koop tickets online

Shot blikt terug ... Europees verhaal

In Het Nieuwsblad van woensdag 1 juli laatstleden verscheen een mooi, uitgebreid artikel over de eerste wedstrijd van Johan Cruyff bij FC Barcelona.  We schrijven 5 september 1973.  De tegenstander: Cercle Brugge! De journalist laat enkele Cerclespelers van destijds aan het woord en omschrijft levendig het gebeuren.  De omschrijving “De meest prestigieuze oefenwedstrijd uit het Belgisch voetbal” laten we ons welgevallen.  Welke Belgische ploeg speelde immers ooit een oefenwedstrijd voor 92.000 toeschouwers?
Naast het feit dat onze toenmalige goallie, Patrick Albert, zich verslikt in het aantal beschikbare plaatsen in het toenmalig Edgard De Smedtstadion en al zeker over de afwezigheid van een zittribune… viel mij voornamelijk, in de overigens anders correcte tekst, volgende zin op na de tekst dat Cercle vijf jaar voordien nog in derde afdeling aantrad: “Laat staan dat het al ooit Europees heeft gespeeld”.

Nou moe, dat deden we destijds ettelijke malen.  Na een opmerking mijnentwege verontschuldigde hij zich voor deze kleine misstap, waarbij hij zich enkel gebaseerd had op de door de UEFA georganiseerde tornooien vanaf de jaren vijftig.

Zand er over dus, maar wij geven u toch graag even die historiek van het vooroorlogse Europese Cerclepalmares mee, zoals het verscheen in het boek “115 jaar Cercle Brugge in een notendop” (nog steeds verkrijgbaar in de shop).  Dit komt voor in hoofdstuk 17, geschreven door medeauteur Marnix Knockaert.

Cerle Brugge KSV

* De bijgaande foto is genomen bij de toss tussen kapiteins Juan Carlos en Julien Verriest.  Het Cercle-vaantje dat Jules destijds aan de Barça captain overhandigde hangt nog steeds in het befaamde museum in Camp Nou.

Vooroorlogse Europese historiek

Vaak wordt beweerd dat Cercle in 1985 zijn eerste Europese wedstrijd tegen Dynamo Dresden speelde maar… niets is minder waar !  

* In 1901, 1902 en 1903 wonnen de groen-zwarten de “Beker Henri Fraeys” in een internationaal tornooi.  In 1903 won Cercle ook nog het “Kampioenschap der Belgische en Franse Vlaanderens” en in 1905 de “Internationale Schaal van Kortrijk”.  Tijdens het seizoen 1912-1913 won Cercle de “Beker van Zeekust” door in de finale Sparta Rotterdam met 2-1 te verslaan en in 1914 voegden de groen-zwarten de overwinning in een internationaal tornooi in Parijs aan hun reeds mooie palmares toe.

* De Bruggelingen behaalden ook nog trofeeën in tornooien te Amiens, Den Haag, Dordrecht, Düsseldorf, Le Havre en tijdens de rondreis in Algerije (1927) met o.a. een wedstrijd tegen de Algerijnse kampioen Sidi-bel-Abès (2-3 winst voor Groen-Zwart !).
Cercle werd eveneens uitgenodigd in Duitsland waar enkel verloren werd tegen Hamburg.  Te München, Aken en Frankfurt mocht de Groen-Zwarte zegevlag gehesen worden.
Op 3 april 1927 speelden de Bruggelingen een vriendschappelijke wedstrijd te Tourcoing tegen het plaatselijke Union Sportive.  Voor Cercle en iedereen die groen-zwart dacht en voelde veranderde deze vriendenmatch een dag later in een onvervalste nachtmerrie toen Van Coile bezweek aan een tijdens deze wedstrijd opgelopen kwetsuur.

* Na de derde landstitel in 1930 stroomden de uitnodigingen voor buitenlandse tornooien in Aken, Amsterdam, Dordrecht, Genève en Rijsel binnen.  Iedereen wilde de Belgische kampioenenploeg, die drie internationalen telde, aan het werk zien.

