koop tickets online

SHOT sprak met … Dany Verlinden

Twee jaar geleden “spoelde” Dany Verlinden aan langs de groene kant van Jan Breydel.  Enigszins een verrassing want de Europese recordhouder (zie verder) bracht het grootste deel van zijn carrière langs de noordelijke kant van het stadion door.  Her en der was er wat gemor in de groene gelederen, maar het stormpje ging al snel liggen en ondertussen voelt Dany zich hier goed thuis.
Tijd voor een gesprekje dus.

Dany, je kende slechts drie ploegen (jeugdwerking inclusief) in je actieve carrière, als profvoetballer zelfs slechts twee.  Je bent behoorlijk honkvast?

Ik startte met voetballen bij de jeugd van Ourodenburg en vervolgens vanaf mijn twaalf jaar bij Lierse waar ik alle jeugdrangen doorliep en in de A-kern terechtkwam.  Ik bleef bij Lierse tot mijn 25e, waarna ik in 1988 vertrok naar Club.  Daar speelde ik tot 2004.  Van 2004 tot 2011 bleef ik er als keeperstrainer.
Honkvast?  Nu, dat was wel zo in die tijd.  Je was als speler eigendom van de ploeg en de spelers bleven ook langer bij die ploeg.  Er gebeurden wel transfers, maar toch heel wat minder als nu.  Nu ben je vrij als je einde contract bent en ga je waar je wilt.  Dat was vroeger bij ons niet het geval.

Je palmares is niet min.  Vijf maal kampioen, vijf maal Bekerwinnaar, tien maal Supercupwinnaar en tweemaal “keeper van het jaar”.  Maar ondanks dat palmares heb je maar één “cap” als Rode Duivel?

Op dat ogenblik was er een generatie van heel goede jonge, en iets minder jonge, keepers.  Vande Walle, Preud’homme, De Wilde, Bodart, noem maar op.  Als je in die generatie valt is het vaak moeilijk.  De bondscoach moet keuzes maken.  Je hebt er immers maar één in doel en één op de bank nodig.

Als keepertrainer kende je vier ploegen vooraleer je naar Cercle kwam?

Na het stopzetten van mijn actieve carrière bleef ik nog zeven jaar bij Club als keeperstrainer.  Daarna volgden buitenlandse avonturen bij Al Shabab (Saoedi-Arabië), Club Africain (Tunesië) en volgde ik mijn zoon naar Stoke City.

Hoe voelt het nu aan “de andere kant” van Jan Breydel?

Ik moet zeggen dat het me heel goed meevalt.  Cercle is heel wat veranderd.  Ook veel nieuwe mensen die er werken.  Hoe de commentaar aankwam toen ik arriveerde?  Men zegt vaak “dit raakt je niet”, maar het raakt je toch.  Je moet ook niet zeggen “je hoort het niet”, je hoort het toch.  Ik kan het vanuit supportersoogpunt wel begrijpen.  Supporters zijn immers honkvaster dan spelers en trainers.  Ik begrijp wel dat dit voor sommigen hard kon aankomen of zelfs onaanvaardbaar lijken, maar als je, zoals in mijn geval, die vraag krijgt van mensen die over het sportieve beslissen, en je vindt voor jezelf dat je dat wilt doen, dan moet je dat er maar bijnemen.

Cerle Brugge KSV

Ik moet zeggen dat dit in het begin wat moeilijk was en niet altijd even plezant. De tijd heelt veel, ook dit wel…
Toen ik toekwam kende ik ook niemand, behalve José Jeunechamps. Dat was ook wel even wennen en aanpassen. Maar achteraf bekeken verliep het toch wel vlot.

Je komt zelden of nooit op het voorplan. Dat is wellicht eigen aan keeperstrainers. Dat hielp wellicht ook?

