocht getrokken worden dat de ploegen die elkaar bekampten met de promotie als inzet, sterk aan elkaar gewaagd waren.  Tussen het nummer één, Cercle, en het nummer elf, FC Mechelen, waren er slechts vier punten verschil.  In een tijd dat een overwinning (slechts) twee punten opleverde betekende dit dat twee winstmatchen of twee verlieswedstrijden de klassering konden doen kantelen…

1. Cercle (15 punten), 2. SK Sint-Niklaas (14), 3. FC Turnhout (14), 4. FC Beringen (14), 5. FC Diest (13), 6. UR Namen (13), 7. SC Charleroi (12), 8. Racing Doornik (12), 9. Berchem Sport (12), 10. Kortrijk Sport (11), 11. FC Mechelen (11), 12. White Star (9), 13. Olse Merksem (8), 14. Racing Club Brussel (8), 15. Lyra (6), 16. FC Tilleur (4).


De groen-zwarten hadden, na de misstap in Mechelen, één en ander recht te zetten wilden zij hun kansen op promotie gaaf houden.  Dat betekende zonder meer dat met de volgende tegenstander, het zevende gerangschikte Sporting Charleroi, korte metten moest gemaakt worden.  De Henegouwers moesten simpelweg voor de bijl !  Of de praktijk even simpel zou blijken als de theorie moesten we nog eventjes afwachten.  Er werd alvast een vooruitblik geworpen op de komende wedstrijd : “Cercle – SC Charleroi : voor deze kapitale ontmoeting zou naar verluidt de Cercleploeg lichtjes gewijzigd worden door het heroptreden van Willy Lambert, terwijl Demey dan toch de plaats zou moeten ruimen voor De Caluwé.  Merken we evenwel op dat de samenstelling van hiernavolgend elftal slechts officieus is : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Daels, Bailliu, Lambert, Michiels.”

“Vic Bergh” mocht richting Edgard De Smedtstadion stappen om er voor “Het Brugsch Handelsblad” zijn bevindingen aan het papier toe te vertrouwen.

“Cercle Brugge – S.C. Charleroi 2-2 : Groen-Zwarten spelen met vuur…” : “Wie zondag Cercle in actie heeft gezien tegen Charleroi, zal beslist met ons bekennen dat zij er niet veel van terecht gebracht heeft en opnieuw een kostbaar puntje te grabbel gooide.  Het scheelde zelfs geen haar of het werden er twee, want met nog amper enkele minuten te spelen waren er zeker nog weinig toeschouwers, zelfs van de hardste supporters, die nog op enige puntenoogst rekenden.  Beslist, deze in de lucht hangende tweede thuisnederlaag ware niet verdiend geweest, omdat de groen-zwarten in deze belangrijke wedstrijd doorlopend technisch en territoriaal baas waren geweest tegen een Waalse ploeg die van meet af door een stug defensief een puntendeling speelde.  Maar het kan evenmin geloochend dat de lokalen hierbij niet van de nodige beslistheid en doordrijvendheid blijk gaven om een voor de hand liggende zege te wettigen.  Het voorbeeld kwam nochtans van Charleroi, die spijt haar verdedigende tactiek met haar scherpe uitvallen langs de puntspelers heel wat meer gevaar schepte voor het Brugse doel dan dit het geval was langs de andere zijde.  Maar de Waaltjes hanteerden vooral de wapens snelheid en directheid, hetgeen schril afstak met het traag, treuzelend en lateraal evolueren der thuisspelers, die hiermede in het oude en weinig renderend euvel hervielen.  De groen-zwarten, en dan vooral de aanvallers, speelden weer eens met vuur en zonder het allesgeven van Perot hadden zij zich opnieuw lelijk verbrand.  Thans kon op het nippertje de schade nog beperkt worden, want toen de Gentenaar van tegen de zijlijn een free-kick voor het bezoekende doel lobde, ‘knikte’ Bailliu dan toch de gelijkmaker tegen het net.  Velen slaakten een zucht van verlichting omdat dan toch één puntje werd gered maar allen kwamen er rond voor uit dat Cercle het zeker anders aan boord zal moeten leggen om haar promoveringsdromen in vervulling te zien gaan…”

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – S.C. Charleroi 2-2

- opkomst : 4.500 toeschouwers.
- terrein : uitstekend bespeelbaar.
- weersgesteldheid : zware mist.
- leiding : ref. Van Gysegem, bevredigend.
- fair-play : weinig aan te merken.
- corners : Cercle 6, Charleroi 3.
- doelpunten : 12’ De Valerio met een 30-meter schot 0-1, 20’ Mazzoleni werkt onvoldoende ’n rake kanjer van Lambert weg en Notteboom schuift binnen 1-1, 71’ Bertoncello op voorzet van Kabya 1-2, vrijschop van Perot en kopstoot van Bailliu 2-2.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Lambert, Bailliu, Michiels, Daels.
- S.C. Charleroi : Mazzoleni, Collard, Kossowski, A. en P. Prevot, Vanderwijt, Kabya, Spaute, De Valerio, Van den Bossche, Bertoncello.


