koop tickets online

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 238)

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 238)
(periode van 21-10-1961 -> 28-10-1961)

  • Cercle

De volgende wedstrijd, een uitwedstrijd, beloofde alvast geen gemakkelijke match te worden.  En dat was dan nog zacht uitgedrukt.  De groen-zwarten dienden het immers op te nemen tegen landskampioen Standard.  Maar gelukkig moet elke wedstrijd altijd gespeeld worden en dat maakt het altijd toch weer spannend.  De verrassing van een onverwacht resultaat, punten halen waar niemand die voorzien had,…  Zou ook Cercle, in een begenadigde dag, daar eventueel toe in staat zijn ?  “Veritas” spoorde, in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad”, mee richting Luik en hoopte er alvast het beste van… :

Standard Luik – Cercle Brugge 7-1  –  De Luikse kampioenen op hun best !

“Voor het eerst dit seizoen konden de Belgische kampioenen met hun voltallige samenstelling opkomen en Cercle heeft daarvan de gevolgen moeten dragen : niet minder dan zeven maal moest een nochtans voortreffelijke Mortier zich omdraaien en het hadden er nog meer kunnen zijn ware het niet dat de Rouches tijdens de laatste 20 minuten het wat gemakkelijker opnamen.  Het dient gezegd dat Standard op ons een grootse indruk heeft gelaten : vooral de voorhoede, waarbij wij vooral Claessen en Crossan opmerkten, was niet te houden en het gaf de indruk dat de Luikenaars op deze genadedag wellicht de beste ploegen hadden baas gekund.  Hun overwicht was bijwijlen zo groot dat zelfs back Vliers mee in de aanval kwam.  In ieder geval namen de lokalen volledig het middenveld voor zich en het duo Bolzée-Houf, daarin geholpen door de onvermoeibare Ier Crossan, kon zich vanzelfsprekend volkomen uitleven.  Hoeveel keren Houf keeper Mortier onder vuur nam kunnen wij zelfs bij benadering niet schatten, feit is in ieder geval dat de groen-zwarten, die dan nog gevoelig gehandicapt waren na de rust door het uitvallen van Perot, een ware voetballes kregen.  Na de zevende competitiedag moeten wij vooral vaststellen dat het Cercle nog steeds mangelt aan snelheid : het ritme van de hoogste klasse hebben de groen-zwarten nog steeds niet vast.  Indien men het middenveld onvoorwaardelijk aan de tegenstrever prijsgeeft, is het noodzakelijk dat de tegenaanval buitengewoon snel afgewerkt wordt om verrassend te zijn, vermits de aanvallers steeds numeriek in de minderheid zijn.  Welnu, wat zien wij : telkens Nemes of Michiels in het bezit van de bal komen, wandelen zij omzeggens vooruit, tot er voldoende medespelers mee zijn, doch intussen zijn de puntspelers natuurlijk gemarkeerd en is alle gevaar bezworen.  Wat een verschil met Richard Orlans, die thans beter speelt dan in zijn glorietijd bij Gantoise.  Deze gaat in één tijd recht naar doel en samen met Bailliu kan hij een bestendig gevaar voor de tegenstrevers betekenen, indien hij oordeelkundig aan het werk gezet wordt.  De Gentse postbediende was op Sclessin weer op zijn best en met een tikje meeval had hij zeker twee doelpunten gescoord.  De eerste keer een vijftal minuten voor de pauze, toen de stand 2-0 was en een slecht ontzetten van de Waalse stopper Marchal Orlans alleen voor Nicolay bracht en de scheidsrechter voor ingebeeld handspel floot…  Op de tegenaanval werd het echter 3-0 in plaats van 2-1 !  De tweede keer na amper twintig seconden in de 2e helft, toen Richard vanop 20 meter een fantastische kei afvuurde, die helaas tegen de binnenkant van de paal te pletter sloeg en die Bailliu dan voor de open doelmond hoog over zette.  Hebben wij reeds de twee verdienstelijkste Cerclespelers vermeld : Orlans, die de vergelijking met Paeschen glansrijk zou winnen en van het opgetogen Standardpubliek na de wedstrijd bij het verlaten van het terrein, een ware ovatie in ontvangst mocht nemen, en Mortier die vooral in de 2e helft minstens een half dozijn zekere doelpunten voorkwam, dan konden verder alleen Bailliu, voor zijn onverpoosd zwoegen, Vanderhaeghen in mindere en De Caluwé in meerdere mate, voldoen.  De anderen moeten op de eerste plaats sneller gaan spelen, zo niet zal Cercle nog dikwijls dergelijke pillen te slikken krijgen.  Wellicht kan ook het feit dat de groen-zwarten gedurende praktisch de ganse 2e time met tien man moesten spelen (Perot moest immers definitief het veld verlaten aan de 55e min.), ter verontschuldiging worden ingeroepen…”


