koop tickets online

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 217)

(periode van 17-12-1960 -> 24-12-1960)


Cercle

Na het puntengewin van de laatste weken zagen de groen-zwarten het helemaal zitten om hun komende tegenstander, FC Mechelen, in de ogen te kijken.  Nochtans waren de Mechelaars voor de Bruggelingen vaak een struikelsteen.  Cercle stond ondertussen helemaal bovenaan, Mechelen daarentegen bengelde op de negende plaats.  Maar zou dit verschil in de klassering ook tot uiting komen op het veld ?  “Veritas” was de gelukkige om in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” mee te reizen naar “Achter de Kazerne”.  Zou hij er getuige van zijn hoe Cercle zijn zegetocht verder zette of zou het uitdraaien op een anticlimax ?

“F.C. Mechelen – Cercle Brugge 2-1 : Vlug lokaal succes werd Cercle fataal !” : “Het moet zijn dat het terrein achter de Mechelse kazerne de groen-zwarten niet gunstig gestemd is, want de herinnering aan de fameuze testmatch tegen Eisden ligt nog vers in ieders geheugen –wat John Saeys iedere keer wij van ver of nabij dit veld benaderen, dringend om één minuut stilte doet vragen– of daar wordt Cercle alweer met ’n nederlaag huiswaarts gestuurd.  Wij moeten dat puntenverlies, dat het vroege lokaal succes tot grondslag heeft, echter geenszins dramatiseren, want van al de onmiddellijke achtervolgers is er geen enkele in geslaagd de volle buit in de wacht te slepen zodat –zoals Robert Braet gevat opmerkte– het moreel van de groen-zwarten absoluut niet aangetast is.
Beslissende blitzstart van de maneblussers : de wedstrijd begon waarlijk op catastrofale wijze voor de Bruggelingen : pas had referee Van Hellemont het sein voor de aftrap gegeven, of de Mechelaars nestelden zich reeds voor de kooi van Mortier.  De pittige lokale aanvalsleider Michiels trachtte langs de rechterflank door te breken waar Demey een raté van formaat weggaf en dan maar de situatie trachtte recht te trekken door een foutieve sliding.  Men kwam hierdoor echter van de regen in de drup want de toegestane vrijschop werd door de oud-Lierse speler Sels genomen en deze trakteerde Mortier op een autenthieke Lierse vlaai dat de bal reeds achter hem in het net lag alvorens de Cerclejongens zich hadden opgesteld !  Malinois probeerde de beslissing af te dwingen en de éénarmige en steeds gevaarlijke Tuyaerts liet de nonchalante Roje een paar keren ter plaatse, zodat de alarmklok bestendig luidde in het groen-zwarte kamp.  Gelukkig hield Mortier, die wel een tikje schuld had aan het openingspunt, thans het hoofd koel, zodat het geen herhaling werd van het Merksem-avontuur.  Toch bleven de Cercleverdedigers vlotten en eer de eerste 10 minuten om waren zat nr. 2 reeds in de kas.  Bij de derde lokale corner zond Sels hoog voor doel waar Demey met het hoofd wilde ontzetten, doch de bal doorliet voor de roepende Roje die evenwel verrast werd.  Het leder belandde op de dijen van de onthutste Perot en huppelde vandaar in de voeten van Van Bulck die ongenadig besloot.  Als we er dan nog bijvoegen dat we in deze periode vijf gloeiende kogels noteerden van het Mechels trio Sels-Michiels-Tuyaerts, wijst zulks voldoende op de overrompelende aanhef der Maneblussers.  Toch lieten de groen-zwarten zich niet onbetuigd want ook zij kregen twee doelrijpe kansen voor de voeten, doch Daels, nochtans zeer actief, miste telkens van een niet de goede richting.  Na deze stormloop van de Mechelaars, ging de wedstrijd verder gelijk op, met Cercle technisch de betere, doch zonder veel geestdrift, precies of zij legde zich reeds neer bij de nederlaag.  Het dient echter ook gezegd dat er geen greintje geluk mee gemoeid was, want zowel Notteboom als Daels besloten rakelings naast, toen keeper Jacobs geklopt scheen, terwijl Gilbert Bailliu zeven minuten voor het einde op de dwarslat kanjerde.  Het was dan ook maar een magere troost, toen dezelfde Cerclespeler op enkele seconden voor het affluiten, na een onbeschrijflijk geharrewar, de bal over de doellijn kon duwen.
Groen-zwarten zijn weerwraak verschuldigd : voor acht dagen, bij gelegenheid van de verplaatsing naar Tilleur, waren de Cerclespelers reeds om half elf in de “Londres” gevraagd voor het diner, zodat zij op het ogenblik van de aanvang, uitgehongerd waren, bij zoverre dat toen de scheidsrechter besliste de match uit te stellen, allen zonder uitzondering op de mand belegde broodjes vlogen en deze in een oogwenk volkomen leeggeplunderd was.  Het moet zijn dat zondag misschien te veel gegeten werd in het Cerclelokaal, want de meeste spelers verschenen lui en zonder veel overtuiging op het veld en het ware voor ons bijna een onmogelijke taak uit deze wedstrijd uitblinkers te halen : stuk voor stuk hebben wij de groen-zwarten reeds beter gezien dit jaar en vooral in de defensie liep het dikwijls mank.  Bovendien toonden de aanvallers niet de minste schotvaardigheid, zodat wij gerust mogen besluiten dat allen ons een flinke revanche verschuldigd zijn.  De minst slechten waren o.i. Mortier –buiten zijn plaatsingsfout bij het eerste doelpunt– en Bailliu, die zich afsloofde om vaart in het Cercleteam te brengen, doch er helaas niet in gelukte…  Nu Cercle voor drie opeenvolgende thuiswedstrijden staat, resp. tegen Sporting Charleroi, Racing Doornik en Diest, hopen wij dat de Brugse supporters hun jongens flink zullen blijven steunen, om het maximum aantal punten aan huis te houden.  Op een ogenblik dat alle kopploegen om beurten punten verliezen, kunnen de groen-zwarten zich stevig op kop werken en aldus DE kans grijpen, derde keer MOET goede keer zijn, Cercle !”

Technische  krabbels…
F.C. Mechelen - Cercle Brugge  2-1

- opkomst : 4.500 toeschouwers.
- terrein : zwaar, maar goed bespeelbaar.
- leiding : ref. Van Hellemont, kon bevredigen.
- corners : Mechelen 9, Cercle 12.
- doelpunten : 1’ Sels 1-0, 10’ Van Bulck 2-0, 89’ Bailliu 2-1.
- F.C. Mechelen : Jacobs, Borremans, Geets, De Moor, De Koster, Dehoef, Sels, Dockx, Michiels, Van Bulck, Tuyaerts.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De Caluwé.

Een derde van de competitie was afgewerkt en de conclusie mocht getrokken worden dat de ploegen die elkaar bekampten met de promotie als inzet, sterk aan elkaar gewaagd waren.  Tussen het nummer één, Cercle, en het nummer elf, FC Mechelen, waren er slechts vier punten verschil.  In een tijd dat een overwinning (slechts) twee punten opleverde betekende dit dat twee winstmatchen of twee verlieswedstrijden de klassering konden doen kantelen…

1. Cercle (15 punten), 2. SK Sint-Niklaas (14), 3. FC Turnhout (14), 4. FC Beringen (14), 5. FC Diest (13), 6. UR Namen (13), 7. SC Charleroi (12), 8. Racing Doornik (12), 9. Berchem Sport (12), 10. Kortrijk Sport (11), 11. FC Mechelen (11), 12. White Star (9), 13. Olse Merksem (8), 14. Racing Club Brussel (8), 15. Lyra (6), 16. FC Tilleur (4).


