koop tickets online

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 226)

(periode van 06-05-1961 -> 13-05-1961)

  • Cercle

Het grote moment van de waarheid naderde langzaam maar zeker.  Zou Cercle, na twee eerdere op de valreep mislukte campagnes, eindelijk het nagestreefde doel bereiken en de promotie realiseren ?  Het begon er meer en meer op te gelijken dat  de derde keer de goede keer zou worden.
Na afloop van het seizoen 1958-1959 hadden de groen-zwarten een eerste keer naast het felbegeerde promotieticket gegrepen door derde te eindigen na kampioen Daring Club Brussel (41 punten) en vice-kampioen FC Brugge (39 punten).  Cercle kwam na dertig wedstrijden amper één schamel puntje te kort om de stadsgenoten te kunnen bedreigen.
De competitie 1959-1960 bezorgde de groen-zwarten een nog ellendiger gevoel.  Eendracht Aalst behaalde 43 punten en mocht zich de terechte kampioen noemen maar tussen Patro Eisden en Cercle Brugge werd het een nek-aan-nekrace tot het bittere einde.  Beide teams telden na afloop van het seizoen 39 punten en dus volgde er een testwedstrijd op een neutraal terrein om de tweede promovendus aan te duiden.  Een levensbelangrijke wedstrijd waarin de groen-zwarten met 2-1 jammer genoeg aan het kortste eind trokken.
“Vic Bergh” trok in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” richting Edgard De Smedtstadion waar Cercle het sterke F.C. Mechelen van repliek moest dienen.

Cercle Brugge – F.C. Mechelen 4-2 : De beste prestatie van het seizoen !” : “Het is zeker niet zo heel lang geleden dat wij hier als tolk van heel wat Brugse voetballiefhebbers de voor promovering in aanmerking komende groen-zwarten hun onbegrijpelijk passief en lankmoedig acteren aanwreven, hen bezwerende kost wat kost over te schakelen naar een meer geestdriftig en wilskrachtig spel, dat meer dan noodzakelijk was om hun kansen in het zwaar seizoeneinde te vrijwaren.  Zonder te beweren dat zij naar deze goedbedoelde kritiek geluisterd hebben, is het toch een feit dat de Cerclespelers in de laatste weken kordaat het roer hebben gekeerd en door een strijdlustiger optreden en groter zegewil hun promoveringsmogelijkheden aanzienlijk hebben versterkt.  Met de komst van Club Mechelen werd zondag jl. nochtans de kroon op het werk gesteld en ieder van de duizenden toeschouwers keek zich de ogen uit op dit Brugs team, dat nu eindelijk eens voetbalde zoals het hoorde en heel verrassend het aantrekkelijke en technische paarde aan het effectieve. Zoals de groen-zwarten in de eerste helft evolueerden, snel en direct, vol beweeglijkheid en inspiratie, kon beslist met het beste vergeleken worden dat wij dit seizoen hier reeds in Eerste Klasse zagen.  Van treuzelend of lateraal spel was er omzeggens nooit sprake –althans niet in de eerste helft– maar heel oordeelkundig werd alles in één tijd doorgevoerd en afgewerkt, zodat de vruchten van deze verheugende tactische ommekeer niet op zich lieten wachten.  De 3-0 voorsprong waarmee Cercle van kamp verwisselde was niet het minste overdreven en met een tikje meer beheersing waren deze cijfers zelfs nog hoger opgelopen, want niet alleen een eerste doelpunt werd afgekeurd wegens twijfelachtig buitenspel, maar ook een paar wijdgapende open kansen bleven liggen.  Dit zou trouwens herhaald worden na de rust, toen de groen-zwarten hun wil niet meer zo overweldigend opdrongen en de gasten profijt haalden uit twee aarzelingen der Brugse verdedigers.  Dat het ten slotte 4-2 werd was niet in verhouding tot het globaal spelbeeld en de respectievelijke skoorkansen.  Dit is echter maar bijzaak.  Het voornaamste is dat de lokale groen-zwarten volledig overtuigden en van ver hun beste prestatie van het seizoen leverden.  Morgen te Charleroi nu nog een flink duwke en de verdiende promoveringsbloemen mogen aan Bailliu en zijn maats uitgereikt worden.  Met deze overtuigende overwinning, die het product was van een allerbeste globale verrichting, heeft Cercle thans de poort naar eerste klasse helemaal opengestampt.  Nu hebben de groen-zwarten nog slechts een stapje te doen om er door te geraken en we twijfelen er niet meer aan dat zij daarin zullen slagen, althans niet als zij van dezelfde geestdrift en zegewil getuigen als verleden zondag.  Groen-zwarten, alle ogen zijn op u gericht, toon u het vertrouwen waardig dat in u gesteld wordt en win morgen het puntje dat u nog van de promovering scheidt.  Dat er dan te Brugge zal gefeest worden hoeft niet gezegd !”

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – F.C. Mechelen  4-2

opkomst : 9.000 toeschouwers.
terrein : uitstekend.
leiding : ref. Lespineux, goed.
fair-play : correct.
corners : Cercle 7, Mechelen 1.
doelpunten : 17’ Notteboom 1-0, 28’ De Moor in eigen netten op scherpe voorzet van
  Michiels 2-0, 31’ Bailliu 3-0, 64’ Dockx 3-1, 80’ Daels 4-1, 83’ Dom 4-2.
Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De
  Caluwé.
F.C. Mechelen : Jacobs, Borremans, Geets, De Moor, De Koster, De Neef, Sels, Dockx,
  Mergay, Dom, Tuyaerts.


