koop tickets online

Met Cercle doen wat Antwerpen vorig jaar deed - Johanna Omolo

Tussen de twee thuiswedstrijden tegen Lierse en Roeselare door had ik een afspraak gemaakt met Johanna Omolo.  Onze Keniaanse middenvelder – woonachtig te Oostkamp, de thuisgemeente van onze hoofdredacteur - ontpopte zich tot een aangename gesprekspartner.  Veel lachende gezichten trouwens aan de groenzwarte kant van het Jan Breydelstadion.  Dat kan natuurlijk moeilijk anders met een knappe vijftien op vijftien op het rapport en een voorlopige eerste plaats in de tweede periode.  Ik sprak met Johanna over zijn al rijk gevulde carrière, het huidige seizoen en zijn foundation.  

Johanna, je bent geboren in Nairobi (Kenia).  Dat land kennen we vooral van duursporten.  Denken we maar aan de lange afstandslopers.  Ook wielrenner Chris Froome groeide er op.  Jij koos voor voetbal.  

Inderdaad, het lijkt geen evidente keuze.  Maar in onze gemeenschap werd er onderling al snel gevoetbald.  Voor de lol uiteraard en om ons bezig te houden.  Het klopt inderdaad dat veel van mijn landgenoten bekend zijn van de atletiek en de langere afstand.  Maar ik werd verliefd op de bal en besloot volop te gaan voor een voetbalcarrière.  

Je voetbalgeschiedenis begon dus bij een lokaal team in Kenia, maar al snel kwam je in België terecht.  

Dat klopt.  Vanaf 2006 begon mijn ‘actieve’ voetbalcarrière.  Na enkele seizoenen kwam ik in contact met een manager en hij had op zijn beurt contacten bij het Belgische Visé.   Dat was in het seizoen 2008-2009.  Visé speelde toen in de tweede voetbalklasse.  Ik kreeg er onmiddellijk mijn kans en bleef er één seizoen.  Voor mij was de overgang naar het buitenland een zeer grote stap in het onbekende.  Maar als je het in het voetbal wilt maken, moet je wel naar Europa.  Ik was 20 en vond in Visé de ideale ploeg om mijn carrière te lanceren.  

Na dat seizoen Visé kwam er een tussenstop van twee seizoenen in Luxemburg vooraleer je weer in België terecht kwam?  

Inderdaad.  Mijn prestaties werden opgemerkt door Fola Esch.  Dat is een Luxemburgse club met een rijke geschiedenis.  Sinds kort traden ze opnieuw aan in de hoogste Luxemburgse voetbalklasse de zogenaamde Nationaldivisioun.   Ik bleef er inderdaad twee seizoenen en speelde er zeer vaak in de basis.  Ik kon ook een aantal keer scoren, iets wat ik trouwens bij Visé ook al deed.  Na die twee jaar in Luxemburg was er opnieuw interesse van enkele Belgische clubs.  Beerschot AC was toen het meest concreet en ik trok voor drie jaar richting Antwerpen.   Het eerste seizoen verliep voor mij persoonlijk niet zo goed.  Ik kon maar een handvol selecties maken en viel soms naast de ploeg.  Dat was moeilijk.  Het seizoen erop werd er naar een oplossing gezocht en kon ik uitgeleend worden aan Lommel.  Die uitleenbeurt verliep goed, want ik werd definitief overgenomen het seizoen erna.  

Toch keerde je daarna opnieuw terug naar Antwerpen.  In het seizoen 2014-2015 ging je aan de slag bij FC Antwerp.  Je bleef er drie seizoenen en hielp vorig jaar mee de promotie afdwingen. 

Vorig seizoen slaagden we er inderdaad in om te promoveren.  Als spelersgroep was dit een fantastische ervaring.  Maar vooral voor de supporters was dit een onvergetelijk moment en een onvergetelijk seizoen.  Ik ben blij dat ik daartoe mijn steentje heb kunnen bijdragen.  De periode in tweede klasse duurde namelijk al dertien jaar.  Dit seizoen lijkt trouwens een beetje op het seizoen van Antwerp toen.  Een mindere eerste periode, maar een tweede periode die veel beter liep.  Laat ons hopen dat we met Cercle hetzelfde parcours kunnen afwerken.  We zullen er als spelers in elk geval alles aan doen.  

Waarom koos je in het vorige tussenseizoen voor Cercle Brugge?  

Er kwamen veel nieuwe mensen op Antwerp en ik voelde er niet genoeg vertrouwen.  Ze besloten om me te laten gaan bij een goed bod.  Dat goede bod kwam van Cercle en ik zette met plezier de stap naar het mooie Brugge.  Ik woon in de buurt, in Oostkamp.  

