koop tickets online

SHOT sprak met ... David Bates

 ‘Blij dat ik eindelijk opnieuw op niveau ben’ 

In de aanloop naar de laatste wedstrijd van het seizoen (1-1 op KV Oostende) had ik ook nog een gesprek met David Bates.  De Schotse centrale verdediger begon met een conditionele achterstand aan het seizoen.  Toch vocht hij zich in de ploeg en was hij in het laatste deel van de competitie één van de exponenten van de revival van groen-zwart onder Yves Vanderhaeghe en Thomas Buffel.  Het werd een interessant gesprek met deze 24-jarige jongeman.  Met zijn 24 is hij trouwens ook één van de meest ervaren spelers.

 

David, kun je even je sportieve voorgeschiedenis uit de doeken doen?

Op de leeftijd van vijf, zes jaar begon ik met voetballen bij een lokale ploeg, vlakbij mijn geboorteplaats.  Toen ik een jaar of elf was verkaste ik naar de academie van Hearts.  Die stond erg hoog aangeschreven.  Ik bleef er enkele seizoenen en werkte er verder aan mijn opleiding als voetballer. Op mijn veertiende maakte ik vervolgens de overstap naar Raith Rovers.  Dat is een ploeg uit de Schotse Championship, de tweede klasse dus eigenlijk. Bij diezelfde ploeg werd ik op mijn zestiende profspeler.  Ik mocht er aanvankelijk meetrainen met de eerste ploeg.  Een jaar later maakte ik officieel mijn debuut in de competitie.  

 
Cerle Brugge KSV

Je werd vervolgens ook een aantal keer uitgeleend?  
Klopt.  De eerste uitleenbeurt was in 2015 aan een vierdeklasser, East Stirlingshire.  De vierde klasse is in Schotland de laagste professionele voetbalreeks.  Ik speelde er zes maanden en haalde zeventien keer de basis.  Best aardig.  Na dat seizoen keerde ik terug naar Raith Rovers om de voorbereiding op het nieuwe seizoen mee te maken.  Daar was ondertussen een nieuwe trainer.  Ik kreeg het vertrouwen en speelde veel voorbereidingswedstrijden en startte ook als basisspeler aan de competitie.  Ik dacht dat ik gelanceerd was.  Toch werd er beslist om me opnieuw uit te lenen.  Het werd Brechin City.  Ik bleef er tot de winterstop en speelde er regelmatig.  In de winterstop werd ik teruggeroepen door Raith Rovers en speelde ik regelmatig tot ik geblesseerd geraakte.  In maart was mijn seizoen voorbij.  Ik begon aan het nieuwe seizoen en hoorde ondertussen waaien dat er interesse was van Glasgow Rangers.  

De ploeg waar je altijd fan van geweest was wilde je er graag bij?  
Inderdaad.  Als jonge gast was ik altijd fan van Rangers.  Nu ook nog, eigenlijk.  Ik herinner me nog de tijd dat Thomas Buffel bij Rangers speelde.  Dat was een zeer succesvolle periode voor de club en het is leuk dat ik nu met hem kon en mocht samenwerken.  Best vreemd als een speler waarvan je fan was ineens je trainer wordt.  Ik mocht er eerst een jaartje op uitleenbasis spelen en vervolgens werd ik definitief overgenomen.  Wellicht geraakten ze geïnteresseerd in mij toen ik met Raith Rovers tegen hen speelde het seizoen voordien.  Het werden twee fantastische seizoenen.  Rangers speelde toen net terug op het hoogste niveau.  Het is jammer dat we toen het ongenaakbare Celtic niet konden bedreigen.  

Vervolgens ging het naar Duitsland. Je trok naar Hamburg?  
Mijn contract bij Rangers liep af en het duurde wat lang voor ze mij een nieuw voorstel deden.  Ondertussen waren er tal van ploegen geïnteresseerd in mijn diensten en Hamburg was inderdaad het meest concreet.  Het is een grote ploeg in Duitsland, dus dat sprak me wel aan.  Op het moment dat er interesse was vochten ze tegen de degradatie uit de hoogste klasse.  Uiteindelijk zouden ze zich dat seizoen redden.  Ze stuurden een delegatie tot bij mij en toonden erg veel interesse.  Ik was gecharmeerd en besloot de sprong te wagen, want ik droomde er altijd al van om in het buitenland te spelen.  Ik onderschreef een meerjarig contract en trok naar Duitsland.  Het eerste seizoen was fantastisch.  Ik speelde regelmatig en goed.  Het was genieten tot ik een vervelende blessure opliep.  Bij de start van het tweede seizoen was er een nieuwe trainer en verliep het wat stroever.  Men besloot me uit te lenen aan Sheffield Wednesday.  

