koop tickets online

Praatje met een speler - Loïc Badiashile


 ‘Cercle is de juiste stap’


De interlandbreak was het ideale moment om nog eens een speler te interviewen.  De keuze viel op onze goalie Loïc Badiashile.  Ons sluitstuk miste nog geen enkele wedstrijd in de competitie en is de opvolger van Paul Nardi.  Net als Paul wordt ook hij geleend van AS Monaco.  Het relaas van een aangenaam gesprek.  

Loïc, het is je eerste seizoen bij groen-zwart.  Kun je voor onze trouwe lezers even je sportieve voorgeschiedenis schetsen?  

"Mijn eerste kennismaking met het voetbalspelletje dateert van toen ik ongeveer vijf jaar was.  Ik sloot me aan bij de jeugdploeg van Limoges.  Dat was logisch aangezien ik ook afkomstig ben van Limoges, een stad in centraal Frankrijk.  Ik begon trouwens niet als doelman, maar als veldspeler.  Eigenlijk was het de bedoeling om aanvaller te worden, maar een jeugdtrainer plaatste mij eens in doel.  Dat beviel me wel en ik bleef doelman."
 

Cerle Brugge KSV

Je belandde dan uiteindelijk bij Châteauroux? 

"Uiteindelijk wel, maar met enkele tussenstops.   Van Limoges ging het naar FCO Saint Jean de la Rouelle.  Dat is een voetbalploeg ten zuiden van Parijs.  Daar bleef ik enkele seizoenen en dan ging het naar Sporting Club Malesherbes.  Ook dat is een ploeg in de buurt van Parijs.  Mijn prestaties moeten opgevallen zijn, want het was Châteauroux die me polste om bij hen te komen spelen.  Ik kwam er terecht in hun ‘centre de formation’.  Naast voetbal komen er ook allerlei andere sporten aan bod bij deze omnisportvereniging.   Ik kon er meteen beginnen bij de beloften."  

En toen kwam Monaco op de proppen?  

"Inderdaad.  In 2011 werd ik gepolst om mijn opleiding verder te zetten bij het ‘centre de formation’ van Monaco.  Ook mijn broer, Benoit, kwam enkele jaren later aansluiten in Monaco.  Momenteel speelt hij als verdediger in het A-team van Monaco.  Bij de U19 van AS Monaco won ik in 2016 de ‘Coupe Gambardella’.  Dat is het belangrijkste jeugdtoernooi in Frankrijk.  In de finale, die plaatsvond in het Stade de France, klopten we RC Lens.  De doelpunten werden toen trouwens gemaakt door Irvin Cardona en Kylian Mbappé.  We hadden toen echt een gouden generatie."
 

Cerle Brugge KSV

In 2016 werd je dan ook prof?  

"Inderdaad.  Enkele jonge gasten kregen toen een profcontract, waaronder ikzelf.  Vanaf het moment dat ik mijn profcontract tekende, mocht ik ook een aantal trainingen meemaken met het eerste elftal.  Meer nog, in het seizoen 2016-2017 kreeg ik zelfs een invalbeurt.  Het was het seizoen dat Monaco de halve finale van de Champions League haalde.  In de derde voorronde voor het hoofdtoernooi, tegen Fenerbache, viel doelman Morgan De Sanctis uit.  Ik zat die wedstrijd op de bank en ik mocht dus invallen.  Dat was mijn eerste wedstrijd op het allerhoogste niveau.  Wat later mocht ik mijn contract verlengen tot 2021.  Ik bleef wat pendelen tussen de beloften en de eerste ploeg."
 

Het seizoen 2018-2019 was er dan eentje met twee gezichten? 

"Dat klopt.  Het klikte niet meer met hoofdtrainer Leonardo Jardim.  Door de mindere resultaten werd hij toen ontslagen en met Thierry Henry had ik een beter contact.  Ik had het gevoel dat hij echt in mij geloofde.  De – korte – periode dat Henry coach was kreeg ik ook kansen.  Ondermeer in de Ligabeker.  Tijdens de halve finale tegen Rennes mocht ik toen ook de beslissende penalty nemen die ons plaatste voor de finale.  Die verloren we toen tegen PSG.  Ook in de Champions League kwam ik vorig seizoen nog in actie.  Hier in het Jan Breydelstadion stond ik toen onder de lat voor AS Monaco."

Wat later vertrok Henry en kwam Jardim terug.  Vervolgens werd je uitgeleend?  

