koop tickets online

Praatje met een speler - Yves Dabila


 
‘Wedstrijden spelen en ervaring opdoen bij Cercle’


In de week na de gewonnen thuiswedstrijd tegen Waasland Beveren was het tijd voor mijn tweede spelersinterview.  Daarbij dacht ik aan Yves Dabila.  Onze Ivoriaanse verdediger miste nog geen minuut van de competitie en scoorde zelfs al op KV Mechelen.  Door de onbeschikbaarheid van Jeremy Taravel is Yves (voluit Kouadia Yves) momenteel ook aanvoerder van de ploeg.

Yves, het is je eerste seizoen bij Cercle.  Kun je jezelf voor onze lezers even voorstellen en ook je sportieve voorgeschiedenis eens uit de doeken doen?  

Tweeëntwintig jaar geleden zag ik op nieuwjaarsdag het levenslicht in Senande, Ivoorkust.   Ik groeide er op en begon al snel op straat te voetballen in de wijk.  Samen met vele andere jonge gastjes leerde ik zo het spelletje kennen.  Wat later ging ik ook bij de lokale voetbalploeg trainen.  Een volgende logische stap was dat ik lid werd van de voetbalacademie. Dat werd het Cissé Institut FC.  Op die manier kon ik een toernooi spelen in Zwitserland.  Daar waren ploegen zoals Servette Genève, Grasshoppers Zurich en Young Boys Bern aanwezig.  Er waren ook enkele Franse ploegen aanwezig.  En ook erg veel scouts van buitenlandse ploegen.  Ook AS Monaco was daar vertegenwoordigd.  Zo kon ik vanaf het seizoen 2014-2015 bij de jeugdteams van Monaco aan de slag.  
 

Cerle Brugge KSV

Je doorliep daar de laatste jeugdreeksen en werd er ook prof? 

Dat klopt.  Ik arriveerde bij de U19.  Mijn integratie verliep erg vlot en al snel kon ik bij de beloften aan de slag.  Monaco stond toen gekend voor zijn uitstekende jeugdopleiding en als een ploeg waar jonge gasten kansen kregen.  In het eerste elftal kon ik slechts één keer aantreden.  In april 2017 mocht ik na een uur invallen in de halve finale van de Franse beker tegen PSG.  

Het seizoen erop ging het naar LOSC Lille?  

Inderdaad.  Ik voelde dat het tijd was om andere lucht op te snuiven.  De start bij Lille was wat moeizaam.  Tijdens de eerste helft van het seizoen 2017-2018 speelde ik voornamelijk bij de reserves.  Maar tegen het einde van 2017 kreeg ik wat kansjes in het eerste elftal en ik kon die ook grijpen.  Vanaf dat moment mocht ik ook met het eerste elftal trainen.  Mijn debuut maakte ik voor Lille in de achtste finales van de Ligabeker tegen Nice.  In januari 2018 kon ik ook in de competitie mijn debuut maken voor Lille.  Dat was tegen Straatsburg.  Van dan af was ik heel regelmatig titularis.  Dat seizoen eindigde Lille op een zeventiende plaats.  Dat was net genoeg om in de eerste afdeling te blijven.
 

Cerle Brugge KSV

Het tweede seizoen bij Lille verliep dan weer beter?  

Het ene seizoen is inderdaad het andere niet.  Het seizoen 2018-2019 was voor Lille een ongelooflijk topseizoen.  We slaagden erin om vice-kampioen te worden na het ongenaakbare Paris Saint Germain.  Het verschil met de eerste bedroeg zestien punten, maar we eindigen als “best of the rest” en plaatsten ons voor de groepsfase van de Champions League.  Voor mij persoonlijk was het ook een goed seizoen.  Ik speelde ongeveer de helft van de wedstrijden.  
 

Toch besloot je in het tussenseizoen Lille te verlaten, hoewel je nog een contract hebt tot 2023.

Inderdaad.  Ik voelde niet genoeg vertrouwen van de dirigenten bij Lille.   Er waren zelfs wat discussies.  Weet je, elke voetballer wil zoveel mogelijk spelen.  Op dat vlak ben ik niet anders.  Bij Lille konden ze me die garantie niet geven.  Na overleg met het bestuur en mijn manager, kwamen we tot een akkoord om mij een seizoen te verhuren.  

Dat werd Cercle Brugge.  Waarom koos je voor een avontuur in België?  

