koop tickets online

SHOT sprak met … Chris Van Hulle

Een nieuwe voorzitter voor de supportersfederatie

Cercle telt een kleine twintig erkende supportersverenigingen. Deze zijn aangesloten bij de supportersfederatie, het overkoepelend orgaan voor de supporters.  Op regelmatige tijdstippen vinden er vergaderingen plaats die samengeroepen worden door het bestuur van de federatie en waarop  de verenigingen een afvaardiging kunnen sturen.  De mensen in het bestuur maken zelf deel uit van een supportersvereniging. Ze worden verkozen tijdens een algemene vergadering. Tot voor kort was Anita Van Osselaer voorzitter.  Zij zet nu een stapje terug, blijft ondervoorzitter, en Chris Van Hulle is de nieuwe voorzitter. Tijd om hem, en zijn doelstellingen, even voor te stellen.

Dag Chris.  Wie is Chris Van Hulle?

 

Chris Van Hulle is in 1944 geboren in Brugge.  Hij bracht zijn jeugd door in St.-Andries en leerde daar “ het Kloosterveld “ kennen (nvdr: voormalig jeugdterrein van Cercle, nu woonwijk) en trok daar zijn eerste voetbalschoenen en Cerclekousen aan.  Op 12-jarige leeftijd ging Chris Van Hulle op internaat, met zijn groen - zwarte kousen…, in het St.-Jozefsinstituut in Torhout.  Hij deed er zijn lager middelbaar om nadien het hoger middelbaar in St.-Lodewijks te beëindigen.  Leerling van de Retorica 63.  Nadien studeerde hij verder in Gent en behaalde het diploma van Industrieel ingenieur in de landbouw en landbouwwetenschappen.

Cerle Brugge KSV

Nadien volgde de verplichte legerdienst.  Daar volgde een “klik” met de gedachte, “het is hier nog niet zo slecht in het leger, ik ga hier blijven”.  Met de “studie-voorgeschiedenis” verliep het examen vlot en startte de militaire carrière in zijn eenheid in Duitsland.  Een vlotte carrière (nvdr: als officier) die stopte bij de pensionering in 1995.  Een hele tijd geleden dus. 

Echt stilzitten hoorde er niet bij en nadien ging ik nog aan de slag bij de firma DM&S, waar, denk ik, ik jou voor het eerst tegenkwam.  Op dat ogenblik had het bedrijf ook een winkel, waarbij ook foto-ontwikkeling mogelijk was (nvdr: nog geen digitale fotografie toen).  De moeder van zaakvoerder Arne Dacquin stond toen in de winkel.  Het was op dat ogenblik “gezichtsherkenning van op Cercle” die ons verder in contact bracht.  Ikzelf werkte er een jaar of tien als private chauffeur van de baas, private koerier, enz… Ik denk dat ik er in al die jaren zo’n 500.000 Km heb afgelegd.  Daarna ben ik “beroeps opa” geworden.  Voor de kindjes zorgen hé.

Een klassieke vraag is: hoelang en hoe ben je supporter geworden?  De anekdote over het Kloosterveld gaf reeds een gedeeltelijk antwoord.

Het Kloosterveld was inderdaad al een leidraad, waar ik o.a. de broers Volckaert (Antoine zaliger en Georges – beide SHOT-medewerkers) heb leren kennen.  In St.-Lodewijks denk ik dat er in mijn tijd ook niet maar één leerling Club-supporter was.  Het was allemaal groen.  Eén van de bekendste, of het een referentie is of niet laat ik in het midden, die overleden is is Jean-Pierre Van Rossem. Vanzelfsprekend eerst ook mee met pa naar het Edgard Desmedtstadion, kant Magdalenastraat.  Ticketje van vijf frank kopen aan het loketje in de muur en achter het doel gaan staan.  Moet zowat de periode 55-56-57 geweest zijn.  Het was de tijd van de “Antwerpse connectie”.  Guy Thys, Derboven, Van Gassen, enz… maar ook Pierre Schotte, Decaluwé, … 
Vanuit die periode ben ik Cercle-supporter.  Door naar Duitsland te vertrekken kon ik vanzelfsprekend niet meer elke twee weken op Cercle present zijn.  Ik ben natuurlijk Cercle blijven volgen, maar op dat ogenblik was ik noodgedwongen een “zetelsupporter”.  Toen we uiteindelijk vanuit Duitsland in Brasschaat gingen wonen kon ik incognito (zonder Cercle sjaal wegens te gevaarlijk) wel de uitwedstrijden op Antwerp en Beerschot gaan volgen.
Toen we ruim twintig jaar geleden in Loppem komen wonen zijn kon ik me terug écht Cercle supporter noemen en schafte me een abonnement aan.  In al die tijd miste ik slechts twee thuiswedstrijden (competitie en beker) door het steeds vroeger starten van de competitie en zelf op reis zijnde.

Het ging zelfs verder dan “gewoon” supporter te zijn?

Inderdaad.  Samen met o.a. Chris Verbeke, Georges Volckaert, Patrick Vandaele, Johan Dantschotter en Bert Arnout, richtten we “Cercle lééft, Loppem” op.  Aanvang komend jaar zal dit twintig jaar geleden zijn.
In een periode waar velen zegden “Cercle is dood”, zegden wij: “Cercle is niet dood, Cercle lééft”.  Vandaar ook onze naam.  Ik werd voorzitter en toen mijnheer Paul Ducheyne op onze opening aanwezig was had ik het in mijn speech over “het groene gat in de zuidrand van  Brugge te dichten”.  Er waren immers tal van supportersverenigingen rond Brugge, maar niet in Loppem.  In 2020 vieren we bijgevolg onze twintigste verjaardag.

Als voorzitter van deze vereniging maakte je ook telkens de vergadering van de supportersfederatie mee.  Wat was je motivatie om je kandidatuur te stellen voor het bestuur, en daaropvolgend ook als voorzitter?