De groen-zwarten hadden, na de misstap in Mechelen, één en ander recht te zetten wilden zij hun kansen op promotie gaaf houden.  Dat betekende zonder meer dat met de volgende tegenstander, het zevende gerangschikte Sporting Charleroi, korte metten moest gemaakt worden.  De Henegouwers moesten simpelweg voor de bijl !  Of de praktijk even simpel zou blijken als de theorie moesten we nog eventjes afwachten.  Er werd alvast een vooruitblik geworpen op de komende wedstrijd : “Cercle – SC Charleroi : voor deze kapitale ontmoeting zou naar verluidt de Cercleploeg lichtjes gewijzigd worden door het heroptreden van Willy Lambert, terwijl Demey dan toch de plaats zou moeten ruimen voor De Caluwé.  Merken we evenwel op dat de samenstelling van hiernavolgend elftal slechts officieus is : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Daels, Bailliu, Lambert, Michiels.”

“Vic Bergh” mocht richting Edgard De Smedtstadion stappen om er voor “Het Brugsch Handelsblad” zijn bevindingen aan het papier toe te vertrouwen.

“Cercle Brugge – S.C. Charleroi 2-2 : Groen-Zwarten spelen met vuur…” : “Wie zondag Cercle in actie heeft gezien tegen Charleroi, zal beslist met ons bekennen dat zij er niet veel van terecht gebracht heeft en opnieuw een kostbaar puntje te grabbel gooide.  Het scheelde zelfs geen haar of het werden er twee, want met nog amper enkele minuten te spelen waren er zeker nog weinig toeschouwers, zelfs van de hardste supporters, die nog op enige puntenoogst rekenden.  Beslist, deze in de lucht hangende tweede thuisnederlaag ware niet verdiend geweest, omdat de groen-zwarten in deze belangrijke wedstrijd doorlopend technisch en territoriaal baas waren geweest tegen een Waalse ploeg die van meet af door een stug defensief een puntendeling speelde.  Maar het kan evenmin geloochend dat de lokalen hierbij niet van de nodige beslistheid en doordrijvendheid blijk gaven om een voor de hand liggende zege te wettigen.  Het voorbeeld kwam nochtans van Charleroi, die spijt haar verdedigende tactiek met haar scherpe uitvallen langs de puntspelers heel wat meer gevaar schepte voor het Brugse doel dan dit het geval was langs de andere zijde.  Maar de Waaltjes hanteerden vooral de wapens snelheid en directheid, hetgeen schril afstak met het traag, treuzelend en lateraal evolueren der thuisspelers, die hiermede in het oude en weinig renderend euvel hervielen.  De groen-zwarten, en dan vooral de aanvallers, speelden weer eens met vuur en zonder het allesgeven van Perot hadden zij zich opnieuw lelijk verbrand.  Thans kon op het nippertje de schade nog beperkt worden, want toen de Gentenaar van tegen de zijlijn een free-kick voor het bezoekende doel lobde, ‘knikte’ Bailliu dan toch de gelijkmaker tegen het net.  Velen slaakten een zucht van verlichting omdat dan toch één puntje werd gered maar allen kwamen er rond voor uit dat Cercle het zeker anders aan boord zal moeten leggen om haar promoveringsdromen in vervulling te zien gaan…”

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – S.C. Charleroi 2-2

- opkomst : 4.500 toeschouwers.
- terrein : uitstekend bespeelbaar.
- weersgesteldheid : zware mist.
- leiding : ref. Van Gysegem, bevredigend.
- fair-play : weinig aan te merken.
- corners : Cercle 6, Charleroi 3.
- doelpunten : 12’ De Valerio met een 30-meter schot 0-1, 20’ Mazzoleni werkt onvoldoende ’n rake kanjer van Lambert weg en Notteboom schuift binnen 1-1, 71’ Bertoncello op voorzet van Kabya 1-2, vrijschop van Perot en kopstoot van Bailliu 2-2.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Lambert, Bailliu, Michiels, Daels.
- S.C. Charleroi : Mazzoleni, Collard, Kossowski, A. en P. Prevot, Vanderwijt, Kabya, Spaute, De Valerio, Van den Bossche, Bertoncello.


Ook tegen Sporting Charleroi viel er onverwacht en onwelgekomen puntenverlies te noteren.  Geen enkele ploeg mocht, ook toen niet, ongestraft knoeien met de punten zonder dat het gevolgen had.  Cercle moest dan ook de leidersplaats afgeven aan F.C. Beringen omdat de Limburgers één wedstrijd meer gewonnen hadden.  Na deze speeldag zag de klassering er als volgt uit : 1. FC Beringen (16 punten), 2. Cercle (16), 3. FC Diest (15), 4. FC Turnhout (14), 5. SK Sint-Niklaas (14), 6. Berchem Sport (14), 7. SC Charleroi (13), 8. UR Namen (13), 9. Racing Doornik (13), 10. Kortrijk Sport (11), 11. FC Mechelen (11), 12. Olse Merksem (10), 13. Racing Club Brussel (10), 14. White Star (9), 15. Lyra (7), 16. FC Tilleur (6).

De volgende speeldag bracht voor Cercle een tweede opeenvolgende thuiswedstrijd met zich mee.  Tegenstander van dienst was het negende gerangschikte Racing Doornik.  De Bruggelingen konden zich absoluut geen nieuw puntenverlies permitteren.  Maar de Henegouwers telden slechts drie punten achterstand en zouden zich beslist niet als een hapklaar brokje aanbieden.  De groen-zwarten verkochten dus best niet het vel voor de beer geschoten was…
Traditiegetrouw werd er alvast een korte blik geworpen op de komende match : “Cercle – Racing Doornik : voor de komende thuiswedstrijd van morgen zondag tegen RC Doornik, die hopelijk een meer overtuigende prestatie der groen-zwarten zal meebrengen, zal waarschijnlijk de hiernavolgende ploeg ongewijzigd in het veld komen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Daels, Bailliu, Lambert, Michiels.”

Wie meestal, om niet te zeggen altijd, de situatie in een pennentrek en een raak woord kon omschrijven, was “Dani”.  In zijn “Bonte Beelden…” ontsnapte niets of niemand aan zijn scherpe opmerkingszin.  Ook Cercle was af en toe eens het mikpunt van zijn milde spot :
 

“Playing in the fog. – Zondag werd het op Cercle een zeer mistige wedstrijd, tegen het einde werd het moeilijk om de overzijde van het terrein te zien.  De BVB-heren zouden er mogen aan denken om tijdens de “donkere weken” de wedstrijden in plaats van een kwartier minstens een half uur eerder te laten beginnen.  Of de mist er nu oorzaak van was dat Cercle zo slecht het doel van de tegenstrevers zag staan weten we niet maar in elk geval was het eerder een mager spel dat we te zien kregen.  Gelukkig kon Bailliu enkele minuten voor het einde een kostbaar puntje uit het vuur slepen, waaraan niemand zich meer verwachtte en dat wel eens een goudwaarde zou kunnen hebben.”

Cerle Brugge KSV

En het kon niet op want wij kregen er zo waar een tweede “Bont Beeld” bovenop :

Cerle Brugge KSV

“Dat er nadien duchtig over nagekaart werd valt niet te betwijfelen.  Clubsupporter André Strubbe wou niet alleen meer woningen en bouwgronden maar ook spelers beginnen verhandelen.  Hij botste evenwel op de overtuiging van Cercle-supporter Tuur van de Kiekenmarkt die hem vol elektriciteit bewees dat Cercle zeker en vast volgend jaar weer in Eerste Afdeling zit.  We zullen maar afwachten…”