Je moet op dat ogenblik ook de publiciteit niet gaan zoeken hé. Ik was niet belangrijk. De ploeg wel. Daar kun je je best maar voor doen en zorgen dat het zo goed mogelijk gaat. We zijn er nu twee opeenvolgende seizoenen in geslaagd om Cercle in eerste te houden en ik denk dat iedereen daar zijn steentje toe bijgedragen heeft.

In die twee jaar heb je ook al wat hoofdtrainers zien passeren. Ook een aanpassing me dunkt?

Guyot, Jeunechamps, Mercadal, nu Storck. Zeker aanpassen. Elke trainer heeft zijn eigenschappen, zijn manier van werken en daar moet je je aan aanpassen. Dat is logisch.

Je kreeg ook een heel rist doelmannen onder je bevoegdheid.  Dit seizoen alleen al een zestal.

Na het spijtige voorval met Miguel moesten we op zoek gaan naar drie doelmannen. We dienden ook Belgen te hebben.  We zijn met Guillaume Hubert en Merveille Goblet gestart en dan kwam ook Loïc Badiashille er bij. Bernd Storck kwam toen en doordat Badiashille de eerste wedstrijd niet in doel stond, liet hij zijn contract ontbinden. Mouez Hassen was er ondertussen en ook tijdens de winterstop een nieuw gezicht met Lennart Moser.  Ondertussen is ook Warleson (Steilon Oliveira) er bij gekomen en is Miguel er natuurlijk ook nog. Ook telkens een nieuwe eerste doelman? Ik denk dat het verschil tussen 1e, 2e of 3e doelman niet echt bestaat. Je probeert ze alle drie zo goed mogelijk klaar te stomen.

Is het niet moeilijk om de mensen die niet aan de bak komen te blijven motiveren?

We zijn actueel in de kern gebleven met Hassen, Warleson, Hubert en Moser. Als je geen wedstrijden wint is er een probleem voor iedereen. Als je er wint, zoals pakweg de laatste vijf, is iedereen wel tevreden. Dan is dit een stuk makkelijker. Voor jongens die speelden als 1e doelman en dan 2e of zelfs 3e worden is dit voor hen persoonlijk niet altijd even gemakkelijk. Dat hoort een beetje bij het doelman zijn.

Corona stuurde roet in het voetbaleten. Gelukkig is onze redding reeds een feit. Geen trainingen actueel omwille van het virus. Hoe vul jij je dagen?

Ik probeer zoals heel wat mensen thuis te blijven en de risico’s niet te gaan opzoeken. Het is wat het is en wij kunnen er weinig aan verhelpen. Beetje in de tuin en binnenshuis werken en bezighouden.
Ik herhaal: vooral thuisblijven! Geen risico’s opzoeken.

Tot slot, ere wie ere toekomt, je bent nog steeds Europees recordhouder “clean sheet” en 3e wereldwijd?

Ik ben er wel trots op, maar voordien stond niemand daar eigenlijk echt bij stil. Toen kreeg ik plots van een organisatie een uitnodiging om naar Venetië te komen voor een “prijsuitreiking”. Ik had nooit stilgestaan bij dit record gezien het ook over twee seizoenen liep.  Het einde van het ene seizoen en het begin van het andere. Zo kwam ik aan 1390 minuten. Nu, het is wel leuk, maar daar houdt het dan ook bij op.

Tot zover dit gesprekje met onze keepertrainer die duidelijk niet de man van de “grote woorden” is, maar gewoon vertelt waar het om gaat.

(Georges Debacker)

 

 

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Georges Debacker

"Cercleverzamelaar"


Deel 4 (slot)

In deze mini-reeks van vier delen stellen we u telkens een verzamelaar voor.  In de loop van de reeks zult u bemerken dat het begrip “verzamelaar” uiteenlopend kan zijn.
De opvatting is zo dat we telkens een artikel dat ooit betreffende de persoon in kwestie in SHOT verschenen is herpubliceren samen met een geactualiseerd gesprekje.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met… Danny Cattoor

"Cercleverzamelaar"


Deel 3

In deze mini-reeks van vier delen stellen we u telkens een verzamelaar voor.  In de loop van de reeks zult u bemerken dat het begrip “verzamelaar” uiteenlopend kan zijn.
De opvatting is zo dat we telkens een artikel dat ooit betreffende de persoon in kwestie in SHOT verschenen is herpubliceren samen met een geactualiseerd gesprekje.

