koop tickets online

Praatje met een speler - Godfred Donsah


 ‘Dat ik profvoetballer geworden ben is te danken aan God’


In de periode voor de belangrijke wedstrijd in en tegen Waasland-Beveren had ik ook een gesprek met Godfred Donsah.  De jonge Ghanese middenvelder arriveerde op het einde van de zomermercato en groeide ondertussen uit tot een vaste waarde in het basiselftal van Bernd Storck.  Ik had met hem een interview over hoe voetbal zijn familie opnieuw verenigde en uiteindelijk ook in zekere zin redde.

Godfred, kun je even je verhaal schetsen voor onze lezers?
 

Mijn verhaal is niet eenvoudig.  Er is veel gebeurd, maar omdat God goed voor me was, ben ik geraakt waar ik nu ben.  Ik ben geboren in Accra, de hoofdstad van Ghana.  Opgroeien deed ik in het dorpje Sunyani, niet zo ver van de twee de stad van Ghana, Kumasi.  Het leven was er erg moeilijk.  Mijn vader had een cacaoplantage en wij hielpen waar mogelijk.  Maar de business ging niet zo goed en ten einde raad besloot mijn vader de overtocht te wagen naar Italië.  Hij wilde er een beter leven starten, werk vinden en ons financieel ondersteunen vanuit Italië. 

Veel vluchtelingen uit Afrika overleefden die tocht niet… Je vader gelukkig wel? 

Inderdaad.  Mijn vader geraakte in Italië, maar dat was niet zonder gevaar en moeite.  Eerst moest hij te voet door de woestijn om in Libië geraken.  Dat was al een erg zware onderneming.  Maar toen moest het ergste nog komen.  De eigenlijke oversteek van de Middellandse Zee.  Hij betaalde veel voor die overtocht.  Uiteindelijk bleek het geen schip te zijn, maar een gammele sloep.  Tijdens de overtocht zag hij andere boten in moeilijkheden geraken en veel mensen verdrinken.  Ik ben God nog elke dag dankbaar dat mijn vader het toen heeft overleefd. 

Cerle Brugge KSV

Hoe verging het hem aanvankelijk in Italië? 

Niet goed.  De meeste vluchtelingen die arriveerden in Italië werden in gesloten centra onder gebracht.  Anderen hadden iets meer vrijheid.  Maar zelfs dan was werken niet evident en zelfs strafbaar.  Veel illegalen die er toch aan de slag gingen, werden opgepakt en belandden zelfs in de gevangenis.  Zo ook mijn vader.  Maar uiteindelijk slaagde hij er toch in om hier en daar wat jobs te regelen en geld op te sturen.  Zo konden wij eten en konden mijn zussen naar school gaan. 

Hoe verging het jou ondertussen? Je voetbalde al een tijdje in Ghana? 

Ik was inderdaad al vroeg begonnen met voetballen.  Aanvankelijk op pleintjes in de buurt.  Eerst  zelfs niet met een echte bal.  Alles was goed om tegen te trappen.  Later speelde ik ook bij een club met name DC United Agogo.  Maar je mag je daar niet te veel bij voorstellen.  Er waren veel te veel spelers en er was nauwelijks materiaal.  Te weinig ballen bijvoorbeeld.  Of geen schoenen.  Tot mijn vijftiende speelde ik op blote voeten. 

Cerle Brugge KSV

Je speelde ook toernooien en toen werd je gescout? 

Inderdaad.  We speelden af en toe een internationaal toernooi en er waren verschillende scouts en agenten die zagen dat ik wel talent had.  Zo was US Palermo het meest concreet.  De overstap was evenwel niet eenvoudig.  Het feit dat mijn vader geen papieren had en in de gevangenis had gezeten maakte het er ook niet eenvoudiger op.  Maar uiteindelijk lukte het.  Ik moest wel om de zes maanden terug naar Ghana om mijn visum te vernieuwen.  Ik begon er bij de U17. 

Daar liep het goed en uiteindelijk kreeg ik ook mijn kans in het eerste elftal.  Ik had er ook een goede vriend.  Afriyie Acquah was een landgenoot en speelde ook nog voor DC United Agogo.  Hij gaf me raad en tips.  Ik heb echt veel aan hem te danken. 

Er volgde een uitleenbeurt naar Hellas Verona? 

