koop tickets online

Praatje met een speler - Loïc Badiashile


 ‘Cercle is de juiste stap’


De interlandbreak was het ideale moment om nog eens een speler te interviewen.  De keuze viel op onze goalie Loïc Badiashile.  Ons sluitstuk miste nog geen enkele wedstrijd in de competitie en is de opvolger van Paul Nardi.  Net als Paul wordt ook hij geleend van AS Monaco.  Het relaas van een aangenaam gesprek.  

Loïc, het is je eerste seizoen bij groen-zwart.  Kun je voor onze trouwe lezers even je sportieve voorgeschiedenis schetsen?  

"Mijn eerste kennismaking met het voetbalspelletje dateert van toen ik ongeveer vijf jaar was.  Ik sloot me aan bij de jeugdploeg van Limoges.  Dat was logisch aangezien ik ook afkomstig ben van Limoges, een stad in centraal Frankrijk.  Ik begon trouwens niet als doelman, maar als veldspeler.  Eigenlijk was het de bedoeling om aanvaller te worden, maar een jeugdtrainer plaatste mij eens in doel.  Dat beviel me wel en ik bleef doelman."
 

Cerle Brugge KSV

Je belandde dan uiteindelijk bij Châteauroux? 

"Uiteindelijk wel, maar met enkele tussenstops.   Van Limoges ging het naar FCO Saint Jean de la Rouelle.  Dat is een voetbalploeg ten zuiden van Parijs.  Daar bleef ik enkele seizoenen en dan ging het naar Sporting Club Malesherbes.  Ook dat is een ploeg in de buurt van Parijs.  Mijn prestaties moeten opgevallen zijn, want het was Châteauroux die me polste om bij hen te komen spelen.  Ik kwam er terecht in hun ‘centre de formation’.  Naast voetbal komen er ook allerlei andere sporten aan bod bij deze omnisportvereniging.   Ik kon er meteen beginnen bij de beloften."  

En toen kwam Monaco op de proppen?  

"Inderdaad.  In 2011 werd ik gepolst om mijn opleiding verder te zetten bij het ‘centre de formation’ van Monaco.  Ook mijn broer, Benoit, kwam enkele jaren later aansluiten in Monaco.  Momenteel speelt hij als verdediger in het A-team van Monaco.  Bij de U19 van AS Monaco won ik in 2016 de ‘Coupe Gambardella’.  Dat is het belangrijkste jeugdtoernooi in Frankrijk.  In de finale, die plaatsvond in het Stade de France, klopten we RC Lens.  De doelpunten werden toen trouwens gemaakt door Irvin Cardona en Kylian Mbappé.  We hadden toen echt een gouden generatie."
 

Cerle Brugge KSV

In 2016 werd je dan ook prof?  

"Inderdaad.  Enkele jonge gasten kregen toen een profcontract, waaronder ikzelf.  Vanaf het moment dat ik mijn profcontract tekende, mocht ik ook een aantal trainingen meemaken met het eerste elftal.  Meer nog, in het seizoen 2016-2017 kreeg ik zelfs een invalbeurt.  Het was het seizoen dat Monaco de halve finale van de Champions League haalde.  In de derde voorronde voor het hoofdtoernooi, tegen Fenerbache, viel doelman Morgan De Sanctis uit.  Ik zat die wedstrijd op de bank en ik mocht dus invallen.  Dat was mijn eerste wedstrijd op het allerhoogste niveau.  Wat later mocht ik mijn contract verlengen tot 2021.  Ik bleef wat pendelen tussen de beloften en de eerste ploeg."
 

Het seizoen 2018-2019 was er dan eentje met twee gezichten? 

"Dat klopt.  Het klikte niet meer met hoofdtrainer Leonardo Jardim.  Door de mindere resultaten werd hij toen ontslagen en met Thierry Henry had ik een beter contact.  Ik had het gevoel dat hij echt in mij geloofde.  De – korte – periode dat Henry coach was kreeg ik ook kansen.  Ondermeer in de Ligabeker.  Tijdens de halve finale tegen Rennes mocht ik toen ook de beslissende penalty nemen die ons plaatste voor de finale.  Die verloren we toen tegen PSG.  Ook in de Champions League kwam ik vorig seizoen nog in actie.  Hier in het Jan Breydelstadion stond ik toen onder de lat voor AS Monaco."