Kers op de internationale taart was natuurlijk de Coupe des Nations uit 1930.  Dit internationaal tornooi, georganiseerd in het Zwitserse Genève door de Zwitserse kampioen Servette FC Genève, was eigenlijk de voorloper van de latere Europacup I (de Beker voor Landskampioenen), de huidige Champions League.  Aan dit tornooi werd deelgenomen door First Vienna FC (Oostenrijks bekerwinnaar en 3de in de Oostenrijkse competitie 1929-1930), SK Slavia Praag (kampioen van Tsjechoslowakije ’29-’30), FC Sète (Frans bekerwinnaar ’29-’30), SpVgg Fürth (Duits landskampioen 1929), Ujpest FC (Hongaars landskampioen ’29-’30), AGC Bologna (Italiaans landskampioen 1928-1929), Go Ahead (Nederlands landskampioen 1929-1930), Real Union de Irun (Spaans bekerwinnaar in 1927 en 6de in de competitie ’29-’30), Servette FC (Zwitsers landskampioen 1929-1930) en natuurlijk Cercle Brugge (Belgisch landskampioen 1929-1930).

Dit tornooi werd betwist van 28 juni 1930 tot 6 juli 1930 en werd gewonnen door Ujpest FC.

Beweer vanaf nu dus nooit meer dat onze groen-zwarten hun eerste Europese wedstrijd pas in 1985 speelden !

(Georges Debacker)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 227)

(periode van 20-05-1961 -> 27-05-1961)

  • Cercle

Eindelijk was de terugkeer van de Brugse groen-zwarten op het hoogste voetbalniveau een feit.  Er stond wel nog een (inhaal)wedstrijd tegen FC Tilleur op het programma maar dat zou de pret, zelfs ingeval van een nederlaag, niet kunnen drukken.  Niet minder dan vijftien (!) seizoenen, met zelfs een vierjarig intermezzo in Derde Klasse, had het geduurd voor Cercle weer aan de oppervlakte verscheen en de plaats claimde waar het thuishoorde : in Eerste Klasse !
Ook doelman Willy Mortier uitte zijn grote tevredenheid in een artikel in “Het Brugsch Handelsblad” :