Technische  krabbels…
Standard Luik  -  Cercle Brugge  7-1


opkomst : 25.000 toeschouwers, spijt de tramstaking.
leiding : ref. Dandois, een tikje home-getint.
weersgesteldheid : ideaal om te voetballen, met evenwel een lage hinderende zon.
terrein : zeer goed.
fair-play : hard doch correct.
corners : Standard 6, Cercle 4.
doelpunten :
  4e min. : de wedstrijd was amper 4 minuten oud, toen Crossan –wat een reuzespeler– de
  heroptredende Semmeling lanceerde.  Decock was genoodzaakt een foutieve sliding uit te
  voeren om de lokale rechtsbuiten te stoppen : de free-kick werd ver over de hoofden voor
  doel gezet, waar Paeschen met het hoofd hernam en Sztany de beslissende toets gaf : 1-0.
  12e min. : een prachtig persoonlijk staaltje van Claessen, die de ganse defensie oprolde,
  Mortier uit zijn kooi lokte en met een grondscherend schot raak besloot : 2-0.
  42e min. : Crossan dreef met de bal op, zette gemeten voor aan de spurtende Sztany, die een
  boogballetje voor doel plaatste, waar Mortier in duel met Claessen, de bal wegsloeg in de
  voeten van Crossan die in de vlucht nummer drie scoorde : 3-0.
  Ondertussen had Cercle nochtans een niet onaardige repliek gegeven en zo voorkwam
  Nicolay een zeker doelpunt met in de voeten van de vlugge Orlans te duikelen en had
  Bailliu van een niet een scherpe voorzet van Nemes gerateerd, toen de Waalse portier
  geklopt scheen.  Het onontbeerlijke tikje geluk was er evenwel niet bij.  In het begin van de
  2e helft werd Perot aan de knie gewond bij een balbetwisting met Sztany.  Hij sukkelde nog
  een paar minuten mee vooraan, doch moest weldra definitief het veld verlaten.  Dank zij
  deze numerieke meerderheid zou Standard dan aan een ware demonstratie van efficiënt
  voetbal beginnen en op amper een goed kwartier wezen de bordjes 7-0.
  54e min. : een afgeweerd schot van Claessen, Paeschen schoot raak in de verste hoek : 4-0.
  58e min. : een prachtige volée van Claessen : 5-0.
  65e min. : op hoekschop plaatste Crossan tegen de paal, Claessen hernam van dichtbij : 6-0.
  69e min. : een achterwaartse pas van Paeschen naar Crossan gevolgd door een puik
  vluchtschot van de Ier : 7-0.
  Het zou Bailliu zijn die enkele minuten voor het einde het verdiend eerreddend doeltje voor
  Cercle scoorde toen hij met een mooi schot van even buiten het strafschopgebied, Nicolay
  het nakijken gaf : 7-1.
Standard : Nicolay, Vliers, Thellin, Bolzée, Marchal, Houf, Semmeling, Sztany, Claessen,
  Crossan, Paeschen.
Cercle : Mortier, Vanderhaeghen, Decock, Perot, Wittevrongel, De Caluwé, Desmaele,
  Michiels, Nemes, Bailliu, Orlans. 
 


