koop tickets online

SHOT sprak met … Adama Traoré

Een gesprek met onze malinese middenvelder

 

‘Cercle Brugge is de juiste stap in mijn carrière’

Daags voor het ontslag van coach Laurent Guyot, op de dag van de Arbeid, had ik een gesprek met Adama Traoré.  De 23-jarige Malinese middenvelder streek in januari neer aan de groen-zwarte kant van het Jan Breydelstadion.  Hij was enkele keren basisspeler, maar had ook last van wat blessures.  Het relaas van een aangenaam gesprek. 

Kun je even voor de lezers schetsen wie je bent?  Zowel op persoonlijk als op sportief vlak?

  
Ik ben op 28 juni 1995 geboren in Bamako, de hoofdstad van Mali.  Momenteel woon ik in Oostende.  Ik woon daar alleen.  Toch ben ik getrouwd en samen met mijn vrouw heb ik een dochtertje van negen maanden.  Mijn partner woont momenteel nog altijd in Monaco, samen met ons klein meisje.  Ik probeer dan ook zoveel als mogelijk in de vrije momenten naar Monaco af te zakken. 
Op sportief vlak is voetbal in Mali de belangrijkste sport.  Het was dan ook logisch dat ik er ook mee begon.  Ik werd al snel opgemerkt door de academie van Jean Marc Guillou.  Mijn voornaamste opleiding kende ik dan ook daar.  Naast de bekende academie in Ivoorkust, had Guillou ook centra in andere Afrikaanse landen waaronder dus mijn thuisland.  Zelf behoorde ik tot de eerste lichting van die academie die ‘promoveerde’.  Na mijn opleiding begon ik aan mijn profcarrière in de Malinese competitie.  In 2013-2014 speelde ik bij AS Bakaridjan.  Datzelfde seizoen trok ik met een ploegmaat naar het buitenland.  Het werd LOSC Lille in Frankrijk. 

Cerle Brugge KSV

Maar daar werd je meteen uitgeleend.  En dan nog wel aan een Belgische ploeg. 


Dat klopt.  Op het moment dat ik in Lille aankwam was ook François Vitali daar aan de slag.  In onderling overleg besloten we dat het beter zou zijn dat ik een tijd uitgeleend zou worden aan Excelsior Moeskroen.  Moeskroen en Lille hadden toen een samenwerkingsakkoord en dat was dus een logische stap.  Moeskroen speelde dat seizoen in de tweede klasse en slaagde erin om te promoveren.  We wonnen toen de eindronde en ik had mijn aandeel in die promotie.  De uitleenbeurt had mij echt wel deugd gedaan.  Het seizoen erop (2014-2015) ontpopte ik me tot een vaste waarde in het elftal van Lille.  Ik verzamelde veel basisplaatsen en was goed voor twee goals en één assist als offensieve middenvelder.  De ploeg eindigde toen op een achtste plaats in de competitie. 

Toen kwam AS Monaco op de proppen? 


Inderdaad.  Na mijn goede seizoen in de eerste ploeg van Lille waren er verschillende ploegen geïnteresseerd.  Monaco was het meest concreet en Lille en Monaco geraakte er ook financieel uit.  In Monaco tekende ik in 2015 een contract voor vijf seizoenen.  In de eerste twee seizoenen kon ik enkele keren aantreden met de hoofdmacht van Monaco. Maar enkele blessures gooiden toen roet in het eten.  In het seizoen 2016-2017 werd ik uitgeleend aan het Portugese Rio Ave.  Dat was voor mij een goede ervaring.  Het seizoen erop trad ik terug aan bij het eerste van Monaco.  Dit seizoen startte ik ook bij het eerste team van Monaco.  Maar ik kreeg te maken met een vervelende blessure.  Na contact met François Vitali – die ik nog kende van bij Lille – was het een goede optie om naar Cercle Brugge terug te keren.  De voornaamste reden was het opdoen van matchritme.