 
Cerle Brugge KSV

De periode bij Sheffield viel wat tegen?  
Dat kun je wel zeggen.  Het pakte gewoon allemaal niet goed uit.  Er waren trouwens verschillende redenen daarvoor. Het was echt een absoluut dieptepunt in mijn carrière.  Ik speelde amper één wedstrijd.  Dat zijn zaken die supporters niet zien, maar het was de moeilijkste tijd uit mijn sportieve carrière.  De coach geloofde niet in me en ik kwijnde volledig weg.  Ik dreigde vergeten te worden als voetballer.  Bovendien brak toen ook nog eens de coronacrisis uit.  Bij mij overheerste het gevoel dat ik helemaal van nul moest beginnen.  

 

Toen kwam Cercle op de proppen? 
Toen Cercle Brugge contact met me zocht, was ik echt zeer enthousiast.  Het is een ploeg op het hoogste niveau en de mensen van Cercle moesten niet veel doen om mij te overtuigen van het project hier.  Er was erg veel ambitie.  Voor mij was het de kans om opnieuw aan spelen toe te komen in een competitie die toch hoog aangeschreven staat.  

We zijn bijna op het einde van het seizoen.  Hoe blik je terug op het afgelopen seizoen?  Zowel persoonlijk als met de ploeg? 
Persoonlijk was het voor mij een moeilijk begin.  Ik had er een moeilijk seizoen opzitten.  Had niet veel gespeeld, er was covid en ik kon zelfs de voorbereiding in Hamburg niet meemaken.  De competitie in Duitsland begon namelijk een pak later dan in België.  Ik weet nog dat ik hier tekende en dat twee dagen later de eerste match al werd gespeeld.  Ik had het gevoel dat ik altijd maar moest achtervolgen.  Ik kon niet teren op een goede voorbereiding en goede oefenwedstrijden zoals mijn ploegmaats.  Ik moest echt van nul beginnen.  De eerste vier, vijf matchen zat ik dan wel op de bank, maar eigenlijk was ik niet volledig wedstrijdfit.  Ondertussen probeerde ik zoveel mogelijk tijd te spenderen in de fitness om er zo snel mogelijk terug te staan.  De ploeg startte goed en het was dan ook moeilijk om me in de ploeg te spelen.  

Je geraakte ook geblesseerd.  
Klopt.  Net op het moment dat ik in de ploeg kwam, geraakte ik geblesseerd.  Het was na de wedstrijd tegen Sint-Truiden (3-0 winst).  Dat was voor mij een domper.  Ik had het gevoel helemaal terug te zijn, maar dan was er die stomme blessure.  Daardoor moest ik twee à drie weken aan de kant staan en miste ik ook de derby.  Dat was echt jammer, want dat is hier toch de match van het jaar.  Ook voor de ploeg was er toen een keerpunt.  Ik denk dat Covid bij ons het keerpunt was.  Dat heeft ons het momentum doen verliezen.  Mocht de thuiswedstrijd tegen Moeskroen op de normale datum gespeeld worden en indien we onze goede reeks niet door corona zagen doorbroken worden, dan had de situatie er misschien helemaal anders uitgezien.  Maar dat is natuurlijk makkelijk om te zeggen achteraf.   Feit is dat we toen een zeer slechte reeks neergezet hebben en dat we het moeilijk hadden om de situatie te keren.  Misschien komt dat wel voor een stuk omdat we een erg jong team hebben.  

 

Met je 24 jaar ben jij zelfs één van de meest ervaren spelers.  
Dat is juist.  Voor mij is dat een erg vreemde gedachte, vooral omdat ik nog nooit het gevoel gehad heb om een ervaren speler te zijn.  Maar in deze groep is dat gewoon zo, je hebt gelijk.  Ik probeer dan ook op dat vlak mijn best te doen.  Ik probeer me wat te spiegelen aan spelers die in mijn vorige teams de meeste ervaring hadden.  De jonge gasten zoveel mogelijk aansporen om hard te werken en er alles aan te doen opdat ze zo veel mogelijk als prof zouden leven.  Ook op dat vlak was het voor mij een leerproces, maar ik heb het gevoel hier een sterkere speler geworden te zijn, zeker ook op dat vlak.  