De (meeste) Cerclesupporters hadden zich tot nog toe afwachtend opgesteld in de hoop dat er snel een positieve kentering zou komen.  Na de zware nederlaag op Standard besloot een zekere J.V.S. uit Assebroek in zijn pen te klimmen om eens flink zijn groeiend ongenoegen te spuien… :

Open brief van een Cerclesupporter… - Maak ermee gedaan, jongens !

“Waarmee ?  Met dat minderwaardigheidscomplex waarmee ge elke zondag het plein oprent.  Maak ermee gedaan, schudt het van u af, zet er de studs in.  De commentators in pers, radio en televisie herhalen het iedere week : ge speelt goed voetbal.  Waaraan twijfelt ge dan nog ?  Ge kent het, even goed als eender wie.  Heb toch geloof in eigen kunde.  Dat ge de Brugse derby verloren hebt, en dat ge nu tegen Standard een flinke rammeling gekregen hebt ?  Dat is juist.  En wat dan nog ?  Kijk, jongens, wij supporters verwachten geen mirakelen.  Wij weten dat ge leergeld moet betalen, en veel.  Wij vragen niet dat ge elke zondag zoudt winnen.  Maar wat we wel vragen is dat ge u in iedere match zoudt inzetten, voor uw volle waarde, met al uw kunde, en met al uw wilskracht.  Dat ge zoudt vechten voor elke bal, gedurende 90 minuten.  Voetbal is zeker geen stierengevecht, maar het is ook geen spel voor oude juffers.  Eerbiedig de regels van de sportiviteit, maar bijt een beetje harder van u af.  Laat u niet langer meer intimideren door namen, maar intimideer zelf door kloeke vastberadenheid.  Wij zijn niet belust op een Verviersreputatie, maar met de faam van “gemakkelijke” ploeg kunt ge er onmogelijk komen.  En vooral, vergeet niet, dat een match 90 minuten duurt, en dat ge geen half uur nodig hebt om een paar doelpunten te maken.  Van trainer Delfour vragen wij ook iets.  Wij hebben volle vertrouwen in hem.  Wij weten dat hij het ABC van het voetbalspel volledig onder de knie heeft.  Met groot genoegen hebben wij sinds drie jaar de individuele vooruitgang der spelers kunnen volgen.  Het voorbereidend werk is af tot in de puntjes.  En nu vragen wij hem : asjeblieft, leer de groen-zwarten nu ook eens doelpunten maken.  Aan het Cerclebestuur vragen wij : spaar uw aanmoedigingen niet, onder gelijk welke vorm.  Wees niet krenterig.  Na al de inspanningen die u reeds gedaan hebt, moet u resoluut uw kans gaan, zonder aarzelen, want mogelijk hangt het behoud daarvan af.  En vooral : wordt er wel voldoende aandacht besteed aan de “mental training” ?  Wij, supporters, hebben ten slotte ook iets te doen.  Laten wij onze kritiek thuis, en brengen wij onze beste stem mee.  Laten wij een beetje minder braaf en een beetje meer… fanatiek zijn.  Op een voetbalterrein mag gerust een beetje herrie zijn, de tribune zal niet invallen.  Wij moeten de stemming maken, de WINST-stemming.  Komaan, mensen, allen aan één touw, en het ZAL gaan !”

De voorbije speeldag was voor de Brugse ploegen absoluut geen voetbalhoogdag geworden…  Club Brugge had op eigen veld zwaar met 1-4 verloren van S.K. Lierse en de perikelen van Cercle op Standard werden hierboven reeds uitvoerig beschreven.  Hoe dramatisch de sportieve resultaten soms ook mochten zijn, er was altijd minstens één persoon die er zijn goede luim niet bij verloor : “Dani” !  Ook na de tegenvallende resultaten van beide Brugse ploegen had hij zo te zien nog ruim voldoende inspiratie overgehouden om er een leuk “Bont beeld” over te tekenen:

“Vorige zondag had men te Brugge weinig reden tot juichen over het voetbal.  Zowel Cercle als Club incasseerden een flink verlies tot grote wanhoop van veel supporters.  Hopen we maar dat ze zich zondag zullen herpakken en zo wat zalf strijken op de gewonde supportersharten, alhoewel dit tegen Beerschot noch tegen Gantoise gemakkelijk zal gaan.”