Cerle Brugge KSV

Je kende de Belgische competitie al voor je naar Cercle kwam.  Wat waren je eerste indrukken en hoe blik je persoonlijk terug op je half seizoen Cercle? 


Goed.  Ik werd onmiddellijk goed opgevangen.  De faciliteiten zijn optimaal.  Het enige probleem was dat ik niet onmiddellijk mee was met de competitieformule.  Ik heb dan wel nog in België gevoetbald, maar het was in de toenmalige tweede klasse.  Persoonlijk ben ik tevreden over mijn half seizoen Cercle.  Ik heb enkele goede wedstrijden kunnen spelen en vooral matchritme kunnen opdoen.  Helaas heb ik nu weer last van een blessure, waardoor ik in de resterende wedstrijden wellicht niet meer in actie zal komen.  Het is dus een beetje hinken op twee gedachten. 

En de prestaties van Cercle in het bijzonder? 


Ook daar zijn er gemengde gevoelens.  Uiteraard positief, omdat we ons relatief eenvoudig hebben kunnen handhaven op het hoogste niveau.  Maar anderzijds was de periode die ik bij Cercle was geen zo’n goede periode qua punten.  Tijdens de play-offs zijn de resultaten nu ook wat wisselvallig.  We moeten het goede onthouden en dat is dat we met een relatief jonge ploeg snel de redding hebben verwezenlijkt. 

Wat is eigenlijk jouw favoriete positie op het veld? 


Van nature uit ben ik een centrale middenvelder.  Het liefst en het vaakst speel ik op de acht.  Als aanvallende middenvelder dus.  De wedstrijden die ik hier gespeeld heb, speelde ik altijd op die positie. 

Je bent ook al vaak opgeroepen voor de nationale ploeg van Mali? 


Dat klopt.  Sinds de jeugdreeksen speel ik al voor mijn nationale ploeg.  In 2013 speelde ik de Afrika Cup voor nationale U20 teams in Algerije.  Met Mali behaalden we toen de vierde plaats.  Datzelfde jaar plaatsten we ons ook het wereldkampioenschap U20 in Turkije.  Dat was een pak minder.  We werden toen laatste in onze groep.  Twee jaar later waren met de U20 succesvoller.  In Nieuw-Zeeland konden we toen de derde plaats halen op het WK.  Ik werd toen ook verkozen tot beste speler van het toernooi en ik slaagde er toen in om vier keer te scoren.  Datzelfde jaar werd ik ook verkozen tot sportman van het jaar in mijn thuisland.  Nog in datzelfde jaar kon ik mijn debuut maken met de eerste ploeg.  Het werd toen 4-1 tegen Burkina Faso.

Cerle Brugge KSV

Na dit seizoen keer je normaal gezien terug naar Monaco.  Hoe schat je daar je kansen in? 


Het is natuurlijk altijd afwachten.  Ik hoop dat ik blessurevrij kan beginnen aan de voorbereiding.  Als dat het geval is, dan is veel mogelijk.  Ik heb reeds bewezen het niveau van de Franse Ligue 1 aan te kunnen.   Mijn contract loopt er nog tot 2020.  Het is mogelijk dat ik mijn contract bij Monaco verleng en eventueel opnieuw uitgeleend word.  En misschien wel opnieuw aan Cercle.  Maar tegelijk kunnen ook andere ploegen interesse hebben en is het niet onmogelijk dat ik andere oorden opzoek.  Het is voorlopig nog koffiedik kijken dus.  Maar de mensen van Monaco volgen me elke wedstrijd en zitten er kort op. 

Alvast bedankt voor het gesprek en een blessurevrije voorbereiding toegewenst!