De rangschikking na 28 wedstrijden : 1. F.C. Diest (41 punten), 2. Cercle (39), 3. F.C. Beringen (35), 4. Union Namen (34), 5. S.C. Charleroi (33), 6. F.C. Mechelen (32), 7. S.K. Sint-Niklaas (31), 8. F.C. Turnhout (28), 9. F.C. Tilleur (26), 10. Olse Merksem (25), 11. Berchem Sport (25), 12. Racing Doornik (23), 13. Kortrijk Sport (23), 14. Racing Brussel (20), 15. White Star (20), 16. Lyra (13).

 

 
Cerle Brugge KSV

Bovenstaande foto werd genomen op 30 april 1961.  De Brugse groen-zwarten hadden hun laatste thuiswedstrijd van het seizoen 1960-1961 met 4-2 tegen F.C. Mechelen gewonnen.  Een fanfare, afkomstig uit Wevelgem, stapte door de straten van Brugge om deze heuglijke gebeurtenis extra in de verf te zetten.  Op de foto zien we niet alleen de fanfare maar ook de destijds in Brugge wereldberoemde schoenenwinkel “Lido” op de hoek met de Zilverstraat.  Een Mercedes 180, toen nog nieuw, nu reeds een oldtimer, rijdt in de richting van ’t Zand (bron foto : beeldbank Brugge).

 
Cerle Brugge KSV

Nog een beeld van de fanfare die op 30 april 1961 na de thuisoverwinning van de groen-zwarten door de Brugse straten trok.  De muzikanten hebben het Simon Stevinplein bereikt waar het frieten- en oliebollenkraam van Pollefliet – Busch staat.  De jaarlijkse Meifoor zorgde zo te zien ook toen voor het nodige vertier.  In de achtergrond rijst de toren van de Sint-Salvatorskathedraal op (bron foto : beeldbank Brugge).

Voor enkele ploegen waren de teerlingen definitief geworpen.  Zo was F.C. Diest alvast zeker van de promotie naar de hoogste klasse.  Meer dan waarschijnlijk zouden de wit-zwarten uit de Diesterse Warande dit nog eens extra dik in de verf zetten door de kampioenstitel in de wacht te slepen.  Onderaan was Lyra dan alweer zeker van de degradatie.  Die wetenschap hield in dat veel ploegen niets meer te winnen of te verliezen hadden.
Eén van die ploegen was Sporting Charleroi, de komende gastheer van de groen-zwarten.  Zouden de Karolingers het de Bruggelingen nog lastig maken of zouden zij integendeel de rode loper uitrollen.  Dat zou spoedig duidelijk worden.

“Dani” stond natuurlijk op de eerste rij om, nu Cercle eindelijk zo dicht bij de verhoopte promotie gekomen was, er een “Bont Beeld” van te maken:

 
Cerle Brugge KSV

“Dank zij de overwinning op Mechelen staan de kansen van Cercle er thans beter dan ooit voor om over te gaan.  Indien het dit jaar niet zou lukken dan zal het wel nooit meer lukken.  Heel wat supporters zullen er ongetwijfeld aan houden om morgen de verplaatsing naar Charleroi mee te maken.”

“Het Brugsch Handelsblad” publiceerde traditiegetrouw een korte vooruitblik op de komende verplaatsing naar Sporting Charleroi :

“Voor Cercle wordt het morgen een zeer belangrijke dag, want op bezoek te Charleroi zal zij het zeker niet onder de markt hebben om haar zegereeks te vervolgen.  De vurige Walen, die in de laatste weken hun kansen deerlijk verspeelden, zullen er immers alles op zetten om de Bruggelingen de weg naar de promovering af te snijden en meteen willen bewijzen dat zij hen waard zijn.  De groen-zwarten van hun kant, die met één puntje genoeg hebben om te mogen feesten, zullen er gewis ook alles uithalen om hun doel te bereiken en daarin zien we hen dan ook slagen.  Volgende ongewijzigde opstelling doet een ernstige gooi naar de zegebloemen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De Caluwé.”

Het belang van dat ene nog te behalen puntje om zeker te zijn van de promotie hoefde niet onderstreept te worden.  De supportersverenigingen droegen dan ook graag een extra steentje bij om zoveel mogelijk groen-zwarte supporters ter plaatse te krijgen om hun spelers aan te moedigen.  De Belgische Spoorwegen legden zelfs een speciale trein met bestemming Charleroi in.  Het was nu aan de spelers om de vele inspanningen van hun achterban te verzilveren.

Met Cercle naar Charleroi – Buffalo-nieuws” : “Op zondag 7 mei maken de Buffalo’s de verplaatsing mede naar Charleroi.  Prijs 75 frank.  De leden die inschrijven ontvangen 50 frank terug uit de kas.  Vertrek te 13 uur aan het lokaal “Cornet d’Or”, Simon Stevinplaats.  Alle Buffalo’s worden verwacht.”

Supportersclub Groen-Zwart” : “De verplaatsing met Cercle naar Charleroi wordt op morgen zondag 7 mei meegemaakt per autocar.  Inschrijven en vertrek aan het lokaal Café City, Rijselstraat 171, Sint-Michiels te 10.30 uur.  Prijs leden 40 frank, niet-leden 70 frank.”

