koop tickets online

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 216)

(periode van 26-11-1960 -> 10-12-1960)


Cercle

Een verplaatsing naar Berchem Sport was nooit te onderschatten.  De Rooiploeg stond er om bekend over een stugge defensie te beschikken en maakte het, zeker in eigen huis, de meeste tegenstanders zeer moeilijk.  Berchem telde bovendien slechts één puntje achterstand op Cercle zodat Brugs verlies haasje-over in de klassering betekende.  Wilden de Bruggelingen de rol niet lossen dan deden ze er best aan om minstens een gelijkspel te behalen.
“Veritas” was voor “Het Brugsch Handelsblad” de reporter van dienst en spoorde op die bewuste zondag vol goede moed richting Berchem…   

“Berchem Sport -  Cercle Brugge 1-2 : Het groen-zwarte systeem klopte perfect…” : “Het moet zijn dat Gerard Versyp een goede “mascotte” voor Cercle is, want telkens de “Bond” hem een zondagje vrijaf geeft, is onze internationale ref er natuurlijk bij voor de wedstrijden van zijn poulains.  Nu wil het toeval, dat hij twee opeenvolgende zondagen in de gelegenheid was de Brugse groen-zwarten te vergezellen op gevaarvolle verplaatsingen naar Kortrijk en Berchem, en zij dan ook iedere keer met de volle buit terugkeerden.  Nu beweren sommige insiders dat Cercle bij Gerard zal aandringen om verlof aan te vragen, elke keer als Cercle een moeilijke uitwedstrijd te spelen heeft…  Wat er van waar is, dat zal de toekomst wel uitwijzen.  Intussen hebben de groen-zwarten alweer een lastige uitstap tot een goed einde gebracht en meteen hun mogelijke titelambities kracht bijgezet.  En als wij even de film van de match te Berchem opnieuw voor onze ogen laten afrollen, stellen wij vast dat er “iets” bij Cercle veranderd is.  En dit “iets” is voornamelijk het moreel dat Cercle vroeger zo dikwijls parten speelde, de tijd dat zij bij de minste achterstand, en vooral dan op verplaatsing, alle moed verloor, is nog niet zo ver af…  Daar is alvast een ommekeer gekomen : de ploeggeest is uitstekend geworden en de inschakeling van bvb. een Daels en een De Caluwé, om maar deze twee te noemen, werkt beslist stimulerend op hun ploegmakkers.  Ook het thans opgelegde systeem zit er wel voor een deel tussen : in plaats van het vroegere gepingel en het veel te lateraal spel, werd deze spelwijze totaal over boord gegooid.  Het werd een integrale 4-2-4 waarbij het middenveld veelal prijs wordt gegeven en met snelle en verrassende tegenaanvallen wordt uitgepakt.  Dat de vlugge Notteboom en de verbazende Eric Daels hierbij de voornaamste troeven van het nieuwe Cercle worden, laat zich gemakkelijk raden.”

Technische  krabbels…
Berchem Sport - Cercle Brugge  1-2

- opkomst : 2.000 toeschouwers.
- terrein : glad doch goed bespeelbaar.
- weersgesteldheid : regen en daarna overtrokken.
- leiding : ref. Geluck, niet van kritiek vrij te pleiten.
- fair-play : liet van lokale zijde wel wat te wensen over.  Na de wedstrijd leek de Cercle-
  kleedkamer op een ziekenzaal, want de scheenbenen van Lambert, Notteboom, Michiels,
  Daels en Demey vertoonden duidelijk de sporen van de al te harde contacten met de
  Berchemspelers, bij wie vooral Vercammen het mes hanteerde.
- corners : Berchem 5, Cercle 2.
- doelpunten : 7e minuut : na een daverende lokale inzet speelde Verfaillie door aan Van
  Dijck die Lippeveldt met een through-pass bediende ; deze draaide rond Serru en was de
  uitlopende Mortier met een schuiver te vlug af, 1-0 – 23e minuut : bij een aanval langs De
  Caluwé – Michiels spurtte Daels in het gat en hoewel hij foutief ten val gebracht werd, kon
  de Wevelgemnaar toch nog doorspelen naar Lambert, die een eerste keer op de
  Berchemmuur besloot, doch kon hernemen en zijn schot door Vets zag afgeweerd worden op
  het been van Vercammen voorbij de onthutste doelman, 1-1 – 64e minuut : een free-kick
  word door Lambert tot bij De Caluwé geschoven, die van ver zijn kans waagde ; ’t schot
  veranderde enigszins van richting door Degroote, zodat de verraste Van Looy niet meer bij
  de bal kon, 1-2.
- Berchem Sport : Van Looy, Cools, Vercammen, Degroote, Vets, Everaert, Lippeveldt,
  Verfaillie, Rossen, Van Dijck, Pollet.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Michiels, Lambert,
  De Caluwé.