Brugge

* Als je een Bruggeling de weg vraagt naar de Boninvest zou het wel eens kunnen gebeuren dat de aangesprokene er iets langer over doet dan gewoonlijk om je uit te leggen hoe en langs waar je de Boninvest het gemakkelijkst bereikt.  De Boninvest, ik kan mij niet van de indruk ontdoen, is (en blijft) bij de doorsnee Bruggeling enigszins onbekend.  De meesten rijden, fietsen of wandelen dit stukje Brugge achteloos voorbij.
Nochtans kan de bewuste straat prat gaan op een lange geschiedenis.  Oorspronkelijk maakte ze deel uit van het Hoogstuk die zich uitstrekte van de Ganzenstraat tot aan de Gentpoort.  Stilaan begon men, toen men het had over dat gedeelte van de straat die van de Coupure, de waterloop waar tegenwoordig de pleziervaartuigjes aangemeerd liggen, naar de Gentpoortstraat loopt, de naam Boninvest of Boninswal te gebruiken.  “Bonin” was de naam van één van de voornaamste middeleeuwse Brugse families.  Zij bewoonden een kasteelgoed op de Boninswal.  De Boninvest verwees naar de wallen er rond.  Het landgoed staat afgebeeld op de kaart van Marcus Gerards van 1562.
Tot 1851 stond er een stenen windmolen als onderdeel van de Brugse stadsomwalling.  De industriële revolutie liet ook hier zijn sporen achter toen de windmolen plaats moest maken voor een indrukwekkend grote vlasspinnerij.  Toen de Bank Dujardin in 1874 in een faillissement ten onder ging verdween ook deze spinnerij.  Na de spinnerij kwam er een mouterij maar ook de mouterij verdween mettertijd. 
Het gedeelte van de vesting langs de vaart werd niet, zoals elders wel vaak gebeurde, omgebouwd tot een promenade.  Het stadsbestuur besliste omstreeks 1920 om er enkele stedelijke diensten onder te brengen : de begrafenisdienst met hun paarden en lijkkoetsen, de ruim- en reinigingsdiensten met hun paarden en karren, de stadsweegbrug, een schuthok voor huisdieren,…
Als je een minder jonge Bruggeling bent is de kans groot dat je er ooit wel eens geweest bent om er een beroep te doen op één van de er ondergebrachte diensten.

In 1961, zo lazen we in “Het Brugsch Handelsblad”, waren er binnen de stadsdiensten enkele wijzigingen op til : “De ruim- en reinigingsdiensten worden gecentraliseerd : In de voorbije weken werden verbouwingswerken uitgevoerd in de lokalen van de Ruim- en Reinigingsdiensten van de stad Brugge langs de Boninvest.  Burelen werden o.m. bijgebouwd om de administratieve dienst, die momenteel in de Blinde Ezelstraat gevestigd is, aldaar onder te brengen.  Daardoor wordt alles gecentraliseerd hetgeen praktischer zal zijn en de goede gang van zaken in deze dienst nog meer in de hand zal werken.  Door deze burelenverhuizing komen er lokalen vrij in de Blinde Ezelstraat die zullen ingenomen worden door de gezondheidsdienst, die veel te eng op de eerste verdieping gehuisvest zat.  In ieder geval een welkome verbetering voor deze twee stadsdiensten, welke zeer flink werk leveren te Brugge.”
 

Cerle Brugge KSV

De vroegere gebouwen van de ruim- en reinigingsdiensten langs de Boninvest (bron foto : Bruggeblog).

* We hadden het in deze reeks reeds eerder over het nakende huwelijk van koning Boudewijn met de Spaanse gravin Fabiola de Mora y Aragon.  Op donderdag 15 december 1960 was het zo ver !
 

Cerle Brugge KSV

(bron foto : Het Belang van Limburg).


Het huwelijk werd, in Eurovisie, uitgezonden en kluisterde miljoenen mensen aan de beeldbuis.  In het ganse land viel het leven stil, de steden leken wel uitgestorven : “Brugge was donderdag een uitgestorven stad – “Bruges la morte” voor enkele uren” : “Dat de koninklijke bruiloft in gans het land intense belangstelling wekte hoeven we niet meer te onderstrepen.  Hoeveel honderdduizenden landgenoten en vreemden donderdag van halftien tot twee uur in de namiddag en ’s avonds te 20 uur de TV-reportages gevolgd hebben kan bij benadering niet gezegd worden, zonder van de miljoenen kijkers in Europa te spreken.  Het was trouwens een Eurovisie-uitzending, die prachtig is verlopen en getuigt voor de technische vaardigheid van de Europese TV-mensen.  Brugge leek donderdag wel een dode stad en onwillekeurig kwam de titel van Georges Rodenbach’s beroemde boek ons voor de geest.  Wie oude foto’s van Brugse stadsbeelden gezien heeft, zal zich herinneren dat de straten van onze stad vroeger weinig druk waren.  Er was bijna geen verkeer, tenzij met paarden en stootkarren, want er reden geen auto’s en men kon gerust in het midden van de straat lopen.  De voetgangers waren 50 jaar geleden heer en meester van de straat.  Maar donderdag waren er zelfs geen voetgangers in Brugge’s bevlagde straten !  Iedereen, die vrijaf had of zich een uurtje vrij kon maken, zat voor zijn TV-toestel of dat van een buur of vriend.  Men mag gerust zeggen, dat donderdag in het Brugse tienduizenden het koninklijk huwelijk van dichtbij hebben meegemaakt.  Tussen 10 en 14 uur was er aldus weinig of geen verkeer.  De spitsuren tussen 12 en 13 uur brachten enig leven op straat, maar het was niets vergeleken met de gewone drukte.  Er hadden overigens tal van mensen verlof op deze uitzonderlijke 15de december.  In de grijze lucht wapperde de driekleur op de Halletoren en aan alle openbare gebouwen.  Het is ons opgevallen, dat voor het eerst sinds jaren, ook talrijke particuliere gebouwen in het centrum bevlagd waren.  Men moet teruggaan tot de bevrijding en de eerste herdenking ervan om nog zoveel driekleuren in Brugge’s straten te zien wapperen.  Ook Brugge was dus op en top present bij HET huwelijk van het jaar, in gedachten en met wapperende vaandels !”

* In Brugge en de randgemeenten zijn er diverse onderwijsinstellingen die de richting ‘haartooi’ aanbieden naast hun andere opleidingen.  Dat is de meeste Bruggelingen niet onbekend.  Een wellicht minder bekend feit is dat zich destijds, in de schaduw van het Belfort, een heuse “coiffeursschool” bevond.  Gevestigd in de Oude Burg 6 werden meisjes en jongens opgeleid tot kapster of kapper.  De opleiding werd ernstig opgevat want er stonden heuse examens op het programma en het oordeel lag bij een jury waarvan de leden reeds bewezen hadden dat zij het klappen van de zweep kenden.

“Jubeldag voor coiffeursschool “Suissa” : examens leverden weer tastbare bewijzen van doeltreffendheid en vakmanschap” : “De leerlingen der Coiffeursschool “Suissa” hebben zondag jl. hun traditionele eindejaarswedstrijd betwist in het hotel “Cornet d’Or”.  Niet minder dan 95 kapsels dienden op één dag afgewerkt en beoordeeld.  Maar wie dhr. Blomme (*) kent als organisator, zal er geen ogenblik aan getwijfeld hebben dat alles van een leien dakje zou lopen.  Op treffende wijze door mevrouw Blomme bijgestaan, heeft dhr. Blomme alles zodanig in mekaar gestoken, dat, én voor de toeschouwer én voor de kandidaat, geen enkel ogenblik is verloren gegaan.  Technisch kunnen wij de dag als volgt indelen : a) het examen voor de leerlingen van het 1e jaar,bestaande uit snitpermanent en watergolf.  b) het examen voor de leerlingen van het 2e jaar, hetzij modern dagkapsel.  c) het kampioenschap zelf – omvormen van dagkapsel tot avondkapsel.
…  Alle leden van de jury zijn gevestigde kappers en kapsters, die allen op gebied van coiffure reeds meer dan het gewone presteerden.  Er waren leden uit Charleroi, Antwerpen, Oostende en Brugge.”

(*) dhr. Blomme was de directeur van de school (nvdr).