Cerle Brugge KSV

En zo zijn we meteen bij de volgende speeldag aanbeland.  Cercle mocht het thuis opnemen tegen Beerschot.  De groen-zwarten telden twee gekwetsten en twee andere spelers betaalden (min of meer) het gelag voor de tegenvallende prestatie(s).  Voor trainer Delfour zou het andermaal wikken en wegen worden wie een plaatsje verdiende in de selectie waarvan verwacht werd dat ze tegen de paars-witte Antwerpenaars minstens één, en natuurlijk nog veel liever twee, puntje(s) zou behalen :

Cercle – Beerschot : Voor de belangrijke thuismatch van morgen tegen Beerschot kunnen Decock en Perot niet optreden wegens kwetsuur terwijl vooraan Desmaele en Nemes verdwijnen.  Officieus zal dan volgende ploeg in lijn komen : Mortier, Vanderhaeghen, Serru, Wittevrongel, Baas, Demey, Notteboom, De Caluwé, Michiels, Bailliu, Orlans.”

En dan was het zo ver !  Beerschot zakte af naar het Edgard De Smedtstadion maar was zeker niet van plan om zich als een lam naar de slachtbank te laten leiden.  Cercle van zijn kant had iets recht te zetten na het zware verlies van de week tevoren.  Wie zou het laken naar zich toe trekken ?

Cercle Brugge – Beerschot 0-0  –  Defensieve tactiek en gouden winstpuntje !

“Het was te verwachten dat er na het Waterlo tegen Standard slachtoffers zouden vallen bij de groen-zwarten, terwijl het even klaar was dat de vervanging van Decock, Nemes, Desmaele en de gewonde Perot door het verdegingstrio Serru, Baas en Demey, samen met de pijlsnelle Notteboom, een tactische zet was van trainer Delfour om tegen Beerschot het accent op het defensief te leggen en ten minste één waardevol puntje aan huis te houden.  Klopte het plan van de lokalen tot in de puntjes, dan is dit grotendeels aan bijna alle groen-zwarte spelers te danken die de gegeven richtlijnen op de letter volgden.  Het uitblijven van een gepaste tegenzet en het gebrek aan stootkracht bij de Sinjoren was er evenwel ook niet vreemd aan dat de halve inzet ruim verdiend te Brugge bleef.  Alhoewel Cercle praktisch de ganse wedstrijd het middenveld vrijwillig prijsgaf, konden de Sinjoren weinig voordeel hieruit halen en we overdrijven niet het minst met te zeggen dat de lokalen gevaarlijker standjes verwekten dan de bezoekers.  Keeper Smolders had zelfs een flinke dosis geluk van doen om een Brugs doelpunt te verhinderen en het pleit geenzins in het voordeel van Beerschot dat Raskin en Van Merode enkele malen het mes moesten bovenhalen om de lokale driemansvoorhoede te remmen.  Het al te hard spel van de paars-witte stopper was er tevens oorzaak van dat Bailliu na de hervatting nog slechts op halve krachten kon vervolgen.  O.i. verdiende Cercle ten volle deze blanke puntendeling en we menen zelfs dat de groen-zwarten de volle buit konden veroverd hebben, hadden ze in het laatste kwartier hun tactiek enigszins versoepeld en iets meer risico genomen.  Kunnen we moeilijk zeggen een aantrekkelijke wedstrijd te hebben gezien, dan was er toch spanning en sensatie die dit tekort enigszins vergoedden.  Spijt hun gemakkelijk overwicht, konden de Sinjoren weinig bekoren en hebben ons persoonlijk zelfs ontgoocheld.  Ze verdienden niet eens de volle inzet en o.i. heeft Cercle allesbehalve het gewonnen puntje gestolen, vermits ze naast haar secure defensieve tactiek even dicht bij een doelpunt kwam als de bezoekers.  Alle spelers hebben zich tot het uiterste ingespannen al blijken Serru en Demey nog niet op de juiste conditie te kunnen bogen.  Zonder overstelpt te worden, onderlijnde Mortier toch zijn herwonnen zelfvertrouwen door enkele succesvolle tussenkomsten.  Van de achterspelers liet Vanderhaeghen de beste indruk, terwijl ook Baas en Wittevrongel defensief terdege hun streng trokken.  De Caluwé en vooral Michiels mogen we als de beste Cerclespelers bestempelen, terwijl Orlans weer zeer bedrijvig was, maar niet altijd in zijn opzet slaagde.  Ten slotte deed Notteboom een bevredigend heroptreden daar waar Bailliu gunstig bevestigde, doch na de rust al te veel gehandicapeerd werd door een spierverrekking.”