Winnen zonder ook maar één doelpunt te scoren, ook dat is een kunst die tot het voetbal behoort.  Berchem Sport had drie doelpunten aangetekend en ging toch met 1-2 de boot in…  “Dani” had dit uiteraard ook opgemerkt en, hoe zou het ook anders kunnen, er een leuk “bont beeld” van gemaakt :

Cerle Brugge KSV

Het bijhorende onderschrift luidde : “De bezoeken naar Kortrijk en Berchem wist Cercle glansrijk te omzeilen.  Telkens kwamen ze met de volle buit naar huis.  Op Berchem werd er zo fijn gespeeld, dat de Cerclespelers twee doelen maakten langs de band weg, zoals op de biljart, maar hier was de Berchemspeler de band…”

De volgende wedstrijd leverde Cercle (eindelijk nog eens) een thuiswedstrijd op met zesvoudig landskampioen Racing Club Brussel als de niet te onderschatten tegenstander.  De Brusselaars ontpopten zich tijdens de beginjaren van de Belgische competitie als een absolute topper en hadden dit onderstreept met het behalen van de landstitel in 1897, 1900, 1901, 1902, 1903 en 1908.  Sindsdien was er echter heel wat water naar de zee gevloeid en in 1925 had Racing Brussel voor de eerste keer met een degradatie kennis gemaakt.  De gouden jaren waren definitief voorbij en de Brusselaars verkommerden tot een doorsneeploeg die nu eens degradeerde en dan weer eens promoveerde.  Nadat zij zich in 1959 tot kampioen in Derde Klasse A gekroond hadden, waren zij nu bezig aan hun tweede seizoen in Tweede Klasse.  Hun parcours was, zacht uitgedrukt, hobbelig en de vraag was of zij op het einde van het seizoen het behoud zouden kunnen verzekeren.  Hoe dan ook liet Cercle zich best niet verrassen want een kat in het nauw maakt, zoals iedereen weet, soms rare sprongen…
“Vic Bergh” mocht alvast zijn zitje in het Edgard De Smedtstadion innemen om er zijn wedstrijdverslag voor “Het Brugsch Handelsblad” neer te pennen :