 
Cerle Brugge KSV

De laatste periode is dan weer zeer goed.  Zowel voor jezelf als voor de ploeg.  
Eindelijk heb ik opnieuw het gevoel dat ik weer op het niveau ben gekomen dat ik wilde bereiken.  Alles staat of valt met defensieve stabiliteit en zekerheid.  De laatste zes, zeven wedstrijden staat de defensie er als een huis.  We geven weinig weg en dat is natuurlijk een belangrijke stap naar succes.  Het gaat er nog steeds om dat de tegenstander minder scoort dan wij.  Toen de nieuwe coach hier aankwam, werkte hij daar hard aan met ons.  Hij gaf ons het volle vertrouwen en match na match geraakten we beter op elkaar ingespeeld.  Bij de grote ploegen zie je zeer vaak dat de centrale as heel belangrijk is.  Die worden zelden gewisseld.  Eigenlijk is het al sinds januari dat we goed spelen en punten verdienen.  Enkel de wedstrijd op Sint-Truiden was een absolute offday.  Eigenlijk hadden we veel meer gelijke spelen moeten afdwingen.  Dat zat er zeker in en dan waren we gewoon sneller safe geweest.  

Sinds de nederlaag van Moeskroen tegen Antwerp zijn we mathematisch zeker van het behoud.  Hoe was de reactie in de kleedkamer?  
Die was goed.  De opluchting overheerste en de sfeer was nog beter dan anders.  Het was duidelijk dat er bij veel mensen een grote last van de schouders viel en iedereen was gewoon gelukkig.  Langs de ene kant is het goed en leuk dat we ons gered hebben.  Maar eigenlijk moet het gewoon een stap zijn in de goeie richting.  We moeten niet extatisch zijn omdat we ons net gered hebben.  Het moet gewoon een pak beter.  Deze ploeg moet veel hoger mikken.  De kwaliteit is er.  Volgend seizoen beginnen we met een schone lei en dan moet de doelstelling veel hoger liggen dan enkel overleven in 1A.  Dit team moet vechten voor een plaats in de play offs.  Dat zie je sinds maart.  We krikten ons niveau op.  Als we dit een volledig seizoen hadden kunnen brengen, dan deden we gewoon mee voor de prijzen.  Dat moet de doelstelling zijn voor volgend seizoen.  

Nog één match voor de boeg.  Hoe zal die aangepakt worden? 
Uiteraard zijn we voetballer geworden om elke match te winnen.  Dit moet ook zondag het doel zijn.  De doelstelling moet ook zijn om zo hoog mogelijk te eindigen.  We kunnen mits winst zelfs nog een plek stijgen.  Vijftiende eindigen staat nu eenmaal beter dan zestiende eindigen.  Het is ook natuurlijk leuk om eens volledig zonder stress en druk te spelen.  Ik vermoed dat dat eerder bevrijdend zal werken.  Het kan zondag een leuke wedstrijd worden. 

 
Cerle Brugge KSV

Daarna zijn er geen officiële wedstrijden meer.  Wat zal er nog concreet gebeuren?  
Ik hoorde dat we nog enkele weken zouden trainen en wat oefenwedstrijden zouden afwerken.  Het is een beetje raar dat het seizoen midden april al ten einde is, maar dat is nu eenmaal het competitieformat.  Daarna gaat het naar Schotland.  Het zal me deugd doen om mijn familie terug te zien.  Ik heb ze niet meer gezien sinds juli vorig jaar en dat begint er wel wat in te hakken.  Hopelijk worden de covidregels wat versoepeld en kan ik genieten van de tijd met mijn familie.  Daarna ga ik er ook nog een week tussenuit om de batterijen terug op te laden. 

 

Heb je al vooruitzichten voor volgend seizoen?  
In principe heb ik nog één jaar contract bij Hamburg.  De voorbije jaren heb ik met de mensen van de club geen contact gehad.  Wat er nu concreet zal gebeuren weet ik nog niet.  Het doel van hier te tekenen was om mijn ritme terug te vinden en opnieuw voetballer te worden.  Op het einde van het seizoen was het doel om het behoud van Cercle te realiseren.  Beide doelstellingen zijn gelukt.  Het is dus nog even afwachten.  Het is moeilijk om een uitspraak te doen.  In voetbal weet je uiteraard nooit wat er op je pad komt.  

Hopelijk is er snel duidelijkheid voor David en bovenal hopen we dat hij zo snel mogelijk zijn familie kan terugzien.  