Je speelde dit seizoen reeds veel wedstrijden, wat is je favoriete positie op het veld?  Enkele wedstrijden geleden was je ook beslissend in de wedstrijd tegen OHL.  

Ik ben een middenvelder die graag de nodige vrijheid heeft en af en toe wil meeschuiven om voorin gevaarlijk te zijn.   Maar ik schik me ook in elke mogelijke andere rol.  Tijdens de wedstrijd die je vermeldt, viel ik in onder moeilijke omstandigheden.  We waren toen net met tien gevallen toen de trainer besliste om mij in te brengen.  Er werd een fout op mij gemaakt in de zestien en Irvin (Cardona) kon de elfmeter benutten.  Misschien een lichte penalty, maar hij werd gefloten.  

Je bent ook bezig met andere zaken.  Zo is er een foundation die jouw naam draagt?  

Dat klopt.  We willen met enkele mensen de situatie van jongeren in Dandora verbeteren.  Het is de gemeenschap waar ik vandaan kom.  Vandaag de dag zijn er daar nog veel problemen en we proberen die problemen zo goed mogelijk op te lossen.  Het is onze bedoeling om de kinderen daar een betere toekomst te bezorgen.  Dit doen we door zowel in te zetten op onderwijs als op het voetbal.  

Alvast een mooi iniatief!  Wie nog meer informatie wil over het project van Johanna kan terecht op https://johannaomolofoundation.org/ Vrijblijvende stortingen kunnen op BE02 7370 4816 9940.  Voorts hopen we vurig dat Johanna kan doen wat hij vorig jaar deed en dat is de promotie afdwingen, ditmaal met Cercle! 

(Stijn Sinnaeve)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Crescendo

Hoewel deze term - het geleidelijk versterken van de toon - afkomstig is uit de (Italiaanse) muziekwereld, is deze overgangsdynamiek treffend voor wat we de voorbije weken meemaakten op Cercle.  Achttien op achttien, ik herinner me niet spontaan wanneer we dit eerder beleefden.  Bovendien is Groen-Zwart ook reeds acht wedstrijden op rij ongeslagen.  Ondanks tweemaal met tien man te moeten spelen en een 2-0 achterstand op “het Kiel”, vochten onze spelers met succes terug.  Niet mis voor een behoorlijk jonge ploeg met voornamelijk technisch talent.  De hand van coach Vercauteren laat zich voelen.

De wil om te winnen en te ‘vechten’ was zeer duidelijk in de voorbij wedstrijd tegen Roeselare.  Gezien de omstandigheden deed deze nipte overwinning dubbel deugd.  Met de beslissing van scheidrechter Dieperink om Lambot rood te geven bij de aangeschoten bal, was het net of hij ons de dieperik wou induwen.  Nog tal van zijn (en eerste assistent) beslissingen smaakten bij de Groen-Zwarte fans als een Zeeuwse slijkmossel.  Een Vlaams gezegde luidt: “Als je van een “Hollander” niet gekl**t wordt, is hij het vergeten” (sorry voor onze Nederlandse Cerclevrienden).  Wel, deze was het niet vergeten.  Zo oordeelde althans het grootste deel van de tribunes.  Het Bondsparket  oordeelde de maandag nadien terecht dat de uitsluiting (meer dan) voldoende was.  Zodoende kan Benjamin vrijdag aantreden op OHL.

Betreffende journalistiek kan men zich ook soms “blauw ergeren”, wat voor een Cerclesupporter natuurlijk dubbel erg is… Over de strafschopfase lazen we (digitale versie van grote kranten) dat Lambot de bal met de handen (meervoud) uit het doel haalde.  Nou jongens, die noemen zich dan journalist!  Even flagrant, zo niet flagranter, was de berichtgeving over het “besmeuren met verf van het eigen stadion”.  Aanleiding: één berichtje van een idioot op de sociale media.  De juistheid van het bericht verifiëren, of achtergrondinformatie opzoeken is voor bepaalde perslui (die naam niet waardig) blijkbaar te veel moeite.  Gelukkig zijn er tal van andere journalisten die hun werk wel au serieux nemen.

In een vorig stukje had ik het o.a. over het gebrek aan persbelangstelling voor 1B.  Anderzijds valt het wel op dat er naargelang wie er aan de leiding staat ruimere artikels over die ploeg verschijnen.  Zowel vorig seizoen als het huidige was de omvang van de artikels telkens ruimer als het ploegen aan de Schelde betrof …

Afin, wat natuurlijk écht van tel is, is onze positie.  In de algemene rangschikking staan we op de eerste plaats met o.a. het meest gescoorde doelpunten.  Op zich heeft die plaats (cf. Lierse vorig jaar) slechts een symbolische waarde.  Het kan wel zijn nut hebben bij de finalewedstrijden waar we vanzelfsprekend hopen van de partij te zijn.  Plaatsen we ons en staan we eerste, dan mogen we de belangrijke terugwedstrijd thuis spelen.  Ook zijn actueel enkel Cercle en Beerschot, indien ze niet promoveren, de twee enige ploegen die nu reeds mathematisch zeker zijn van deelname aan PO2.