“Cercle Brugge – Racing Brussel 3-0 : Een vlotte en onbedreigde weerwraak !” : “Cercle kende verleden seizoen een eerder moeilijke start waarvan de 0-3 nederlaag op eigen veld tegen Racing Brussel een treffend bewijs was.  De Brusselse ratten verdienden destijds trouwens hun succes tegen een ontgoochelende Cercleploeg voor wie deze twee verloren punten trouwens zwaar zouden doorwegen bij de eindafrekening.  Verleden zondag waren de rollen evenwel totaal omgekeerd en de Bruggelingen namen een even vlotte als zoete weerwraak tegen de bezoekende wit-zwarten die de afgetekende lokale zege nooit konden bedreigen.  Als we zeggen afgetekend, dan mogen we er gerust bijvoegen dat er voor Racing zelfs nog heel wat zwaardere verliescijfers op het skoorbord hadden kunnen komen…  Niet alleen was de eindstand aan de rust reeds bereikt, maar Racing kwam er met een 3-0 achterstand in deze periode nog betrekkelijk goedkoop van af.  Zonder het harde spel der Brusselse verdedigers en de flinke keeping van de kansrijke De Mol en ook wel zonder het soms al te overdreven onderling passeren, zou de skoor bij de kampwisseling bepaald hoger opgelopen zijn.  Deze komfortabele voorsprong, die voortkwam uit een bestendig lokaal technisch en territoriaal overwicht, was er natuurlijk niet naar om Cercle daarna tot het uiterste te dwingen.  Het kwam dan tot een halfuurke rust zodat de bezoekers meteen de gelegenheid kregen zich ook eens te laten zien.  Heel overtuigend deden ze dat t.a. niet en ten slotte kwam in het laatste kwartier nog het meeste gevaar van Cercle.  Opnieuw was het Eric Daels, die reeds tweemaal raak had geschoten, welke zich het meest in de kijker speelde en nog een ruime skoorverruiming in zijn bereik had.  Maar tot tweemaal toe werd hij door de zeker geklopte Racingkeeper foutief in de benen gegrepen, zonder dat de referee evenwel meende te moeten ingrijpen…  Eerder onbegrijpelijk voor een arbiter die in het begin voor een heel wat minder zware fout de zwaarste straf had gefloten !  Heel konsekwent was dat in geen geval !”.
 

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – Racing Brussel  3-0

- opkomst : 5.000 toeschouwers.
- terrein : tamelijk zwaar en glibberig.
- weersgesteldheid : betrokken en regen met tussenpozen.
- fair-play : Racingverdedigers enigszins te hard.
- leiding : ref. Vander Veken, middelmatig.
- corners : Cercle 6, Racing 4.
- doelpunten : 9’ Perot zet penalty om voor fout tegen Bailliu, 1-0 – 11’ Perot bedient Daels
  die De Mol niet de minste kans laat, 2-0 – 39’ Een scherp schot van de naar links uitgeweken
  Bailliu kan de Racingkeeper slechts lichtjes toetsen en de goedgevolgde Daels schiet binnen,
  3-0.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De
  Caluwé.
- Racing Brussel : De Mol, Van Den Brande, Meurs, Degimbe, Heuvelmans, Driessens, Van
  Horenbeke, Neefs, Valckx, Buelinckx, Vande Muizenberghe.


Winst op Kortrijk Sport, winst op Berchem Sport en nogmaals winst, thuis tegen Racing Brussel.  Geef toe dat dit een zeer goede reden is om eens aandachtig de rangschikking te bekijken.  Cercle prijkte helemaal bovenaan met 15 punten gevolgd door Sint-Niklaas en FC Turnhout (beiden 14 punten).  Op de 4de plaats stond FC Beringen (13 punten), 5. Kortrijk Sport (11), 6. FC Diest (11), 7. Union Namen (11), 8. Racing Doornik (11), 9. Sporting Charleroi (10), 10. Berchem Sport (10), 11. FC Mechelen (9), 12. White Star (9), 13. Olse Merksem (8), 14. Lyra (6), 15. Racing Brussel (6), 16. FC Tilleur (2).

Als de ploeg resultaten haalt leidt dit vaak tot meer supporters en meer supporterslokalen.  Het duurde dan ook niet lang voor een nieuw Cerclelokaal de deuren opende :

“Nieuw Cerclelokaal – Bericht aan de vrienden en supporters van Cercle Brugge” : “Een zeer mooi en gezellig nieuw Cerclelokaal is gevestigd in de Langestraat nummer 53 te Brugge, nl. Café “Brugse Beurze”.  Er worden inschrijvingen van leden aanvaard.  Supporters en vrienden van Cercle Brugge, steunt deze nieuwe aanwinst met uw vereerd bezoek en met uw inschrijving.  Vriendelijke bediening – Zeer goede biljart carambol – jeu jacquet – manillenclub, enz. – Aangename muziek – Beste dranken – Gewone prijzen.”

