koop tickets online

SHOT sprak met … Diederiek Vermeersch

Assistent Technisch Verantwoordelijke Jeugdopleiding (ATVJO)

Talent is een toevallige factor, het klimaat scheppen om talent in te ontwikkelen heb je echter zelf in de hand: een voetbalopleiding behelst niet alleen het voetbaltechnisch aspect, maar ook een begeleiding op sociaal vlak, op studievlak, op mentaal vlak. Je hebt nooit de garantie dat het lukt, maar je moet als club wel de omstandigheden creëren om talent op te leiden. Voor die functie bij de jeugd werd vorig jaar Diederiek Vermeersch aangesteld. 

Diederiek, kan je je kort even voorstellen aan de lezer?

Ik ben 46 jaar oud, heb een partner en ben in het dagelijks leven leraar Latijn en Frans in het middelbaar onderwijs. Daarnaast gids ik een paar keer per maand in Rome. 

Hoe ben je bij Cercle Brugge terechtgekomen?

In het seizoen 2004-2005 ben ik bij Groen-Zwart begonnen als jeugdscout, onder Ronny Desmet, en een jaar later was ik hoofd van de talentdetectie. Deze rol heb ik twee jaar vervuld, en dan vroeg Urbain Haesaert, hoofdscout voor de jeugd van Ajax in België, mij om zijn team te vervoegen. Dat heb ik drie jaar gedaan, en aan die periode koester ik goede herinneringen.

Cerle Brugge KSV

Wie Urbain Haesaert zegt, denkt aan Jan Vertonghen, Thomas Vermaelen, Toby Alderweireld en Tom De Mul?

Inderdaad, Urbain overtuigde hen om naar Ajax - dat een van de de beste opleidingen ter wereld aanbiedt - te komen, en heeft op die manier de club uit Amsterdam heel rijk gemaakt. Ikzelf heb daar voor alle duidelijkheid geen enkele verdienste aan, de desbetreffende spelers waren al bij Ajax toen ik begon te scouten. 

In 2010 stopte dit engagement?

Urbain ervaarde niet genoeg waardering meer van Ajax, en vertrok in 2010 naar Anderlecht. Ik liet het voetbal even voor wat het was, al schreef ik toen nog maandelijk voor Shot, en legde me toe op mijn engagement in Rome. In 2013 keerde ik in een actieve rol terug naar Cercle en verrichtte twee jaar met o.a. David Carpels en Jurgen Vanderkeckhove scoutingsopdrachten voor Sven Jaecques. Omdat je als scout voor een 1ste ploeg minder impact hebt, had ik daar niet zoveel voldoening van. Je bekijkt een heel seizoen spelers, en nadien werd er niemand van hen aangeworven, bijvoorbeeld omdat ze te duur waren, of omdat een andere positie prioritair in te vullen was. Ik had daar begrip voor, maar ik vond het zonde van al die koude zaterdagavonden die ik meestal alleen in een tribune ergens ten lande doorbracht. 

Je begon je bovendien meer te interesseren voor het sociale en maatschappelijke aspect van voetbal?

Inderdaad. Tijdens het scouten van jeugdinterlands ben ik  enkele jaren geleden een paar keer in gesprek geraakt met Peter Smeets, in die tijd - nu heeft hij samen met Wouter Vandenhaute de leiding over Let’s Play, een bureau dat jonge spelers begeleidt -  het Hoofd van de Sociale Cel van Anderlecht, en in die  hoedanigheid begeleider van spelers als Lukaku, Vadis, enz.. Dat aspect van het voetbal boeide me steeds meer, en toen David Carpels, de Technisch Verantwoordelijke van de jeugdopleiding van Cercle, mij vorig jaar contacteerde voor die functie, heb ik niet lang getwijfeld. 

Welke plaats heb je in het organigram van de jeugdwerking van Cercle Brugge? 

David Carpels heeft als TVJO twee assistenten (ATVJO’s), Marc Van Opstaele en ik.  Grosso modo kan je stellen dat Marc verantwoordelijk is voor de sportieve zaken, zoals de scouting, en ik voor het niet-sportieve. 

Je probeert o.a. de combinatie voetbal-studies voor de spelers te faciliteren?