Inderdaad.  Ik kan zeggen dat ik daar definitief ben doorgebroken.  In april 2014 maakte ik er mijn debuut in de Serie A.  Ik mocht invallen in de wedstrijd tegen Atalanta Bergamo.  We wonnen de wedstrijd met 2-1.  Voor mij was dat een belangrijk moment in mijn carrière. 

Na dat seizoen Verona, kon je opnieuw richting Sicilië? 

Klopt.  Het was Cagliari die mij kwam halen.  De passage bij Cagliari was voor mij erg speciaal.  Ik zag er voor het eerst in al die jaren mijn vader terug.  Dat was best een heftig moment.  Hij was voor ons naar Italië getrokken en eigenlijk was ik zijn voorbeeld gevolgd.  Ik verdiende nu geld waarmee ik hem financieel kon ondersteunen.  Hij kreeg zelfs een job bij de club. 

Bij Cagliari bleef je maar een jaar.  Het was Bologna dat je voor een aardige som wegkocht?

Ik kon inderdaad een mooi contract tekenen bij Bologna.  Het was een meerjarig contract.  Ik speelde er aanvankelijk heel veel matchen en kon ook een aantal keer beslissend zijn.  Het voorbije seizoen echter viel voor mij persoonlijk wat in het water.  Ik had een vervelende blessure die mij lange tijd aan de kant hield.  Godzijdank ben ik nu volledig hersteld. 

Cerle Brugge KSV

In het tussenseizoen had je verschillende aanbiedingen? 

Ik had inderdaad wat opties.  Ik had mogelijkheden in Italië en Spanje.   Maar ik wilde bewust een nieuw avontuur beginnen.  Eigenlijk was het Stefano Denswil die mij overtuigde om toch voor de Belgische competitie te kiezen.  Hij kwam over van Club Brugge en speelt nu bij  Bologna.  Uiteindelijk kwam ik in contact met de dirigenten van Cercle Brugge en eigenlijk waren we er snel uit.  België ligt centraal in Europa en er zijn altijd veel scouts van de Europese competities aanwezig.  Als ik me ergens in de kijker kan spelen, dan is het in België. 

Het reguliere seizoen is ondertussen halfweg.  Hoe evalueer je jouw persoonlijke prestaties en die van de ploeg? 

Persoonlijk was het aanvankelijk even aanpassen.  Dat is ook normaal.  Een ander land, een andere voetbalcultuur, een andere manier van voetballen, …  Maar ik denk dat ik me al bij al vlot heb aangepast.  Ik speel vaak en probeer ook altijd nuttig te zijn voor de ploeg.  Wat de ploeg betreft, hadden we niet de beste start.  Zeven punten uit vijftien wedstrijden is gewoon niet goed.  Maar we hadden altijd meer punten moeten hebben en ik ben ervan overtuigd dat die punten ook wel gaan volgen.  Sinds de nieuwe trainer spelen we anders.  De ploeg is nu ook echt een team en eigenlijk hadden we uit de laatste vijf wedstrijden meer punten verdiend. 

De volgende wedstrijd tegen Waasland-Beveren is een belangrijke? 

Elke wedstrijd is belangrijk.  En vooraf kun je moeilijk inschatten hoe de wedstrijd zal verlopen.  Het is zo dat elke wedstrijd start met 0-0 en dat elke wedstrijd moet gespeeld worden.  Zo hadden we op Genk en in Anderlecht ook meer verdiend.  Veel mensen hadden misschien verwacht dat we daar niet zo goed zouden spelen.  We pakken gewoon elke wedstrijd aan als een kans om punten te halen.  Dit is tegen Waasland-Beveren niet anders. 

Cerle Brugge KSV

Wat zijn de doelen nog in je verdere carrière?

Eerst en vooral met Cercle Brugge het seizoen goed afsluiten.  Daarna zijn alle opties open.  Maar ik sta niet weigerachtig tegen een verlengd verblijf.  God zal me helpen op dat pad.  Maar nu ben ik hier en doe ik er alles aan om de ploeg zo goed mogelijk te helpen.

Alvast bedankt om je verhaal te vertellen.  Veel succes met Cercle en in de toekomst!