* In Groot-Brugge voetballen heel wat elftallen in de provinciale reeksen.  Ik denk hier aan o.m. Dosko Sint-Kruis, Jong Male, Daring Brugge, Dudzele, Eendracht Brugge, Steenbrugge, Lissewege,…  Jammer genoeg zijn enkele ploegen ook verdwenen zoals Assebroek, Zeemeeuw Zeebrugge, Sint-Pieters,…
Een andere ter ziele gegane Brugse ploeg is F.C. Sint-Jozef.  Tijdens het seizoen 1960-1961 voetbalden de blauw-witten in Vierde Provinciale B West-Vlaanderen en ze hadden net een “derby” tegen Dosko Sint-Kruis achter de rug : “Bij F.C. St-Jozef – Mooie overwinning tegen gebuur Dosko St-Kruis” : “De sympathieke havenploeg FC St-Jozef schijnt thans eindelijk de goede pas gevonden te hebben.  Hun gebuur uit St-Kruis moest er ditmaal aan geloven en gedurende de ganse wedstrijd voerden de blauw-witten het hoge woord.  De rust werd bereikt met een kleine 1-0 voorsprong voor de lokalen, dank zij een doelpunt van middenvoor Holvoet, die evenwel een mooie kans verkeek om deze voorsprong te verdubbelen door een strafschop niet te benutten.  Ook na de hervatting bleven de thuisspelers het hoge woord voeren en langs Danneels en Holvoet werd de skoor opgevoerd telkens op voorzet van Deknock.  Dienen de overwinnaars in blok gefeliciteerd voor hun puike prestatie dan moeten wij ook de zeer sportieve houding van Dosko onderlijnen, evenals de goede leiding van referee H. De Kimpe.  Morgen zondag gaat FC St-Jozef op ‘reis’ naar Assebroek met de volgende samenstelling : Rammant, De Vos, Deknock, De Cloedt, De Nolf, Robert Deprest, Depachter, Danneels, Holvoet, Marcel Deprest, Mahieu.”

Na het burenduel vonden wij FC Sint-Jozef terug op de tiende plaats (7 punten).  Dosko Sint-Kruis was achtste (10 punten) en toekomstig tegenstander Assebroek stond op de vierde plaats (13 punten).  De lijst werd toen aangevoerd door Sint-Joris met twintig punten.  De Lattenklievers hadden reeds een riante voorsprong uitgebouwd op het nummer twee Varsenare dat vijftien punten telde.  Sijsele stond dertiende en laatste en had nog geen enkel punt behaald.  Toch was hun situatie misschien nog niet helemaal hopeloos want het voorlaatste Sint-Pieters had ook nog maar twee punten in de wacht gesleept.  Zelfs het nummer elf, Westkapelle, voelde met vijf punten nog de adem van Sijsele in hun nek…

(Marnix Knockaert)
 

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 220)

(periode van 28-01-1961 -> 04-02-1961)


Cercle

De groen-zwarten legden een hobbelig parcours af.  Er werden punten gehaald als het niet verwacht werd maar er werden vooral kostbare punten verloren als het niet mocht.  Voor een elftal dat ambities koesterde om te promoveren was dat geen ideaal scenario.  Gelukkig was de volgende wedstrijd een thuismatch tegen het pas dertiende geklasseerde Olse Merksem.  Met twaalf punten achter hun naam hadden de blauw-gelen niet bijster veel overschot op de laatste in de rangschikking, Lyra, dat amper negen punten verzameld had.  De Antwerpenaars leden best geen nieuw puntenverlies om niet in verlegenheid te komen.  Voor Cercle leek deze wedstrijd de kans bij uitstek om een ruime zege te laten optekenen zodat de komende matchen met een gerust gemoed konden aangevat worden.  Of… zou het nog maar eens anders uitpakken ?

“Vic Bergh” trok voor “Het Brugsch Handelsblad” richting Edgard De Smedtstadion in de hoop dat hij er een verslag kon neerpennen waarin hij een klinkende Cerclezege kon beschrijven…

Cercle Brugge – Olse Merksem 1-4 : Ontgoochelend en smadelijk verlies…” : “Voor wie nog een bewijs moest hebben dat het de laatste weken niet meer vlot bij Cercle, dat er iets hapert, betekent de even afgetekende als smadelijke 1-4 nederlaag van zondag jl. op eigen veld tegen Olse Merksem waarlijk de proef op de som !  De groen-zwarten kunnen voor dit nieuw home-verlies inderdaad weinig of geen verontschuldigingen doen gelden, want het was het resultaat van een doorslechte en ontgoochelende prestatie waaruit omzeggens geen enkele speler vrijuit gaat…  Over gans de duur van de wedstrijd, waarvan de inzet voor de lokalen nochtans van kapitaal belang was met het oog op het verstevigen van hun nog steeds gunstige positie, rammelde het in de Brugse ploeg dat het een aard was en werd zij bestendig netjes de les gespeld door een eerder middelmatige maar geestdriftige en snelle tegenstrever.  Zowel inzake verband, als in samenspel, doordrijvendheid en schotvaardigheid stonden de Bruggelingen onder hun gasten, hetgeen de juiste 1-4 eindcijfers trouwens treffend aantonen.  Het feit dat de groen-zwarten zelfs een goedkope penalty vandoen hadden om de eer te redden, onderschrijft met klank hun hopeloze steriliteit en ondoelmatigheid die niet alleen het gevolg zijn van een te lateraal en te gesloten acteren, maar ook en vooral van een manklopend systeem en een weinig oordeelkundige ploegopstelling.  Als men immers nagaat dat twee specifieke kanthalfs in de voorlijn geplaatst worden en deze laatste iedere steun ontzegd wordt van de gedwongen defensief spelende middenspelers, dan is het klaar dat de onontbeerlijke productiviteit zoek blijft.  Zolang de groen-zwarten geen snedig, direct aanvalsspel kunnen opbrengen, gepaard aan een effectieve schotvaardigheid en afwerking, zal er, helaas, niets in huis komen van de reeds zo lang gekoesterde promoveringsdromen.  Wil men vooraleer het te laat is nog redden wat er te redden is, dan dient er kordaat en onverwijld ingegrepen en hiervoor mag men voor niets en niemand terugschrikken.  Het belang en de toekomst van Cercle staan hier onvoorwaardelijk op het spel !”
 


Technische  krabbels…
Cercle Brugge – Olse Merksem  1-4


- opkomst : 5.000 toeschouwers.
- terrein : goed.
- weersgesteldheid : mist en regenachtig.
- leiding : ref. Cumps, zwak.
- fair-play : correct.
- corners : Cercle 8, Olse Merksem 5.
- doelpunten : 20’ Brandts 0-1, 25’ Roje via Demey 0-2, 35’ Lambert (penalty) 1-2, 54’
  Didden 1-3, 55’ Brandts 1-4.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Michiels, Wittevrongel, Demey, Notteboom, Lambert, Perot,
  De Caluwé, Desmaele.
- Olse Merksem : Jacobs, Verbois, De Hert, Willems, Soetewey, Didden, Adel, Sips,
  Brandts, Vandeweyer, Adriaenssen.


Als het minder goed gaat met de favoriete ploeg is het vanzelfsprekend dat de supporters zich roeren.  Dat was bij Cercle niet anders.  Al had het, de tegenvallende resultaten van de laatste weken in acht genomen, nog lang geduurd voor iemand zijn nek uitstak.  Iedere supporter spuide wel zijn eigen mening gevolgd door de nodige oplossingen maar tot nu toe was het altijd gekoeld zonder blazen.  De hierna volgende lezersbrief met de toepasselijke titel “Quo vadis Cercle ?” (*) van “een groen-zwarte aanhanger” zorgde ervoor dat het protest tastbaar werd en in een stroomversnelling terecht kwam.  Nu kon geen enkele groen-zwarte verantwoordelijke nog langer zijn hoofd in het zand stoppen.  De zware thuisnederlaag tegen Olse Merksem was de spreekwoordelijke druppel die de al even spreekwoordelijke emmer liet overlopen.  Het was de hoogste tijd om het roer om te gooien…

(*) “Quo vadis” : Latijn voor “Waarheen gaat gij ?” (nvdr)