In die bijna twintig jaar van “Cercle lééft, Loppem”, miste ik wellicht slechts een drietal vergaderingen van de federatie.  Op een zeker moment viel mij op dat er weinig structuur zat in de vergaderingen en dat er personen waren die op een niet zo’n gepaste manier hun zeg kwamen doen.  Op een bepaald ogenblik uitte ik ook die opmerking.  “Kom dan in het bestuur”, was de repliek.  Ik weigerde omdat ik me wou blijven toeleggen op Loppem.  We waren toen goed bezig.  Ik zeg wel waren, want overal gaat het verenigingsleven wel achteruit.  
Tot ik voor kort mijn gedacht wijzigde.  Ik kon het niet langer aanzien dat mensen elkaar beknibbelden en uitscholden.  Steeds minder verenigingen woonden om die reden de vergadering bij.  Om daar iets aan te doen stelde ik recent toch mijn kandidatuur om tot het bestuur toe te treden.  Ik werd verkozen en toen was het aan het bestuur intern om de functies te verdelen.  Wat de voorzittersfunctie betreft kreeg ik het vertrouwen van de meerderheid, op enkele mensen na die het anders zagen.  

Wat zijn je aandachtspunten, buiten “orde op zaken stellen”??

Voornamelijk dat de mensen binnen de verschillende verenigingen een degelijk aanspreekpunt vinden.  Het is zo dat het bestuur van Cercle voor de mensen “veraf” is.  Zitten verenigingen,  of supporters ‘tout court’, met vragen, moeten ze weten dat ze bij de federatie terecht kunnen.  Het federatiebestuur is de spreekbuis van alle supporters.  Wij kunnen het dan bij het bestuur aanbrengen en kijken welke oplossingen er kunnen uit de bus komen omtrent de door hen aangehaalde problematiek.

Volgens de website telt de federatie 19 aangesloten verenigingen (hoewel mogelijks nog niet iedereen zijn lidgeld betaalde…).  We stellen echter vast dat het verenigingsleven niet meer zo bloeit als destijds.

Het verenigingsleven in het algemeen, niet alleen bij supportersverenigingen, gaat duidelijk achteruit.  Mensen willen vaak nog wel een lidmaatschap betalen maar zien het niet zitten om aan activiteiten deel te nemen.  De jeugd kun je er al heel moeilijk toe motiveren.  Anderzijds heb je op Cercle jongeren die zich groeperen , maar dan wel hun eigen koers gaan varen.  Soms gebeuren er daar door enkelingen zaken die niet op het voetbal thuishoren en waar Cercle reeds enkele malen heeft moeten voor opdraaien.  Ik zou graag met die mensen in dialoog gaan en ik hoop dat ze luisteren.  Na de supporters-info-avond door Cercle georganiseerd in november ben ik met enkelen van hen wat “blijven hangen” in de pub.  Ze waren wel bereid om eens een diepgaander gesprek te voeren, maar lidmaatschap bij de federatie leek nog een brug te ver.  Maar bon, tijd brengt raad.

Wat verenigingsleven betreft noteer ik dat het actief lidmaatschap verdwijnt.  Het is nu eerder een passief lidmaatschap.  Als ik over mijn eigen vereniging in Loppem spreek, was het zo dat we in den beginnen maandelijks een activiteit hadden!  Nu is dat ondenkbaar.  Dat ging van een kaartavond, over een bingo, een verplaatsing met de fiets naar Cercle, een kleine “groene wandeling”, enz…  Misschien een beetje van het goede te veel, maar niet op dat moment.  Sommige verenigingen organiseren nog één activiteit per jaar.  Dat is nu eenmaal een evolutie.  Een evolutie die m.i. quasi onomkeerbaar is.  Vooral de jeugd gaat hier niet meer in mee.  Kijk maar naar de besturen van de verenigingen.  Als er al eens een jonge gast toetreedt dan is hij wellicht na één of twee jaar al terug verdwenen.  Op vrijersvoeten, of zijn vrouw wil het niet meer, of er komen kindjes, enz…  Ze blijven wel lid, maar het actieve element is er niet meer.  Wat ik wel positief vind is dat ze blijven naar Cercle komen! Recent was er nog een vereniging die hun jaarlijkse festiviteit moest annuleren omwille van het niet behalen van het minimum noodzakelijk aantal deelnemers.  Al de verenigingen doen het met de beste bedoelingen om met hun organisatie Cercle, vaak de jeugdwerking, een extra steuntje te kunnen geven. Mijn bedoeling is om de verschillende verenigingen van dichterbij te leren kennen.  De beste manier is om naar hun feest te gaan. Recentelijk was ik in Houthulst.  Die mensen bestaan dertig jaar, maar je ziet wellicht nog steeds dezelfde gezichten van toen, met weinig jong bloed.  Ze vertelden me ook dat ze er op een bepaald moment hun conclusie zullen moeten uit trekken. Beauvoorde is ook noodgedwongen gestopt. Een spijtige evolutie.

Naar de “après match” nu.  Je hebt je vaste stek met je vrienden in de Cercle Pub?

Inderdaad.  Dit is ook één van de puntjes die ik aanhaalde tijdens mijn gesprek met bestuurder Vincent Goemaere en Algemeen Coördinator Marc Vanmaele.  Daar gaan we het nog opnieuw over hebben om tot een consensus te komen, maar ze gaven toe dat er af en toe iets verkeerd loopt met de afspraken over de geluidsterkte van de muziek.  Normaal wordt de luidere muziek toegestaan vanaf een uur na de wedstrijd.  Zo kun je toch een praatje met elkaar maken en kunnen de oude getrouwe bezoekers van de pub op hun “gewone” manier napraten over de wedstrijd.
Eén van de mogelijkheden zou volgens mij zijn, gezien de jonge garde zich meestal opstelt in de pub kant secretariaat, om de luidspreker boven de deur op het andere einde van de toog, uit te schakelen.  Zou al een slok op de borrel schelen en ons toelaten verder met elkaar te praten aan een tafel langs die zijde.
Wordt vervolgd, daar wil ik een punt van maken.