Een jeugdspeler uit de oudste leeftijdscategorieën leidt eigenlijk een zwaarder leven dan een profvoetballer. Die jongeren trainen bijna evenveel, en moeten dit combineren met studies. We hebben jongeren die om 7 u ’s morgens op de trein zitten om naar school te gaan, en pas om 7u ’s avonds opnieuw naar huis trekken, om dan nog te beginnen aan het avondmaal en de studies. Cercle heeft 200 jeugdspelers. Als er van die tweehonderd tien ooit op de grasmat van de eerste ploeg zullen staan, zal dat veel zijn, en hebben we goed gewerkt. Een diploma middelbaar onderwijs halen is dus een absolute must, en een gemakkelijker richting kiezen enkel en alleen omwille van de voetbal is ons inziens uit den boze.

Geef je dan bijles?

Cerle Brugge KSV

Nee, ik doe eerder aan studiebegeleiding: de jongeren met minder zelfdiscipline of die tussen de bomen het bos niet meer zien helpen met werken aan hun timemanagement, planning, enz. Ik doe dit in samenspraak met de scholen. Onze spelers uit het middelbaar zitten verspreid over 29 scholen, dus dat vraagt enige organisatie. 

Worden er zoals bij andere clubs rapporten opgevraagd?

Ik vraag geen rapporten op, omdat ik vind dat dat dit behoort tot de privésfeer, maar als de school of een ouder contact opneemt met mij, dan zit ik direct met hen aan tafel. Een aantal spelers trainde vanaf Nieuwjaar wekelijks 1 of 2 keer minder dan hun ploegmaats - zonder dat dit hun speelkansen op zaterdag beïnvloedde - omdat ze dreigden af te stevenen op een C-attest. De spelers moeten dan wel kunnen aantonen dat ze aan het studeren zijn als ze niet trainen, hetzij door hun schoolwerk op te doen, hetzij door hun planning en het resultaat van hun werk naar mij door te sturen. 

Wat houdt je taak nog in?

Ik ben ook verantwoordelijk voor het welbevinden van elke speler. Elke jongere moet het gevoel hebben dat hij bij ons hoort, los van zijn familiale achtergrond, los van zijn huidskleur, seksuele voorkeur of geloof. Sommige van onze jongeren komen uit heel kwetsbare families, en leven in moeilijke sociale omstandigheden. Voor hen moet Cercle Brugge ergens een veilige haven zijn, die hen structuur geeft en waar ze even hun zorgen kunnen vergeten. Ik doe geen spectaculaire zaken, soms betekent gewoon vanop een afstand aanwezig al veel voor hen. Een ouder van een speler die opgroeit in een bedreigende familiale context vroeg me bijvoorbeeld om in deze Coronatijd elk week zijn zoon eens kort te bellen om gewoon wat bij te praten. 

Je noemt het woord. Weegt deze Coronaperiode extra op de jongens met een complexe achtergrond?

Inderdaad, ze kunnen het huis niet uit en worden extra geconfronteerd met hun situatie. Er is geen school of Cercle Brugge waar ze hun gedachten kunnen verzetten. Ik ben geen therapeut, en ik kan hun probleem niet wegnemen, maar ik kan wel de omstandigheden proberen scheppen om het voor hen iets gemakkelijker te maken, zodat ze de school en de sport niet de rug toekeren. Vanuit die optiek werk ik met verschillende instanties samen, van de scholen tot het Vertrouwenscentrum voor Kindermishandeling, om een aantal van onze jongeren zoveel mogelijk bij te staan. Ik kom maar met een klein deel van onze spelers in contact, maar ik hoop dat ik voor sommigen van hen het verschil kan maken. 

Wat doe je op dit ogenblik nu de trainingen en wedstrijden zijn weggevallen?

De problemen van jongeren stoppen natuurlijk niet op het einde van het seizoen. Ik blijf dat dus volgen, maar op dit ogenblik doe ik vooral administratief werk. Ik ben nu functieomschrijvingen aan het uitwerken voor elke medewerker bij de jeugd, en bereid de infodag voor die in juni hopelijk voor alle jeugdspelers kan doorgaan. 

Bedankt voor het interview dat de slogan “Cercle, meer dan voetbal” nogmaals eer aan doet!