Bij de Cercleboys” : “De Cercleboys doen op zondag 7 mei met Cercle de verplaatsing naar Charleroi per luxecar.  Prijs 75 frank.  Vertrek te 11.45 uur aan het lokaal Café Stadion (rechtover ingang groot terrein) alwaar men zich kan laten inschrijven.”

Speciale trein naar Charleroi” : “Door de Belgische Spoorwegen wordt morgen zondag bij gelegenheid van de kapitale voetbalmatch Charleroi – Cercle een speciale trein ingelegd van uit Brugge met 50 ten honderd vermindering.  Vertrek Brugge station te 12.07 uur (overstappen te Brussel-Zuid).  Aankomst Charleroi te 14.17 uur.  Het terrein is gelegen op 20 minuten gaan van het station of 7 minuten met de tram.  Terugkeer dezelfde dag met een trein naar keuze.”

Wie het echt goed meende met Cercle had geen reden meer om niet mee te reizen naar Charleroi.  De promotie zou uiteraard op het veld moeten gerealiseerd worden en dat konden enkel de spelers waarmaken.  “Veritas” reisde in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” alvast mee naar Charleroi om er ter plaatse op toe te zien hoe de groen-zwarten zich van hun taak kweten.

S.C. Charleroi – Cercle Brugge 1-3 : Fanatieke Waalse furie baatte niet !” : “Nadat Cercle tweemaal na elkaar op het nippertje van de promotie werd afgehouden, werd zondag het bekende spreekwoord “derde keer, goe keer” bewaarheid.  De groen-zwarten hebben thans eindelijk hun supporters de grootste van alle vreugden bezorgd : de terugkeer naar de hoogste klasse.  Het was immers reeds zo lang geleden dat Cercle in de toenmalige Ere-afdeling optrad : het dateert inderdaad van het seizoen 1945-1946, toen de groen-zwarten samen met Tilleur degradeerden.  De Bruggelingen begroeten met evenveel genoegen de heruitgave van de memorabele derbies van de goede oude tijd, toen de Brugse ploegen met recht en reden bij de beste van het land werden gerekend.  De laatste derby in de hoogste klasse tussen de blauw- en de groen-zwarten dagtekent inderdaad van het seizoen 1938-1939, zodat het niet minder dan drie-en-twintig jaar geleden is !  Van zodra de kalender zal verschenen zijn, mogen de kaarten reeds besteld worden !  Wie dacht dat de overwinning te Charleroi op een presenteerblaadje zou aangeboden worden, nu de Walen toch uitgeschakeld waren voor de opstijging, kwam alvast bedrogen uit.  Met een ongehoorde furie wierpen de Zebra’s zich in de strijd, zodat het ons absoluut niet zou verwonderen dat er een –voor hen fatale– “Beringse stimulans” aan verbonden was.  Cercle, dat heel voorzichtig begonnen was, en veiligheidshalve meer aandacht schonk aan haar verdediging –één puntje was immers genoeg– had het dan ook vrij hard te verduren.  Door hun overhaasting en gebrek aan beheersing, konden de zwart-witten gelukkig hun overdonderende meerderheid niet in doelpunten omzetten.  De groen-zwarten, die aanvankelijk aan dit ordeloos over-en-weer getrap meededen, gaven er zich echter vrij vlug rekenschap van dat het op deze wijze niet zou gaan.  Onder impuls van een rustige en autoritaire Baas in defensie en van een verbazend kalme Daels in het middenveld, gooiden zij de rollen om.  En het doelpunt dat na een goed half uur op het skoorbord kwam, was dan ook de exponent van een flink opgezette aanval, besloten met een flink schot, waarbij de zelfbeheersing zeker zijn woordje meepraatte.  Meteen wisten de Walen waar de hond gebonden lag en een ogenblik dachten wij dat zij hun fout zouden inzien.  Immers, pas een tiental minuten nadat Cercle voorsprong had genomen, maakte de lokale aanvoerder Albert Prevot gelijk met een parel van een goal.  Opgezweept door een losgebroken publiek, vreesden wij op dit ogenblik het ergste voor Cercle, doch de rust was dichtbij en heeft hier zeker veel goed gedaan.  Wel bleven de Walen onmiddellijk na de pauze het hoge woord voeren, doch de wijze raadgevingen van Delfour in de kleedkamer bracht Cercle er toe veel kalmer dan voordien te acteren.  Telkens een Brugse speler in het bezit van de bal kwam, temporiseerde hij even en zocht rustig een vrijstaande maat om het leder door te spelen.  Als Notteboom na 7 minuten op olympisch-kalme wijze naast de aarzelende Jamin succesvol besloot, twijfelden wij geen moment meer aan de promotie.  De Walen gaven zich echter nog niet verloren en trokken steeds meer ten aanval, vooral langs hun dynamische maar veel te onbesuisde linksbuiten, de 16-jarige Bertoncello.  Toen deze geraakt werd in een duel met Roje –waarop gans het stadion tevergeefs om penalty huilde– en gedurende een tiental minuten het veld moest verlaten, ging het er niet op beteren.  Gelukkig liet de flink leidende referee zich niet imponeren door de hard schreeuwende Walen die hun spelers nog meer opzweepten.  Het werd op sommige ogenblikken een ware heksenketel : men huilde en tierde dat horen en zien verging, er werd zelfs met stenen gegooid –Mortier werd hierbij aan het gelaat getroffen en verloor tamelijk veel bloed– zodat de spelleider de terreinafgevaardigde bij zich riep, die in de mate van het mogelijke het publiek moest kalmeren.  Het mocht echter weinig baten, want toen Bertoncello terug kwam, ging hij zelfs even de scheidsrechter “chargeren” en hief dreigend de hand op, wat hem alleen een verwittiging kostte.  De Cercle-jongens –moreel sterker– hielden gelukkig het hoofd koel, zodat deze corrida geleidelijk ging afnemen.  Toen precies achttien minuten voor het einde de buitengewoon bedrijvige Bailliu alle twijfel wegnam met een schitterend derde doelpunt, was de match gespeeld en zagen wij enkele Brugse supporters bescheiden uit de tribune wegsluipen om de meegebrachte bloemen klaar te houden.  Het werd wachten op het einde en alhoewel enkele rijkswachters tot opdracht kregen geen supporters op het veld te laten, was er toch niets aan te doen en klauterden honderden Bruggelingen over de omheining om hun “jongens” in de lucht te steken.  Er werden door de “Cerclevrienden” bloemen aangeboden aan kapitein Bailliu en er speelden zich ten allen kante ontroerende toneeltjes af.  Wij zagen kloeke sterke mannen die tranen met tuiten weenden en hun neus al snotterend in hun zakdoek wegmoffelden, dit zowel op het terrein als in de tribune, waar de bestuursleden elkaar van geluk omhelsden.  Het was ook reeds zo lang geleden dat men op dit gelukkig ogenblik wachtte.  Het werd achteraf voor Cercle een triomfantelijke terugkeer met muziek aan het station, bloemen van supporters en zoenen van supporteressen.  Een receptie in de “Londres” aangeboden door lokaalhouder Fernand Bout, waarop de parelende champagne het geluk van de vermoeide maar gelukkige jongens rijkelijk besproeide, besloot deze heugelijke dag, die tot laat in de nacht en voor velen zelfs tot vroeg in de morgen van Heilig Bloeddag heeft geduurd…”