Derde in de rij is Danny Cattoor.  Deze thans 62-jarige apotheker, woonachtig in Oostende,  werd veertien jaar geleden geïnterviewd door toenmalig SHOT-medewerker Stijn Van Wynsberghe.
Danny is de bezieler achter het “Cerclemuseum”.  Het is een “no nonsens website”, zonder franjes, maar met een schat aan gegevens.  Je kunt er alle spelers (en hun gegevens) terugvinden die ooit maar één minuut in een officiële A-wedstrijd van Groen-Zwart aantraden. Van diverse spelers is er ook een biografie te lezen.
We geven u eerst het originele artikel mee, dat in augustus 2006 verscheen, gevolgd door een update.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … David Diasson

"Cercleverzamelaar"


Deel 2

In deze mini-reeks van vier delen stellen we u telkens een verzamelaar voor.  In de loop van de reeks zult u bemerken dat het begrip “verzamelaar” uiteenlopend kan zijn.
De opvatting is zo dat we telkens een artikel dat ooit betreffende de persoon in kwestie in SHOT verschenen is herpubliceren samen met een geactualiseerd gesprekje.

Tweede in de rij is David Diasson.  Ik interviewde David een kleine zeven jaar geleden voor SHOT.  Daarbij ontdekten we zijn verhaal hoe hij Cerclesupporter werd door … een schoen.  Zo begon ook zijn Groen-Zwarte verzamelwoede.  Is hij er nog steeds mee bezig, vroegen we ons af?  We geven u eerst het artikel mee dat in het oktobernummer 2013 van SHOT verscheen, gevolgd door een update 2020.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Diederiek Vermeersch

Assistent Technisch Verantwoordelijke Jeugdopleiding (ATVJO)

Talent is een toevallige factor, het klimaat scheppen om talent in te ontwikkelen heb je echter zelf in de hand: een voetbalopleiding behelst niet alleen het voetbaltechnisch aspect, maar ook een begeleiding op sociaal vlak, op studievlak, op mentaal vlak. Je hebt nooit de garantie dat het lukt, maar je moet als club wel de omstandigheden creëren om talent op te leiden. Voor die functie bij de jeugd werd vorig jaar Diederiek Vermeersch aangesteld. 

Diederiek, kan je je kort even voorstellen aan de lezer?

Ik ben 46 jaar oud, heb een partner en ben in het dagelijks leven leraar Latijn en Frans in het middelbaar onderwijs. Daarnaast gids ik een paar keer per maand in Rome. 

Hoe ben je bij Cercle Brugge terechtgekomen?

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Hans Martens

"Cercleverzamelaar"


Deel 1

In deze mini-reeks van vier delen stellen we u telkens een verzamelaar voor.  In de loop van de reeks zult u bemerken dat het begrip “verzamelaar” uiteenlopend kan zijn.
De opvatting is zo dat we telkens een artikel dat ooit betreffende de persoon in kwestie in SHOT verschenen is herpubliceren samen met een geactualiseerd gesprekje.

We vangen aan met wellicht de grootste verzamelaar.  Hans Martens verbouwde zelfs zijn woning ingrijpend om het om te toveren tot een Cerclemuseum.  Ruim vier jaar geleden trok ik naar Wingene om het zelf te gaan bewonderen en Hans een interview af te nemen over hoe zijn passie begon en dusdanig uitgroeide.  Het artikel dat verscheen in het februarinummer 2016 van SHOT leest u hieronder, gevolgd door een update 2020.

Lees meer