Willy Mortier aan het woord…  “Wij zijn toch zo gelukkig…” ”  “Het is echt niet te geloven…  Wij hebben dit jaar op voetbalgebied eerder een matte prestatie geleverd en wij promoveren naar Eerste.  Vorig jaar speelden wij mooi voetbal, doch het was niet productief genoeg en de promovering ontglipte ons op één doelpunt te Mechelen in de beruchte testmatch tegen Patro Eisden.  Twee seizoenen geleden scheelde het slechts één puntje om naar Eerste nationaal over te gaan.  En nu zullen we volgend seizoen opnieuw derby’s spelen in de Belgische hoogste voetbalafdeling.  Of wij allemaal gelukkig zijn, hoeft niet gezegd…”.  Zo vertelde ons verleden week na de beslissende match te Charleroi Cercle’s doelman Willy Mortier, die een zeer ruim aandeel heeft in de promovering.  Maar daarover mag men hem niet spreken.  “Cercle vormt een geheel en ALLEN hebben er aan meegeholpen”, verzekert hij.  “Trainer Delfour heeft het bestuur van Cercle in 1958 beloofd dat hij de groen-zwarten in drie jaar naar Eerste zou brengen en hij heeft woord gehouden.”
“Ik weet het”, zegt Mortier, “men heeft Delfour de laatste tijd fel bekritiseerd.  Hij heeft net zoals iedereen fouten en gebreken, doch wij moeten eerlijk zijn, het is een goede trainer.  Hij heeft Cercle leren voetballen, maar met het spelersmateriaal waarover hij beschikte, was het niet mogelijk voetbal te spelen zoals hij het wenste.  Dit heeft hij moeten inzien en hij was verplicht zijn spelmethode te veranderen.  In de terugronde heeft Cercle dan een verdedigingssysteem toegepast dat tot flinke resultaten heeft geleid.  Op de twaalf laatst gespeelde wedstrijden behaalde Cercle 22 punten.  Wij kregen slechts acht doelen tegen, waarvan zes thuis en slechts twee op verplaatsing.  Gelukkig kwam de forme en het zelfvertrouwen terug bij kapitein Bailliu, hetgeen doeltreffend gewerkt heeft op de moraal van ons allen.  Ik persoonlijk was zeer pessimistisch tot voor de wedstrijd tegen Kortrijk, maar van dan af begon ik terug te geloven in de promoveringskansen, die definitief vastgelegd werden tegen Club Mechelen en Charleroi.”
In verband met de wedstrijd te Charleroi, Willy, is het waar dat gij daar met stenen bekogeld werd ?
“Inderdaad.  Ik kreeg een steen tegen mijn kaakbeen.  Ik reageerde nog niet direct, doch wreef met mijn hand over mijn gezicht en stelde vast dat ik geweldig bloedde.  Ik verwittigde de scheidsrechter en tot het einde stonden twee terreinafgevaardigden achter mijn doel om mij te beschermen tegen het onsportief Waals publiek.  Ik moet eerlijk bekennen dat ik de ballen niet durfde halen die tegen de balustrade lagen, ik had zeker nog meer stenen naar het hoofd gekregen.  Nu, de zege en de hulde die ons na de wedstrijd op het plein werd gebracht door de Brugse supporters, heeft die pijn en dit incident rap doen vergeten !”
Hebt u dit seizoen alle wedstrijden gespeeld, Willy ?
“Zeker, samen met Bertje Serru en Dré Perot heb ik geen enkele wedstrijd gemist.  Ik moet hier een bijzondere hulde brengen aan Perot die dit jaar waarlijk ‘gevochten’ heeft voor de promovering.  Ook zijn wens om volgend jaar tegen Gantoise te kunnen spelen zal zonder bepaalde tegenslagen in vervulling gaan.  Ikzelf ben natuurlijk gelukkig in Eerste nationaal tegen de grote ploegen te kunnen uitkomen.”
Wat denkt u over de toekomst van Cercle ?
“Wel, de ploeggeest is momenteel vanzelfsprekend buitengewoon en ik meen dat wij met deze ploeg flinke resultaten kunnen behalen in Eerste.  Ons elftal is niet zo oud en dit is ook een element dat niet uit het oog mag verloren worden.  U hebt daar gezinspeeld op mijn kansen als nationale portier, wel, ik denk daar zeer weinig aan.  Alleen Cercle telt voor mij en als wij volgend seizoen ons kunnen handhaven, zou dit reeds een flink resultaat betekenen.  Een goede ploeggeest en een intens trainen zijn daarvoor de eerste vereisten.  Ik druk de wens uit dat het bestuur innig moge samenwerken met de spelers om de moraal hoog te houden.  Iedere speler deed wat hij kan en de soms ongegronde kritiek schaadt sterk de moraal van de jongens.  Ik ben nu 26 jaar, verdedig nu reeds vijf seizoenen de groen-zwarte kleuren en speel vier jaar in het fanion elftal.  Niet alleen zijn de spelers gelukkig met de promovering, doch ook voor de supporters, het bestuur en vooral voor voorzitter Pierre Vandamme, die samen met Robert Braet de morele trainers mogen genoemd worden.  De verkwikkende woorden van deze ware sportmannen oefenen op ons zo’n sterke invloed uit.  Ook in de sport is opbeuring een grote en vaak beslissende factor in moeilijke omstandigheden !”
Tot daar dus Willy Mortier, die we samen met zijn ploegmaats nogmaals van harte feliciteren met de hoop hen volgend seizoen naast Club met klank de Brugse kleuren te zien verdedigen.”