Quo vadis Cercle ?” : “Toen ik verleden zondag na de match aan ’t mijmeren was over hetgeen men zou kunnen noemen “het treurig geval Cercle”, schoot mij plotseling te binnen dat de wekelijkse voetbalpartij eigenlijk een “heerlijke ontspanning” zou moeten zijn.  Hoe dikwijls echter zijn de prestaties van de Brugse groen-zwarten voor ons, Cerclemannen, een heerlijke ontspanning ?  Veeleer zien wij met schrik de zondag tegemoet.  Ook als de tegenstander bepaald zwakker is zijn wij nooit een ogenblik gerust.  Onze verwachtingen ?  Onze dromen van voor het seizoen ?  Niets anders dan ontgoochelingen !...  Wanneer wij nuchter de gang van zaken bij Cercle beschouwen, dan moeten wij achteraf besluiten : het is de logische ontknoping van hetgeen wij effenaf WANBEHEER moeten noemen.  Ik wil nu niet uitweiden over datgene waarvan ik niet 100 % zeker ben, zoals de persoon van die of die, of nog de training, of nog andere zaken.  Ik stel enkel vast wat nu toch eindelijk voor iedereen allerduidelijkst is : diegene die de ploeg samenstelt, heeft sinds anderhalf jaar nog niets anders gedaan dan de Cercleploeg stelselmatig verzwakken !  Verleden jaar werd de beste voorspeler die wij hadden (*)(dat hij tekortkomingen had ?  Noem de speler die er geen heeft !) meerdere keren onverantwoordelijk niet opgesteld o.a. niet in de kapitale testmatch tegen Eisden.  Nadien werd hij verkocht.  Verzwakking van de ploeg.  Wij zouden kunnen een halflijn hebben van tenminste dezelfde sterkte als die van de gemiddelde elftallen uit de 1e afdeling.  NOOIT wordt dergelijke middenlijn opgesteld.  Verzwakking van de ploeg !  Uitstekende kanthalfs, waarvan men sinds lang weet dat zij in de voorlijn maar half presteren, worden regelmatig weerkerend vooraan geplaatst.  Verzwakking van halflijn en van voorhoede !  Als de voorlijn mank loopt door gewonden of weerbarstige forme, moet de halflijn niet meteen verzwakt worden !  Dan moeten reserven in de aanvalslijn, als die voor handen zijn.  En Cercle beschikt over degelijke invallers.  Iedere persoon die aan de leiding staat, mist al eens, zelfs grovelijk, zelfs twee, drie maal.  Maar dat iemand een jaar en half steeds maar dezelfde flaters begaat, is niet meer aanvaardbaar.  Er is daar iets niet meer in orde, hetzij verregaande incompetentie, hetzij blinde vooringenomenheid of wat dan ook, maar er is daar iets niet meer in orde.  Diegenen die nog dergelijke selectionneur steunen, moeten weten dat zij zich in verdenking stellen.  Is de toestand niet reeds zo ver gezet dat, indien de goed-menenden niet de koppen bij mekaar steken en krachtdadig ingrijpen, Cercle recht naar de ondergang gaat ?  Er is werk voor klaarziende, krachtdadige persoonlijkheden die geloven dat zij daar een heerlijke taak te vervullen hebben.  De Cercle-aanhangers –veel talrijker dan men denkt– zien uit naar de komst van dergelijke persoonlijkheden, die er ook zijn in de schoot van het bestuur. – Een groen-zwarte aanhanger.”

(*) Verleden jaar werd de beste voorspeler die wij hadden… : de briefschrijver bedoelt hier duidelijk Hans Gerard (nvdr).

Ondanks het feit dat Cercle een beetje de pedalen kwijt leek te zijn, en dat is misschien nog zacht uitgedrukt, bleven de groen-zwarten aanklampen bij de toonaangevende elftallen in Tweede Klasse.  Iedereen leed wel eens onverwacht puntenverlies en dat zorgde er voor dat Cercle zich op de vierde plaats kon handhaven.  Omdat ook de topploegen regelmatig al eens één of meerdere puntjes vergooiden, slopen de mindere goden op kousenvoeten dichterbij.  Daardoor was het mogelijk dat na zestien wedstrijden het twaalfde geklasseerde Berchem Sport slechts zes punten minder telde dan leider FC Diest.  De Brugse groen-zwarten totaliseerden, ondanks de tegenvallende prestaties van de laatste weken, amper twee punten minder dan de leider.  Alles bleek dus nog mogelijk…  De stand in Tweede Klasse : 1. FC Diest (21 punten), 2. FC Beringen (21), 3. Union Namen (19), 4. Cercle (19), 5. SK Sint-Niklaas (18), 6. FC Turnhout (18), 7. FC Mechelen (17), 8. Kortrijk Sport (15), 9. Racing Doornik (15), 10. SC Charleroi (15), 11. Racing Brussel (15), 12. Berchem Sport (15), 13. Olse Merksem (14), 14. FC Tilleur (12), 15. Lyra (9), 16. White Star (9).

De Brugse gemoederen waren, ondanks de nog steeds gunstige klassering, zeker nog niet tot bedaren gebracht.  Het potje kookte over, de frustraties kwamen tot een uitbarsting en de diverse oplossingen werden als gloeiend hete lava uitgebraakt.  En, zoals het vaak gaat als het mank loopt, eiste men de kop van de trainer.  Een andere, en natuurlijk een betere, trainer zou meteen alle problemen van tafel vegen.  Na de trainerswissel zou Cercle elke tegenstander van het veld spelen om, op het einde van de competitie, met de vingers in de neus, snel even de titel mee te graaien…

Nieuwe trainer bij Cercle ? : “De laatste ontgoochelende thuiswedstrijden waarop zes van de acht te winnen punten onbegrijpelijk verloren gingen, hebben een grote beroering verwekt in de Brugse sportmiddens in het algemeen en in de Cerclerangen in het bijzonder.  De groen-zwarte supporters, die hun schoon geld betalen om hun ploeg goed voetbal te zien spelen en meteen te zien winnen, staken verleden zondag hun teleurstelling en mistevredenheid niet onder stoelen of banken.  Zowel de spelers om hun passief optreden als de trainer om zijn niets-opbrengend systeem werden zwaar aangevallen en zondagavond konden we zelfs een telegram lezen van een Cerclesupporter die als volgt zijn verontwaardiging uitdrukte : “Delfour à la porte ou le Cercle est perdu” !  Krasser kan het zeker niet zodat er begrijpelijkerwijze ook in de groen-zwarte bestuurskringen uiteenlopende reacties zijn losgekomen met als middelpunt de kwestie van een nieuwe trainer.  Zonder de technische bevoegdheid van Edmond Delfour aan te vechten is het niettemin een feit dat hij tactisch en als selectionneur grotendeels heeft gefaald.  Uit doorgaans zeer betrouwbare bron konden we dan ook vernemen dat het verlopend contract van dhr. Delfour niet zal hernieuwd worden en dat reeds duchtig uitgekeken wordt naar een nieuwe oefenmeester.  Wie het zal zijn blijft vooralsnog een raadsel, maar naar verluidt is de kans groot dat het een bekende oud-Gantoisespeler en gewezen internationaal wordt die trouwens als trainer reeds zijn sporen verdiende.  Er dient dus afgewacht, maar laat ons hopen dat dit netelig en delicaat probleem ten spoedigste wordt opgelost.”

Of de resultaten nu goed of minder goed waren, de bal bleef rollen en de voetbalzondagen volgden elkaar op.  De volgende wedstrijd, een uitmatch, beloofde alvast een lastige klus te worden voor de groen-zwarten.  Er stond immers een reisje naar Namen op het programma.  De Walen deden het bijzonder goed en waren ondertussen opgeklommen naar de derde plaats, net voor Cercle.  Een pronostiek wagen was schier onbegonnen werk want de huidige groen-zwarte ploeg kon van iedereen winnen maar ook van iedereen verliezen.  Het zou dus een dubbeltje op zijn kant worden.  In “Het Brugsch Handelsblad” werd alvast eens vooruit geblikt.

Brugse ploegen voor morgen zondag” – “Namen – Cercle : Cercle zit na de ramp tegen Merksem begrijpelijkerwijze met de handen in het haar en staat voor een zware taak om uit de penarie te geraken.  Daarbij worden de groen-zwarten dan nog morgen een lastige en gevaarlijke verplaatsing naar Union Namen voor de voeten geschoven, zodat zij met heel wat meer wilskracht en moreel zullen moeten bezield zijn om deze hinderpaal zonder veel kleerscheuren over te geraken.  Waar verschillende spelers wegens verwondingen nog onzeker waren, zal de ploeg slechts in laatste instantie samengesteld worden al heeft volgende formatie veel kans om te Namen in lijn te komen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittevrongel, Demey, Desmaele, Daels, Buyse, Michiels, Balliu, De Caluwé.”