(Stijn Sinnaeve)

 

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met… Georges Volckaert

Ruim zeventig jaar een vurige, enthousiaste Cerclesupporter


Voorafgaande nota van de hoofdredacteur:

SHOT sprak met… zichzelf.  Georges Volckaert is reeds ruim 18 jaar een zeer gewaardeerd SHOT-medewerker en gedurende diezelfde periode afgevaardigde bij de jeugd, nl. de Uefa’s/U19/U18.  Achter beide “taken” zet hij een punt.  Niet omwille van zijn 78-jarige leeftijd.  Het ware verhaal ontdekt u hierna.  We laten hem immers zelf alles uitleggen.
Verslik u niet, dit is het langste SHOT-artikel ooit!  Het leert u de mens en de Cerclesupporter Georges Volckaert kennen, maar is tevens een stuk Cercle-historiek over zeven decennia heen.  Nostalgie voor onze iets “rijpere” lezers, leerrijk voor de jongere generaties.

25 januari 2020.  Wat lees ik vanmorgen in de krant?  “Cercledoelman hervallen in strijd tegen leukemie.”  Miguel, Miguel, het snijdt me door merg en been…

Kan ik toch meteen beginnen aan wat ik me heb voorgenomen?   Ik mail naar Georges Debacker, hoofdredacteur van Shot-on-line, maak hem bondig duidelijk welk ideeënmolentje mij de voorbije nacht urenlang heeft wakker gehouden, verwijs ook naar dat vermaledijde krantenbericht, en minuten later al antwoordt hij: “Go for it!”

Jawel, de titel hierboven klopt.  Ruim zeventig jaar is Georges Volckaert een Cerclefan in hart en nieren.  Vanaf wanneer juist, weet niemand, maar niet lang meer zal het mogelijk zijn diezelfde bewering te herhalen.  Bij om het even welke variant moet één woord noodzakelijk aangepast worden: Ruim zeventig jaar was G. V. een volbloed Cerclefan.

Hoe kan ik het spervuur aan gedachten en beelden die mij overvallen voldoende communicatief aan de lezer overbrengen?  De meest doeltreffende ordening moet wel uitgaan van een min of meer chronologische leidraad.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Frans Schotte

Erevoorzitter

“The Times They Are A-Changin.” Frans Schotte geeft na 15 jaar als voorzitter van de Vereniging de fakkel uit handen. We spraken de kersverse ‘erevoorzitter’ van Cercle in de hoofdstad van het land bij een paar koppen koffie, luttele dagen na het zure verlies tegen RSC Anderlecht. Aan hoffelijkheid, enthousiasme en een groot hart voor Groen Zwart heeft de oud-voorzitter niets ingeboet. Ook niet nu Cercle sportief in woelig vaarwater is terechtgekomen.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Praatje met een speler - Lassana Coulibaly

‘Er vol voor blijven gaan’


Net voor de wedstrijd tegen Anderlecht had ik ook een gesprek met Lassana Coulibaly.  De Malinese middenvelder arriveerde laat op Cercle, maar groeide uit tot een certitude op het groen-zwarte middenveld.  Het werd een gesprek over de actuele situatie van groen-zwart en zijn reeds rijkelijk gevulde sportieve voorgeschiedenis.  Het werd een leuk gesprek met onze 23-jarige middenvelder.

Lassana, je bent hier sinds vorige zomer.  Kun je eens je carrière schetsen?  

Lees meer
Cerle Brugge KSV
RETRO - Liever 'techniek' dan 'fysiek': Philemon Desmaele



Liever 'techniek' dan 'fysiek'                      


Philemon Desmaele geïnterviewd


(redactionele nota: naar aanleiding van het overlijden van Philemon, publiceren we graag het interview dat in SHOT verscheen in mei 2008) 

1958.  Een halve eeuw geleden, op de kop.  Het  jaar dat voor elke lezer een zelfde herinnering oproept.  Zelfs wie nog lang niet kaalt of grijst, weet direct waarover het gaat.
Voor vele oma's en opa's staat dit jaartal in hun geheugen ingeprent als 'het jaar dat ik (tweemaal) (driemaal) (viermaal) ( ...) naar de Expo ben geweest'.  Dat dit laatste niet bij álle 'oude ratten' het geval is, wordt bevestigd door ex-Ratje Philemon Desmaele, een naam die klinkt als een klok voor wie Cercle al heel lang volgt in wel en wee.

 

Lees meer