Ook tegen Sporting Charleroi viel er onverwacht en onwelgekomen puntenverlies te noteren.  Geen enkele ploeg mocht, ook toen niet, ongestraft knoeien met de punten zonder dat het gevolgen had.  Cercle moest dan ook de leidersplaats afgeven aan F.C. Beringen omdat de Limburgers één wedstrijd meer gewonnen hadden.  Na deze speeldag zag de klassering er als volgt uit : 1. FC Beringen (16 punten), 2. Cercle (16), 3. FC Diest (15), 4. FC Turnhout (14), 5. SK Sint-Niklaas (14), 6. Berchem Sport (14), 7. SC Charleroi (13), 8. UR Namen (13), 9. Racing Doornik (13), 10. Kortrijk Sport (11), 11. FC Mechelen (11), 12. Olse Merksem (10), 13. Racing Club Brussel (10), 14. White Star (9), 15. Lyra (7), 16. FC Tilleur (6).

De volgende speeldag bracht voor Cercle een tweede opeenvolgende thuiswedstrijd met zich mee.  Tegenstander van dienst was het negende gerangschikte Racing Doornik.  De Bruggelingen konden zich absoluut geen nieuw puntenverlies permitteren.  Maar de Henegouwers telden slechts drie punten achterstand en zouden zich beslist niet als een hapklaar brokje aanbieden.  De groen-zwarten verkochten dus best niet het vel voor de beer geschoten was…
Traditiegetrouw werd er alvast een korte blik geworpen op de komende match : “Cercle – Racing Doornik : voor de komende thuiswedstrijd van morgen zondag tegen RC Doornik, die hopelijk een meer overtuigende prestatie der groen-zwarten zal meebrengen, zal waarschijnlijk de hiernavolgende ploeg ongewijzigd in het veld komen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Daels, Bailliu, Lambert, Michiels.”

Wie meestal, om niet te zeggen altijd, de situatie in een pennentrek en een raak woord kon omschrijven, was “Dani”.  In zijn “Bonte Beelden…” ontsnapte niets of niemand aan zijn scherpe opmerkingszin.  Ook Cercle was af en toe eens het mikpunt van zijn milde spot :
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 216)

(periode van 26-11-1960 -> 10-12-1960)


Cercle

Een verplaatsing naar Berchem Sport was nooit te onderschatten.  De Rooiploeg stond er om bekend over een stugge defensie te beschikken en maakte het, zeker in eigen huis, de meeste tegenstanders zeer moeilijk.  Berchem telde bovendien slechts één puntje achterstand op Cercle zodat Brugs verlies haasje-over in de klassering betekende.  Wilden de Bruggelingen de rol niet lossen dan deden ze er best aan om minstens een gelijkspel te behalen.
“Veritas” was voor “Het Brugsch Handelsblad” de reporter van dienst en spoorde op die bewuste zondag vol goede moed richting Berchem…   

“Berchem Sport -  Cercle Brugge 1-2 : Het groen-zwarte systeem klopte perfect…” : “Het moet zijn dat Gerard Versyp een goede “mascotte” voor Cercle is, want telkens de “Bond” hem een zondagje vrijaf geeft, is onze internationale ref er natuurlijk bij voor de wedstrijden van zijn poulains.  Nu wil het toeval, dat hij twee opeenvolgende zondagen in de gelegenheid was de Brugse groen-zwarten te vergezellen op gevaarvolle verplaatsingen naar Kortrijk en Berchem, en zij dan ook iedere keer met de volle buit terugkeerden.  Nu beweren sommige insiders dat Cercle bij Gerard zal aandringen om verlof aan te vragen, elke keer als Cercle een moeilijke uitwedstrijd te spelen heeft…  Wat er van waar is, dat zal de toekomst wel uitwijzen.  Intussen hebben de groen-zwarten alweer een lastige uitstap tot een goed einde gebracht en meteen hun mogelijke titelambities kracht bijgezet.  En als wij even de film van de match te Berchem opnieuw voor onze ogen laten afrollen, stellen wij vast dat er “iets” bij Cercle veranderd is.  En dit “iets” is voornamelijk het moreel dat Cercle vroeger zo dikwijls parten speelde, de tijd dat zij bij de minste achterstand, en vooral dan op verplaatsing, alle moed verloor, is nog niet zo ver af…  Daar is alvast een ommekeer gekomen : de ploeggeest is uitstekend geworden en de inschakeling van bvb. een Daels en een De Caluwé, om maar deze twee te noemen, werkt beslist stimulerend op hun ploegmakkers.  Ook het thans opgelegde systeem zit er wel voor een deel tussen : in plaats van het vroegere gepingel en het veel te lateraal spel, werd deze spelwijze totaal over boord gegooid.  Het werd een integrale 4-2-4 waarbij het middenveld veelal prijs wordt gegeven en met snelle en verrassende tegenaanvallen wordt uitgepakt.  Dat de vlugge Notteboom en de verbazende Eric Daels hierbij de voornaamste troeven van het nieuwe Cercle worden, laat zich gemakkelijk raden.”