En dan was het zo ver…  Het was nog geen match van de waarheid maar nieuw puntenverlies konden de groen-zwarten zich toch echt niet veroorloven.  Of… zorgden zij nog eens voor een aangename verrassing door het derde gerangschikte Union Namen in eigen huis te kloppen ?  “Veritas” mocht voor “Het Brugsch Handelsblad” meereizen naar Namen en hoopte waarschijnlijk dat hij niet met het schaamrood op de wangen Bruggewaarts zou moeten keren…

Union Namen – Cercle Brugge 0-1 : Willy Mortier matchwinnaar…” : “Volgens de algemene verwachtingen –wij hadden al evenmin gedurfd één frank te zetten op een Cerclezege– hadden de Brugse groen-zwarten geen schijn van kans om te Namen ook maar iets van de buit te oogsten, want de Walen dreven immers op een prima conditie en het terreinvoordeel zou eveneens zijn woordje meepraten.  Wel waren de lokalen bestendig in de meerderheid en moesten de Brugse verdedigers vaak hard op de tanden bijten, doch naarmate de partij vorderde en de stand blank bleef, herwonnen de Cercleboys stilaan hun zelfvertrouwen, temeer dat het spoedig bleek dat de Waaltjes niet de gevreesde ploeg vormden die men wel dacht.  De bijzonder goed gesloten Brugse verdediging schonk de Naamse aanvallers weinig of geen bewegingsvrijheid en de zuivere skoorkansen die voor Mortier ontstonden, waren gemakkelijk op de vingers van één hand te tellen.  Daarbij moeten wij hieraan toevoegen dat de Brugse doelman weer in een prima dag verkeerde en dat hij o.m. door twee sublieme saves de kansen op een overwinning gaaf hield.  Want indien de gastheren, bij wie enkel de oud-speler van FC Luik Keyeux outstanding was, op voorsprong hadden kunnen geraken, dan had de eindstand wellicht helemaal anders kunnen zijn.  Als wij dus Willy Mortier als matchwinnaar bestempelen, ligt de uitleg te vinden in wat voorafgaat.”

Technische  krabbels…
Union Namen – Cercle Brugge  0-1


- opkomst : 7.000 toeschouwers.
- leiding : ref. Burguet, lokaal getint.
- terrein : zonder een sprietje gras en gevaarlijk door de rondgestrooide as.
- fair-play : binnen de perken.
- weersgesteldheid : betrokken doch zacht weder.
- corners : Union Namen 8, Cercle 2.
- het doelpunt : 76’ Desmaele 0-1.
- Union Namen : Nicolay, Pollet, Devos, Sulon, Marnette, Dodet, Keyeux, Tonneau, J. en F.
  Demarteau, Muniken.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittevrongel, Demey, Desmaele, Daels, Bailliu,
  Michiels, De Caluwé.


Cercle bracht dus twee belangrijke punten mee naar huis en dat vertaalde zich in de rangschikking in een mooie derde plaats.  De stand in Tweede Klasse : 1. FC Diest (23 punten), 2. FC Beringen (21), 3. Cercle (21), 4. FC Turnhout (20), 5. FC Mechelen (19), 6. Union Namen (19), 7. SK Sint-Niklaas (18), 8. Kortrijk Sport (17), 9. Sporting Charleroi (17), 10. Olse Merksem (16), 11. Racing Doornik (15), 12. Racing Brussel (15), 13. Berchem Sport (15), 14. FC Tilleur (12), 15. Lyra (11), 16. White Star (9).
De weg om een promotieticket te behalen, de eerste twee uit Tweede Klasse promoveerden, was echter nog (heel) lang en bezaaid met wolfijzers en schietgeweren.  Het toeval wilde bovendien dat in de volgende wedstrijd alweer een topploeg moest bekampt worden.  Het tweede gerangschikte FC Beringen mocht zich verheugen in een bezoekje aan het Edgard De Smedtstadion.  En bij een wedstrijd in het vooruitzicht hoorde uiteraard een vooruitblik…

Cercle – Beringen : De groen-zwarten staan morgen zondag alweer voor een kapitale thuismatch die beslist moet gewonnen worden om de promotiekansen gaaf te houden.  Beringen is natuurlijk ook allesbehalve een zwak broertje en speelt zondag wellicht ook haar laatste kans, zodat het een buitenmate vinnige en spannende strijd voor de kostbare inzet wordt.  Kan Cercle de nodige geestdrift en zegewil opbrengen, dan geven we haar een lichte voorkeur op een nipte zege.  Heel waarschijnlijk zal dezelfde opstelling in lijn komen die Namen klopte met uitzondering van De Caluwé die gewond werd en eventueel door Buyse zal worden vervangen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittevrongel, Demey, Desmaele, Daels, Bailliu, Michiels, Buyse.”

Het bericht over een nieuwe trainer die op komst was waarbij bepaalde bronnen lieten uitschijnen dat zij wisten of toch minstens een sterk vermoeden hadden wie het zou worden zette kwaad bloed bij de beheerraad van Cercle Brugge die een vinnige reactie stuurde naar “Het Brugsch Handelsblad” :

Een nieuwe trainer voor Cercle ?” : “Onder deze titel publiceerden we hier in ons vorig nummer een primeur uit een zeer betrouwbare bron waarover we vanwege de beheerraad van RCS Brugeois volgend schrijven ontvingen” : “Het bestuur van de RCS Brugeois is ten zeerste verwonderd in uw blad van 28 januari jl. te lezen dat Cercle Brugge uitziet naar een nieuwe trainer.  Wij houden eraan dit bericht ten stelligste te loochenen.  We behouden steeds het volle vertrouwen in de heer Ed. Delfour, en verzoeken U in het vervolg vooraleer dergelijke ongegronde geruchten te verspreiden, U beter te willen inlichten. – De Beheerraad van RCS Brugeois.” – “N.d.R. – Mogen wij even beleefd aan de Beheerraad van Cercle laten opmerken, dat wij hun goede raad kunnen missen !  Onze inlichtingsbron kon niet “beter” en betrouwbaarder zijn en wij hebben ervaring genoeg van onze “stiel” om te weten hoe we moeten handelen !  Om het verder goede verloop van het kampioenschap niet te hinderen, verstrekken wij thans geen nader commentaar.  Alleen drukken we de hoop uit Cercle’s heropstanding te kunnen begroeten en… derde keer goe keer, de groen-zwarten als kampioenen te mogen huldigen.”

De confrontatie tussen de Beheerraad van Cercle Brugge en de redactie van “Het Brugsch Handelsblad” mocht uitgedrukt worden als hard tegen onzacht.  De komende weken zouden uitwijzen wie gelijk had maar ondertussen waren de kiemen van de onrust gezaaid…  “Een supporter” kroop op zijn beurt in zijn pen om zijn mening en zijn ongerustheid te ventileren :