Tot zover mijn gesprek met een gemotiveerde nieuwe voorzitter van de supportersfederatie.  Dit artikel had makkelijk dubbel zo lang kunnen zijn, maar we beperkten ons min of meer tot de essentie van het gesprek.

(ter info, de gegevens van de diverse supportersvereniging kunt u terugvinden via volgende link: https://community.cerclebrugge.com/nl/supporters-2/supportersverenigingen )

(Georges Debacker)
 

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 220)

(periode van 28-01-1961 -> 04-02-1961)


Cercle

De groen-zwarten legden een hobbelig parcours af.  Er werden punten gehaald als het niet verwacht werd maar er werden vooral kostbare punten verloren als het niet mocht.  Voor een elftal dat ambities koesterde om te promoveren was dat geen ideaal scenario.  Gelukkig was de volgende wedstrijd een thuismatch tegen het pas dertiende geklasseerde Olse Merksem.  Met twaalf punten achter hun naam hadden de blauw-gelen niet bijster veel overschot op de laatste in de rangschikking, Lyra, dat amper negen punten verzameld had.  De Antwerpenaars leden best geen nieuw puntenverlies om niet in verlegenheid te komen.  Voor Cercle leek deze wedstrijd de kans bij uitstek om een ruime zege te laten optekenen zodat de komende matchen met een gerust gemoed konden aangevat worden.  Of… zou het nog maar eens anders uitpakken ?

“Vic Bergh” trok voor “Het Brugsch Handelsblad” richting Edgard De Smedtstadion in de hoop dat hij er een verslag kon neerpennen waarin hij een klinkende Cerclezege kon beschrijven…

Cercle Brugge – Olse Merksem 1-4 : Ontgoochelend en smadelijk verlies…” : “Voor wie nog een bewijs moest hebben dat het de laatste weken niet meer vlot bij Cercle, dat er iets hapert, betekent de even afgetekende als smadelijke 1-4 nederlaag van zondag jl. op eigen veld tegen Olse Merksem waarlijk de proef op de som !  De groen-zwarten kunnen voor dit nieuw home-verlies inderdaad weinig of geen verontschuldigingen doen gelden, want het was het resultaat van een doorslechte en ontgoochelende prestatie waaruit omzeggens geen enkele speler vrijuit gaat…  Over gans de duur van de wedstrijd, waarvan de inzet voor de lokalen nochtans van kapitaal belang was met het oog op het verstevigen van hun nog steeds gunstige positie, rammelde het in de Brugse ploeg dat het een aard was en werd zij bestendig netjes de les gespeld door een eerder middelmatige maar geestdriftige en snelle tegenstrever.  Zowel inzake verband, als in samenspel, doordrijvendheid en schotvaardigheid stonden de Bruggelingen onder hun gasten, hetgeen de juiste 1-4 eindcijfers trouwens treffend aantonen.  Het feit dat de groen-zwarten zelfs een goedkope penalty vandoen hadden om de eer te redden, onderschrijft met klank hun hopeloze steriliteit en ondoelmatigheid die niet alleen het gevolg zijn van een te lateraal en te gesloten acteren, maar ook en vooral van een manklopend systeem en een weinig oordeelkundige ploegopstelling.  Als men immers nagaat dat twee specifieke kanthalfs in de voorlijn geplaatst worden en deze laatste iedere steun ontzegd wordt van de gedwongen defensief spelende middenspelers, dan is het klaar dat de onontbeerlijke productiviteit zoek blijft.  Zolang de groen-zwarten geen snedig, direct aanvalsspel kunnen opbrengen, gepaard aan een effectieve schotvaardigheid en afwerking, zal er, helaas, niets in huis komen van de reeds zo lang gekoesterde promoveringsdromen.  Wil men vooraleer het te laat is nog redden wat er te redden is, dan dient er kordaat en onverwijld ingegrepen en hiervoor mag men voor niets en niemand terugschrikken.  Het belang en de toekomst van Cercle staan hier onvoorwaardelijk op het spel !”
 


Technische  krabbels…
Cercle Brugge – Olse Merksem  1-4


- opkomst : 5.000 toeschouwers.
- terrein : goed.
- weersgesteldheid : mist en regenachtig.
- leiding : ref. Cumps, zwak.
- fair-play : correct.
- corners : Cercle 8, Olse Merksem 5.
- doelpunten : 20’ Brandts 0-1, 25’ Roje via Demey 0-2, 35’ Lambert (penalty) 1-2, 54’
  Didden 1-3, 55’ Brandts 1-4.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Michiels, Wittevrongel, Demey, Notteboom, Lambert, Perot,
  De Caluwé, Desmaele.
- Olse Merksem : Jacobs, Verbois, De Hert, Willems, Soetewey, Didden, Adel, Sips,
  Brandts, Vandeweyer, Adriaenssen.