"Klopt.  Ik wilde eens andere lucht opsnuiven.  Er was een aanbod van Stade Rennes.  Op de laatste dag van de wintermercato besloot ik het erop te wagen.  Als je de statistieken zou bekijken van mijn half seizoen Rennes, dan zou je denken dat het een maat voor niets was.  Maar dat was het allerminst! Ik kon de rest van het seizoen meedraaien bij het eerste elftal van Rennes.  Ik trainde op een hoog niveau, maar ik speelde geen enkele officiële wedstrijdminuut.  Ik kwam wel terug met heel wat extra ervaring zowel sportief als extra-sportief."

In het tussenseizoen zette je dan de stap naar Cercle.  Een logische keuze?  

Jazeker! Niet alleen is het zo dat Cercle en Monaco een samenwerkingsverband hadden.  Er waren ook nog eens de verhalen van andere spelers die hier ervaring kwamen opdoen.  Ik had contact met Kevin Appin en Paul Nardi.  Zij waren lovend.  Niet alleen over de manier waarop Cercle met jonge spelers werkt, maar ook over het niveau.  

Het seizoen is nu zes wedstrijden ver.  Hoe schat je het niveau in?  

Het niveau in België is echt wel hoog.  Laat ons zeggen dat ik aangenaam verrast was.  De Belgische competitie is een competitie die in Frankrijk nauwelijks gevolgd wordt.  Het is moeilijk om wedstrijden te kunnen zien op televisie.  De enige ploegen die wat gekend zijn in Frankrijk zijn de ploegen die ook Europees aan de bak komen en dan vooral nog Club Brugge en Anderlecht.  Maar na zes wedstrijden moet ik echt toegeven dat er veel meer is dan die twee ploegen.  Het is ook een andere manier van voetballen.  In België is mentaliteit belangrijker.  Het is echt 90 minuten op en af.  Het voetbal is hier echt fysiek.  In Frankrijk is het een andere manier van voetballen.  Het is eerder technischer en er zijn meer relatieve rustmomenten in de wedstrijden. 

Hoe schat je voorlopig het seizoen in?  Zowel op het vlak van het team als op persoonlijk vlak?  

Wat het team betreft kunnen we niet tevreden zijn.  We hebben nu drie punten uit zes wedstrijden.  En toch zat er telkens veel meer in.  In elke wedstrijd waren we telkens een volledige helft op zijn minst de evenknie of zelfs beter dan de tegenstander.  Het is zaaks om te leren uit al die wedstrijden.  En vooral om wedstrijden uiteindelijk te beslissen.  De wedstrijd thuis tegen Beveren winnen we uiteindelijk, maar eigenlijk was het niet onze beste wedstrijd.  
Persoonlijk ben ik ook tevreden.  Ik weet wat mijn sterke punten zijn en ik weet ook wat mijn werkpunten zijn.  De samenwerking met Dany Verlinden en de andere keepers verloopt optimaal.  Er is een goeie sfeer in het team. 
 

Er is nu twee weken geen wedstrijd door de interlandbreak. Hoe wordt die tijd concreet ingevuld?  

"We missen momenteel vijf spelers.  Dabila, Couilibaly, Panzo, Ueda en Foster hebben internationale verplichtingen.  Met de rest van de kern trainen we momenteel hard.  Tussendoor is er ook tijd om elkaar wat beter te leren kennen.  Zo doen we allerhande teambuildingsactiviteiten.  Gisteren hebben we nog gepaintballd.  Een officiële oefenwedstrijd spelen we niet.  Er staat een onderlinge oefenwedstrijd op het programma.  Op die manier kunnen we ook werken aan automatismen op het veld."
 

Cerle Brugge KSV

Hoe zie je de nabije en verdere toekomst?  

"De komende wedstrijden ogen moeilijk met de derby tegen Club en een verplaatsing naar Antwerp.  Maar niets is onmogelijk.  Elke wedstrijd start met 0-0.  We moeten er gewoon voor gaan.  Soms denk je dat doenbare wedstrijden veel punten gaan opleveren en moeilijke wedstrijden geen.  De realiteit is soms anders.  Wij moeten gewoon zo snel mogelijk een reeks neerzetten en vertrouwen op doen.  Dan komt het zeker en vast goed." 

Loïc ontpopte zich tot een aangename gesprekspartner en we wensen hem dan ook nog een mooi seizoen toe!

(Stijn Sinnaeve)
 

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Retro - Geen bankzitter … : Raf Lapeire


Geen bankzitter …

Raf Lapeire geïnterviewd         

   

Voorwoord van de hoofdredacteur: n.a.v. zijn overlijden op 20 februari 2020 publiceren we het interview dat SHOT van Raphaël Lapeire afnam in september 2009 opnieuw.