Onze lezers schrijven…  Een andere klok…” : “Zij staan er nog steeds…  Ik bedoel de beste stuurlui aan wal !  En voor diegene die niet begrijpt waar ik het over heb, zal ik maar meteen zeggen dat ik het hier over de Cercle-aanhang heb.  Ik zal mij zeer angstvallig onthouden hier het woord supporter uit te spreken, want ik stel mij de vraag hoeveel van die ongeveer 6.000 mensen die ’s zondags rond het Edg. Desmedtstadion staan geschaard er werkelijk als supporter aanwezig zijn ?  Ik kan verkeerd zijn, maar ik ben er zeker van dat voor iemand vreemd aan onze streek, die per toeval op een doorsnee thuismatch van Cercle belandt, het zeer moeilijk zou aan te nemen zijn dat Cercle de bezochte club is…  Veeleer gelijken de meeste mensen (supporters ?) op een hoopje twistzieke kritikasters die er hun namiddag komen verslijten om alle soorten tekortkomingen op te speuren en deze (meestal ingebeelde wantoestanden) aan de kaak te stellen op een wijze die met sport of sportiviteit niets meer te maken heeft.  De “super-visie” van deze “technici” kent geen grenzen.  Ik wil hier niet uitmaken of ze al het ongelijk hebben en ik ben zeker geen spreekbuis van het Cerclebestuur, maar iets zou ik die sarcasten toch wel willen wijs maken, nl. dat het terrein geenszins de plaats is voor hun stomme afbraakpolitiek en dat ze beter deden te beseffen dat ze met hun stembanden anders kunnen tewerk gaan !  Ik bedoel dat het hun eerste plicht is de spelers die in het veld staan aan te moedigen en liefst zo luid mogelijk.  Eenmaal zover, kunnen diezelfden als ze huiswaarts keren, zich met de gedachte troosten dat zij toch IETS positiefs hebben gedaan.  En willen die mensen dan kost wat kost nihilist zijn, dat ze dan a.u.b. zwijgen en de spelers gerust laten.  Het staat natuurlijk eenieder vrij te handelen en te denken zoals hij wil, maar zou het wel toevallig zijn dat onze jongens de meeste punten gaan halen op een ander ?...  Vergeten wij om Gods wil niet dat iedere speler al eens een hart onder de riem nodig heeft, en daar zit het hem juist : het Cerclepubliek is een ondankbaar publiek.  Het slecht presteren van een ploeg wordt al te vaak door het publiek in de hand gewerkt, meer nog, HET  ONTSTAAT er dikwijls door.  Op Cercle komen de aanmoedigingen steeds NADIEN en ik durf dit een pietluttige houding noemen.  Doe u de moeite en ga vele ploegen in provinciaal bekijken : 50 mensen maken meer lawaai (in opbouwende zin) dan 6.000 kelen op Cercle doen !  Kijk naar Club !  Daar worden de goals er in geroepen door een massa trouwe supporters…  Waar blijven de groen-zwarte supportersverenigingen ?  Waar zijn de “Buffalo’s” ?  Dat ze zich verenigen –zo nodig elk op zich zelf, al is een federatie hier wel aangewezen– en luide verkondigen aan onze jongens dat ze ook te Brugge geliefd zijn, roep zo luid tot ze het geloven dat “HUN” supporters achter hen staan en geloof mij, zij worden vanzelfs hun eigen.  Ook wij moeten er de goals “inroepen”, daardoor doen wij onszelf en de spelers plezier !  En wie weet ???  – Een supporter.”

Of het nu goed of minder goed ging en de Cercleresultaten de laatste weken al eens wat tegen vielen, de supportersvereniging “Groen-Zwart” uit de Rijselstraat in Sint-Michiels vond toch dat een feestje mocht… :

Groen-Zwart Sint-Michiels in feest” : “Zaterdag jl. kwamen 52 leden van de supportersclub “Groen-Zwart” in hun lokaal, café “City”, bijeen voor een smakelijk souper, gevolgd door een gezellig samenzijn.  De lokaalhoudster die de taak van kokkin op zich had genomen, verdiende terecht de lof die haar door iedereen werd toegezwaaid.  Nadat de inwendige mens terdege was versterkt, zorgde het orkest voor de allerbeste stemming.  Het slaagde er overigens wonderwel in, en zeker toen het nieuw Cerclelied, voor die gelegenheid gemaakt, werd gelanceerd.  De feestvierders lieten het niet aan hun hart komen, ondanks de minder goede uitslagen van hun geliefde ploeg.  De hh. Brinckman en Verkeyn lieten zich als zangsolisten gelden, alsook het duo dhr. en mevr. G. Verkeyn.  Voor de humor zorgden A. Ruysschaert en R. Lagast.  Op zeker ogenblik kwamen zelfs Hitler en Loemoemba op het tapijt !  Het feest duurde tot in de vroege zondagmorgenuurtjes.  Moge het wakker bestuur van de supporterskring het bij deze eersteling niet laten, is de wens van alle feestvierders.”

En we vonden nog een tweede verslagje van hetzelfde supportersfeestje :

Supportersclub “Groen-Zwart” “ : “In het lokaal City, Rijselstraat te Sint-Michiels, werd aan een vijftigtal leden met hun dames een zeer verzorgd avondmaal aangeboden door de Supporterskring Groen-Zwart.  Het welkomstwoord werd uitgesproken door voorzitter Georges Van Vyve, die de erevoorzitter Gerard Versyp verontschuldigde, maar tevens Arthur Ruysschaert als eregast begroette.  Na het eetmaal werd in de beste verstandhouding tot in de “vroege” uurtjes gedanst en gefeest.  Dat de Sint-Michielse Cercle-aanhangers optimisten zijn, werd bewezen bij het aanleren van een nieuw Cerclelied, dat zo talrijke malen werd gezongen, dat de match tegen Union Namen eenvoudig niet meer kon verloren worden.  Tot slot vroeg het toegewijde lid Maurits Willems aan alle supporters om bij de volgende thuiswedstrijden van Cercle alle niet opbouwende en negatieve kritiek aan het adres van de spelers te laten varen en deze integendeel tot het uiterste aan te moedigen.”

Brugge

In de vorige aflevering hadden we het over de slechte staat van de Bisschopsdreef in Sint-Kruis dat aangekaart werd in het artikel “Al hutseklutsend door de Bisschopsdreef te Sint-Kruis – Onhoudbare toestand voor bewoners en weggebruikers”.  Maar het was niet enkel in Sint-Kruis dat er straten in slechte toestand te vinden waren.  Ook Sint-Andries deelde in de spreekwoordelijke brokken… :

Ellendige toestand van Diksmuidse Heirweg te Sint-Andries” : “Wegens de grote regenval der laatste weken is de Diksmuidse Heirweg in een reusachtige modderpoel herschapen.  De bewoners vragen zich terecht af wanneer daar eindelijk eens voor een oplossing zal gezorgd worden.  De straat is bezaaid met verraderlijke putten die vol water liggen zodat de autobezitters het nauwelijks wagen met hun auto buiten te komen uit vrees onklaar te geraken.  Doch vooral voor de huismoeders wier kinderen er dagelijks viermaal door moeten om naar school te gaan is het werkelijk geen pretje.  Natte kousen en doorlopen schoenen zijn er dagelijkse kost.  Voor fietsers is de weg praktisch onberijdbaar geworden.  Reeds herhaalde malen werd op deze toestand gewezen.  Hopen wij maar dat de betrokken instanties zo vlug mogelijk voor een oplossing zullen zorgen.  Wij verwijzen onze lezers overigens naar het verslag der jongste gemeenteraadszitting, elders in ons blad, waarin melding wordt gemaakt van het standpunt van de gemeentelijke overheid terzake.”

Net zoals we vorige keer dieper ingingen op de geschiedenis van de Bisschopsdreef doen we dit deze keer ook voor de Diksmuidse Heirweg.

De Diksmuidse Heirweg werd aangelegd toen de Romeinen heer en meester waren in onze gewesten.  Zij legden op meerdere plaatsen heirbanen aan omdat ze deze rechte wegen nodig hadden om op snelle wijze hun troepen te verplaatsen en om de werking van hun postdiensten zo goed mogelijk te kunnen verzekeren.  De Diksmuidse Heirweg liep toen over de heuvel waar nu het Galgenbos ligt.  Buiten deze heirbaan zijn er geen Romeinse activiteiten in de buurt van het Galgenbos gekend.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … David Carpels


Technisch Verantwoordelijke Jeugd Opleiding


Nu op alle niveaus de ballen stilliggen, lijkt het me opportuun om even aandacht te besteden aan een item waar Cercle en de supporters al jarenlang prat op gaan, nl. de jeugdwerking.  Zeker nu de laatste weken drie jeugdspelers het vertrouwen wonnen van Bernd Storck. Ik legde mijn oor te luisteren bij de Technisch Verantwoordelijke Jeugd – Opleiding, kortweg TVJO.  Lees even mee en constateer dat die gasten niet zo maar tegen een balletje trappen.  Dat er een enorme organisatie achter schuilt met de inzet van tal van bezoldigde of onbezoldigde mensen.
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Chris Van Hulle

Een nieuwe voorzitter voor de supportersfederatie

Cercle telt een kleine twintig erkende supportersverenigingen. Deze zijn aangesloten bij de supportersfederatie, het overkoepelend orgaan voor de supporters.  Op regelmatige tijdstippen vinden er vergaderingen plaats die samengeroepen worden door het bestuur van de federatie en waarop  de verenigingen een afvaardiging kunnen sturen.  De mensen in het bestuur maken zelf deel uit van een supportersvereniging. Ze worden verkozen tijdens een algemene vergadering. Tot voor kort was Anita Van Osselaer voorzitter.  Zij zet nu een stapje terug, blijft ondervoorzitter, en Chris Van Hulle is de nieuwe voorzitter. Tijd om hem, en zijn doelstellingen, even voor te stellen.