Als het minder goed gaat met de favoriete ploeg is het vanzelfsprekend dat de supporters zich roeren.  Dat was bij Cercle niet anders.  Al had het, de tegenvallende resultaten van de laatste weken in acht genomen, nog lang geduurd voor iemand zijn nek uitstak.  Iedere supporter spuide wel zijn eigen mening gevolgd door de nodige oplossingen maar tot nu toe was het altijd gekoeld zonder blazen.  De hierna volgende lezersbrief met de toepasselijke titel “Quo vadis Cercle ?” (*) van “een groen-zwarte aanhanger” zorgde ervoor dat het protest tastbaar werd en in een stroomversnelling terecht kwam.  Nu kon geen enkele groen-zwarte verantwoordelijke nog langer zijn hoofd in het zand stoppen.  De zware thuisnederlaag tegen Olse Merksem was de spreekwoordelijke druppel die de al even spreekwoordelijke emmer liet overlopen.  Het was de hoogste tijd om het roer om te gooien…

(*) “Quo vadis” : Latijn voor “Waarheen gaat gij ?” (nvdr)

Quo vadis Cercle ?” : “Toen ik verleden zondag na de match aan ’t mijmeren was over hetgeen men zou kunnen noemen “het treurig geval Cercle”, schoot mij plotseling te binnen dat de wekelijkse voetbalpartij eigenlijk een “heerlijke ontspanning” zou moeten zijn.  Hoe dikwijls echter zijn de prestaties van de Brugse groen-zwarten voor ons, Cerclemannen, een heerlijke ontspanning ?  Veeleer zien wij met schrik de zondag tegemoet.  Ook als de tegenstander bepaald zwakker is zijn wij nooit een ogenblik gerust.  Onze verwachtingen ?  Onze dromen van voor het seizoen ?  Niets anders dan ontgoochelingen !...  Wanneer wij nuchter de gang van zaken bij Cercle beschouwen, dan moeten wij achteraf besluiten : het is de logische ontknoping van hetgeen wij effenaf WANBEHEER moeten noemen.  Ik wil nu niet uitweiden over datgene waarvan ik niet 100 % zeker ben, zoals de persoon van die of die, of nog de training, of nog andere zaken.  Ik stel enkel vast wat nu toch eindelijk voor iedereen allerduidelijkst is : diegene die de ploeg samenstelt, heeft sinds anderhalf jaar nog niets anders gedaan dan de Cercleploeg stelselmatig verzwakken !  Verleden jaar werd de beste voorspeler die wij hadden (*)(dat hij tekortkomingen had ?  Noem de speler die er geen heeft !) meerdere keren onverantwoordelijk niet opgesteld o.a. niet in de kapitale testmatch tegen Eisden.  Nadien werd hij verkocht.  Verzwakking van de ploeg.  Wij zouden kunnen een halflijn hebben van tenminste dezelfde sterkte als die van de gemiddelde elftallen uit de 1e afdeling.  NOOIT wordt dergelijke middenlijn opgesteld.  Verzwakking van de ploeg !  Uitstekende kanthalfs, waarvan men sinds lang weet dat zij in de voorlijn maar half presteren, worden regelmatig weerkerend vooraan geplaatst.  Verzwakking van halflijn en van voorhoede !  Als de voorlijn mank loopt door gewonden of weerbarstige forme, moet de halflijn niet meteen verzwakt worden !  Dan moeten reserven in de aanvalslijn, als die voor handen zijn.  En Cercle beschikt over degelijke invallers.  Iedere persoon die aan de leiding staat, mist al eens, zelfs grovelijk, zelfs twee, drie maal.  Maar dat iemand een jaar en half steeds maar dezelfde flaters begaat, is niet meer aanvaardbaar.  Er is daar iets niet meer in orde, hetzij verregaande incompetentie, hetzij blinde vooringenomenheid of wat dan ook, maar er is daar iets niet meer in orde.  Diegenen die nog dergelijke selectionneur steunen, moeten weten dat zij zich in verdenking stellen.  Is de toestand niet reeds zo ver gezet dat, indien de goed-menenden niet de koppen bij mekaar steken en krachtdadig ingrijpen, Cercle recht naar de ondergang gaat ?  Er is werk voor klaarziende, krachtdadige persoonlijkheden die geloven dat zij daar een heerlijke taak te vervullen hebben.  De Cercle-aanhangers –veel talrijker dan men denkt– zien uit naar de komst van dergelijke persoonlijkheden, die er ook zijn in de schoot van het bestuur. – Een groen-zwarte aanhanger.”

(*) Verleden jaar werd de beste voorspeler die wij hadden… : de briefschrijver bedoelt hier duidelijk Hans Gerard (nvdr).

Ondanks het feit dat Cercle een beetje de pedalen kwijt leek te zijn, en dat is misschien nog zacht uitgedrukt, bleven de groen-zwarten aanklampen bij de toonaangevende elftallen in Tweede Klasse.  Iedereen leed wel eens onverwacht puntenverlies en dat zorgde er voor dat Cercle zich op de vierde plaats kon handhaven.  Omdat ook de topploegen regelmatig al eens één of meerdere puntjes vergooiden, slopen de mindere goden op kousenvoeten dichterbij.  Daardoor was het mogelijk dat na zestien wedstrijden het twaalfde geklasseerde Berchem Sport slechts zes punten minder telde dan leider FC Diest.  De Brugse groen-zwarten totaliseerden, ondanks de tegenvallende prestaties van de laatste weken, amper twee punten minder dan de leider.  Alles bleek dus nog mogelijk…  De stand in Tweede Klasse : 1. FC Diest (21 punten), 2. FC Beringen (21), 3. Union Namen (19), 4. Cercle (19), 5. SK Sint-Niklaas (18), 6. FC Turnhout (18), 7. FC Mechelen (17), 8. Kortrijk Sport (15), 9. Racing Doornik (15), 10. SC Charleroi (15), 11. Racing Brussel (15), 12. Berchem Sport (15), 13. Olse Merksem (14), 14. FC Tilleur (12), 15. Lyra (9), 16. White Star (9).