 

Technische  krabbels…
S.C. Charleroi – Cercle Brugge  1-3

opkomst : 3.000 toeschouwers waaronder circa 700 Bruggelingen.
terrein : hier en daar hobbelig met losse graszoden.
fair-play : te zenuwachtig betwist vanwege de thuisploeg.
leiding : ref. Vandegoor, kon er beslist door in een zeer lastige wedstrijd.
corners : Charleroi 3, Cercle 1.
doelpunten : 32ste minuut : Daels stuurt Bailliu in het straatje, deze kogelt dadelijk op doel,
  vlak op de uitlopende Jamin, de bal botst terug in het spel bij de goed gevolgde Daels, die
  hard en precies in de verste hoek besluit 0-1 – 41ste minuut : Serru ontzet in de voeten van de
  naar voren opgerukte Prevot, deze zet een hoge voorzet voor doel naar zijn vrijstaande broer
  die ongenadig hard in de vlucht binnenschiet 1-1 – 52ste minuut : Eén van de eerste aanvallen
  van Cercle in de tweede helft, Daels bedient Bailliu, die doorgaat en Notteboom in het gat
  ziet spurten.  Het volgende ogenblik ligt de bal voor de voeten van de snelle Gentenaar die
  ijzig kalm in de tegenovergestelde hoek schiet 1-2 – 72ste minuut : Opnieuw is Daels met het
  leder aan de haal, hij zoekt een vrijstaande maat en vindt die in de persoon van Notteboom
  die helemaal links is uitgeweken.  Een verre en juiste kruispas volgt tot bij de Gentenaar die
  in één tijd doorspeelt naar Bailliu, die het leder even onder controle neemt en dan met de
  punt van de schoen onder de duikelende Jamin nummer drie binnenschuift.
S.C. Charleroi : Jamin, Marcq, Bricmont, P. Prevot, Collard, Vanderwilt, Mwamba, Kabria,
  Di Valerio, A. Prevot, Bertoncello.
Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De
  Caluwé.


Ook Cercleman in hart en nieren, Robert Braet, kroop in de pen om zijn vreugde over het behalen van het promotieticket uit te schreeuwen.  De gewezen doelman vatte zijn euforische gevoelens als volgt samen :

Cercle’s  schoonste  dag !

In mijn sportleven heb ik veel heerlijke dagen gekend.  Als Cercleman heb ik me echter zelden zo gelukkig gevoeld als verleden zondag te Charleroi !
Toen de scheidsrechter de wedstrijd affloot, kon ik nauwelijks mijn tranen bedwingen, en, als door een onzichtbare hand gedreven, rende ik –met honderden supporters– het terrein op, onze jongens tegemoet.  De eerste die me in de armen vloog was Marin Roje.  Van louter aandoening kon geen van ons beiden er één woord uitkrijgen.  Na enkele ogenblikken schreeuwde ik het eindelijk uit : “Marin, WE ZIJN ER, WE ZIJN ER, WE ZIJN ER”.
Onvergetelijke momenten van zuivere sportieve ontroering.
Nu de eerste storm van geestdrift geluwd is, kunnen we de draagwijdte van de heuglijke gebeurtenis beseffen : na 15 jaar terug plaats te nemen onder de elite van de Belgische voetbalverenigingen.
Drie volle jaren hebben we de zo zeer betrachte overgang nagejaagd.  Tweemaal op het nippertje gefaald, komen we thans met klank –derde keer goe keer– zegevierend uit de strijd.  Doch het is niet vanzelf gegaan.  Het heeft zweet en… bloed gekost.  Hoe lastiger de strijd, des te schoner de zege.  En ’t is alsof met de slag al onze voorbije moeilijkheden en kommer weggetoverd zijn…
Cerclespelers !  Dank, duizendmaal dank, voor het mooiste geschenk dat u mij, en alle Cerclemannen, kondet geven : TERUG NAAR EERSTE.
O, wat is het toch goed Cercleman te zijn in deze gezegende meimaand van het jaar 1961 !
                                                                                                                                                                 Robert Braet.
 

