koop tickets online

Feest Groen-Zwart Varsenare

Op vrijdag 7 maart, daags voor de derby, vond het jaarlijks feest van Groen-Zwart Varsenare plaats.
Deze vereniging had niet voor het eerst een feest een dag voorafgaand aan een belangrijke en bepalende wedstrijd (zowel qua kampioenenviering als degradatie).  Telkens met succes. Nu ook zo bleek ’s anderendaags. We wonnen de derby niet, verloren met een “eervol resultaat”, maar vooral, we blijven in 1A.

Het gebeuren was weer goed bevolkt.  Peter Miguel Vandamme kwam de aanwezigen toespreken en sneed vooraf reeds de taart aan (met zijn naam er op) en ook voorzitter Vincent Goemaere was met echtgenote en kroost aanwezig.  De voorzitter nam eveneens het woord en hield geen blad voor de mond, ook niet wat het stadiondossier betreft.  Het was duidelijke taal.

Cerle Brugge KSV

De sfeer zat er goed in en het eten was lekker.  De broers Mark en Stephaan Roose en hun team mogen op een geslaagde avond terugblikken.

Cerle Brugge KSV

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Dany Verlinden

Twee jaar geleden “spoelde” Dany Verlinden aan langs de groene kant van Jan Breydel.  Enigszins een verrassing want de Europese recordhouder (zie verder) bracht het grootste deel van zijn carrière langs de noordelijke kant van het stadion door.  Her en der was er wat gemor in de groene gelederen, maar het stormpje ging al snel liggen en ondertussen voelt Dany zich hier goed thuis.
Tijd voor een gesprekje dus.

Dany, je kende slechts drie ploegen (jeugdwerking inclusief) in je actieve carrière, als profvoetballer zelfs slechts twee.  Je bent behoorlijk honkvast?

Ik startte met voetballen bij de jeugd van Ourodenburg en vervolgens vanaf mijn twaalf jaar bij Lierse waar ik alle jeugdrangen doorliep en in de A-kern terechtkwam.  Ik bleef bij Lierse tot mijn 25e, waarna ik in 1988 vertrok naar Club.  Daar speelde ik tot 2004.  Van 2004 tot 2011 bleef ik er als keeperstrainer.
Honkvast?  Nu, dat was wel zo in die tijd.  Je was als speler eigendom van de ploeg en de spelers bleven ook langer bij die ploeg.  Er gebeurden wel transfers, maar toch heel wat minder als nu.  Nu ben je vrij als je einde contract bent en ga je waar je wilt.  Dat was vroeger bij ons niet het geval.

Je palmares is niet min.  Vijf maal kampioen, vijf maal Bekerwinnaar, tien maal Supercupwinnaar en tweemaal “keeper van het jaar”.  Maar ondanks dat palmares heb je maar één “cap” als Rode Duivel?

Op dat ogenblik was er een generatie van heel goede jonge, en iets minder jonge, keepers.  Vande Walle, Preud’homme, De Wilde, Bodart, noem maar op.  Als je in die generatie valt is het vaak moeilijk.  De bondscoach moet keuzes maken.  Je hebt er immers maar één in doel en één op de bank nodig.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Praatje met een speler - Marton Eppel

‘Focussen op de twee komende wedstrijden’

In de aanloop naar de derby had ik ondermeer een gesprek met Marton Eppel.  Deze Hongaarse international belandde na Nieuwjaar aan de groen-zwarte kant van het Jan Breydelstadion.  Hij tekende een contract tot het einde van het seizoen.  Deze 28-jarige spits heeft er al een rijkgevulde carrière op zitten.  Naast het redden van Cercle Brugge heeft hij in zijn carrière ook nog wel wat doelen.  Zowel op clubniveau als met de Hongaarse nationale ploeg. 