Technische  krabbels…
Cercle Brugge  -  Beerschot  0-0


opkomst : 8.000 toeschouwers.
terrein : zeer goed.
weersgesteldheid : ’n ideaal voetbalweertje.
leiding : ref. Hauben, onevenwichtig en weinig kordaat.
fair-play : vaak te hard en ruw spel der bezoekers.
corners : Cercle 6, Beerschot 10.
Cercle : Mortier, Vanderhaeghen, Serru, Wittevrongel, Baas, Bemey, Notteboom, De
  Caluwé, Bailliu, Michiels, Orlans.
Beerschot : Smolders, Pooters, Raskin, Weyn, Van Merode, Van Hemelrijck, Van Hostaeyen, Van Acker, Wouters, Coppens, Zaman.
 

 

 

De groen-zwarten behaalden tegen Beerschot een kostbaar puntje.

Een waardevol puntje was behaald en dat was natuurlijk ook “Dani” niet ontgaan die er als de kippen bij was om zijn mening in een “Bont beeld” te gieten :

Cerle Brugge KSV

De voetbalzondag bracht beide Brugse ploegen elk één puntje op dank zij scoorloze draws.  Alle puntjes tellen wel maar iedereen zal toch wel liever offensief dan defensief spel zien.  Langs de andere kant echter moet men roeien met de riemen die men heeft en met de zondag toegepaste tactiek schijnen ook de Cerclejongens dit begrepen te hebben.”

Na het bezoek van de paars-witte Antwerpenaars was het nu de beurt aan hun rood-witte stadsgenoten om hun opwachting te maken in het Edgard De Smedtstadion.  “Het Brugsch Handelsblad” publiceerde alvast de typische korte vooruitblik :

Cerle Brugge KSV

Cercle – Antwerp : De groen-zwarten spelen morgen opnieuw aan huis tegen Antwerp.  Alhoewel de gewonde Bailliu en Vanderhaeghen nog onzeker zijn, wordt toch volgende ongewijzigde opstelling verwacht die best een nieuw puntje kan veroveren : Mortier, Vanderhaeghen, Serru, Wittevrongel, Baas, Demey, Notteboom, De Caluwé, Michiels, Bailliu, Orlans.”

  • Brugge

Voor ons Brugs item maken we gretig gebruik van enkele “Bonte beelden” van “Dani”.  Een bepaalde situatie treffend samenvatten in een cartoon, het is niet altijd even evident en toch lukte deze kunstenaar daar altijd wonderwel in.
We hebben de nodige aandacht voor de cultuur in Brugge, waarbij onze groen-zwarten niet werden vergeten, er wordt ons een weerbericht voorgeschoteld waaruit we leren dat de zomers vroeger toch ook niet altijd alleen maar zonnig en warm waren en we kunnen weer even onze kinderjaren herbeleven toen we elk jaar opnieuw hoopvol uitkeken naar de komst van Sinterklaas :

“Van de eerste uitvoering af kende de nieuwe revue van “Willen is Kunnen” : “Gif mo katoen mè Zwart en Groen” een flink succes wat bewijst dat deze toneelkring een vaste plaats heeft verworven in het Brugs ontspanningsleven.  Deze bijval is te danken aan de sportieve inslag vermits een flink deel voorbehouden is voor het Brugs voetballeven.”