De Brugse gemoederen waren, ondanks de nog steeds gunstige klassering, zeker nog niet tot bedaren gebracht.  Het potje kookte over, de frustraties kwamen tot een uitbarsting en de diverse oplossingen werden als gloeiend hete lava uitgebraakt.  En, zoals het vaak gaat als het mank loopt, eiste men de kop van de trainer.  Een andere, en natuurlijk een betere, trainer zou meteen alle problemen van tafel vegen.  Na de trainerswissel zou Cercle elke tegenstander van het veld spelen om, op het einde van de competitie, met de vingers in de neus, snel even de titel mee te graaien…

Nieuwe trainer bij Cercle ? : “De laatste ontgoochelende thuiswedstrijden waarop zes van de acht te winnen punten onbegrijpelijk verloren gingen, hebben een grote beroering verwekt in de Brugse sportmiddens in het algemeen en in de Cerclerangen in het bijzonder.  De groen-zwarte supporters, die hun schoon geld betalen om hun ploeg goed voetbal te zien spelen en meteen te zien winnen, staken verleden zondag hun teleurstelling en mistevredenheid niet onder stoelen of banken.  Zowel de spelers om hun passief optreden als de trainer om zijn niets-opbrengend systeem werden zwaar aangevallen en zondagavond konden we zelfs een telegram lezen van een Cerclesupporter die als volgt zijn verontwaardiging uitdrukte : “Delfour à la porte ou le Cercle est perdu” !  Krasser kan het zeker niet zodat er begrijpelijkerwijze ook in de groen-zwarte bestuurskringen uiteenlopende reacties zijn losgekomen met als middelpunt de kwestie van een nieuwe trainer.  Zonder de technische bevoegdheid van Edmond Delfour aan te vechten is het niettemin een feit dat hij tactisch en als selectionneur grotendeels heeft gefaald.  Uit doorgaans zeer betrouwbare bron konden we dan ook vernemen dat het verlopend contract van dhr. Delfour niet zal hernieuwd worden en dat reeds duchtig uitgekeken wordt naar een nieuwe oefenmeester.  Wie het zal zijn blijft vooralsnog een raadsel, maar naar verluidt is de kans groot dat het een bekende oud-Gantoisespeler en gewezen internationaal wordt die trouwens als trainer reeds zijn sporen verdiende.  Er dient dus afgewacht, maar laat ons hopen dat dit netelig en delicaat probleem ten spoedigste wordt opgelost.”

Of de resultaten nu goed of minder goed waren, de bal bleef rollen en de voetbalzondagen volgden elkaar op.  De volgende wedstrijd, een uitmatch, beloofde alvast een lastige klus te worden voor de groen-zwarten.  Er stond immers een reisje naar Namen op het programma.  De Walen deden het bijzonder goed en waren ondertussen opgeklommen naar de derde plaats, net voor Cercle.  Een pronostiek wagen was schier onbegonnen werk want de huidige groen-zwarte ploeg kon van iedereen winnen maar ook van iedereen verliezen.  Het zou dus een dubbeltje op zijn kant worden.  In “Het Brugsch Handelsblad” werd alvast eens vooruit geblikt.

Brugse ploegen voor morgen zondag” – “Namen – Cercle : Cercle zit na de ramp tegen Merksem begrijpelijkerwijze met de handen in het haar en staat voor een zware taak om uit de penarie te geraken.  Daarbij worden de groen-zwarten dan nog morgen een lastige en gevaarlijke verplaatsing naar Union Namen voor de voeten geschoven, zodat zij met heel wat meer wilskracht en moreel zullen moeten bezield zijn om deze hinderpaal zonder veel kleerscheuren over te geraken.  Waar verschillende spelers wegens verwondingen nog onzeker waren, zal de ploeg slechts in laatste instantie samengesteld worden al heeft volgende formatie veel kans om te Namen in lijn te komen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittevrongel, Demey, Desmaele, Daels, Buyse, Michiels, Balliu, De Caluwé.”

En dan was het zo ver…  Het was nog geen match van de waarheid maar nieuw puntenverlies konden de groen-zwarten zich toch echt niet veroorloven.  Of… zorgden zij nog eens voor een aangename verrassing door het derde gerangschikte Union Namen in eigen huis te kloppen ?  “Veritas” mocht voor “Het Brugsch Handelsblad” meereizen naar Namen en hoopte waarschijnlijk dat hij niet met het schaamrood op de wangen Bruggewaarts zou moeten keren…

Union Namen – Cercle Brugge 0-1 : Willy Mortier matchwinnaar…” : “Volgens de algemene verwachtingen –wij hadden al evenmin gedurfd één frank te zetten op een Cerclezege– hadden de Brugse groen-zwarten geen schijn van kans om te Namen ook maar iets van de buit te oogsten, want de Walen dreven immers op een prima conditie en het terreinvoordeel zou eveneens zijn woordje meepraten.  Wel waren de lokalen bestendig in de meerderheid en moesten de Brugse verdedigers vaak hard op de tanden bijten, doch naarmate de partij vorderde en de stand blank bleef, herwonnen de Cercleboys stilaan hun zelfvertrouwen, temeer dat het spoedig bleek dat de Waaltjes niet de gevreesde ploeg vormden die men wel dacht.  De bijzonder goed gesloten Brugse verdediging schonk de Naamse aanvallers weinig of geen bewegingsvrijheid en de zuivere skoorkansen die voor Mortier ontstonden, waren gemakkelijk op de vingers van één hand te tellen.  Daarbij moeten wij hieraan toevoegen dat de Brugse doelman weer in een prima dag verkeerde en dat hij o.m. door twee sublieme saves de kansen op een overwinning gaaf hield.  Want indien de gastheren, bij wie enkel de oud-speler van FC Luik Keyeux outstanding was, op voorsprong hadden kunnen geraken, dan had de eindstand wellicht helemaal anders kunnen zijn.  Als wij dus Willy Mortier als matchwinnaar bestempelen, ligt de uitleg te vinden in wat voorafgaat.”