Marton, je bent 28 kun je eens je carrière vluchtig schetsen voor onze lezers?
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Retro - Geen bankzitter … : Raf Lapeire


Geen bankzitter …

Raf Lapeire geïnterviewd         

   

Voorwoord van de hoofdredacteur: n.a.v. zijn overlijden op 20 februari 2020 publiceren we het interview dat SHOT van Raphaël Lapeire afnam in september 2009 opnieuw.

Van 1970 tot ’75 speelde de Izegemnaar Raf Lapeire in bijna alle wedstrijden van het Cerclefanionelftal. Hij speelde goed. Hij speelde graag. Meer dan honderdvijftig matchen. Hij was een hazewind. Topfit voelde hij zich bij Groen-Zwart. Op achtendertig doelpunten, veelal met het hoofd gescoord, blikt hij voldaan terug. Waarom verkaste hij halfweg 1975 van Cercle naar SC. Menen? Was hij uitgekeken op Cercle of was Cercle uitgekeken op hem? Ik vroeg het hem. “Volgend jaar zal dat niet opnieuw gebeuren,” had hij bij zichzelf gedacht… Wat dan wel, wat zou er niet opnieuw gebeuren? In ’74 -’75 waren er twintig ploegen in ’s lands eerste afdeling. Raf mocht ‘slechts’ vierendertig op de achtendertig keren met zijn medespelers het veld oprennen. Vier keer moest hij – met grote tegenzin – op de bank plaatsnemen… Víér keer bankzitter! Dat was Raf te veel. ‘De bank’, die o zo zware, o zo typische beproeving van zowat elk rasecht voetbaldier betekende voor Raf het abrupte einde van een heerlijke periode van vijf volle jaren groen-zwarte voetbalvreugde en -succes.                                             

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 221)

(periode van 11-02-1961 -> 25-02-1961)

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met… Georges Volckaert

Ruim zeventig jaar een vurige, enthousiaste Cerclesupporter


Voorafgaande nota van de hoofdredacteur:

SHOT sprak met… zichzelf.  Georges Volckaert is reeds ruim 18 jaar een zeer gewaardeerd SHOT-medewerker en gedurende diezelfde periode afgevaardigde bij de jeugd, nl. de Uefa’s/U19/U18.  Achter beide “taken” zet hij een punt.  Niet omwille van zijn 78-jarige leeftijd.  Het ware verhaal ontdekt u hierna.  We laten hem immers zelf alles uitleggen.
Verslik u niet, dit is het langste SHOT-artikel ooit!  Het leert u de mens en de Cerclesupporter Georges Volckaert kennen, maar is tevens een stuk Cercle-historiek over zeven decennia heen.  Nostalgie voor onze iets “rijpere” lezers, leerrijk voor de jongere generaties.

25 januari 2020.  Wat lees ik vanmorgen in de krant?  “Cercledoelman hervallen in strijd tegen leukemie.”  Miguel, Miguel, het snijdt me door merg en been…

Kan ik toch meteen beginnen aan wat ik me heb voorgenomen?   Ik mail naar Georges Debacker, hoofdredacteur van Shot-on-line, maak hem bondig duidelijk welk ideeënmolentje mij de voorbije nacht urenlang heeft wakker gehouden, verwijs ook naar dat vermaledijde krantenbericht, en minuten later al antwoordt hij: “Go for it!”

Jawel, de titel hierboven klopt.  Ruim zeventig jaar is Georges Volckaert een Cerclefan in hart en nieren.  Vanaf wanneer juist, weet niemand, maar niet lang meer zal het mogelijk zijn diezelfde bewering te herhalen.  Bij om het even welke variant moet één woord noodzakelijk aangepast worden: Ruim zeventig jaar was G. V. een volbloed Cerclefan.

Hoe kan ik het spervuur aan gedachten en beelden die mij overvallen voldoende communicatief aan de lezer overbrengen?  De meest doeltreffende ordening moet wel uitgaan van een min of meer chronologische leidraad.

Lees meer