Wat later vertrok Henry en kwam Jardim terug.  Vervolgens werd je uitgeleend?  

"Klopt.  Ik wilde eens andere lucht opsnuiven.  Er was een aanbod van Stade Rennes.  Op de laatste dag van de wintermercato besloot ik het erop te wagen.  Als je de statistieken zou bekijken van mijn half seizoen Rennes, dan zou je denken dat het een maat voor niets was.  Maar dat was het allerminst! Ik kon de rest van het seizoen meedraaien bij het eerste elftal van Rennes.  Ik trainde op een hoog niveau, maar ik speelde geen enkele officiële wedstrijdminuut.  Ik kwam wel terug met heel wat extra ervaring zowel sportief als extra-sportief."

In het tussenseizoen zette je dan de stap naar Cercle.  Een logische keuze?  

Jazeker! Niet alleen is het zo dat Cercle en Monaco een samenwerkingsverband hadden.  Er waren ook nog eens de verhalen van andere spelers die hier ervaring kwamen opdoen.  Ik had contact met Kevin Appin en Paul Nardi.  Zij waren lovend.  Niet alleen over de manier waarop Cercle met jonge spelers werkt, maar ook over het niveau.  

Het seizoen is nu zes wedstrijden ver.  Hoe schat je het niveau in?  

Het niveau in België is echt wel hoog.  Laat ons zeggen dat ik aangenaam verrast was.  De Belgische competitie is een competitie die in Frankrijk nauwelijks gevolgd wordt.  Het is moeilijk om wedstrijden te kunnen zien op televisie.  De enige ploegen die wat gekend zijn in Frankrijk zijn de ploegen die ook Europees aan de bak komen en dan vooral nog Club Brugge en Anderlecht.  Maar na zes wedstrijden moet ik echt toegeven dat er veel meer is dan die twee ploegen.  Het is ook een andere manier van voetballen.  In België is mentaliteit belangrijker.  Het is echt 90 minuten op en af.  Het voetbal is hier echt fysiek.  In Frankrijk is het een andere manier van voetballen.  Het is eerder technischer en er zijn meer relatieve rustmomenten in de wedstrijden. 

Hoe schat je voorlopig het seizoen in?  Zowel op het vlak van het team als op persoonlijk vlak?  

Wat het team betreft kunnen we niet tevreden zijn.  We hebben nu drie punten uit zes wedstrijden.  En toch zat er telkens veel meer in.  In elke wedstrijd waren we telkens een volledige helft op zijn minst de evenknie of zelfs beter dan de tegenstander.  Het is zaaks om te leren uit al die wedstrijden.  En vooral om wedstrijden uiteindelijk te beslissen.  De wedstrijd thuis tegen Beveren winnen we uiteindelijk, maar eigenlijk was het niet onze beste wedstrijd.  
Persoonlijk ben ik ook tevreden.  Ik weet wat mijn sterke punten zijn en ik weet ook wat mijn werkpunten zijn.  De samenwerking met Dany Verlinden en de andere keepers verloopt optimaal.  Er is een goeie sfeer in het team. 
 

Er is nu twee weken geen wedstrijd door de interlandbreak. Hoe wordt die tijd concreet ingevuld?  

"We missen momenteel vijf spelers.  Dabila, Couilibaly, Panzo, Ueda en Foster hebben internationale verplichtingen.  Met de rest van de kern trainen we momenteel hard.  Tussendoor is er ook tijd om elkaar wat beter te leren kennen.  Zo doen we allerhande teambuildingsactiviteiten.  Gisteren hebben we nog gepaintballd.  Een officiële oefenwedstrijd spelen we niet.  Er staat een onderlinge oefenwedstrijd op het programma.  Op die manier kunnen we ook werken aan automatismen op het veld."
 