(Stijn Sinnaeve)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Praatje met een speler - Serge Gakpé

Op de dag van de vrijwilliger had ik in de statige beheerraadzaal van Cercle Brugge een interview met Serge Gakpé.  Serge ontpopte zich tot een aangename en enthousiaste gesprekspartner.  Met zijn 31 lentes heeft hij er al een goed gevulde carrière op zitten.  Bovendien is hij een speler die eerder naar boven kijkt, dan naar beneden.  Al nuanceert hij het toch wel snel door te stellen dat het behoud de eerste bezorgdheid is en dat daarna PO I misschien in het vizier komt.  Het relaas van een aangenaam gesprek.  

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Praatje met een speler - Issa Marega

Net voor de laatste speeldag uit de reguliere competitie had ik een afspraak met Issa Marega.  De jonge centrale verdediger was één van de wintertransfers van groen-zwart en ontpopte zich de laatste weken tot een vaste waarde in het hart van de groen-zwarte defensie.  Hij kwam over van het Franse Caen.  Met de boomlange Issa had ik een gesprek over zijn carrière en de doelstellingen van groen-zwart tijdens de play offs.

‘Cercle, tweede buitenlandse avontuur’

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Crescendo

Hoewel deze term - het geleidelijk versterken van de toon - afkomstig is uit de (Italiaanse) muziekwereld, is deze overgangsdynamiek treffend voor wat we de voorbije weken meemaakten op Cercle.  Achttien op achttien, ik herinner me niet spontaan wanneer we dit eerder beleefden.  Bovendien is Groen-Zwart ook reeds acht wedstrijden op rij ongeslagen.  Ondanks tweemaal met tien man te moeten spelen en een 2-0 achterstand op “het Kiel”, vochten onze spelers met succes terug.  Niet mis voor een behoorlijk jonge ploeg met voornamelijk technisch talent.  De hand van coach Vercauteren laat zich voelen.

De wil om te winnen en te ‘vechten’ was zeer duidelijk in de voorbij wedstrijd tegen Roeselare.  Gezien de omstandigheden deed deze nipte overwinning dubbel deugd.  Met de beslissing van scheidrechter Dieperink om Lambot rood te geven bij de aangeschoten bal, was het net of hij ons de dieperik wou induwen.  Nog tal van zijn (en eerste assistent) beslissingen smaakten bij de Groen-Zwarte fans als een Zeeuwse slijkmossel.  Een Vlaams gezegde luidt: “Als je van een “Hollander” niet gekl**t wordt, is hij het vergeten” (sorry voor onze Nederlandse Cerclevrienden).  Wel, deze was het niet vergeten.  Zo oordeelde althans het grootste deel van de tribunes.  Het Bondsparket  oordeelde de maandag nadien terecht dat de uitsluiting (meer dan) voldoende was.  Zodoende kan Benjamin vrijdag aantreden op OHL.

Betreffende journalistiek kan men zich ook soms “blauw ergeren”, wat voor een Cerclesupporter natuurlijk dubbel erg is… Over de strafschopfase lazen we (digitale versie van grote kranten) dat Lambot de bal met de handen (meervoud) uit het doel haalde.  Nou jongens, die noemen zich dan journalist!  Even flagrant, zo niet flagranter, was de berichtgeving over het “besmeuren met verf van het eigen stadion”.  Aanleiding: één berichtje van een idioot op de sociale media.  De juistheid van het bericht verifiëren, of achtergrondinformatie opzoeken is voor bepaalde perslui (die naam niet waardig) blijkbaar te veel moeite.  Gelukkig zijn er tal van andere journalisten die hun werk wel au serieux nemen.