Vrijwel onmiddellijk had ik oren naar het voorstel van Cercle Brugge.  Na enkele gesprekken met Francois  Vitali en Fabien Mercadal besloot ik om op het voorstel in te gaan. Bovendien waren er ook veel positieve verhalen van bevriende spelers.  Cercle is een ploeg in opbouw en ik ben blij om mee te mogen bouwen aan de ploeg.  

We zijn vijf wedstrijden ver in de competitie.  Je speelde alle wedstrijden en je  bent de actuele aanvoerder.  Wat is je voorlopige evaluatie?  

Persoonlijk ben ik erg tevreden.  Ik miste nog geen minuut en voel me erg goed in het team.  Tegen Standard speelde ik op de rechtsbackpositie, omdat we daar wat problemen hadden door blessures en afwezigheden.  Het is een positie waarop ik in het verleden nog gespeeld heb.  Het is jammer dat we in de wedstrijd op het einde nog een verdiend punt verliezen.  De andere wedstrijden speelde ik centraal achterin.  Ik kon het team ook al helpen door een doelpunt te scoren in en tegen KV Mechelen.  Je zegt dat ik aanvoerder ben, maar eigenlijk is Jeremy onze enige aanvoerder.  Het is een eer dat ik hem mag vervangen in die hoedanigheid.  
Wat het team betreft, kunnen we met drie punten op vijftien niet bepaald tevreden zijn.  Het is dan ook niet evident met zoveel nieuwe spelers.  De overwinning tegen Waasland Beveren deed ons deugd en zet ons hopelijk op de rails.  Tegen Standard verdienden we meer en zowel tegen Oostende, Kortrijk als Mechelen kwamen we op voorsprong, maar gaven we de bonus uit handen.  Zo’n zaken moeten we meenemen en we moeten er vooral uit leren.  
 

Slotvraagje, waar zie je Cercle eindigen dit seizoen en hoe zie je de toekomst?  

We moeten hard werken op training en die arbeid tijdens de wedstrijden omzetten in resultaten.  Als we dat kunnen doen, dan zie ik ons een goed seizoen draaien.  De volgende drie wedstrijden ogen nu zwaar, maar elke wedstrijd start met 0-0 en we zullen altijd wel onze kansen hebben.  We moeten gewoon zo hoog mogelijk proberen te eindigen.  Wat mijn toekomst betreft, zullen we zien na dit seizoen.  Nu ben ik bij Cercle en telt alleen groen-zwart.  

(Stijn Sinnaeve)

Cerle Brugge KSV

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Simon Traen

Safety first

Na een paar moeilijke weken voor Cercle namen we de gelegenheid om te spreken met Simon Traen, de man die sinds een jaar mee instaat voor veiligheid en infrastructuur bij Groen Zwart. Het levert dan wel geen extra punten op in het klassement, maar aan enthousiasme naast en voor het veld is er alvast geen tekort.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Praatje met een speler - Lyle Foster



‘Hoop het allerhoogste te bereiken’


Na de ontgoochelende 3 op 27 in de competitie had ik een gesprek met één van onze laatste aanwinsten.  De Zuid-Afrikaan Lyle Foster streek op het einde van de transferperiode neer aan de groen-zwarte kant van het Jan Breydelstadion.  De spits liet zich al positief opmerken. Hij geldt dan ook als een groot talent. Een gesprek over zijn sportieve voorgeschiedenis, zijn ambities bij Cercle Brugge en de toekomstplannen.
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 217)

(periode van 17-12-1960 -> 24-12-1960)


Cercle

Na het puntengewin van de laatste weken zagen de groen-zwarten het helemaal zitten om hun komende tegenstander, FC Mechelen, in de ogen te kijken.  Nochtans waren de Mechelaars voor de Bruggelingen vaak een struikelsteen.  Cercle stond ondertussen helemaal bovenaan, Mechelen daarentegen bengelde op de negende plaats.  Maar zou dit verschil in de klassering ook tot uiting komen op het veld ?  “Veritas” was de gelukkige om in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” mee te reizen naar “Achter de Kazerne”.  Zou hij er getuige van zijn hoe Cercle zijn zegetocht verder zette of zou het uitdraaien op een anticlimax ?