Cerle Brugge KSV

Hoe zie je de nabije en verdere toekomst?  

"De komende wedstrijden ogen moeilijk met de derby tegen Club en een verplaatsing naar Antwerp.  Maar niets is onmogelijk.  Elke wedstrijd start met 0-0.  We moeten er gewoon voor gaan.  Soms denk je dat doenbare wedstrijden veel punten gaan opleveren en moeilijke wedstrijden geen.  De realiteit is soms anders.  Wij moeten gewoon zo snel mogelijk een reeks neerzetten en vertrouwen op doen.  Dan komt het zeker en vast goed." 

Loïc ontpopte zich tot een aangename gesprekspartner en we wensen hem dan ook nog een mooi seizoen toe!

(Stijn Sinnaeve)
 

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Simon Traen

Safety first

Na een paar moeilijke weken voor Cercle namen we de gelegenheid om te spreken met Simon Traen, de man die sinds een jaar mee instaat voor veiligheid en infrastructuur bij Groen Zwart. Het levert dan wel geen extra punten op in het klassement, maar aan enthousiasme naast en voor het veld is er alvast geen tekort.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Praatje met een speler - Lyle Foster



‘Hoop het allerhoogste te bereiken’


Na de ontgoochelende 3 op 27 in de competitie had ik een gesprek met één van onze laatste aanwinsten.  De Zuid-Afrikaan Lyle Foster streek op het einde van de transferperiode neer aan de groen-zwarte kant van het Jan Breydelstadion.  De spits liet zich al positief opmerken. Hij geldt dan ook als een groot talent. Een gesprek over zijn sportieve voorgeschiedenis, zijn ambities bij Cercle Brugge en de toekomstplannen.
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 217)

(periode van 17-12-1960 -> 24-12-1960)


Cercle

Na het puntengewin van de laatste weken zagen de groen-zwarten het helemaal zitten om hun komende tegenstander, FC Mechelen, in de ogen te kijken.  Nochtans waren de Mechelaars voor de Bruggelingen vaak een struikelsteen.  Cercle stond ondertussen helemaal bovenaan, Mechelen daarentegen bengelde op de negende plaats.  Maar zou dit verschil in de klassering ook tot uiting komen op het veld ?  “Veritas” was de gelukkige om in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” mee te reizen naar “Achter de Kazerne”.  Zou hij er getuige van zijn hoe Cercle zijn zegetocht verder zette of zou het uitdraaien op een anticlimax ?