Met nog één speeldag te gaan was de spanning natuurlijk grotendeels weggeëbd.  F.C. Diest en Cercle wisten nu met zekerheid dat ze tijdens het seizoen 1961-1962 een trapje hoger mochten voetballen.  De laatste uit de rangschikking, Lyra, was er ondertussen reeds een tijdje zeker van dat een verlengd verblijf in Tweede Klasse er niet meer in zat.  Wie de tweede daler zou worden, Racing Brussel dat 21 punten totaliseerde of White Star dat 20 punten had verzameld, dat was nog even koffiedik kijken.  De rest van de ploegen had niets meer te winnen of te verliezen.

1. F.C. Diest (42 punten), 2. Cercle (41), 3. F.C. Beringen (37), 4. Union Namen (35), 5. F.C. Mechelen (34), 6. S.C. Charleroi (33), 7. SK Sint-Niklaas (32), 8. F.C. Turnhout (28), 9. Olse Merksem (27), 10. Berchem Sport (27), 11. F.C. Tilleur (26), 12. Racing Doornik (23), 13. Kortrijk Sport (23), 14. Racing Brussel (21), 15. White Star (20), 16. Lyra (15).

“Dani” blikte met plezier, of waren het binnenpretjes ?, vooruit op het komend seizoen want Brugge telde eindelijk weer twee ploegen op het hoogste voetbalniveau en dat hield in dat er straks weer derby’s op het programma stonden.

 
Cerle Brugge KSV

“Dank zij een mooi eindseizoen speelt Cercle volgend jaar, na jarenlange afwezigheid, opnieuw in eerste afdeling.  Laat ons hopen dat ze flink hun man staan en er zich kunnen handhaven.  Daarmee krijgen we dan ook weer een derby, iets dat de kassiers van beide ploegen waarschijnlijk reeds in de handen doet wrijven !”

Uiteraard drukte “Het Brugsch Handelsblad” een foto af van de kersverse Eersteklasser

 
Cerle Brugge KSV

“Dank zij een schitterend seizoeneinde en na tweemaal op het nippertje de trein te hebben gemist, hebben de Brugse groen-zwarten zondag jl. door een mooie 1-3 zege bij S.C Charleroi, na 15 jaar wachten, definitief hun plaats in de hoogste voetbalklasse heroverd.  Onze oprechte felicitaties aan spelers, bestuur en supporters voor deze verheugende gebeurtenis.  Hierboven de promoverende Cercleformatie met staande v.l.n.r. : Robert Serru, Noël Demey, André Perot, Marin Roje, Aimé Baas en Willy Mortier.  Geknield : Roger Notteboom, Eric Daels, Gilbert Bailliu, Albert Michiels en Jackie De Caluwé.

  • Brugge

* Op de foto’s van de fanfare die door Brugge trok om de zege van Cercle tegen F.C. Mechelen extra glans te geven konden we zien dat de Meifoorreizigers hun tenten in Brugge opgezet hadden.
In onderstaand artikel uit “Het Brugsch Handelslad” lezen we dat ook een circus onderdeel uitmaakte van dat jaarlijks gebeuren dat jong en oud nog steeds in vervoering brengt.  Ondertussen zijn er reeds heel lang geen circussen op de Meifoor meer te bespeuren maar de mensen van toen vonden blijkbaar ook plezier in attracties die niet noodzakelijk hoog, snel en spectaculair moesten zijn.  Met een doodgewone circusact waren zij destijds nog dik tevreden…