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... David Bates

 ‘Blij dat ik eindelijk opnieuw op niveau ben’ 

In de aanloop naar de laatste wedstrijd van het seizoen (1-1 op KV Oostende) had ik ook nog een gesprek met David Bates.  De Schotse centrale verdediger begon met een conditionele achterstand aan het seizoen.  Toch vocht hij zich in de ploeg en was hij in het laatste deel van de competitie één van de exponenten van de revival van groen-zwart onder Yves Vanderhaeghe en Thomas Buffel.  Het werd een interessant gesprek met deze 24-jarige jongeman.  Met zijn 24 is hij trouwens ook één van de meest ervaren spelers.

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Strahinja Pavlovic

 ‘Ik wil gewoon zo veel mogelijk spelen.’

In de week voor de laatste wedstrijd van het seizoen (in en tegen KV Oostende) had ik een gesprek met Strahinja Pavlovic.  De jonge Serviër kwam in januari de groen-zwarte rangen versterken en maakte op zijn zachtst gezegd een uitstekende indruk.  De 19-jarige centrale verdediger kwam over van Monaco en maakte ondertussen ook furore in zijn nationaal elftal met ondermeer een gelijkspel tegen het Portugal van Cristiano Ronaldo.  Wat volgt is het relaas van een aangenaam gesprek met een speler die straalt van zelfvertrouwen.  En van ambitie.


Strahinja, traditioneel is onze eerste vraag er ééntje die peilt naar de ‘voorgeschiedenis’.  Kun je even je sportieve carrière beschrijven tot nu toe?

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 226)

(periode van 06-05-1961 -> 13-05-1961)

  • Cercle

Het grote moment van de waarheid naderde langzaam maar zeker.  Zou Cercle, na twee eerdere op de valreep mislukte campagnes, eindelijk het nagestreefde doel bereiken en de promotie realiseren ?  Het begon er meer en meer op te gelijken dat  de derde keer de goede keer zou worden.
Na afloop van het seizoen 1958-1959 hadden de groen-zwarten een eerste keer naast het felbegeerde promotieticket gegrepen door derde te eindigen na kampioen Daring Club Brussel (41 punten) en vice-kampioen FC Brugge (39 punten).  Cercle kwam na dertig wedstrijden amper één schamel puntje te kort om de stadsgenoten te kunnen bedreigen.
De competitie 1959-1960 bezorgde de groen-zwarten een nog ellendiger gevoel.  Eendracht Aalst behaalde 43 punten en mocht zich de terechte kampioen noemen maar tussen Patro Eisden en Cercle Brugge werd het een nek-aan-nekrace tot het bittere einde.  Beide teams telden na afloop van het seizoen 39 punten en dus volgde er een testwedstrijd op een neutraal terrein om de tweede promovendus aan te duiden.  Een levensbelangrijke wedstrijd waarin de groen-zwarten met 2-1 jammer genoeg aan het kortste eind trokken.
“Vic Bergh” trok in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” richting Edgard De Smedtstadion waar Cercle het sterke F.C. Mechelen van repliek moest dienen.