“F.C. Mechelen – Cercle Brugge 2-1 : Vlug lokaal succes werd Cercle fataal !” : “Het moet zijn dat het terrein achter de Mechelse kazerne de groen-zwarten niet gunstig gestemd is, want de herinnering aan de fameuze testmatch tegen Eisden ligt nog vers in ieders geheugen –wat John Saeys iedere keer wij van ver of nabij dit veld benaderen, dringend om één minuut stilte doet vragen– of daar wordt Cercle alweer met ’n nederlaag huiswaarts gestuurd.  Wij moeten dat puntenverlies, dat het vroege lokaal succes tot grondslag heeft, echter geenszins dramatiseren, want van al de onmiddellijke achtervolgers is er geen enkele in geslaagd de volle buit in de wacht te slepen zodat –zoals Robert Braet gevat opmerkte– het moreel van de groen-zwarten absoluut niet aangetast is.
Beslissende blitzstart van de maneblussers : de wedstrijd begon waarlijk op catastrofale wijze voor de Bruggelingen : pas had referee Van Hellemont het sein voor de aftrap gegeven, of de Mechelaars nestelden zich reeds voor de kooi van Mortier.  De pittige lokale aanvalsleider Michiels trachtte langs de rechterflank door te breken waar Demey een raté van formaat weggaf en dan maar de situatie trachtte recht te trekken door een foutieve sliding.  Men kwam hierdoor echter van de regen in de drup want de toegestane vrijschop werd door de oud-Lierse speler Sels genomen en deze trakteerde Mortier op een autenthieke Lierse vlaai dat de bal reeds achter hem in het net lag alvorens de Cerclejongens zich hadden opgesteld !  Malinois probeerde de beslissing af te dwingen en de éénarmige en steeds gevaarlijke Tuyaerts liet de nonchalante Roje een paar keren ter plaatse, zodat de alarmklok bestendig luidde in het groen-zwarte kamp.  Gelukkig hield Mortier, die wel een tikje schuld had aan het openingspunt, thans het hoofd koel, zodat het geen herhaling werd van het Merksem-avontuur.  Toch bleven de Cercleverdedigers vlotten en eer de eerste 10 minuten om waren zat nr. 2 reeds in de kas.  Bij de derde lokale corner zond Sels hoog voor doel waar Demey met het hoofd wilde ontzetten, doch de bal doorliet voor de roepende Roje die evenwel verrast werd.  Het leder belandde op de dijen van de onthutste Perot en huppelde vandaar in de voeten van Van Bulck die ongenadig besloot.  Als we er dan nog bijvoegen dat we in deze periode vijf gloeiende kogels noteerden van het Mechels trio Sels-Michiels-Tuyaerts, wijst zulks voldoende op de overrompelende aanhef der Maneblussers.  Toch lieten de groen-zwarten zich niet onbetuigd want ook zij kregen twee doelrijpe kansen voor de voeten, doch Daels, nochtans zeer actief, miste telkens van een niet de goede richting.  Na deze stormloop van de Mechelaars, ging de wedstrijd verder gelijk op, met Cercle technisch de betere, doch zonder veel geestdrift, precies of zij legde zich reeds neer bij de nederlaag.  Het dient echter ook gezegd dat er geen greintje geluk mee gemoeid was, want zowel Notteboom als Daels besloten rakelings naast, toen keeper Jacobs geklopt scheen, terwijl Gilbert Bailliu zeven minuten voor het einde op de dwarslat kanjerde.  Het was dan ook maar een magere troost, toen dezelfde Cerclespeler op enkele seconden voor het affluiten, na een onbeschrijflijk geharrewar, de bal over de doellijn kon duwen.
Groen-zwarten zijn weerwraak verschuldigd : voor acht dagen, bij gelegenheid van de verplaatsing naar Tilleur, waren de Cerclespelers reeds om half elf in de “Londres” gevraagd voor het diner, zodat zij op het ogenblik van de aanvang, uitgehongerd waren, bij zoverre dat toen de scheidsrechter besliste de match uit te stellen, allen zonder uitzondering op de mand belegde broodjes vlogen en deze in een oogwenk volkomen leeggeplunderd was.  Het moet zijn dat zondag misschien te veel gegeten werd in het Cerclelokaal, want de meeste spelers verschenen lui en zonder veel overtuiging op het veld en het ware voor ons bijna een onmogelijke taak uit deze wedstrijd uitblinkers te halen : stuk voor stuk hebben wij de groen-zwarten reeds beter gezien dit jaar en vooral in de defensie liep het dikwijls mank.  Bovendien toonden de aanvallers niet de minste schotvaardigheid, zodat wij gerust mogen besluiten dat allen ons een flinke revanche verschuldigd zijn.  De minst slechten waren o.i. Mortier –buiten zijn plaatsingsfout bij het eerste doelpunt– en Bailliu, die zich afsloofde om vaart in het Cercleteam te brengen, doch er helaas niet in gelukte…  Nu Cercle voor drie opeenvolgende thuiswedstrijden staat, resp. tegen Sporting Charleroi, Racing Doornik en Diest, hopen wij dat de Brugse supporters hun jongens flink zullen blijven steunen, om het maximum aantal punten aan huis te houden.  Op een ogenblik dat alle kopploegen om beurten punten verliezen, kunnen de groen-zwarten zich stevig op kop werken en aldus DE kans grijpen, derde keer MOET goede keer zijn, Cercle !”