Technische  krabbels…
Union Namen – Cercle Brugge  0-1


- opkomst : 7.000 toeschouwers.
- leiding : ref. Burguet, lokaal getint.
- terrein : zonder een sprietje gras en gevaarlijk door de rondgestrooide as.
- fair-play : binnen de perken.
- weersgesteldheid : betrokken doch zacht weder.
- corners : Union Namen 8, Cercle 2.
- het doelpunt : 76’ Desmaele 0-1.
- Union Namen : Nicolay, Pollet, Devos, Sulon, Marnette, Dodet, Keyeux, Tonneau, J. en F.
  Demarteau, Muniken.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittevrongel, Demey, Desmaele, Daels, Bailliu,
  Michiels, De Caluwé.


Cercle bracht dus twee belangrijke punten mee naar huis en dat vertaalde zich in de rangschikking in een mooie derde plaats.  De stand in Tweede Klasse : 1. FC Diest (23 punten), 2. FC Beringen (21), 3. Cercle (21), 4. FC Turnhout (20), 5. FC Mechelen (19), 6. Union Namen (19), 7. SK Sint-Niklaas (18), 8. Kortrijk Sport (17), 9. Sporting Charleroi (17), 10. Olse Merksem (16), 11. Racing Doornik (15), 12. Racing Brussel (15), 13. Berchem Sport (15), 14. FC Tilleur (12), 15. Lyra (11), 16. White Star (9).
De weg om een promotieticket te behalen, de eerste twee uit Tweede Klasse promoveerden, was echter nog (heel) lang en bezaaid met wolfijzers en schietgeweren.  Het toeval wilde bovendien dat in de volgende wedstrijd alweer een topploeg moest bekampt worden.  Het tweede gerangschikte FC Beringen mocht zich verheugen in een bezoekje aan het Edgard De Smedtstadion.  En bij een wedstrijd in het vooruitzicht hoorde uiteraard een vooruitblik…

Cercle – Beringen : De groen-zwarten staan morgen zondag alweer voor een kapitale thuismatch die beslist moet gewonnen worden om de promotiekansen gaaf te houden.  Beringen is natuurlijk ook allesbehalve een zwak broertje en speelt zondag wellicht ook haar laatste kans, zodat het een buitenmate vinnige en spannende strijd voor de kostbare inzet wordt.  Kan Cercle de nodige geestdrift en zegewil opbrengen, dan geven we haar een lichte voorkeur op een nipte zege.  Heel waarschijnlijk zal dezelfde opstelling in lijn komen die Namen klopte met uitzondering van De Caluwé die gewond werd en eventueel door Buyse zal worden vervangen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittevrongel, Demey, Desmaele, Daels, Bailliu, Michiels, Buyse.”

Het bericht over een nieuwe trainer die op komst was waarbij bepaalde bronnen lieten uitschijnen dat zij wisten of toch minstens een sterk vermoeden hadden wie het zou worden zette kwaad bloed bij de beheerraad van Cercle Brugge die een vinnige reactie stuurde naar “Het Brugsch Handelsblad” :

Een nieuwe trainer voor Cercle ?” : “Onder deze titel publiceerden we hier in ons vorig nummer een primeur uit een zeer betrouwbare bron waarover we vanwege de beheerraad van RCS Brugeois volgend schrijven ontvingen” : “Het bestuur van de RCS Brugeois is ten zeerste verwonderd in uw blad van 28 januari jl. te lezen dat Cercle Brugge uitziet naar een nieuwe trainer.  Wij houden eraan dit bericht ten stelligste te loochenen.  We behouden steeds het volle vertrouwen in de heer Ed. Delfour, en verzoeken U in het vervolg vooraleer dergelijke ongegronde geruchten te verspreiden, U beter te willen inlichten. – De Beheerraad van RCS Brugeois.” – “N.d.R. – Mogen wij even beleefd aan de Beheerraad van Cercle laten opmerken, dat wij hun goede raad kunnen missen !  Onze inlichtingsbron kon niet “beter” en betrouwbaarder zijn en wij hebben ervaring genoeg van onze “stiel” om te weten hoe we moeten handelen !  Om het verder goede verloop van het kampioenschap niet te hinderen, verstrekken wij thans geen nader commentaar.  Alleen drukken we de hoop uit Cercle’s heropstanding te kunnen begroeten en… derde keer goe keer, de groen-zwarten als kampioenen te mogen huldigen.”

De confrontatie tussen de Beheerraad van Cercle Brugge en de redactie van “Het Brugsch Handelsblad” mocht uitgedrukt worden als hard tegen onzacht.  De komende weken zouden uitwijzen wie gelijk had maar ondertussen waren de kiemen van de onrust gezaaid…  “Een supporter” kroop op zijn beurt in zijn pen om zijn mening en zijn ongerustheid te ventileren :