Technische  krabbels…
Berchem Sport - Cercle Brugge  1-2

- opkomst : 2.000 toeschouwers.
- terrein : glad doch goed bespeelbaar.
- weersgesteldheid : regen en daarna overtrokken.
- leiding : ref. Geluck, niet van kritiek vrij te pleiten.
- fair-play : liet van lokale zijde wel wat te wensen over.  Na de wedstrijd leek de Cercle-
  kleedkamer op een ziekenzaal, want de scheenbenen van Lambert, Notteboom, Michiels,
  Daels en Demey vertoonden duidelijk de sporen van de al te harde contacten met de
  Berchemspelers, bij wie vooral Vercammen het mes hanteerde.
- corners : Berchem 5, Cercle 2.
- doelpunten : 7e minuut : na een daverende lokale inzet speelde Verfaillie door aan Van
  Dijck die Lippeveldt met een through-pass bediende ; deze draaide rond Serru en was de
  uitlopende Mortier met een schuiver te vlug af, 1-0 – 23e minuut : bij een aanval langs De
  Caluwé – Michiels spurtte Daels in het gat en hoewel hij foutief ten val gebracht werd, kon
  de Wevelgemnaar toch nog doorspelen naar Lambert, die een eerste keer op de
  Berchemmuur besloot, doch kon hernemen en zijn schot door Vets zag afgeweerd worden op
  het been van Vercammen voorbij de onthutste doelman, 1-1 – 64e minuut : een free-kick
  word door Lambert tot bij De Caluwé geschoven, die van ver zijn kans waagde ; ’t schot
  veranderde enigszins van richting door Degroote, zodat de verraste Van Looy niet meer bij
  de bal kon, 1-2.
- Berchem Sport : Van Looy, Cools, Vercammen, Degroote, Vets, Everaert, Lippeveldt,
  Verfaillie, Rossen, Van Dijck, Pollet.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Michiels, Lambert,
  De Caluwé.


Winnen zonder ook maar één doelpunt te scoren, ook dat is een kunst die tot het voetbal behoort.  Berchem Sport had drie doelpunten aangetekend en ging toch met 1-2 de boot in…  “Dani” had dit uiteraard ook opgemerkt en, hoe zou het ook anders kunnen, er een leuk “bont beeld” van gemaakt :

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 215)

(periode van 12-11-1960 -> 19-11-1960)


Cercle


Na de onverwachte zege tegen leider FC Turnhout hoopte elke Cerclefan uiteraard dat er tegen middenmoter SK Sint-Niklaas een verlengstuk aan het succes zou gebreid worden. Maar konden de groen-zwarten ook bevestigen ?  Het gebeurde wel eens meer dat de Bruggelingen wonnen als niemand het verwachtte maar het zou ook niet de eerste keer zijn dat zij de boot ingingen als niemand het voor mogelijk hield.
“Vic Bergh” trok die zondagnamiddag alvast richting Edgard De Smedtstadion om er voor “Het Brugsch Handelsblad” zijn bevindingen aan het papier toe te vertrouwen.   