Maar het leven en dus ook het voetbal, kabbelde ondertussen rustig verder.  Dat betekende dat de volgende wedstrijd zich reeds aankondigde.  Had Cercle op eigen veld het voorlaatste gerangschikte Racing Brussel in de ogen gekeken en vervolgens onder de grasmat geveegd dan stond er nu een verplaatsing naar rode lantaarn FC Tilleur te wachten.  Cercle deed er toch best aan om op Luikse bodem de ogen goed open te houden om de wolfijzers en schietgeweren die zich ongetwijfeld in het Stade de Buraufosse, de thuishaven van Tilleur, bevonden, te ontwijken.

Maar, voor we het relaas van de verplaatsing naar het (verre) Tilleur samenvatten, geven we eerst een vooruitblik :

“Tilleur – Cercle : Op papier staat Cercle morgen voor een zeer gemakkelijke verplaatsing naar Tilleur die met klank de rode lantaarn draagt.  Voor de groen-zwarte leiders zou dit normaal slechts een formaliteit moeten zijn, maar juist daar zit het gevaar.  Langs de ene kant zou het best kunnen gebeuren dat de Bruggelingen deze wedstrijd al te gemakkelijk opnemen terwijl langs de andere kant de Walen, die de punten broodnodig hebben, zich zouden kunnen overtreffen en zodoende voor de verrassing zorgen.  Dat Cercle zich maar de 4-1 nederlaag van verleden seizoen herinnert om niet meer over dezelfde steen te struikelen.  Waar de voornaamste rivalen der groen-zwarten heel wat zwaardere uitwedstrijden voor de boeg hebben, is dit het moment voor Bailliu en Co om zich vaster aan de leiding te handhaven, maar dan dient hiervoor van het begin tot het einde alles gegeven.  We verwachten van Cercle dan ook een overtuigende prestatie en dito zege met volgende ongewijzigde formatie : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De Caluwé.”

Zou het een fluitje van een cent worden of ging Cercle onderuit in wat als een gemakkelijke opdracht omschreven werd ?  De groen-zwarten wilden liefst nog een beetje langer op de eerste plaats bivakkeren en hadden er alles voor over om hun ambities niet in het water te zien vallen.  Dat het ook letterlijk in het water zou vallen hadden ze waarschijnlijk niet verwacht…
“Veritas” was in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” alvast richting Tilleur afgereisd om er het verloop van de wedstrijd van dichtbij te volgen maar…