Gevarieerd cirkusprogramma op de Brugse Meifoor – Cirkus Demuynck opnieuw van de partij” : “Met de jaarlijkse Meifoor kwam andermaal het bekende cirkus Demuynck naar Brugge, alwaar het zijn tenten opsloeg op de oude Vrijdagmarkt.  Het programma dat directeur Gustaaf Demuynck dit jaar aanbiedt is afwisselend en gekenmerkt door enkele nieuwe attracties, o.m. Les Petroff, indianen aan het rek, de leeuwendresseerder Ad. Devries, die met zijn zes leeuwinnen puike staaltjes van leeuwendressuur ten beste geeft, mej. Brigitte Amand, die met haar hoofd omlaag in de koepel van het cirkus een wandeling maakt van de ene zijde naar de andere, evenals de evenwichtkunstenaar Renardo.  Deze vier nummers alleen zijn een bezoek aan het cirkus Demuynck overwaard.  Voeg daarbij luchtakrobatie, de komieke klowns Polly en Gastonsky, paardendressuur door directeur Demuynck zelf terwijl mejuffer Leroy met haar verkeerspaarden buitengewoon fijn verzorgd circuswerk presenteert.  Is de klown Polly ietwat minder, dan is zijn kollega Gastonsky des te sterker.  Van deze laatste gaat immers een sterke komische kracht uit.  Van de trapezisten Lou en Line –die flink werk leveren– kunnen wij degelijke cirkussensatie noteren.  Als de “kloe” van de avond kunnen wij gerust “de wandeling in de ruimte” opsommen ofwel aan de evenwichtskunstenaar Renardo dit predikaat toekennen !  Deze twee nummers zijn werkelijk iets fantastisch !  Ten slotte treedt mejuffer Leroy op met haar paarden, die nummers op de rug dragen en afgericht zijn op groen-rood stoplicht, waardoor de dressuur een nieuw belang krijgt voor hen, die paardennummers vlug moe zijn.  Alles met alles : een keurig cirkusprogramma, dat meer belangstelling verdient dan de eerste dagen der meifoor en dat o.i. een aan te bevelen familiespektakel geldt.  Willen onze lezers een onbezorgd amuzement, dan zijn de woorden “cirkus Demuynck” stellig een trekpleister en een goede richtingsaanwijzer.  Het spektakel dat wij deze week zagen was goed, zelfs zeer goed, want de uitzonderlijke prestaties der optredende artiesten zijn o.i. een harmonie tussen mensen en dier, een wedloop tussen kracht, lenigheid, evenwicht en humor.  Het programma is aangepast aan de tegenwoordige smaak van het publiek en aan onze moderne tijden.  Aan directeur Demuynck en zijn medewerkende artiesten onze welgemeende gelukwensen !  Mocht het Brugs publiek de inspanningen dezer artiesten naar waarde schatten en hen een cirkusbezoek gunnen !”

 
Cerle Brugge KSV

Voor het circus Demuynck wachten de kijklustigen geduldig tot ze binnen mogen en de show van start zal gaan.  Deze opname toont de toegang van het circus Demuynck toen zij in 1956 hun tenten hadden opgeslagen op het Gentse Sint-Pietersplein (bron foto : pinterest.com).

 
Cerle Brugge KSV

Op deze foto uit 1949 zien we de Meifoor in opbouw.  Ook enkele foorwagens van het circus Demuynck zijn reeds toegekomen (bron foto : beeldbank Brugge).

Niets was veilig voor “Dani” als hij op een “Bont beeld” zat te broeden, ook de Meifoor niet.  Onderstaande cartoon was er het resultaat van.

 
Cerle Brugge KSV

“Naar jaarlijkse gewoonte hebben de foorkramers weer eens hun tenten opgeslagen in onze stad.  Jong en oud kan weer zijn hart ophalen en menigeen zal zich in de een of andere “ruimtemolen” wel een echte Joeri Gagarin wanen.  Een beetje fantasie doet iedereen wel eens goed trouwens.”

* “Wees een heer in het verkeer” was ooit een veel gebruikte slogan die de hoffelijkheid in het verkeer predikte.  Als ik vandaag de dag met de auto, met de fiets of zelfs gewoon te voet de baan op ga, valt het mij vaak op dat de mensen die deze slogan nog spontaan toepassen (zeer) schaars geworden zijn.  Maar wie denkt dat de onverdraagzaamheid in het verkeer een probleem is dat pas de laatste jaren de kop opstak heeft het helaas verkeerd voor zoals blijkt uit onderstaand artikel verschenen in mei 1961 in “Het Brugsch Handelsblad”.   Nochtans zou je denken dat een autobusbestuurder toch enigszins een voorbeeldfunctie heeft maar dit bleek hier niet het geval te zijn.  Laat ons hopen dat de chauffeur in kwestie de uitzondering was die de regel moest bevestigen…

Busbestuurder, wees een heer in het verkeer…” : “Het verkeersprobleem stelt zich inderdaad meer en meer in onze stad en wordt vaak nog bemoeilijkt door sommige weggebruikers, die niet van goede wil zijn en denken dat de straat voor hen alleen is.  Vooral sommige busbestuurders denken nog steeds met een tram door de Brugse straten te rijden.  De verkeersreglementering wordt door die autobusbestuurders in veel gevallen over het hoofd gezien.  Daarvan kregen de weggebruikers zaterdagnamiddag in de Nieuwe Gentweg een nieuw staaltje te zien.  In het deel tussen de Garenmarkt en de Gentpoortstraat werd het beurtelings parkeren in voege gebracht.  Op een gegeven ogenblik reed een kleine sportwagen uit de richting Garenmarkt de Nieuwe Gentweg in.  Wanneer bedoelde wagen ongeveer halfweg de straat was, kwam een bus uit de richting van de Gentpoortstraat, die zich om niets scheen te bekommeren en stopte voor de sportwagen.  De busbestuurder die in feite voorrang diende te verlenen aan de sportwagen, waarachter zich onmiddellijk nog enkele wagens hadden geplaatst, weigerde achteruit te rijden of de nodige faciliteiten te verlenen aan bedoelde personenwagens.  De omstaanders waren ten zeerste verontwaardigd over de houding van deze busbestuurder en de kritiek was niet uit de lucht.  De eigenaar van de sportwagen heeft geen gebruik willen maken van het ambt dat hij bekleedt, zowel in het politieke leven als in de magistratuur om de busbestuurder op zijn onhoffelijkheid en de overtreding, die hij beging,te wijzen.  De politie werd opgebeld, doch na meer dan een kwartier wachten, kwam niemand opdagen.  Door de voerders van de personenwagens werd dan ’t nodige gedaan, om de bus door te laten en verdere verkeersopstoppingen te vermijden.  De busbestuurders hebben op de weg geen voorrang op andere weggebruikers en moeten net zoals de andere de verkeersreglementen toepassen.  De spreuk “Wees een heer in het verkeer” is ook op hen toepasselijk !”