“Cercle Brugge – S.K. Sint-Niklaas 0-1 : Cercle gaf vroeg Sint-Niklaasgeschenk !” : “Na de memorabele wedstrijd tegen FC Turnhout, waarin de groen-zwarten zich voor eenmaal op hun best toonden, werd het verleden zondag voor de trouwe Cercle-aanhangers weer eens een grote teleurstelling.  Niet zozeer het feit dat Cercle op eigen veld een eerste nederlaag opliep tegen een verrassend goede St-Niklaasploeg, ontstemde de lokale supporters, dan wel de wijze waarop domweg de zo kostbare twee punten als ’t ware werden weggesmeten…  Reeds voor de wedstrijd was er ten alle kante kritiek over de opstelling van de Brugse ploeg waarbij men er niets beter op gevonden had dan de zgz. “zieke” Roje op de backplaats te vervangen door Demey !  Iedereen die de matchen van Cercle van nabij volgt weet immers dat laatstgenoemde speler dit seizoen nog niet boven kwam en zijn vervanging zich reeds een hele tijd opdrong, wat wegens duistere redenen nog niet gebeurde.  Waar de anders zo sympathieke Oostkampenaar als half niet overtuigde, was het op zijn minst onverantwoord hem als achterspeler in lijn te brengen, iets waarmee men zowel de speler in kwestie als Cercle zelf een heel slechte dienst bewees.  De logica eiste in de eerste plaats de onbeschikbare Roje door de reserveback Van Vlaenderen –die de week tevoren tegen Roeselare trouwens goed zijn man had gestaan– te vervangen.  Maar neen, men leende zich liever tot een experiment waarvan men bij voorbaat wist dat er heel wat risico’s aan verbonden waren.  Het matchverloop heeft dat trouwens op treffende wijze bevestigd.  De Brugse verdediging rammelde dat het een aard was en zonder de onvermoeibare activiteit van Perot en Michiels, het brio van Mortier en… het slecht afwerken van de Waaslandse voorspelers, had het best een ramp kunnen worden.  Thans moest men tot 10 minuten voor het einde wachten om de gasten het enige doel van de partij te zien skoren, waarmee zij verdienstelijk de volle inzet wegkaapten.  De grove selectieflater had het hen echter heel wat vergemakkelijkt, zodat we gerust mogen zeggen dat Cercle en trainer Delfour een maand te vroeg aan hun tegenstrevers een St-Niklaasgeschenk uitreikten.”


Technische  krabbels…
Cercle Brugge – S.K. Sint-Niklaas  0-1


- terrein : uiterst glibberig en na de rust modderig.
- weersgesteldheid : betrokken en af en toe felle regenvlagen.
- opkomst : 6.000 toeschouwers.
- leiding : ref. Van Nuffel, goed, maar miste verantwoordelijkheidszin om de flagrante fout
  tegen Perot te bestraffen.
- fair-play : weinig aan te merken.
- corners : Cercle 9, St-Niklaas 6.
- het doelpunt : 80e min. : terwijl Demey en Baas passief lieten begaan, kan Van Dorselaer
  vrij en scherp boven de lichtjes uitgelopen Mortier binnenknallen.
- Cercle : Mortier, Demey, Serru, Perot, Baas, Michiels, Notteboom, Lambert, Bailliu, Daels,
  De Caluwé.
- Sint-Niklaas : Vereecken, Struyf, Janssens, Piessens, Ommeganck, Verleysen, Zaman,
  Beyers, Mariman, Van Dorselaer, Maes.


Na acht wedstrijden stond Kortrijk Sport op de eerste plaats met 11 punten, FC Beringen totaliseerde eveneens 11 punten maar omdat de Limburgers een verlieswedstrijd meer hadden stonden zij pas tweede.  S.K. Sint-Niklaas was na de zege op Cercle opgeklommen naar de derde plaats (10 punten) terwijl de groen-zwarten nu op de zevende stek stonden met negen punten.

De onbegrijpelijke opstelling van Demey als achterspeler zorgde voor heel wat commotie bij de Brugse voetbalsupporters.  Uiteraard was “Dani” er als de kippen bij om een “Bont beeld” van wat leefde bij de Cerclefans in “Het Brugsch Handelsblad” te laten publiceren…

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Sven Vandendriessche

Teammanager


Marc Van Lysebetten (voorheen bij AA Gent) werd aanvang dit seizoen aangeworven voor de functie van teammanager, na het vertrek van Nicolas Cornu die deze taak twee seizoenen waarnam .  Marc is echter een tijd onbeschikbaar wegens medische redenen en de vierenveertig jarige Sven Vandendriessche, die eerder ook voor deze functie solliciteerde, neemt actueel deze taak waar.
De seizoensaanvang is een zeer drukke periode voor de teammanager.  Vandaar dit artikel.   
Tijd dus om Sven even aan de Cercle-supporters voor te stellen, evenals een overzicht te geven waar hij zich zoal dient mee bezig te houden.

Lees meer