Cerle Brugge KSV

“De zomer heeft thans wel voor goed het land verlaten en de laatste dagen kunnen we ons verlustigen in een lekker regenweertje.  Er werden recordneerslagen genoteerd wat voor ons land iets wil zeggen !  Hopelijk houdt dit niet te lang aan, want iedereen zal toch wel droog en kouder weer boven dit natte gedoe verkiezen.”

Cerle Brugge KSV

“Met het vallen van de bladeren heeft onze geliefde St-Niklaas ook opnieuw zijn intrede gedaan.  De brave man komt elk jaar wat vroeger opdagen zodat het misschien binnen enkele jaren niet meer nodig zal zijn dat hij telkens de trip van Spanje naar hier en terug moet doen en dat hij zich voor goed bij ons zal kunnen vestigen.  Het is weliswaar een sterk gecommercialiseerde heilige geworden maar voor de kinderen betekent hij toch nog altijd meer dan het ontvangen van wat speelgoed, want elk kinderhart schenkt hij ook wat fantasie en droom en daarvoor alleen reeds mogen we zijn komst telkens van harte toejuichen.”

(Marnix Knockaert)

Cerle Brugge KSV

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
OH Leuven-Cercle Brugge: raadpleeg hier alle ticketinfo

Op vrijdag 10 februari om 20h00 trekt Cercle naar het King Power at Den Dreef-stadion van Oud-Heverlee Leuven. De combiregeling is niet van kracht. Dat betekent dat je tickets zowel in voorverkoop in Brugge als op de wedstrijddag zelf in Leuven kan aankopen. Ook online via ticketing.cerclebrugge.be zijn er tickets beschikbaar. Wens je mee te gaan met de supportersbus? Vind hieronder alle informatie terug.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Doelpunt DALAND verkozen als CAPS FUEL CARD MOMENT UIT JANUARI

Het doelpunt van Jesper Daland tegen KAA Gent werd met 80% van alle stemmen verkozen tot het CAPS Fuel Card Moment uit januari. Daland's goal haalde het o.a. van de 1-2 van Dino Hotic in Oostende.

CAPS FUEL CARD

De winnaar van de CAPS Fuel Card ter waarde van €100 is Louise Stael.

Proficiat, Jesper en Louise!

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT-online eert “Norbert”

De Twaalfde Man

Norbert Van Slambrouck

Vier generaties


Het minste wat men kan zeggen over de twaalfde man die u in deze editie voor de voeten geschoven krijgt is dat hij een boeiend leven heeft geleden en nog steeds leidt.  Veel oudere lezers zullen Norbert allicht kennen.  Bij de jongeren ligt dat misschien anders alhoewel zal blijken dat iedereen op Cercle Norbert eigenlijk kent, ook al weet hij of zij het niet.  Norbert is wat men in het Brugs een “gepatenteerde” Bruggeling noemt.  Hij werd geboren binnen de oude stadsmuren, net zoals zijn beide ouders.  Hij groeide na de Tweede Wereldoorlog op in de Katelijnestraat, doorliep de lagere school en de humaniora in “de Frères” en studeerde daarna economie aan de K.U. Leuven. Na het afzwaaien van de obligate legerdienst werd hij Secretaris van de Raad van Beroepsverenigingen bij het N.C.M.V. Brugge (nu Unizo).  Maar het bloed loopt waar het niet kruipen kan. Reeds als jonge snaak was hij  geïnteresseerd in muziek en alle kunst met een kleine en grote “K”.  Toen hij gevraagd werd tekst en muziek te schrijven voor twee songs, en die op plaat in te zingen voor een wereldcongres in Bangkok, ging de bal aan het rollen. De liedjes werden op de radio gedraaid en enige tijd later stond Hans Kusters - ontdekker van o.m. Clouseau - aan de deur met een  contract van platenmaatschappij Philips.  Hij koos definitief voor de wereld van muziek en show en deed wat Guy Mortier ooit in Humo over hem schreef: "...steeds het onzekere boven het zekere kiezen".

Een keuze die je je allicht niet hebt beklaagd.