Cercle Brugge – F.C. Mechelen 4-2 : De beste prestatie van het seizoen !” : “Het is zeker niet zo heel lang geleden dat wij hier als tolk van heel wat Brugse voetballiefhebbers de voor promovering in aanmerking komende groen-zwarten hun onbegrijpelijk passief en lankmoedig acteren aanwreven, hen bezwerende kost wat kost over te schakelen naar een meer geestdriftig en wilskrachtig spel, dat meer dan noodzakelijk was om hun kansen in het zwaar seizoeneinde te vrijwaren.  Zonder te beweren dat zij naar deze goedbedoelde kritiek geluisterd hebben, is het toch een feit dat de Cerclespelers in de laatste weken kordaat het roer hebben gekeerd en door een strijdlustiger optreden en groter zegewil hun promoveringsmogelijkheden aanzienlijk hebben versterkt.  Met de komst van Club Mechelen werd zondag jl. nochtans de kroon op het werk gesteld en ieder van de duizenden toeschouwers keek zich de ogen uit op dit Brugs team, dat nu eindelijk eens voetbalde zoals het hoorde en heel verrassend het aantrekkelijke en technische paarde aan het effectieve. Zoals de groen-zwarten in de eerste helft evolueerden, snel en direct, vol beweeglijkheid en inspiratie, kon beslist met het beste vergeleken worden dat wij dit seizoen hier reeds in Eerste Klasse zagen.  Van treuzelend of lateraal spel was er omzeggens nooit sprake –althans niet in de eerste helft– maar heel oordeelkundig werd alles in één tijd doorgevoerd en afgewerkt, zodat de vruchten van deze verheugende tactische ommekeer niet op zich lieten wachten.  De 3-0 voorsprong waarmee Cercle van kamp verwisselde was niet het minste overdreven en met een tikje meer beheersing waren deze cijfers zelfs nog hoger opgelopen, want niet alleen een eerste doelpunt werd afgekeurd wegens twijfelachtig buitenspel, maar ook een paar wijdgapende open kansen bleven liggen.  Dit zou trouwens herhaald worden na de rust, toen de groen-zwarten hun wil niet meer zo overweldigend opdrongen en de gasten profijt haalden uit twee aarzelingen der Brugse verdedigers.  Dat het ten slotte 4-2 werd was niet in verhouding tot het globaal spelbeeld en de respectievelijke skoorkansen.  Dit is echter maar bijzaak.  Het voornaamste is dat de lokale groen-zwarten volledig overtuigden en van ver hun beste prestatie van het seizoen leverden.  Morgen te Charleroi nu nog een flink duwke en de verdiende promoveringsbloemen mogen aan Bailliu en zijn maats uitgereikt worden.  Met deze overtuigende overwinning, die het product was van een allerbeste globale verrichting, heeft Cercle thans de poort naar eerste klasse helemaal opengestampt.  Nu hebben de groen-zwarten nog slechts een stapje te doen om er door te geraken en we twijfelen er niet meer aan dat zij daarin zullen slagen, althans niet als zij van dezelfde geestdrift en zegewil getuigen als verleden zondag.  Groen-zwarten, alle ogen zijn op u gericht, toon u het vertrouwen waardig dat in u gesteld wordt en win morgen het puntje dat u nog van de promovering scheidt.  Dat er dan te Brugge zal gefeest worden hoeft niet gezegd !”

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – F.C. Mechelen  4-2

opkomst : 9.000 toeschouwers.
terrein : uitstekend.
leiding : ref. Lespineux, goed.
fair-play : correct.
corners : Cercle 7, Mechelen 1.
doelpunten : 17’ Notteboom 1-0, 28’ De Moor in eigen netten op scherpe voorzet van
  Michiels 2-0, 31’ Bailliu 3-0, 64’ Dockx 3-1, 80’ Daels 4-1, 83’ Dom 4-2.
Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De
  Caluwé.
F.C. Mechelen : Jacobs, Borremans, Geets, De Moor, De Koster, De Neef, Sels, Dockx,
  Mergay, Dom, Tuyaerts.


De rangschikking na 28 wedstrijden : 1. F.C. Diest (41 punten), 2. Cercle (39), 3. F.C. Beringen (35), 4. Union Namen (34), 5. S.C. Charleroi (33), 6. F.C. Mechelen (32), 7. S.K. Sint-Niklaas (31), 8. F.C. Turnhout (28), 9. F.C. Tilleur (26), 10. Olse Merksem (25), 11. Berchem Sport (25), 12. Racing Doornik (23), 13. Kortrijk Sport (23), 14. Racing Brussel (20), 15. White Star (20), 16. Lyra (13).

 

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Harisson Marcelin


‘Tijd om te spelen als mannen’

In de  aanloop naar het belangrijke tweeluik met Moeskroen en Waasland Beveren had ik, naast het eerder gepubliceerde praatje met Biancone, ook een gesprek met een nieuwe speler.  Het werd Jean Harisson Marcelin.  Marcelin wordt dit seizoen uitgeleend door AS Monaco en speelde al aardig wat wedstrijden in het basiselftal.  Jean is oorspronkelijk afkomstig van La Réunion.   Deze jonge en boomlange centrale verdediger (1,97 meter!) beleeft met Cercle Brugge zijn eerste echte buitenlandse avontuur. 

Lees meer