“F.C. Mechelen – Cercle Brugge 2-1 : Vlug lokaal succes werd Cercle fataal !” : “Het moet zijn dat het terrein achter de Mechelse kazerne de groen-zwarten niet gunstig gestemd is, want de herinnering aan de fameuze testmatch tegen Eisden ligt nog vers in ieders geheugen –wat John Saeys iedere keer wij van ver of nabij dit veld benaderen, dringend om één minuut stilte doet vragen– of daar wordt Cercle alweer met ’n nederlaag huiswaarts gestuurd.  Wij moeten dat puntenverlies, dat het vroege lokaal succes tot grondslag heeft, echter geenszins dramatiseren, want van al de onmiddellijke achtervolgers is er geen enkele in geslaagd de volle buit in de wacht te slepen zodat –zoals Robert Braet gevat opmerkte– het moreel van de groen-zwarten absoluut niet aangetast is.
Beslissende blitzstart van de maneblussers : de wedstrijd begon waarlijk op catastrofale wijze voor de Bruggelingen : pas had referee Van Hellemont het sein voor de aftrap gegeven, of de Mechelaars nestelden zich reeds voor de kooi van Mortier.  De pittige lokale aanvalsleider Michiels trachtte langs de rechterflank door te breken waar Demey een raté van formaat weggaf en dan maar de situatie trachtte recht te trekken door een foutieve sliding.  Men kwam hierdoor echter van de regen in de drup want de toegestane vrijschop werd door de oud-Lierse speler Sels genomen en deze trakteerde Mortier op een autenthieke Lierse vlaai dat de bal reeds achter hem in het net lag alvorens de Cerclejongens zich hadden opgesteld !  Malinois probeerde de beslissing af te dwingen en de éénarmige en steeds gevaarlijke Tuyaerts liet de nonchalante Roje een paar keren ter plaatse, zodat de alarmklok bestendig luidde in het groen-zwarte kamp.  Gelukkig hield Mortier, die wel een tikje schuld had aan het openingspunt, thans het hoofd koel, zodat het geen herhaling werd van het Merksem-avontuur.  Toch bleven de Cercleverdedigers vlotten en eer de eerste 10 minuten om waren zat nr. 2 reeds in de kas.  Bij de derde lokale corner zond Sels hoog voor doel waar Demey met het hoofd wilde ontzetten, doch de bal doorliet voor de roepende Roje die evenwel verrast werd.  Het leder belandde op de dijen van de onthutste Perot en huppelde vandaar in de voeten van Van Bulck die ongenadig besloot.  Als we er dan nog bijvoegen dat we in deze periode vijf gloeiende kogels noteerden van het Mechels trio Sels-Michiels-Tuyaerts, wijst zulks voldoende op de overrompelende aanhef der Maneblussers.  Toch lieten de groen-zwarten zich niet onbetuigd want ook zij kregen twee doelrijpe kansen voor de voeten, doch Daels, nochtans zeer actief, miste telkens van een niet de goede richting.  Na deze stormloop van de Mechelaars, ging de wedstrijd verder gelijk op, met Cercle technisch de betere, doch zonder veel geestdrift, precies of zij legde zich reeds neer bij de nederlaag.  Het dient echter ook gezegd dat er geen greintje geluk mee gemoeid was, want zowel Notteboom als Daels besloten rakelings naast, toen keeper Jacobs geklopt scheen, terwijl Gilbert Bailliu zeven minuten voor het einde op de dwarslat kanjerde.  Het was dan ook maar een magere troost, toen dezelfde Cerclespeler op enkele seconden voor het affluiten, na een onbeschrijflijk geharrewar, de bal over de doellijn kon duwen.
Groen-zwarten zijn weerwraak verschuldigd : voor acht dagen, bij gelegenheid van de verplaatsing naar Tilleur, waren de Cerclespelers reeds om half elf in de “Londres” gevraagd voor het diner, zodat zij op het ogenblik van de aanvang, uitgehongerd waren, bij zoverre dat toen de scheidsrechter besliste de match uit te stellen, allen zonder uitzondering op de mand belegde broodjes vlogen en deze in een oogwenk volkomen leeggeplunderd was.  Het moet zijn dat zondag misschien te veel gegeten werd in het Cerclelokaal, want de meeste spelers verschenen lui en zonder veel overtuiging op het veld en het ware voor ons bijna een onmogelijke taak uit deze wedstrijd uitblinkers te halen : stuk voor stuk hebben wij de groen-zwarten reeds beter gezien dit jaar en vooral in de defensie liep het dikwijls mank.  Bovendien toonden de aanvallers niet de minste schotvaardigheid, zodat wij gerust mogen besluiten dat allen ons een flinke revanche verschuldigd zijn.  De minst slechten waren o.i. Mortier –buiten zijn plaatsingsfout bij het eerste doelpunt– en Bailliu, die zich afsloofde om vaart in het Cercleteam te brengen, doch er helaas niet in gelukte…  Nu Cercle voor drie opeenvolgende thuiswedstrijden staat, resp. tegen Sporting Charleroi, Racing Doornik en Diest, hopen wij dat de Brugse supporters hun jongens flink zullen blijven steunen, om het maximum aantal punten aan huis te houden.  Op een ogenblik dat alle kopploegen om beurten punten verliezen, kunnen de groen-zwarten zich stevig op kop werken en aldus DE kans grijpen, derde keer MOET goede keer zijn, Cercle !”