(Stijn Sinnaeve)

 

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 228)

(periode van 03-06-1961 -> 10-06-1961)

  • Cercle

Grote vreugde en bijgevolg ook een groot feest in het groen-zwarte deel van Brugge waar op zondag 4 juni 1961 de lang verwachte promotie van Cercle naar Eerste Klasse gevierd werd.  Het feestprogramma begon met een ontvangst op het gemeentehuis van Sint-Andries want tenslotte situeerde het Edgard De Smedtstadion zich in deze gemeente, gevolgd door een optocht door de Brugse straten en een hulde in het Brugs stadhuis omdat Cercle toch vooral een Brugse ploeg was en, zoals de Bourgondische mens in de Vlaming het graag heeft, afgesloten met een lekker promoveringsbanket dat gevolgd werd door een luisterrijk Cerclebal in de Stadshallen om toch nog enigszins, in de mate van het mogelijke natuurlijk, wat calorieën te verbranden.  Het gedacht maakt ook reeds veel goed…

En, zoals gebruikelijk is bij dergelijke festiviteiten, vloeide er niet enkel veel inkt op voorhand maar vloeide er ook nog eens veel inkt na het feest want toen moest de krantenlezer nog alles, in geuren en kleuren beschreven, voorgeschoteld krijgen.  Wij starten alvast met een artikeltje dat voor de viering gepubliceerd werd :

Het is er dan toch van gekomen…” : “Inderdaad het is er van gekomen…  Groen-Zwart mag feest vieren, want “Cercle” speelt toekomend seizoen weer in Eerste Afdeling !  Dat het morgen zondag een Hoogdag wordt voor alle Cercle-fans, lijdt alvast niet de minste twijfel.  Naar wij vernamen werden voor het groot feestbanket reeds meer dan 250 inschrijvingen geboekt, en dat belooft !  Voor het Promoveringsbal zal het enthousiasme zeker en vast worden ten top gedreven, en terecht.  André Deschepper, de grote werker en bezieler van de feestelijkheden, verzekerde ons dat alles tot in de minste puntjes zal verzorgd zijn, zodat de Hoogdag van morgen zondag tot een echte en ware groen-zwarte vreugdedag zal uitgroeien.  Wij zijn er trouwens a priori van overtuigd.  Wij wensen van nu reeds alle Cercle-komitards, spelers en supporters gulhartig proficiat en vooral veel Cercle-pret op het groots feest !

Als vreugdevolle gebeurtenissen, zoals een promotie, je favoriete ploeg ten deel vallen kan dat ongetwijfeld de creativiteit van het individu prikkelen.  André Deschepper, in bovenstaand artikel reeds omschreven als de grote werker en bezieler van de feestelijkheden, beantwoordde aan die beschrijving en had dit bewezen door het “mannetje-met-de-ladder” te ontwerpen.  Het briljante idee was vrij simpel maar vaak is dat de beste garantie om het nodige succes te hebben.  Zijn ontwerp stelde een mannetje voor dat een ladder vasthield.  Onderaan de ladder kon je de tekst “Wij klimmen” lezen, bovenaan de ladder aangevuld met de sinds lang gekoesterde verzuchting “naar Eerste Nationale”.  Rond de ladder stonden de hoofden van trainer Delfour en de elf spelers die de promovering gerealiseerd hadden, afgebeeld.  Met andere woorden : een gegeerd hebbedingetje voor de echte groen-zwarte supporters !  Al zouden die supporters zich wel moeten tevreden stellen met een postkaart van het “mannetje-met-de-ladder”…

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Charles Vanhoutte

“ Ik wil altijd winnen”

De tweeëntwintigjarige Kortrijkzaan speelt sinds zijn veertiende bij Cercle.  Na afloop van het voorbije seizoen mag hij zonder blozen terugblikken op een echt doorbraakseizoen in de A-kern.  De supporters beloonden hem met “de gouden schoen van Cercle”, de Pop-poll van d’Echte.  Als toetje mocht hij in de slotwedstrijd op KVO met de aanvoerdersband opdraven.  Als ik me niet vergis is dit de eerste eigen jongere na Denis Viane.
Ik had, tijdens het spelersverlof en net na zijn terugkeer uit Tenerife (met een aardig kleurtje), een zeer uitgebreid gesprek - van enkele uren - (ook over meer dan voetbal) met deze jongeman die duidelijk met beide voeten op de grond staat.  In onderstaand verslag leest u de voornaamste voetbal- en persoonsgerelateerde items uit ons gesprek.

 

Lees meer