Technische  krabbels…
F.C. Mechelen - Cercle Brugge  2-1

- opkomst : 4.500 toeschouwers.
- terrein : zwaar, maar goed bespeelbaar.
- leiding : ref. Van Hellemont, kon bevredigen.
- corners : Mechelen 9, Cercle 12.
- doelpunten : 1’ Sels 1-0, 10’ Van Bulck 2-0, 89’ Bailliu 2-1.
- F.C. Mechelen : Jacobs, Borremans, Geets, De Moor, De Koster, Dehoef, Sels, Dockx, Michiels, Van Bulck, Tuyaerts.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De Caluwé.

Een derde van de competitie was afgewerkt en de conclusie mocht getrokken worden dat de ploegen die elkaar bekampten met de promotie als inzet, sterk aan elkaar gewaagd waren.  Tussen het nummer één, Cercle, en het nummer elf, FC Mechelen, waren er slechts vier punten verschil.  In een tijd dat een overwinning (slechts) twee punten opleverde betekende dit dat twee winstmatchen of twee verlieswedstrijden de klassering konden doen kantelen…

1. Cercle (15 punten), 2. SK Sint-Niklaas (14), 3. FC Turnhout (14), 4. FC Beringen (14), 5. FC Diest (13), 6. UR Namen (13), 7. SC Charleroi (12), 8. Racing Doornik (12), 9. Berchem Sport (12), 10. Kortrijk Sport (11), 11. FC Mechelen (11), 12. White Star (9), 13. Olse Merksem (8), 14. Racing Club Brussel (8), 15. Lyra (6), 16. FC Tilleur (4).


De groen-zwarten hadden, na de misstap in Mechelen, één en ander recht te zetten wilden zij hun kansen op promotie gaaf houden.  Dat betekende zonder meer dat met de volgende tegenstander, het zevende gerangschikte Sporting Charleroi, korte metten moest gemaakt worden.  De Henegouwers moesten simpelweg voor de bijl !  Of de praktijk even simpel zou blijken als de theorie moesten we nog eventjes afwachten.  Er werd alvast een vooruitblik geworpen op de komende wedstrijd : “Cercle – SC Charleroi : voor deze kapitale ontmoeting zou naar verluidt de Cercleploeg lichtjes gewijzigd worden door het heroptreden van Willy Lambert, terwijl Demey dan toch de plaats zou moeten ruimen voor De Caluwé.  Merken we evenwel op dat de samenstelling van hiernavolgend elftal slechts officieus is : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Daels, Bailliu, Lambert, Michiels.”

“Vic Bergh” mocht richting Edgard De Smedtstadion stappen om er voor “Het Brugsch Handelsblad” zijn bevindingen aan het papier toe te vertrouwen.

“Cercle Brugge – S.C. Charleroi 2-2 : Groen-Zwarten spelen met vuur…” : “Wie zondag Cercle in actie heeft gezien tegen Charleroi, zal beslist met ons bekennen dat zij er niet veel van terecht gebracht heeft en opnieuw een kostbaar puntje te grabbel gooide.  Het scheelde zelfs geen haar of het werden er twee, want met nog amper enkele minuten te spelen waren er zeker nog weinig toeschouwers, zelfs van de hardste supporters, die nog op enige puntenoogst rekenden.  Beslist, deze in de lucht hangende tweede thuisnederlaag ware niet verdiend geweest, omdat de groen-zwarten in deze belangrijke wedstrijd doorlopend technisch en territoriaal baas waren geweest tegen een Waalse ploeg die van meet af door een stug defensief een puntendeling speelde.  Maar het kan evenmin geloochend dat de lokalen hierbij niet van de nodige beslistheid en doordrijvendheid blijk gaven om een voor de hand liggende zege te wettigen.  Het voorbeeld kwam nochtans van Charleroi, die spijt haar verdedigende tactiek met haar scherpe uitvallen langs de puntspelers heel wat meer gevaar schepte voor het Brugse doel dan dit het geval was langs de andere zijde.  Maar de Waaltjes hanteerden vooral de wapens snelheid en directheid, hetgeen schril afstak met het traag, treuzelend en lateraal evolueren der thuisspelers, die hiermede in het oude en weinig renderend euvel hervielen.  De groen-zwarten, en dan vooral de aanvallers, speelden weer eens met vuur en zonder het allesgeven van Perot hadden zij zich opnieuw lelijk verbrand.  Thans kon op het nippertje de schade nog beperkt worden, want toen de Gentenaar van tegen de zijlijn een free-kick voor het bezoekende doel lobde, ‘knikte’ Bailliu dan toch de gelijkmaker tegen het net.  Velen slaakten een zucht van verlichting omdat dan toch één puntje werd gered maar allen kwamen er rond voor uit dat Cercle het zeker anders aan boord zal moeten leggen om haar promoveringsdromen in vervulling te zien gaan…”