“F.C. Tilleur – Cercle : Een maat voor niets !” : “Het is wellicht jaren geleden dat dergelijk hondenweer zolang en zo onbarmhartig de voetbalvelden heeft geteisterd.  Wij kregen vorige zondag dan ook erbarmelijk slechte terreinen, waarop ieder ordentelijk voetballen beslist onmogelijk was.  Doch wie mocht denken dat de hogere BVB-instanties de voor éénmaal wijze maatregel zou nemen om alle wedstrijden in blok te verdagen, heeft zich schromelijk vergist.  Alleen al in West-Vlaanderen konden wij maandagmorgen in de krant vaststellen dat matchen voor miniemen en kadetten waren betwist, wat op zijn zachtst uitgedrukt een sportieve moord voor de gezondheid van deze jonge en onvolgroeide voetballertjes kan betekenen.  Ook Cercle heeft aan de lijve ondervonden wat een knoeiboel de organisatie van de KBVB nog is.  Wij waren reeds vroeg in de morgen naar het Cerclelokaal getrokken om daar van secretaris Van Iseghem te vernemen dat, om een mogelijk forfait te vermijden, absoluut naar Luik diende afgereisd.  Te Tilleur zelf kon toen nog niet uitgemaakt worden of het terrein al dan niet bespeelbaar zou zijn, alhoewel acht dagen tevoren de match tegen Berchem reeds diende afgelast en het veld in de eropvolgende dagen zeker niet zou verbeterd zijn.  Het ganse Cerclegezelschap duikelde dan maar in de klaarstaande auto’s en spoedde zich naar het station waar samen met een handvol trouwe supporters de lange –nutteloze– treinreis naar de vurige stede werd aangevat.  Aan het Guillemins-station te Luik ging het dan per taxi naar het nieuwe en veel verder gelegen stadion van Tilleur –het vroegere terrein werd door Cockerill-Ougrée opgeslorpt in een nieuw industrie-kompleks– waar naar de scheidsrechter diende gewacht die op het zicht van dit moeras niet anders kon dan tot uitstel te besluiten.  Wijzelf waren ondertussen de inwendige mens aan het versterken en bereikten per tram en te voet –in de gietende regen– het verlaten terrein ongeveer 25 minuten voor drie, waar nog enkel een paar verkleumde kontroleurs en politieagenten dromerig naar de grijs-grauwe lucht stonden te turen.  Wij namen in zevenhaasten een paar kiekjes van iets dat een voetbalveld had moeten zijn en trokken dan naar Rocourt om er Club Luik – Beerschot te gaan zien.  Daar was het al niet veel beter, hoewel de Sinjoren nog probeerden een behoorlijk voetbal voor te schotelen, doch de best-opgezette akties bleven al te dikwijls in het slijk steken.  Ook de Cerclespelers waren daar en toen wij ons een paar uur later in de trein met bestemming Brugge terugvonden –doornat, want op de overdekte plaatsen regende het zo veel als elders– waren allen het roerend eens om te verklaren dat Beerschot wel meer verdiende dan deze kleine 3-2 nederlaag.  Hier voegde Gilbert Bailliu er aan toe dat er te Luik wel bijzonder hard gespeeld werd en hij wees vooral op de verrichting van stormram Wegria die niets of niemand ontziende, alle ballen betwistte en er het volle pond van zijn niet te versmaden gewicht achter zette.  “Het zijn in ieder geval twee flinke prestaties van Club om tegen deze sterke ploegen achtereenvolgens twee en één punten in de wacht te slepen”, zo besloot de Cercle-aanvoerder.  In de beste stemming werd de terugreis naar Brugge aangevat, de enen al kaartend, waarbij soms gesupporterd werd dat horen en zien verging, de anderen dronken een smakelijk pintje, hoewel wij die niet telden (dat laten wij over aan meer gespecialiseerde verslaggevers terzake), terwijl de Cerclebestuursleden mijmerden over de financiële verliespost die dat grapje alweer aan de kassier zou kosten…”

Weer of geen weer, een “bont beeld” van “Dani” zorgde altijd voor zonneschijn.  En dat was nu niet anders… :
 

Cerle Brugge KSV

En zoals altijd was ook dit “bont beeld” voorzien van de nodige tekst : “Het kleinste kind kon zondagmorgen zien dat het absoluut geen weer was om te voetballen.  De BVB-leiders alleen bleken er niets van gezien te hebben en vertikten het eenvoudig om alle wedstrijden in blok af te gelasten.  Het gevolg : talloze nutteloze verplaatsingen, wedstrijden die niet konden uitgespeeld worden, en deze die wel uitgespeeld werden leken meer op water-polo.”

Na een wedstrijd die letterlijk in het water gevallen was moest er hoe dan ook vooruitgeblikt worden op de komende ontmoeting : een verplaatsing naar F.C. Mechelen :

“F.C. Mechelen – Cercle” : “Cercle moet morgen opnieuw van huis en dan nog wel naar Club Mechelen die voor de Brugse groen-zwarten steeds een te duchten tegenstrever is.  De Maneblussers, die wel enigszins achteruitgeslagen zijn, zullen evenwel tegen de leiders hun beste beentje voorzetten en er alles uithalen om hen te doen struikelen.  Voor de Bruggelingen komt het er dus op aan goed uit de ogen te kijken en zich niet te laten verrassen door het steeds fysisch hard spel der lokale rood-gelen.  We menen dat Cercle met een puntendeling reeds flink tevreden zou zijn, al ware een nieuwe overwinning natuurlijk nog meer welkom voor haar supporters.  Referee Van Hellemont zal hiernavolgende groen-zwarten onder zijn gezag hebben te Mechelen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels en De Caluwé.”