Dag Chris.  Wie is Chris Van Hulle?

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Kaas- en wijnavond Ereleden GZ Oostkamp

Bij de Cerclesupportersvereniging in Oostkamp is het een traditie om bij de aanvang van december een kaas- en wijnavond te houden voor de ereleden. Dit jaar niet anders, en vanzelfsprekend alweer op een maandagavond (2 december), gezien dit de sluitingsdag is van het lokaal, zijnde “ Het Raetshuijs “ recht tegenover het gemeentehuis van Oostkamp, om er een privéfeest te organiseren.

Voorzitter Peter De Wispelaere, opvolger van de betreurde Fernand Hutsebaut, hield, na het vrije aperitief, een korte maar duidelijke toespraak en toen kon iedereen aanschuiven aan de twee kaasbuffetten (boven- en benedenzaal). Met één traditie werd wel gebroken.  In Oostkamp werd tot op heden geen tombola gehouden, wel een “pietjesbakronde” met specialist Vincent.  Gezien dit gezellige gedoe nogal wat tijd in beslag nam werd nu toch overgegaan tot een “altijd prijs” tombola.  Prima en vlot georganiseerd trouwens.  De mooist te winnen prijs was alweer een beenhesp geschonken door Maria Blontrock.

Naast Maria tekende even later op de avond ook vzw-voorzitter Piet D’Hooghe present na het bijwonen van de vergadering van de Brugse Sportraad.  Piet sprak de aanwezigen toe en stimuleerde de supportersverenigingen om hun steentje bij te dragen aan de jeugdwerking.  Hij overhandigde de lokale voorzitter een lijst met items (van goedkoop tot duurder) welke zeker in dank zouden aangenomen worden bij de jeugdwerking. Het werd een gezellige, ongedwongen avond in een aangenaam kader.
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 219)

(periode van 14-01-1961 -> 21-01-1961)


Cercle

De voorbije resultaten waren niet van die aard om de komst van leidersploeg FC Diest met een gerust gemoed af te wachten.  Of was het juist onder dergelijke druk dat de groen-zwarten zichzelf zouden overtreffen ?  “Vic Bergh” mocht die bewuste zondag richting Edgard De Smedtstadion stappen om te kijken en neer te pennen wat Cercle er van bakte tegen de wit-zwarten:

“Cercle Brugge – F.C. Diest 0-1 : Weinig overtuigende leidersploegen…” : “Men moest zeker geen profeet zijn om te voorspellen dat Cercle en Diest elkaar in hun tweede onderling treffen een harde strijd zouden leveren om de kostbare punten en het ermee gepaard gaande leiderschap.  Beide ploegen, die bij de inzet van de competitie reeds onbeslist speelden, stonden immers op gelijke hoogte aan kop geklasseerd, zodat hier de eerste plaats op het spel stond.  Bij onze gebruikelijke navraag der kansen voor de wedstrijd bleek men in de groen-zwarte rangen tamelijk optimistisch en vol betrouwen en werd in grote lijnen een nipte Brugse zege vooropgezet.  Toch klonk bijna overal een licht voorbehoud met betrek tot het acteren der groen-zwarten dat unaniem geestdriftiger, sneller en directer werd gewenst dan dit in de vorige matchen het geval was.  Het is helaas bij deze wens gebleven, want was er naar waarheid niets aan te merken op de geestdrift en zegewil van Gilbert Bailliu en zijn maats, die naar beste vermogen hebben getracht de beslissing af te dwingen, dan hervielen zij andermaal in hun te traag en te lateraal kort passenspel dat er niet naar was om de stevige Diestse verdedigers fataal in het gedrang te brengen.  De oude zonden kwamen bij Cercle weer volop boven en zouden aan de basis liggen van de nieuwe teleurstellende prestatie en een nog meer ontgoochelende nederlaag die best vermeden kon worden.  FC Diest was immers evenmin een overtuigende leidersploeg en had na een halfuurtje opvallend haar beste pijlen verschoten.  Aanvankelijk liet zij wel een gunstige indruk door een snel, gedecideerd aanvallen dat toch preciesheid en afwerking miste om helemaal te voldoen.  Daarna presteerden de gasten verder op een bescheiden peil dat zelden de gewone middelmaat overschreed.  Normaal had niemand een doelpunt in de voeten in de 2e helft die Cercle veruit het meest bij de bal bracht, zonder dat hieruit evenwel enig noemenswaardig gevaar kwam, met uitzondering van een open kans die Perot hopeloos verknoeide.  De 0-0 stand, die tot enkele minuten voor het einde gehandhaafd bleef, typeerde heel voorbeeldig de staat der waardeverhouding die uiteindelijk echter enigszins vervalst werd door een luckygoal der bezoekers die hiermee een licht gevleide maar kostbare zege veroverden.  Een schoner voorbeeld van een lucky-goal als dit dat zondag Diest in de laatste minuten aan de leiding en de zege bracht, kan men zich moeilijk indenken.  Toen de naar links gezwenkte Maes immers Van Camp bediende, kon men moeilijk van een gevaarlijke actie gewagen, temeer dat laatstgenoemde eerder lukraak op doel schoot en Mortier reeds voor heel wat hetere vuren had gestaan.  Een eerste tegenslag voor Cercle was reeds dat de harde bal uit koers werd geslagen door Baas die in een beschermend gebaar zijn handen voor het gezicht hield.  Alles wees er evenwel nog op dat de Brugse doelman geen moeite zou hebben om deze situatie op te klaren, maar Mortier had ongelijk met het leder af te wachten in plaats van er op af te gaan.  Thans liet hij het botsen en op het ogenblik dat hij het wilde grijpen gleed hij even uit en flodderde het balletje effectvol naast hem tegen de touwen, hetgeen vanzelfsprekend een diepe ontgoocheling bij de enen en een dolle vreugde bij de anderen verwekte.  Hiermee was immers definitief de beslissing gevallen over deze kapitale vierpuntenwedstrijd, die Cercle niet verdiende te verliezen.  We zegden het reeds, de groen-zwarten schitterden niet in dat keiharde duel, vooral wegens de aangestipte tekortkomingen, maar waren toch doorlopend vol goede wil en zowel in de 2e helft als in het derde kwartier de meerdere hetgeen wel opwoog tegen het degelijk aanvangsoffensief der wit-zwarten, dat evenwel ook steriel bleef.  Inderdaad waren de groen-zwarten mede een al te stug defensief en het vrijgeven van het middenveld, dadelijk op hun helft gedrongen en schepte Diest herrie door een degelijk en snedig combineren waarbij gans de voorhoede met uitzondering voor de achteruitgeschoven Saenen verwarrend door elkaar switchte.  De lokalen trachtten het gevaar te beperken door een stugge mansdekking die o.m. Roje bestendig in de voeten zag lopen van Van Camp, maar slaagden daar niet altijd in.  Nog best dat de befaamde bezoekende doelschutters niet helemaal bij de zaak waren en een paar halfgemaakte doelpunten lieten liggen, anders had de thuisploeg reeds heel wat vroeger in het krijt gestaan.”

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – F.C. Diest  0-1

- opkomst : 8.000 toeschouwers.
- terrein : zeer glibberig.
- weersgesteldheid : overtrokken en regenachtig.
- leiding : ref. Casteleyn, goed.
- fair-play : naar het einde toe een tikje te hard.
- corners : Cercle 2, Diest 6.
- doelpunt : 83’ Van Camp 0-1.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Desmaele, Daels, Bailliu, Michiels, De
  Caluwé.
- FC Diest : Goeleven, Drijvers, Bos, Greeven, Verdonck, Boeckx, Maes, Van Camp, Saenen,
  Van Roosbroeck, Van Rompaeye.

Ook “Dani” stond met een “Bont beeld” uiteraard even stil bij de nederlaag van Cercle

Lees meer