Technische  krabbels…
F.C. Mechelen - Cercle Brugge  2-1

- opkomst : 4.500 toeschouwers.
- terrein : zwaar, maar goed bespeelbaar.
- leiding : ref. Van Hellemont, kon bevredigen.
- corners : Mechelen 9, Cercle 12.
- doelpunten : 1’ Sels 1-0, 10’ Van Bulck 2-0, 89’ Bailliu 2-1.
- F.C. Mechelen : Jacobs, Borremans, Geets, De Moor, De Koster, Dehoef, Sels, Dockx, Michiels, Van Bulck, Tuyaerts.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De Caluwé.

Een derde van de competitie was afgewerkt en de conclusie mocht getrokken worden dat de ploegen die elkaar bekampten met de promotie als inzet, sterk aan elkaar gewaagd waren.  Tussen het nummer één, Cercle, en het nummer elf, FC Mechelen, waren er slechts vier punten verschil.  In een tijd dat een overwinning (slechts) twee punten opleverde betekende dit dat twee winstmatchen of twee verlieswedstrijden de klassering konden doen kantelen…

1. Cercle (15 punten), 2. SK Sint-Niklaas (14), 3. FC Turnhout (14), 4. FC Beringen (14), 5. FC Diest (13), 6. UR Namen (13), 7. SC Charleroi (12), 8. Racing Doornik (12), 9. Berchem Sport (12), 10. Kortrijk Sport (11), 11. FC Mechelen (11), 12. White Star (9), 13. Olse Merksem (8), 14. Racing Club Brussel (8), 15. Lyra (6), 16. FC Tilleur (4).


De groen-zwarten hadden, na de misstap in Mechelen, één en ander recht te zetten wilden zij hun kansen op promotie gaaf houden.  Dat betekende zonder meer dat met de volgende tegenstander, het zevende gerangschikte Sporting Charleroi, korte metten moest gemaakt worden.  De Henegouwers moesten simpelweg voor de bijl !  Of de praktijk even simpel zou blijken als de theorie moesten we nog eventjes afwachten.  Er werd alvast een vooruitblik geworpen op de komende wedstrijd : “Cercle – SC Charleroi : voor deze kapitale ontmoeting zou naar verluidt de Cercleploeg lichtjes gewijzigd worden door het heroptreden van Willy Lambert, terwijl Demey dan toch de plaats zou moeten ruimen voor De Caluwé.  Merken we evenwel op dat de samenstelling van hiernavolgend elftal slechts officieus is : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Daels, Bailliu, Lambert, Michiels.”

“Vic Bergh” mocht richting Edgard De Smedtstadion stappen om er voor “Het Brugsch Handelsblad” zijn bevindingen aan het papier toe te vertrouwen.

“Cercle Brugge – S.C. Charleroi 2-2 : Groen-Zwarten spelen met vuur…” : “Wie zondag Cercle in actie heeft gezien tegen Charleroi, zal beslist met ons bekennen dat zij er niet veel van terecht gebracht heeft en opnieuw een kostbaar puntje te grabbel gooide.  Het scheelde zelfs geen haar of het werden er twee, want met nog amper enkele minuten te spelen waren er zeker nog weinig toeschouwers, zelfs van de hardste supporters, die nog op enige puntenoogst rekenden.  Beslist, deze in de lucht hangende tweede thuisnederlaag ware niet verdiend geweest, omdat de groen-zwarten in deze belangrijke wedstrijd doorlopend technisch en territoriaal baas waren geweest tegen een Waalse ploeg die van meet af door een stug defensief een puntendeling speelde.  Maar het kan evenmin geloochend dat de lokalen hierbij niet van de nodige beslistheid en doordrijvendheid blijk gaven om een voor de hand liggende zege te wettigen.  Het voorbeeld kwam nochtans van Charleroi, die spijt haar verdedigende tactiek met haar scherpe uitvallen langs de puntspelers heel wat meer gevaar schepte voor het Brugse doel dan dit het geval was langs de andere zijde.  Maar de Waaltjes hanteerden vooral de wapens snelheid en directheid, hetgeen schril afstak met het traag, treuzelend en lateraal evolueren der thuisspelers, die hiermede in het oude en weinig renderend euvel hervielen.  De groen-zwarten, en dan vooral de aanvallers, speelden weer eens met vuur en zonder het allesgeven van Perot hadden zij zich opnieuw lelijk verbrand.  Thans kon op het nippertje de schade nog beperkt worden, want toen de Gentenaar van tegen de zijlijn een free-kick voor het bezoekende doel lobde, ‘knikte’ Bailliu dan toch de gelijkmaker tegen het net.  Velen slaakten een zucht van verlichting omdat dan toch één puntje werd gered maar allen kwamen er rond voor uit dat Cercle het zeker anders aan boord zal moeten leggen om haar promoveringsdromen in vervulling te zien gaan…”