Brugge

* Als je over ’t Zand wandelt kun je onmogelijk naast het Concertgebouw kijken.  Een doorn in het oog van velen, een verademing qua architectuur volgens de anderen.  Of je nu voor of tegen het uitzicht van dit gebouw bent, het staat en het zal er blijven staan…  De fantastische akoestiek die je binnenin het Concertgebouw mag beleven maakt echter veel, zo niet alles, goed.  De eerste steen van het Concertgebouw werd gelegd op 13 februari 2000 en op 20 februari 2002 zwaaiden de deuren wijd open. 
 

Cerle Brugge KSV

Het Concertgebouw op ’t Zand (bron foto : linkedin.com).

En toch… is er niet veel nieuws onder de zon want wat lazen wij in “Het Brugsch Handelsblad” van 26 november 1960 ?  Op krek dezelfde plaats zou een Cultuurcentrum neergepoot worden dat verdacht veel gelijkenissen vertoont met wat jaren later effectief het uitzicht van ’t Zand ging bepalen... Oordeel zelf maar :

“De ontwerper voor het Westvlaams Kultuurcentrum – bouwmeester-urbanist Jos. Lantsoght ziet 20 jaar oude droom in vervulling gaan” : “Vorige week heeft de bestendige deputatie van West-Vlaanderen een belangrijke beslissing genomen in verband met het bouwen van het Kultureel Centrum te Brugge.  Wij hebben reeds de uitslag bekend gemaakt van de ideeënprijskamp die gehouden werd n.a.v. de oprichting van bedoeld provinciaal kompleks.  Onze stadsgenoot architect Jos. Lantsoght werd na de beoordeling van de werken als primus uitgeroepen.  De internationale jury was van oordeel, dat het ingediende ontwerp van dhr. Lantsoght het meest beantwoordde aan de normen, gesteld bij het bouwen van een kultuurcentrum.  In deze jury zetelden o.m. bouwmeesters uit Nederland, Duitsland en Antwerpen, welke in hun moeilijke opdracht werden bijgestaan door de heer inspekteur-generaal De Graeve van hetzelfde ministerie.  De bestendige deputatie heeft het verslag van de heren juryleden geëerbiedigd, hetgeen de hh. Gedeputeerden tot eer strekt.”
 

Cerle Brugge KSV

Op deze luchtfoto van ’t Zand, gepubliceerd in “Het Brugsch Handelsblad, zien wij duidelijk de plaats waar het Provinciaal Cultureel Centrum zou gebouwd worden.

De volgende foto, eveneens gepubliceerd in “Het Brugsch Handelsblad”, toont ons de geplande hoofdgevel van dit Cultureel Centrum.  Het doet ons toch denken aan het Concertgebouw dat er ruim veertig jaar later wel gebouwd werd.
 

Cerle Brugge KSV

* Inwoners van het Dampoortkwartier in Sint-Kruis die de bus wilden nemen naar Brugge hadden in de ‘goede oude tijd’ twee mogelijkheden.  Afhankelijk van waar zij woonden in het Dampoortkwartier konden ze ofwel autobus nummer 4 nemen aan de Gistfabriek ofwel stapten zij richting Moerkerkse Steenweg om daar autobus nummer 6 te nemen.  Voor alle duidelijkheid, het Dampoortkwartier situeert zich grosso modo tussen het Zuidervaartje, de Dampoortstraat en ten noorden van de Boogschutterslaan.  Het wekte dan ook geen verwondering dat veel inwoners van deze uitgestrekte wijk, die ook wel ’t Nieuw Kwartier (*) genoemd werd, vragende partij waren om een bus door hun wijk te zien rijden.  Het gemeentebestuur van Sint-Kruis speelde de vraag door naar de directie van de betrokken busdiensten maar ving bot.

(*) Destijds baatte de legendarische Arthur Bolle in de Dampoortstraat, huisnummer 144, het café “In ’t Nieuw Kwartier” uit.  De naam van dit café verwees naar de nieuwe wijk, het Dampoortkwartier, die er ontstaan was.  Uiteraard was Arthur ‘Tuur’ Bolle niet de enige uitbater van “In ’t Nieuw Kwartier” maar wellicht de meest bekende.   