Ook met de kijkcijfers gaat het crescendo.  We spreken niet over overvolle tribunes, waarbij  een groot deel van ons zich trouwens onwennig zou voelen, maar over een leuke bezetting met een goede sfeer.  De Brugse politie (en belastingbetaler) hoeft er zelfs geen agent extra  voor in te zetten/betalen …

Nog een uitsmijter: binnenkort wordt de “gouden schoen” uitgereikt.  Als de stemgerechtigden van nu de kortzichtigheid van hun collega’s destijds willen rechtzetten, dan is er maar één mogelijke winnaar: postuum drievoudig topschutter Josip Weber!  Al is het symbolisch  …

Tot slot nog een treurige vermelding, maar met onze hoop dat het goed afloopt.  Na de wedstrijd tegen Roeselare werd Alexander Boi, broer van Fré, nog in volle euforie van de winst, voor zijn deur aangereden.  Alexander verkeert op het ogenblik van dit schrijven nog in kritieke toestand.  We wensen de ganse (Cercle-)familie Boi veel sterkte en hoop op een goede afloop.

Cerclevrienden, steun Groen-Zwart in deze laatste vier cruciale wedstrijden van de reguliere  competitie door uw aanwezigheid én aanmoedigingen.  We zijn er bijna, maar nog niet helemaal.  Kent u het liedje nog?

Laat ons crescendo gaan/spelen…

Leve Cercle!

Georges Debacker
Hoofdredacteur SHOT-online

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Koos bewust voor buitenlands avontuur - Lloyd Palun

Daags voor de tweede uitwedstrijd van het seizoen (tegen Oud Heverlee Leuven) trok ik opnieuw naar de groen-zwarte kant van het Jan Breydelstadion.  Na de training had ik een interessant gesprek met onze nieuwe rechtsachter Lloyd Palun.  

Lloyd, je bent zoals veel spelers net bij Cercle Brugge.  Kun je even je carrière tot nu toe schetsen voor onze lezers?  

Ik zag het levenslicht in Arles, in het zuiden van Frankrijk.  De stad waar Vincent Van Gogh ook vaak vertoefde.  Mijn roots liggen evenwel in Gabon en ik draag ook nog steeds die nationaliteit.  Mijn eerste voetbalervaring deed ik op bij het Zuid-Franse Martigues. Ik doorliep er de jeugdreeksen en maakte er ook mijn debuut in de eerste ploeg.  Het was een ploeg die wat zweefde tussen de laagste profreeksen en de hoogste amateurreeksen.  Ook Eric Cantona speelde daar trouwens nog in de jaren 1980.  In 2009 verkaste ik naar Trinité Sport, een amateurploeg, ook al in Zuid-Frankrijk.  Opnieuw een jaar later kwam het naburige en grote Olympique Gymnaste Club Nice-Côte d&rqsuo;Azur, kortweg OGC Nice aankloppen.  Een ploeg met een rijke traditie.  Ze werden ondermeer vier keer kampioen in de Ligue 1.  Ik bleef er van 2010 tot 2015.  Ik speelde er een aanzienlijk aantal wedstrijden op het hoogste niveau.  Vorig jaar speelde Nice trouwens een fantastisch seizoen.  Het eindigde op een derde plaats en speelt momenteel voor een plaats in de Champions League.  Na de tijd bij Nice ging ik aan de slag bij Red Star Parijs.  Een ploeg die toen in Ligue 2 aantrad, maar momenteel een reeksje lager speelt.  

"De ploeg terug naar het hoogste niveau brengen is onze taak."

En toen kwam Cercle Brugge.  Waarom koos je uiteindelijk om de groen-zwarte kleuren te verdedigen?  

Eerst en vooral koos ik voor het ambitieuze project dat Cercle me voorstelde.  Francois Vitali bouwde aan een zeer competitieve ploeg en alles rond de ploeg straalt gewoon ambitie uit.  Die ambitie is ook meteen uitgesproken en is gewoon kampioen spelen met Cercle.  De ploeg terug naar het hoogste niveau brengen is onze taak.  Ik begrijp dat Cercle een begrip is in het Belgische voetbal en de ploeg hoort gewoon thuis op het hoogste niveau.  Naast de grote sportieve ambities, koos ik ook bewust voor een buitenlands avontuur.  Ik had ook wat aanbiedingen uit de Franse Ligue 2, maar die legde ik naast me neer om twee jaar bij Cercle te tekenen.  Het was voor mij, op mijn 28ste,  een goede stap in mijn carrière.  