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – S.C. Charleroi 2-2

- opkomst : 4.500 toeschouwers.
- terrein : uitstekend bespeelbaar.
- weersgesteldheid : zware mist.
- leiding : ref. Van Gysegem, bevredigend.
- fair-play : weinig aan te merken.
- corners : Cercle 6, Charleroi 3.
- doelpunten : 12’ De Valerio met een 30-meter schot 0-1, 20’ Mazzoleni werkt onvoldoende ’n rake kanjer van Lambert weg en Notteboom schuift binnen 1-1, 71’ Bertoncello op voorzet van Kabya 1-2, vrijschop van Perot en kopstoot van Bailliu 2-2.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Lambert, Bailliu, Michiels, Daels.
- S.C. Charleroi : Mazzoleni, Collard, Kossowski, A. en P. Prevot, Vanderwijt, Kabya, Spaute, De Valerio, Van den Bossche, Bertoncello.


Ook tegen Sporting Charleroi viel er onverwacht en onwelgekomen puntenverlies te noteren.  Geen enkele ploeg mocht, ook toen niet, ongestraft knoeien met de punten zonder dat het gevolgen had.  Cercle moest dan ook de leidersplaats afgeven aan F.C. Beringen omdat de Limburgers één wedstrijd meer gewonnen hadden.  Na deze speeldag zag de klassering er als volgt uit : 1. FC Beringen (16 punten), 2. Cercle (16), 3. FC Diest (15), 4. FC Turnhout (14), 5. SK Sint-Niklaas (14), 6. Berchem Sport (14), 7. SC Charleroi (13), 8. UR Namen (13), 9. Racing Doornik (13), 10. Kortrijk Sport (11), 11. FC Mechelen (11), 12. Olse Merksem (10), 13. Racing Club Brussel (10), 14. White Star (9), 15. Lyra (7), 16. FC Tilleur (6).

De volgende speeldag bracht voor Cercle een tweede opeenvolgende thuiswedstrijd met zich mee.  Tegenstander van dienst was het negende gerangschikte Racing Doornik.  De Bruggelingen konden zich absoluut geen nieuw puntenverlies permitteren.  Maar de Henegouwers telden slechts drie punten achterstand en zouden zich beslist niet als een hapklaar brokje aanbieden.  De groen-zwarten verkochten dus best niet het vel voor de beer geschoten was…
Traditiegetrouw werd er alvast een korte blik geworpen op de komende match : “Cercle – Racing Doornik : voor de komende thuiswedstrijd van morgen zondag tegen RC Doornik, die hopelijk een meer overtuigende prestatie der groen-zwarten zal meebrengen, zal waarschijnlijk de hiernavolgende ploeg ongewijzigd in het veld komen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Daels, Bailliu, Lambert, Michiels.”

Wie meestal, om niet te zeggen altijd, de situatie in een pennentrek en een raak woord kon omschrijven, was “Dani”.  In zijn “Bonte Beelden…” ontsnapte niets of niemand aan zijn scherpe opmerkingszin.  Ook Cercle was af en toe eens het mikpunt van zijn milde spot :
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
#DERBYSTORIES | Ricky Begeyn

Met #DerbyStories peilen we bij onze supporters en oud-spelers naar historische verhalen en unieke momenten die onlosmakelijk verbonden zijn met dé stadsderby in België: de Brugse Derby!

Vandaag: de #DerbyStory van Ricky Begeyn!

Lees meer