Van 1970 tot ’75 speelde de Izegemnaar Raf Lapeire in bijna alle wedstrijden van het Cerclefanionelftal. Hij speelde goed. Hij speelde graag. Meer dan honderdvijftig matchen. Hij was een hazewind. Topfit voelde hij zich bij Groen-Zwart. Op achtendertig doelpunten, veelal met het hoofd gescoord, blikt hij voldaan terug. Waarom verkaste hij halfweg 1975 van Cercle naar SC. Menen? Was hij uitgekeken op Cercle of was Cercle uitgekeken op hem? Ik vroeg het hem. “Volgend jaar zal dat niet opnieuw gebeuren,” had hij bij zichzelf gedacht… Wat dan wel, wat zou er niet opnieuw gebeuren? In ’74 -’75 waren er twintig ploegen in ’s lands eerste afdeling. Raf mocht ‘slechts’ vierendertig op de achtendertig keren met zijn medespelers het veld oprennen. Vier keer moest hij – met grote tegenzin – op de bank plaatsnemen… Víér keer bankzitter! Dat was Raf te veel. ‘De bank’, die o zo zware, o zo typische beproeving van zowat elk rasecht voetbaldier betekende voor Raf het abrupte einde van een heerlijke periode van vijf volle jaren groen-zwarte voetbalvreugde en -succes.                                             

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Kom op 29 februari naar de Miguel Van Damme & Me To You familiedag!

De Cerclefamilie slaat de handen in elkaar! Ten voordele van Miguel Van Damme en de Stichting Me To You organiseren enkele ouders van jeugdspelers op zaterdag 29 februari een solidariteitsevent op Cercle. Freestyle voetbal, verschillende optredens & een tombola moeten zo geld inzamelen voor de strijd tegen leukemie.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 221)

(periode van 11-02-1961 -> 25-02-1961)

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met… Georges Volckaert

Ruim zeventig jaar een vurige, enthousiaste Cerclesupporter


Voorafgaande nota van de hoofdredacteur:

SHOT sprak met… zichzelf.  Georges Volckaert is reeds ruim 18 jaar een zeer gewaardeerd SHOT-medewerker en gedurende diezelfde periode afgevaardigde bij de jeugd, nl. de Uefa’s/U19/U18.  Achter beide “taken” zet hij een punt.  Niet omwille van zijn 78-jarige leeftijd.  Het ware verhaal ontdekt u hierna.  We laten hem immers zelf alles uitleggen.
Verslik u niet, dit is het langste SHOT-artikel ooit!  Het leert u de mens en de Cerclesupporter Georges Volckaert kennen, maar is tevens een stuk Cercle-historiek over zeven decennia heen.  Nostalgie voor onze iets “rijpere” lezers, leerrijk voor de jongere generaties.

25 januari 2020.  Wat lees ik vanmorgen in de krant?  “Cercledoelman hervallen in strijd tegen leukemie.”  Miguel, Miguel, het snijdt me door merg en been…

Kan ik toch meteen beginnen aan wat ik me heb voorgenomen?   Ik mail naar Georges Debacker, hoofdredacteur van Shot-on-line, maak hem bondig duidelijk welk ideeënmolentje mij de voorbije nacht urenlang heeft wakker gehouden, verwijs ook naar dat vermaledijde krantenbericht, en minuten later al antwoordt hij: “Go for it!”

Jawel, de titel hierboven klopt.  Ruim zeventig jaar is Georges Volckaert een Cerclefan in hart en nieren.  Vanaf wanneer juist, weet niemand, maar niet lang meer zal het mogelijk zijn diezelfde bewering te herhalen.  Bij om het even welke variant moet één woord noodzakelijk aangepast worden: Ruim zeventig jaar was G. V. een volbloed Cerclefan.

Hoe kan ik het spervuur aan gedachten en beelden die mij overvallen voldoende communicatief aan de lezer overbrengen?  De meest doeltreffende ordening moet wel uitgaan van een min of meer chronologische leidraad.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Frans Schotte

Erevoorzitter

“The Times They Are A-Changin.” Frans Schotte geeft na 15 jaar als voorzitter van de Vereniging de fakkel uit handen. We spraken de kersverse ‘erevoorzitter’ van Cercle in de hoofdstad van het land bij een paar koppen koffie, luttele dagen na het zure verlies tegen RSC Anderlecht. Aan hoffelijkheid, enthousiasme en een groot hart voor Groen Zwart heeft de oud-voorzitter niets ingeboet. Ook niet nu Cercle sportief in woelig vaarwater is terechtgekomen.

Lees meer