In een vorig stukje had ik het o.a. over het gebrek aan persbelangstelling voor 1B.  Anderzijds valt het wel op dat er naargelang wie er aan de leiding staat ruimere artikels over die ploeg verschijnen.  Zowel vorig seizoen als het huidige was de omvang van de artikels telkens ruimer als het ploegen aan de Schelde betrof …

Afin, wat natuurlijk écht van tel is, is onze positie.  In de algemene rangschikking staan we op de eerste plaats met o.a. het meest gescoorde doelpunten.  Op zich heeft die plaats (cf. Lierse vorig jaar) slechts een symbolische waarde.  Het kan wel zijn nut hebben bij de finalewedstrijden waar we vanzelfsprekend hopen van de partij te zijn.  Plaatsen we ons en staan we eerste, dan mogen we de belangrijke terugwedstrijd thuis spelen.  Ook zijn actueel enkel Cercle en Beerschot, indien ze niet promoveren, de twee enige ploegen die nu reeds mathematisch zeker zijn van deelname aan PO2.

Ook met de kijkcijfers gaat het crescendo.  We spreken niet over overvolle tribunes, waarbij  een groot deel van ons zich trouwens onwennig zou voelen, maar over een leuke bezetting met een goede sfeer.  De Brugse politie (en belastingbetaler) hoeft er zelfs geen agent extra  voor in te zetten/betalen …

Nog een uitsmijter: binnenkort wordt de “gouden schoen” uitgereikt.  Als de stemgerechtigden van nu de kortzichtigheid van hun collega’s destijds willen rechtzetten, dan is er maar één mogelijke winnaar: postuum drievoudig topschutter Josip Weber!  Al is het symbolisch  …

Tot slot nog een treurige vermelding, maar met onze hoop dat het goed afloopt.  Na de wedstrijd tegen Roeselare werd Alexander Boi, broer van Fré, nog in volle euforie van de winst, voor zijn deur aangereden.  Alexander verkeert op het ogenblik van dit schrijven nog in kritieke toestand.  We wensen de ganse (Cercle-)familie Boi veel sterkte en hoop op een goede afloop.

Cerclevrienden, steun Groen-Zwart in deze laatste vier cruciale wedstrijden van de reguliere  competitie door uw aanwezigheid én aanmoedigingen.  We zijn er bijna, maar nog niet helemaal.  Kent u het liedje nog?

Laat ons crescendo gaan/spelen…

Leve Cercle!

Georges Debacker
Hoofdredacteur SHOT-online

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Praatje met een speler - Yoann Etienne

Praatje met een speler - Yoan Etienne


 ‘Eerste profervaring bij Cercle Brugge’


Op de dag dat de nieuwe hoofdsponsor werd voorgesteld had ik een afspraak met Yoann Etienne op Cercle Brugge.  Voor de gelegenheid ging het interview door in de loges.  Terwijl de journalisten en medewerkers genoten van een lekkere hutsepot met worst interviewde ik onze jonge linkerflankverdediger.  In België zet hij op Cercle zijn eerste stappen op het hoogste niveau.

Yoann, kun je even voor onze lezers je professionele carrière tot op heden schetsen?  
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Retro - Björn Sengier geïnterviewd

RETRO
 

Twee jaar tussen de palen op Olympia…    
                                 

Björn Sengier geïnterviewd
 

Het kan iedereen overkomen. Je presteert prima in een of andere organisatie, je voelt je er kiplekker. En plots, niet alleen onverwacht maar naar je overtuiging ook onterecht, daar krijg je een koude douche over je lijf. Zo ijskoud is die douche dat ze je noodzaakt een einde te maken aan het verhaal dat je aan het schrijven bent. Niet dat er geen leven meer is na die shock, dat niet, maar toch wel zo dat het je bijzonder zwaar uitvalt een nieuwe start uit te zoeken en het roer weer op te nemen. De vraag die zich hierbij opdringt: Eens dat het tijd tot bezinken heeft gehad, hoe kijkt ‘het slachtoffer’ naar wat hem destijds overkomen is? Ligt het gebeuren hem zo zwaar op de maag dat het hem niet eens mogelijk is waardering uit te spreken voor wie en voor wat hij destijds heeft mogen meemaken?  “The time is a great healer,” beweren de Engelsen, en Björn Sengier bewijst dat het waar is.

Lees meer