Wat was je eerste indruk bij Cercle?    

De eerste indruk was meteen zeer positief.  Alles verloopt hier super professioneel.  De spelers en de leden van de technische staf kunnen in alle rust werken.  De omkadering is gewoon top.  Eigenlijk moeten wij alleen maar denken aan de prestaties op het veld, al de rest is voor ons geregeld.  De voertaal is hier ook Frans.  Dat is voor mij uiteraard ook een pluspunt.  Toch ben ik momenteel bezig met het leren van de Nederlandse taal.  Ik vind dit zeer belangrijk.  Tenslotte woon ik hier ook in de buurt en wil ik me wat integreren.  

Hoe zit het op persoonlijk vlak?  Je woont in de buurt van Brugge vertelde je net?  

Inderdaad, ik woon in de rand van Brugge.  Een stad die ik ondertussen al een paar keer bezocht en echt fantastisch vind.  Ik ben niet getrouwd, maar woon samen met mijn vriendin en heb twee kinderen. 

De competitiestart verliep alvast foutloos met twee overwinningen en een zes op zes, tevreden? 

Uiteraard zijn we met het resultaat van de twee eerste wedstrijden zeer tevreden.  We behaalden het maximum en dat is goed.  Ik ben echter van mening dat alles altijd beter kan.  Eigenlijk is dit ook logisch.  Het is een volledig nieuwe ploeg en de automatismen kunnen nog wat beter.  Maar het is belangrijk dat we hard blijven werken en elkaar scherp houden.   Dan volgen de resultaten vanzelf.  Maar bovenal moeten we vooral ook plezier hebben in het voetbalspelletje.  

De eerste twee wedstrijden stond je ook telkens in de basiself.  Is de rechtsachter je beste positie?  

Het is in elk geval mijn favoriete positie.  Ik hou ervan om de hele flank af te dweilen en ook goede voorzetten af te leveren voor de spitsen.  Het samenspel met Irvin Cardona verliep tijdens die twee wedstrijden al zeer goed.  Het verdedigende werk is mijn prioriteit, maar als ik een mogelijkheid zie schuif ik graag eens mee.  Ik ben wat ze noemen ‘een loper’.  Ik kan ook uit de voeten op de linksback mocht dat nodig zijn.  

Straks volgt een wedstrijd in en tegen OH Leuven.  Ken je die ploeg al?  En weet je al hoe de competitieformule werkt?  

Ik moet eerlijk bekennen dat ik OH Leuven nog niet aan het werk zag en ze dus ook niet ken.  Dit geldt eigenlijk voor de meeste tegenstanders.  Maar tijdens de tactische bespreking voor de wedstrijd zal de technische staf ons wel wijzen op hun sterktes en zwaktes.  En de competitieformule is mij inderdaad al uitgelegd door de spelers die hier al een tijdje actief zijn.  Ik denk dat het de enige competitie ter wereld is waar ploegen vier keer tegen elkaar spelen.  Op het einde gaat het gewoon om het winnen van een periode en op die manier de promotie af te dwingen.  

Laat ons hopen dat Cercle Brugge daarin slaagt dit seizoen.  Aan de inzet van onze sympathieke rechtsback zal het in elk geval niet liggen!  

(Stijn Sinnaeve)

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Praatje met ... de Beloftencoach

Praatje met ... de Beloftencoach


 Jimmy De Wulf

 


Ambitie


De link Jimmy De Wulf/Cercle telt 10 jaar.  Jimmy was vijf jaar A-kernspeler (2003-2008, 148 wedstrijden) en is na nog omzwervingen bij KVO, in Cyprus en in Koksijde, ondertussen vijf jaar actief als trainer bij  Groen-Zwart.
Die trainersjaren mogen als een succes beschouwd worden.  Om die reden, en de opnieuw mooie prestaties dit seizoen van de Beloften, maakte ik op vrijdag 8 februari een afspraak met Jimmy in café “Calvarieberg”, kortbij zijn deur en zoals het past, zeker met de derby in het vooruitzicht, binnen de Brugse stadswallen.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
The Irish Cercle Fans

Bij de laatste wedstrijd in de reguliere competitie, Cercle-Westerlo, waren weer enkele van onze Ierse vrienden op bezoek.  

Herinneren we er aan dat Ger Staunton, befaamd Iers comedian en voortrekker van de Irish Cerclefans, tijdens zijn Europese tournee in Brugge zal optreden op dinsdag 20 maart. 

(Georges Debacker)

Lees meer
Cerle Brugge KSV
42e souper Cerclevrienden Veldegem
Lees meer