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – S.C. Charleroi 2-2

- opkomst : 4.500 toeschouwers.
- terrein : uitstekend bespeelbaar.
- weersgesteldheid : zware mist.
- leiding : ref. Van Gysegem, bevredigend.
- fair-play : weinig aan te merken.
- corners : Cercle 6, Charleroi 3.
- doelpunten : 12’ De Valerio met een 30-meter schot 0-1, 20’ Mazzoleni werkt onvoldoende ’n rake kanjer van Lambert weg en Notteboom schuift binnen 1-1, 71’ Bertoncello op voorzet van Kabya 1-2, vrijschop van Perot en kopstoot van Bailliu 2-2.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Lambert, Bailliu, Michiels, Daels.
- S.C. Charleroi : Mazzoleni, Collard, Kossowski, A. en P. Prevot, Vanderwijt, Kabya, Spaute, De Valerio, Van den Bossche, Bertoncello.


Ook tegen Sporting Charleroi viel er onverwacht en onwelgekomen puntenverlies te noteren.  Geen enkele ploeg mocht, ook toen niet, ongestraft knoeien met de punten zonder dat het gevolgen had.  Cercle moest dan ook de leidersplaats afgeven aan F.C. Beringen omdat de Limburgers één wedstrijd meer gewonnen hadden.  Na deze speeldag zag de klassering er als volgt uit : 1. FC Beringen (16 punten), 2. Cercle (16), 3. FC Diest (15), 4. FC Turnhout (14), 5. SK Sint-Niklaas (14), 6. Berchem Sport (14), 7. SC Charleroi (13), 8. UR Namen (13), 9. Racing Doornik (13), 10. Kortrijk Sport (11), 11. FC Mechelen (11), 12. Olse Merksem (10), 13. Racing Club Brussel (10), 14. White Star (9), 15. Lyra (7), 16. FC Tilleur (6).

De volgende speeldag bracht voor Cercle een tweede opeenvolgende thuiswedstrijd met zich mee.  Tegenstander van dienst was het negende gerangschikte Racing Doornik.  De Bruggelingen konden zich absoluut geen nieuw puntenverlies permitteren.  Maar de Henegouwers telden slechts drie punten achterstand en zouden zich beslist niet als een hapklaar brokje aanbieden.  De groen-zwarten verkochten dus best niet het vel voor de beer geschoten was…
Traditiegetrouw werd er alvast een korte blik geworpen op de komende match : “Cercle – Racing Doornik : voor de komende thuiswedstrijd van morgen zondag tegen RC Doornik, die hopelijk een meer overtuigende prestatie der groen-zwarten zal meebrengen, zal waarschijnlijk de hiernavolgende ploeg ongewijzigd in het veld komen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Daels, Bailliu, Lambert, Michiels.”

Wie meestal, om niet te zeggen altijd, de situatie in een pennentrek en een raak woord kon omschrijven, was “Dani”.  In zijn “Bonte Beelden…” ontsnapte niets of niemand aan zijn scherpe opmerkingszin.  Ook Cercle was af en toe eens het mikpunt van zijn milde spot :
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Praatje met een speler - Loïc Badiashile


 ‘Cercle is de juiste stap’


De interlandbreak was het ideale moment om nog eens een speler te interviewen.  De keuze viel op onze goalie Loïc Badiashile.  Ons sluitstuk miste nog geen enkele wedstrijd in de competitie en is de opvolger van Paul Nardi.  Net als Paul wordt ook hij geleend van AS Monaco.  Het relaas van een aangenaam gesprek.  

Lees meer