“Gemeenteraadszitting te Sint-Kruis – Geen nieuwe autobussen voor Dampoortkwartier en Vossensteert” : “Het bestuur van de autobusdiensten van haar kant is ook niet geneigd een nieuwe lijn in te schakelen voor het Dampoortkwartier.  Zulks zou jaarlijks 500.000 frank kosten waarvan slechts 200 à 250.000 frank zou kunnen gerekupereerd worden.  Voor de Vossensteert trekt de direktie zich uit de slag met te beweren dat zij de Male Steenweg niet mag gebruiken en daar ieder uur een bus van de lijn Gent-Brugge kan genomen worden.”

Ook toen draaide het vooral om de centen maar… geduld wordt (meestal) beloond en jaren later reed er toch een autobus door het Dampoortkwartier : lijn 16 ! 
 

Cerle Brugge KSV

Lijn 16 vervoert de talrijke reizigers veilig van en naar het Dampoortkwartier (bron foto : storgram.com).

* Films moeten vooral financieel goed opbrengen.  Een uitstekende film waar geen volk op af komt wordt geklasseerd als een mislukking.  Soms moeten de verdelers van de films de mensen over de streep trekken door hun films met allerlei fantasierijke superlatieven te overladen.  Dat zij het daarbij niet zo nauw nemen met de werkelijke inhoud van de film moet er maar bijgenomen worden.  De bioscopen voelden natuurlijk de hete adem van het opkomend fenomeen ‘televisie’ in hun nek hijgen en meenden een tandje te moeten bijsteken om te overleven…  Het is trouwens niet enkel bij films dat wij dit verschijnsel zien.  Ook tijdschriften en zelfs kranten proberen tegenwoordig met in het oog springende en tot lezen aanzettende titels hun waren te slijten.
Dat van die films was ook “Dani” opgevallen en dan weet je het wel… hij had er zelfs Sneeuwwitje bijgesleurd en er een “bont beeld” aan besteed.
 

Cerle Brugge KSV

“Om hun films aan te kondigen schijnen de filmverdelers van geen kleintje vervaard te zijn.  Hun produkten worden met de meest fantastische slagzinnen gestoffeerd terwijl de titels zelfs vaak “gewaagde praat” beginnen te worden.  Er zijn andere middelen, om de strijd tegen de TV te voeren.”

* Had Urbanus onderstaand berichtje in “Het Brugsch Handelsblad” gelezen, hij zou het waarschijnlijk omschreven hebben als een “wreed accident” :

“Aanrijding” : “Donderdagavond had op de hoek van de Markt een aanrijding plaats.  Toen Leontine Van De Moortel, wonende in de Koolbranderstraat, met haar stootwagen volgeladen met vis van de Markt de Steenstraat wilde indraaien, werd ze langs achter aangereden door een auto.  De stootkar kantelde zodat al de vis op het voetpad terecht kwam.  Er was alleen maar stoffelijke schade.”

(Marnix Knockaert)
 

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met… Danny Cattoor

"Cercleverzamelaar"


Deel 3

In deze mini-reeks van vier delen stellen we u telkens een verzamelaar voor.  In de loop van de reeks zult u bemerken dat het begrip “verzamelaar” uiteenlopend kan zijn.
De opvatting is zo dat we telkens een artikel dat ooit betreffende de persoon in kwestie in SHOT verschenen is herpubliceren samen met een geactualiseerd gesprekje.

Derde in de rij is Danny Cattoor.  Deze thans 62-jarige apotheker, woonachtig in Oostende,  werd veertien jaar geleden geïnterviewd door toenmalig SHOT-medewerker Stijn Van Wynsberghe.
Danny is de bezieler achter het “Cerclemuseum”.  Het is een “no nonsens website”, zonder franjes, maar met een schat aan gegevens.  Je kunt er alle spelers (en hun gegevens) terugvinden die ooit maar één minuut in een officiële A-wedstrijd van Groen-Zwart aantraden. Van diverse spelers is er ook een biografie te lezen.
We geven u eerst het originele artikel mee, dat in augustus 2006 verscheen, gevolgd door een update.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … David Diasson

"Cercleverzamelaar"


Deel 2

In deze mini-reeks van vier delen stellen we u telkens een verzamelaar voor.  In de loop van de reeks zult u bemerken dat het begrip “verzamelaar” uiteenlopend kan zijn.
De opvatting is zo dat we telkens een artikel dat ooit betreffende de persoon in kwestie in SHOT verschenen is herpubliceren samen met een geactualiseerd gesprekje.