 
Cerle Brugge KSV

Zo zag een autobus er uit in 1957…  Ze oogden log en hoekig.  Deze bus, die de lijn naar Sint-Jozef bediende, rijdt langs de Komvest.  Links op de foto zien wij een deel van de gevel van de Schippersschool.  Eveneens links, op de achtergrond, tussen de boomtoppen en de hoek van de gevel van de Schippersschool, bespeuren wij nog net een stukje van de Sint-Jozefskliniek die dateert uit 1910.  De vroegere kliniek werd enkele jaren geleden omgebouwd tot Residentie De Veste, een internaat van de Brugse Hotel- en Toerismeschool Spermalie.  In 1956 werd de tramverbinding Brugge – Knokke afgeschaft maar op de foto zien we dat de tramrails nog niet uitgebroken werden (bron foto : beeldbank Brugge).

* Brugges schoonste dag.  Heel veel Bruggelingen kijken elk jaar opnieuw uit naar het moment dat de Heilig Bloedprocessie door de Brugse straten trekt.  Vaak mogen dan ook hoge gasten begroet worden.  In 1961 was dit niet anders.  Toen kwamen prins Albert en prinses Paola, de latere koning en koningin, de processie bewonderen.

 “Ouderwetse” Heilig Bloeddag met moderne Processie” : “Het is maandag een ouderwetse Heilig Bloeddag geworden, want er was een recordopkomst voor Brugge’s Schoonste Dag.  Wanneer men trossen mensen aan de hekken van de O.L.V.-kerk ziet hangen, of op alle mogelijke “toestellen” en hulpmiddelen ziet klimmen, om ’n glimp van het Wonder van Brugge op te vangen, dan weet men, dat er weer de opkomst van de grote dagen is.  Brugge werd letterlijk overweldigd door ’n massa, wier aantal maar moeilijk te schatten is, doch die te onweerstaanbaarder de ordediensten onthutst en opdringt naar de omloop, om niets te verliezen van hetgeen alleen te Brugge mogelijk is : een levend gedicht brengen in de grauwheid van elke dag.  Was het bezoek van de prinsen van Luik oorzaak van deze grotere volkstoeloop ?  Was het algemeen verlof van de rijksscholen op deze 8ste mei, verjaardag van de Duitse capitulatie in de tweede wereldoorlog, oorzaak dat er eens zoveel dichte drommen naar onze stad afzakten ?  Wie met de kinderen een dagje uit naar Brugge en de kust kan, zal het voor de moeite niet laten, want de beloning is er des te schoner om.  Deze twee oorzaken moeten we voegen bij de hoofdoorzaak : Brugge’s H. Bloedprocessie zelf en evenzeer Brugge zonder meer.  Een priester naast ons in de Steenstraat, zei ontroerd “Ik heb zopas te Torhout ’n mooie en zeer stijlvolle stoet gezien, maar hoe verzorgd men het elders ook poogt te doen, men kan het niet doen als te Brugge”.  Ja, er is die speciale sfeer en er is het uniek decor, dat harmonisch sluit rond het juweel van de processie.  Er was maandag ook de zon, die de kleuren deed gloeien en er was zelfs de wind, die nu en dan al te speels rukte aan de gewaden, maar waarvan de sterke adem sommige toeschouwers alleen koude voeten en gloeiende wangen bezorgde.  Er was ten slotte naast de troonopvolger –voor hoelang nog ?– kardinaal Alfring van Utrecht, een statige en toch vriendelijke verschijning met zijn lange rode sleep en witte hermelijnen schoudermantel, gevolgd door een hele stoet van bisschoppen en abten, burgerlijke hoogwaardigheidsbekleders en de leden van de edele broederschap van het H Bloed, in hun zwarte, roodomzoomde tabbaarden en met de dikke, versierde kaarsen in de hand als zovele dirigeerstokken.  Er was Guido Cafmeyer, regisseur, die mag terugblikken op een eerste bekroning van een drie jaar oude inspanning.  En regisseur Remi Van Duyn, die ook eens kwam kijken, kwestie van misschien inspiratie op te doen voor opvoeringen van het H. Bloedspel in 1962.  Altijd opnieuw valt ons de rijkdom aan contrasten op Heilig Bloeddag in onze stad op.  Terwijl de massa één en al aandacht is voor de voorbijschrijdende stoet, gaat het leven voort, het leven aan de zelfkant, dat op deze dagen te Brugge zijn tenten opslaat en de straten “teistert” met draaiorgelgejank, de foor die als honderd sneltreinen dreunt en dendert, de rush naar de cafeetjes “wanneer het gedaan is”, om de honger te stillen en nog meer de dorst te lessen, want ook van de wind krijgt men een droge keel, van de foorkramers op de Burg, die van alles verkopen en zelfs de toekomst voorspellen, een bont contrast met vele facetten, waarin de Bruggeling zich echt thuis voelt.  Want voor hem duurt H. Bloeddag heel de dag, tot ’s avonds laat.  Hij neemt er veel minder aan deel dan hij toeschouwer blijft, geamuseerd, belangstellend of afkeurend al naargelang zijn temperament en inzicht.  Heeft hij ’s morgens al gepoogd, te schatten of er meer of minder volk naar Brugge komt, dan staat hij ’s middags nieuwsgierig te kijken naar de vele bussen, die uit Brugge wegrijden en leest hij de namen van de steden van herkomst.  ’s Namiddags en s avonds kijkt hij toe op het Zand, aan de H. Bloedkapel of zomaar ergens, waar er nog geparkeerd wordt.  En maandag is die doorsnee Bruggeling voldaan huiswaarts gekeerd, de balans werd met een bonus afgesloten, ook en vooral voor de handeldrijvende middenstand, die aan het feest weer een stuiver heeft verdiend."