In het begin van de zeventiger jaren, op het toppunt van mijn succes als zanger, na hits te hebben gescoord zoals "Pas op voor de verf",  "Liedje voor Mary-Ann" en "En dat vergeet ik nooit", werd ik zwaar ziek. Ondertussen was ik omringd door een professionele organisatie met eigen muzikanten, ballet, show, technici, enz. Na een eerste spoedbehandeling kon ik nog net voldoende optredens afwerken om mijn medewerkers de kans te geven ander werk te zoeken. Ook kon ik mijn radioprogramma bij de BRT (nu Radio 2) "Variété met Norbert" overdragen aan Piet Perneel.  Daarna trok ik voor drie maanden naar de Costa del Sol. Bij mijn afreis woog ik nog 59 kg, toen ik terug kwam... 95 kg. Onnodig te zeggen dat ik volledig hersteld was.

Bij mijn terugkomst stond Sylvain Tack mij op te wachten om mij te engageren voor zijn zeezender Radio Mi Amigo, die na de start op 1 januari 1974 op korte tijd uitgroeide tot de populairste zender die Vlaanderen ooit gekend heeft.

Tijdens de Mi Amigo - periode kwam ik, hierbij royaal gesteund door mijn vrienden van "D'Echte", tot de vaststelling dat het tijd werd dat Cercle een eigentijds "volkslied" kreeg. Sylvain Tack overtuigen dat hij zijn grote studio (toen een van de modernste van Europa), een uitgebreid studio-orkest en vele centen zou vrij maken voor de opname van twee Cercleliedjes  was niet vanzelfsprekend. Maar eenmaal zover trokken we met een volle bus Cerclesupporters  naar Buizingen om het "koor" in te zingen. Wat we niet lieten horen tijdens de opname was dat arrangeur Eddy Van Mouffaert en ikzelf al tientallen stemmen vooraf hadden opgenomen. Het kwam ons goed van pas tijdens de definitieve productie, terwijl het Cerclekoor de studiobar letterlijk aan het leegdrinken was. 

Daar ik de voorbije jaren zowat alle Cerclewedstrijden van op de strijdplaatsen had meebeleefd, schreef ik een nummer dat zowat het hele repertoire bevatte: van fluitsignaal en “aanmoedigen", tot ons "Cercle (klap, klap, klap)", enz… Ik moet eerlijk toegeven dat, als het lied vóór elke wedstrijd door de (nu erg goede) geluidsversterking klinkt, ik bij mezelf denk: “Verdomd jongen, na méér dan 30 jaar klinkt het toch nog behoorlijk fris". Het was dan ook gedurfd om in die tijd voor een populair voetballiedje een dreunende "distortion guitar" te gebruiken. Op de achterzijde van de single stond het lijflied van “D’Echte”. Op een Severs-melodietje schreef ik een tekst die iedere supporter ook vandaag nog uit volle borst meezingt: “Ied’re zundag no de Cercle, mè heel ons herte vo groen en zwart…”.

Wie Norbert zegt, zegt ook VBRO

Toen Radio Mi Amigo illegaal werd en naar Spanje verhuisde hield ik het voor bekeken. In Sint-Kruis heb ik dan de leiding genomen van een discotheek die op sterven na dood was. Het werd het “Norbert Hey Center”. Het waren de gouden jaren van de disco. Iedere avond stond ik ook zelf een uurtje achter de microfoon of trad ik op met de Hey Meisjes. Er waren optredens van wereldvedetten – zoals Donna Summer - tot kleinkunstzangers en Vlaamse vedetten. Teveel om op te noemen. Er wordt wel eens beweerd dat een halve generatie zijn lief heeft gevonden in wat in de volksmond “de Hey Club” of kortweg “den Norbert” werd genoemd. En er was natuurlijk ook een bloeiende Cercle Supporterskring.

Toen de huur na negen jaar ten einde liep, was ik net gestart met de Brugse Radio VBRO. Het had altijd op mijn zenuwen gewerkt dat West-Vlaanderen de enige provincie was waar de regionale omroep niét in de hoofdstad gevestigd was. Van Mi Amigo en de zeezenders nam ik alleen de vlotte presentatie en het eigentijdse “format” over.  Voor de rest klonk de VBRO zo Brugs mogelijk.  De omroep werd een groot succes. 