Tweede in de rij is David Diasson.  Ik interviewde David een kleine zeven jaar geleden voor SHOT.  Daarbij ontdekten we zijn verhaal hoe hij Cerclesupporter werd door … een schoen.  Zo begon ook zijn Groen-Zwarte verzamelwoede.  Is hij er nog steeds mee bezig, vroegen we ons af?  We geven u eerst het artikel mee dat in het oktobernummer 2013 van SHOT verscheen, gevolgd door een update 2020.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Diederiek Vermeersch

Assistent Technisch Verantwoordelijke Jeugdopleiding (ATVJO)

Talent is een toevallige factor, het klimaat scheppen om talent in te ontwikkelen heb je echter zelf in de hand: een voetbalopleiding behelst niet alleen het voetbaltechnisch aspect, maar ook een begeleiding op sociaal vlak, op studievlak, op mentaal vlak. Je hebt nooit de garantie dat het lukt, maar je moet als club wel de omstandigheden creëren om talent op te leiden. Voor die functie bij de jeugd werd vorig jaar Diederiek Vermeersch aangesteld. 

Diederiek, kan je je kort even voorstellen aan de lezer?

Ik ben 46 jaar oud, heb een partner en ben in het dagelijks leven leraar Latijn en Frans in het middelbaar onderwijs. Daarnaast gids ik een paar keer per maand in Rome. 

Hoe ben je bij Cercle Brugge terechtgekomen?

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Hans Martens

"Cercleverzamelaar"


Deel 1

In deze mini-reeks van vier delen stellen we u telkens een verzamelaar voor.  In de loop van de reeks zult u bemerken dat het begrip “verzamelaar” uiteenlopend kan zijn.
De opvatting is zo dat we telkens een artikel dat ooit betreffende de persoon in kwestie in SHOT verschenen is herpubliceren samen met een geactualiseerd gesprekje.

We vangen aan met wellicht de grootste verzamelaar.  Hans Martens verbouwde zelfs zijn woning ingrijpend om het om te toveren tot een Cerclemuseum.  Ruim vier jaar geleden trok ik naar Wingene om het zelf te gaan bewonderen en Hans een interview af te nemen over hoe zijn passie begon en dusdanig uitgroeide.  Het artikel dat verscheen in het februarinummer 2016 van SHOT leest u hieronder, gevolgd door een update 2020.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met… Jimmy De Wulf en Wouter Artz


‘Hongerige coaches die staan te trappelen om vooruit te gaan met Cercle’ 


Het was een bericht op de officiële website enkele dagen terug.  Ook de competitie bij de beloften is ondertussen beëindigd.  Door het toepassen van de regel van drie eindigden de Cerclebeloften op een mooie derde plaats.  En toch zat er wellicht nog meer in.  Dit levert bij de technische staf gemengde gevoelens op.  Enerzijds alle begrip voor het stoppen van de competitie, maar anderzijds heerst toch ook het gevoel dat het werk nog niet af was en dat top twee er wellicht nog in zat. En die top twee gaf recht op promotie naar het hoogste beloftenniveau.  Het werd een leuk en lang gesprek tussen twee boezemvrienden die al enkele jaren puik werk leveren met de beloften, maar nog niet zijn waar ze willen zijn.  Het gesprek met Jimmy De Wulf en Wouter Artz verliep trouwens via videochat door de Coronamaatregelen die nog altijd van kracht zijn.  

Jim en Wouter, veel van onze lezers kennen jullie natuurlijk van jullie tijd bij Cercle.  Kunnen jullie nog even kort jullie carrière schetsen vanaf de tijd bij Cercle tot nu? 
 

Lees meer