Onze lezers schrijven…  Een andere klok…” : “Zij staan er nog steeds…  Ik bedoel de beste stuurlui aan wal !  En voor diegene die niet begrijpt waar ik het over heb, zal ik maar meteen zeggen dat ik het hier over de Cercle-aanhang heb.  Ik zal mij zeer angstvallig onthouden hier het woord supporter uit te spreken, want ik stel mij de vraag hoeveel van die ongeveer 6.000 mensen die ’s zondags rond het Edg. Desmedtstadion staan geschaard er werkelijk als supporter aanwezig zijn ?  Ik kan verkeerd zijn, maar ik ben er zeker van dat voor iemand vreemd aan onze streek, die per toeval op een doorsnee thuismatch van Cercle belandt, het zeer moeilijk zou aan te nemen zijn dat Cercle de bezochte club is…  Veeleer gelijken de meeste mensen (supporters ?) op een hoopje twistzieke kritikasters die er hun namiddag komen verslijten om alle soorten tekortkomingen op te speuren en deze (meestal ingebeelde wantoestanden) aan de kaak te stellen op een wijze die met sport of sportiviteit niets meer te maken heeft.  De “super-visie” van deze “technici” kent geen grenzen.  Ik wil hier niet uitmaken of ze al het ongelijk hebben en ik ben zeker geen spreekbuis van het Cerclebestuur, maar iets zou ik die sarcasten toch wel willen wijs maken, nl. dat het terrein geenszins de plaats is voor hun stomme afbraakpolitiek en dat ze beter deden te beseffen dat ze met hun stembanden anders kunnen tewerk gaan !  Ik bedoel dat het hun eerste plicht is de spelers die in het veld staan aan te moedigen en liefst zo luid mogelijk.  Eenmaal zover, kunnen diezelfden als ze huiswaarts keren, zich met de gedachte troosten dat zij toch IETS positiefs hebben gedaan.  En willen die mensen dan kost wat kost nihilist zijn, dat ze dan a.u.b. zwijgen en de spelers gerust laten.  Het staat natuurlijk eenieder vrij te handelen en te denken zoals hij wil, maar zou het wel toevallig zijn dat onze jongens de meeste punten gaan halen op een ander ?...  Vergeten wij om Gods wil niet dat iedere speler al eens een hart onder de riem nodig heeft, en daar zit het hem juist : het Cerclepubliek is een ondankbaar publiek.  Het slecht presteren van een ploeg wordt al te vaak door het publiek in de hand gewerkt, meer nog, HET  ONTSTAAT er dikwijls door.  Op Cercle komen de aanmoedigingen steeds NADIEN en ik durf dit een pietluttige houding noemen.  Doe u de moeite en ga vele ploegen in provinciaal bekijken : 50 mensen maken meer lawaai (in opbouwende zin) dan 6.000 kelen op Cercle doen !  Kijk naar Club !  Daar worden de goals er in geroepen door een massa trouwe supporters…  Waar blijven de groen-zwarte supportersverenigingen ?  Waar zijn de “Buffalo’s” ?  Dat ze zich verenigen –zo nodig elk op zich zelf, al is een federatie hier wel aangewezen– en luide verkondigen aan onze jongens dat ze ook te Brugge geliefd zijn, roep zo luid tot ze het geloven dat “HUN” supporters achter hen staan en geloof mij, zij worden vanzelfs hun eigen.  Ook wij moeten er de goals “inroepen”, daardoor doen wij onszelf en de spelers plezier !  En wie weet ???  – Een supporter.”

Of het nu goed of minder goed ging en de Cercleresultaten de laatste weken al eens wat tegen vielen, de supportersvereniging “Groen-Zwart” uit de Rijselstraat in Sint-Michiels vond toch dat een feestje mocht… :

Groen-Zwart Sint-Michiels in feest” : “Zaterdag jl. kwamen 52 leden van de supportersclub “Groen-Zwart” in hun lokaal, café “City”, bijeen voor een smakelijk souper, gevolgd door een gezellig samenzijn.  De lokaalhoudster die de taak van kokkin op zich had genomen, verdiende terecht de lof die haar door iedereen werd toegezwaaid.  Nadat de inwendige mens terdege was versterkt, zorgde het orkest voor de allerbeste stemming.  Het slaagde er overigens wonderwel in, en zeker toen het nieuw Cerclelied, voor die gelegenheid gemaakt, werd gelanceerd.  De feestvierders lieten het niet aan hun hart komen, ondanks de minder goede uitslagen van hun geliefde ploeg.  De hh. Brinckman en Verkeyn lieten zich als zangsolisten gelden, alsook het duo dhr. en mevr. G. Verkeyn.  Voor de humor zorgden A. Ruysschaert en R. Lagast.  Op zeker ogenblik kwamen zelfs Hitler en Loemoemba op het tapijt !  Het feest duurde tot in de vroege zondagmorgenuurtjes.  Moge het wakker bestuur van de supporterskring het bij deze eersteling niet laten, is de wens van alle feestvierders.”

En we vonden nog een tweede verslagje van hetzelfde supportersfeestje :

Supportersclub “Groen-Zwart” “ : “In het lokaal City, Rijselstraat te Sint-Michiels, werd aan een vijftigtal leden met hun dames een zeer verzorgd avondmaal aangeboden door de Supporterskring Groen-Zwart.  Het welkomstwoord werd uitgesproken door voorzitter Georges Van Vyve, die de erevoorzitter Gerard Versyp verontschuldigde, maar tevens Arthur Ruysschaert als eregast begroette.  Na het eetmaal werd in de beste verstandhouding tot in de “vroege” uurtjes gedanst en gefeest.  Dat de Sint-Michielse Cercle-aanhangers optimisten zijn, werd bewezen bij het aanleren van een nieuw Cerclelied, dat zo talrijke malen werd gezongen, dat de match tegen Union Namen eenvoudig niet meer kon verloren worden.  Tot slot vroeg het toegewijde lid Maurits Willems aan alle supporters om bij de volgende thuiswedstrijden van Cercle alle niet opbouwende en negatieve kritiek aan het adres van de spelers te laten varen en deze integendeel tot het uiterste aan te moedigen.”

Brugge

In de vorige aflevering hadden we het over de slechte staat van de Bisschopsdreef in Sint-Kruis dat aangekaart werd in het artikel “Al hutseklutsend door de Bisschopsdreef te Sint-Kruis – Onhoudbare toestand voor bewoners en weggebruikers”.  Maar het was niet enkel in Sint-Kruis dat er straten in slechte toestand te vinden waren.  Ook Sint-Andries deelde in de spreekwoordelijke brokken… :

Ellendige toestand van Diksmuidse Heirweg te Sint-Andries” : “Wegens de grote regenval der laatste weken is de Diksmuidse Heirweg in een reusachtige modderpoel herschapen.  De bewoners vragen zich terecht af wanneer daar eindelijk eens voor een oplossing zal gezorgd worden.  De straat is bezaaid met verraderlijke putten die vol water liggen zodat de autobezitters het nauwelijks wagen met hun auto buiten te komen uit vrees onklaar te geraken.  Doch vooral voor de huismoeders wier kinderen er dagelijks viermaal door moeten om naar school te gaan is het werkelijk geen pretje.  Natte kousen en doorlopen schoenen zijn er dagelijkse kost.  Voor fietsers is de weg praktisch onberijdbaar geworden.  Reeds herhaalde malen werd op deze toestand gewezen.  Hopen wij maar dat de betrokken instanties zo vlug mogelijk voor een oplossing zullen zorgen.  Wij verwijzen onze lezers overigens naar het verslag der jongste gemeenteraadszitting, elders in ons blad, waarin melding wordt gemaakt van het standpunt van de gemeentelijke overheid terzake.”