 
Cerle Brugge KSV

Gezeten op de ‘eretribune’ bovenaan de trappen van het Provinciaal Hof op de Markt woonden prins Albert en prinses Paola, in het gezelschap van gouverneur Pierre van Outryve d’Ydewalle en diens vrouw, de Heilig Bloedprocessie bij (bron foto : beeldbank Brugge).

Het zal iedereen welbekend zijn dat een ezel koppig kan zijn.  Het dier met de lange oren houdt wel eens ter plaatse rust als het vooruit moet gaan en voelt zich niet te beroerd om elke vorm van medewerking te weigeren als de processie over een brug moet.  In bijna elke Heilig Bloedprocessie zorgt een ezel wel voor een anekdote die niet in het script van de regisseur staat…  Voor “Dani” waren de ezels die voor geen geld ter wereld over een brug wilden stappen een dankbare bron van inspiratie om er een “Bont beeld” van te maken.

 
Cerle Brugge KSV

“De toeschouwers die aan de een of andere brug stonden kregen natuurlijk een vrolijk toemaatje, vermits er praktisch overal een ezel was die de ezel uithing en niet over de brug wilde.  Dank zij wat duwen en trekken kon het probleem echter telkens eenvoudig opgelost worden.”

* Verzint eer ge begint…  Kleptomanie, is het een ziekte of kan het verklaard worden als onweerstaanbare drang ?  Of is het een combinatie van beide en werkt het ene het andere in de hand ?  Hoe dan ook, als je er niet kunt aan weerstaan zorg dan dat het tenminste de moeite loont en je er niet in compromitterende omstandigheid door terecht komt zoals onderstaand artikel ons leert…

Dievegge gesnapt in grootwarenhuis” : “Dinsdagnamiddag maakte zich in een Brugs grootwarenhuis een jongedame plichtig aan diefstal.  Een paar verkoopsters hadden haar op heterdaad betrapt, doch de daderes wilde op de vlucht slaan.  Buiten kon men haar pullover van boven het hoofd aftrekken.  De vrouw in kwestie was verplicht, teneinde verder schandaal te voorkomen, de verkoopsters te volgen, want zij had slechts een bustehouder en rok aan… en kon in dergelijke klederdracht onmogelijk verder lopen !  Zo was het mogelijk de dievegge te identificeren, die dit voorvalletje zeker niet zo spoedig zal vergeten.”

(Marnix Knockaert)

 

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... David Bates

 ‘Blij dat ik eindelijk opnieuw op niveau ben’ 

In de aanloop naar de laatste wedstrijd van het seizoen (1-1 op KV Oostende) had ik ook nog een gesprek met David Bates.  De Schotse centrale verdediger begon met een conditionele achterstand aan het seizoen.  Toch vocht hij zich in de ploeg en was hij in het laatste deel van de competitie één van de exponenten van de revival van groen-zwart onder Yves Vanderhaeghe en Thomas Buffel.  Het werd een interessant gesprek met deze 24-jarige jongeman.  Met zijn 24 is hij trouwens ook één van de meest ervaren spelers.

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Strahinja Pavlovic

 ‘Ik wil gewoon zo veel mogelijk spelen.’

In de week voor de laatste wedstrijd van het seizoen (in en tegen KV Oostende) had ik een gesprek met Strahinja Pavlovic.  De jonge Serviër kwam in januari de groen-zwarte rangen versterken en maakte op zijn zachtst gezegd een uitstekende indruk.  De 19-jarige centrale verdediger kwam over van Monaco en maakte ondertussen ook furore in zijn nationaal elftal met ondermeer een gelijkspel tegen het Portugal van Cristiano Ronaldo.  Wat volgt is het relaas van een aangenaam gesprek met een speler die straalt van zelfvertrouwen.  En van ambitie.


Strahinja, traditioneel is onze eerste vraag er ééntje die peilt naar de ‘voorgeschiedenis’.  Kun je even je sportieve carrière beschrijven tot nu toe?

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Charles Vanhoutte wint de 49ste Pop-Poll van d'Echte!

Charles Vanhoutte is de winnaar van de 49ste Pop-Poll van supportersvereniging d'Echte. Na Thibo Somers vorig seizoen bekronen de Cerclefans dit jaar dus opnieuw een op-en-top Cercle jeugdproduct met de prestigieuze trofee, waarbij Charles beloond wordt voor z'n engagement en Cercleliefde.

Proficiat Charles!


 

Lees meer