Van zodra het technisch mogelijk werd bracht de VBRO ook live verslag uit van de thuiswedstrijden van Cercle. Dat lag voor de hand want na het afhaken van de oude legendarische stadionomroeper Albert Croenen had het bestuur mij gevraagd zijn plaats in te nemen en een opvolger klaar te stomen. Uiteindelijk werd het Eric Van Maldeghem, toen ook sportverslaggever bij VBRO. En Eric treedt blijkbaar in mijn voetsporen. Ooit heb ik, bij alwéér een onterechte penalty tijdens de derby, in plaats van het gebruikelijke “doelpunt op de 56e minuut”, glashard door de microfoon aangekondigd:  “CADEAU op de 56e minuut”. Clubsupporters sprongen recht en gooiden frankstukken naar de cabine.  Enkele bestuursleden van Cercle sloeg de schrik om het hart, maar van een PV is  nooit sprake geweest. Op dat ogenblik was ik zo populair dat men wel uitkeek. Aan Eric geef ik de raad: “Laat het maar koelen, je hoeft niet eens te blazen”.

Toen ik pas zestien jaar oud was verkondigde ik al dat ik de laatste periode van mijn leven gewoon artiest wou zijn, liefst achter de schermen, en doen waar ik écht zin in had. Toen door een onzinnige wetgeving de Brugse Radio nog op 38 watt mocht uitzenden en zelfs op de grote markt niet storingvrij te beluisteren was, gaf ik er de brui aan en deed net wat ik als knaapje al had voorspeld.  Frederik Thomas, mijn meester-leerling bij de radio, nam het roer over. Dankzij hem kan je nu, na 25 jaar, nog steeds de échte Brugse Radio beluisteren. Met 2000 W en in stereo…  Frederik zelf is trouwens ook een echte Cercleman.

Was het een tegenvaller dat mijn zangcarrière een abrupt einde kende, een meevaller was dat ik hierdoor op zowat alle terreinen van de showbizz en media kon werken. Het is niet de beste manier om rijk te worden, maar wel een garantie voor een boeiend leven. Dat ik hierdoor het geluk van het “huisje, tuintje, kindje” heb gemist is zeker een nadeel, maar ik heb er tenslotte zelf voor gekozen.  Af en toe hou ik mij nog met de verschillende media bezig, niet gebonden

door commerciële normen en enkel als ik er zin in heb.  Tegenwoordig heb ik mij vooral gestort op het werken met de computer.  Door vakliteratuur en tijdschriften te verslinden beheers ik ondertussen zowat alles wat met een computer mogelijk is.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
AANKOMENDE ACTIVITEITEN Groen-Zwart Lichtervelde

Ontdek hieronder een overzicht van de aankomende activiteiten van Groen-Zwart Lichtervelde:

WORTELKAARTING

Groen-Zwart Lichtervelde nodigt jullie uit voor hun wortelkaarting.

  • Vrijdag 24 februari 2023
  • Café De Zwarte Leeuw (Hoogstraat 1 (Markt))
  • Vanaf 18u.

De inleg bedraagt €1,5. Kaarten zijn te verkrijgen in Café De Zwarte Leeuw of via één van de bestuursleden.

Meer info: inge.ameel@hotmail.com of via hun Facebookpagina. 

 

50 JAAR GROEN-ZWART LICHTERVELDE

Het bestuur van Groen-Zwart Lichtervelde nodigt jullie graag uit voor de viering van 50 jaar Groen-Zwart Lichtervelde.

  • Zondag 26 februari 2023
  • D'Oude Melkerij (Stationsstraat 143B, 8830 Gits)

Vanaf 12u. uitgebreide receptie met aansluitend 3 gangen menu met aangepaste dranken.

Prijs: 65 euro per persoon.

Vooraf reserveren via Inge Ameel. Betalen kan vooraf via overschrijving of BE15 7360 5042 6930 (mededeling "Souper 2023") of op de dag zelf.

Meer info: inge.ameel@hotmail.com of via hun Facebookpagina. 

Lees meer