Net zoals we vorige keer dieper ingingen op de geschiedenis van de Bisschopsdreef doen we dit deze keer ook voor de Diksmuidse Heirweg.

De Diksmuidse Heirweg werd aangelegd toen de Romeinen heer en meester waren in onze gewesten.  Zij legden op meerdere plaatsen heirbanen aan omdat ze deze rechte wegen nodig hadden om op snelle wijze hun troepen te verplaatsen en om de werking van hun postdiensten zo goed mogelijk te kunnen verzekeren.  De Diksmuidse Heirweg liep toen over de heuvel waar nu het Galgenbos ligt.  Buiten deze heirbaan zijn er geen Romeinse activiteiten in de buurt van het Galgenbos gekend.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Schrijf je in voor de schoolreis van vriendenkring d'Echte naar Eupen!
Lees meer
Cerle Brugge KSV
Raad van Bestuur benoemt Vincent Goemaere tot nieuwe voorzitter van CVBA Cercle Brugge

De Raad van Bestuur neemt vandaag kennis van het stopzetten van het mandaat van dhr. Frans Schotte als voorzitter van CVBA Cercle Brugge. Het bestuur aanvaardt deze beslissing en stelt unaniem dhr. Vincent Goemaere aan als nieuwe voorzitter. Deze beslissing zal tijdens de nieuwjaarsreceptie van dinsdag 14 januari 2020 verder worden toegelicht.

Cercle Brugge wenst ondertussen dhr. Frans Schotte te bedanken voor zijn meer dan jarenlange inzet voor de werking en het welzijn van Cercle. Als erkenning voor de jarenlange inzet van dhr. Schotte wenst de Raad van Bestuur hem de ceremoniële titel van “Erevoorzitter” toe te kennen.

Erevoorzitter Frans Schotte: “Aan de raad van bestuur van zowel VZW als CVBA Cercle Brugge wens ik alle succes toe om Cercle met zijn waarden te blijven handhaven in de eerste klasse van het Belgisch voetbal. Zeer nadrukkelijk wens ik alle bestuurders, ex-bestuurders, sponsors, supporters, beroepskrachten, vrijwilligers, trainers en spelers te bedanken voor de bijna 20 jaar die wij mee hebben kunnen bouwen aan onze Vereniging. Het is voor mij een eer geweest om zoveel jaren de voorzitter van Cercle met veel traditie en een mooie toekomst te mogen zijn. Vanzelfsprekend blijf ik trouw aan Cercle en zal ik blijven steun verlenen waar dit nodig en nuttig is.”

Op de Raad van Bestuur van eerder vandaag, dinsdag 14 januari 2020, werd Vincent Goemaere unaniem gekozen als nieuwe voorzitter van Cercle Brugge. Vincent Goemaere (47) is in zijn functie als bestuurder sinds 2013 bij de werking van Cercle betrokken. Als ondernemer is Vincent Goemaere stichter en CEO van het Brugse bedrijf Stardekk, dat gespecialiseerd is in online reservatiesystemen voor hotels en restaurants. “Zeer trots heb ik het voorzitterschap bij Cercle Brugge aanvaard. Het is voor mij een hele eer om, met respect voor de rijke historie van Cercle, verder te bouwen aan een structurele toekomst voor Cercle. Frans Schotte wil ik op mijn beurt bedanken voor alle geleverde inspanningen, steeds in het belang van Cercle. Zo goed als 20 jaar lang leidde Frans Cercle als een moedige kapitein, vaak in moeilijke tijden, maar gelukkig ook met veel hoogtepunten waarop we kunnen fier zijn. Bedankt Frans!”

Nog op de Raad van Bestuur werd Viacheslav Ivanov, in zijn dagdagelijkse functie actief als assistent directeur-generaal bij AS Monaco, aangesteld tot bestuurder van Cercle Brugge.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Aankomende supportersactiviteiten

Benieuwd naar enkele aankomende activiteiten van onze supportersverenigingen? Raadpleeg hieronder een handig documentje!

Niet in het document, maar tevens binnenkort:

Hutsepotsouper van de Cerclevrienden Wijnendale-Torhout op zaterdag 01 februari 2020:
Lokaal Taverne Stadhuis
Vanaf 19 u. - prijs 15,00 EUR

Verwelkoming met gratis streekbiertje
Ook Vol au Vent mogelijk

Inschrijven vooraf via 0473/49 28 79
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Won jij op de laatste dag bij '12 Days of Christmas'?

De eindejaarsactie '12 Days of Christmas' zit erop. Tussen Kerstmis en zondag 5 januari konden supporters iedere dag unieke prijzen winnen door middel van het invullen van een quizvraag. Heel wat supporters namen deel aan de actie, er waren dan ook enkele mooie prijzen te scoren.

Op de laatste dag van de eindejaarsactie vielen opnieuw maar liefst 5 supporters in de prijzen. Zij winnen elk €20 die zal worden opgeladen op de Cercle cashlesskaart!

Proficiat aan:

  • Simon Mourisse
  • Ittai Schalembier
  • Leen Mestdagh
  • Marijke Julien
  • Thérèse Vande Voorde


De winnaars worden binnenkort persoonlijk gecontacteerd.

Lees meer