(Georges Debacker)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 227)

(periode van 20-05-1961 -> 27-05-1961)

  • Cercle

Eindelijk was de terugkeer van de Brugse groen-zwarten op het hoogste voetbalniveau een feit.  Er stond wel nog een (inhaal)wedstrijd tegen FC Tilleur op het programma maar dat zou de pret, zelfs ingeval van een nederlaag, niet kunnen drukken.  Niet minder dan vijftien (!) seizoenen, met zelfs een vierjarig intermezzo in Derde Klasse, had het geduurd voor Cercle weer aan de oppervlakte verscheen en de plaats claimde waar het thuishoorde : in Eerste Klasse !
Ook doelman Willy Mortier uitte zijn grote tevredenheid in een artikel in “Het Brugsch Handelsblad” :

Willy Mortier aan het woord…  “Wij zijn toch zo gelukkig…” ”  “Het is echt niet te geloven…  Wij hebben dit jaar op voetbalgebied eerder een matte prestatie geleverd en wij promoveren naar Eerste.  Vorig jaar speelden wij mooi voetbal, doch het was niet productief genoeg en de promovering ontglipte ons op één doelpunt te Mechelen in de beruchte testmatch tegen Patro Eisden.  Twee seizoenen geleden scheelde het slechts één puntje om naar Eerste nationaal over te gaan.  En nu zullen we volgend seizoen opnieuw derby’s spelen in de Belgische hoogste voetbalafdeling.  Of wij allemaal gelukkig zijn, hoeft niet gezegd…”.  Zo vertelde ons verleden week na de beslissende match te Charleroi Cercle’s doelman Willy Mortier, die een zeer ruim aandeel heeft in de promovering.  Maar daarover mag men hem niet spreken.  “Cercle vormt een geheel en ALLEN hebben er aan meegeholpen”, verzekert hij.  “Trainer Delfour heeft het bestuur van Cercle in 1958 beloofd dat hij de groen-zwarten in drie jaar naar Eerste zou brengen en hij heeft woord gehouden.”
“Ik weet het”, zegt Mortier, “men heeft Delfour de laatste tijd fel bekritiseerd.  Hij heeft net zoals iedereen fouten en gebreken, doch wij moeten eerlijk zijn, het is een goede trainer.  Hij heeft Cercle leren voetballen, maar met het spelersmateriaal waarover hij beschikte, was het niet mogelijk voetbal te spelen zoals hij het wenste.  Dit heeft hij moeten inzien en hij was verplicht zijn spelmethode te veranderen.  In de terugronde heeft Cercle dan een verdedigingssysteem toegepast dat tot flinke resultaten heeft geleid.  Op de twaalf laatst gespeelde wedstrijden behaalde Cercle 22 punten.  Wij kregen slechts acht doelen tegen, waarvan zes thuis en slechts twee op verplaatsing.  Gelukkig kwam de forme en het zelfvertrouwen terug bij kapitein Bailliu, hetgeen doeltreffend gewerkt heeft op de moraal van ons allen.  Ik persoonlijk was zeer pessimistisch tot voor de wedstrijd tegen Kortrijk, maar van dan af begon ik terug te geloven in de promoveringskansen, die definitief vastgelegd werden tegen Club Mechelen en Charleroi.”
In verband met de wedstrijd te Charleroi, Willy, is het waar dat gij daar met stenen bekogeld werd ?
“Inderdaad.  Ik kreeg een steen tegen mijn kaakbeen.  Ik reageerde nog niet direct, doch wreef met mijn hand over mijn gezicht en stelde vast dat ik geweldig bloedde.  Ik verwittigde de scheidsrechter en tot het einde stonden twee terreinafgevaardigden achter mijn doel om mij te beschermen tegen het onsportief Waals publiek.  Ik moet eerlijk bekennen dat ik de ballen niet durfde halen die tegen de balustrade lagen, ik had zeker nog meer stenen naar het hoofd gekregen.  Nu, de zege en de hulde die ons na de wedstrijd op het plein werd gebracht door de Brugse supporters, heeft die pijn en dit incident rap doen vergeten !”
Hebt u dit seizoen alle wedstrijden gespeeld, Willy ?
“Zeker, samen met Bertje Serru en Dré Perot heb ik geen enkele wedstrijd gemist.  Ik moet hier een bijzondere hulde brengen aan Perot die dit jaar waarlijk ‘gevochten’ heeft voor de promovering.  Ook zijn wens om volgend jaar tegen Gantoise te kunnen spelen zal zonder bepaalde tegenslagen in vervulling gaan.  Ikzelf ben natuurlijk gelukkig in Eerste nationaal tegen de grote ploegen te kunnen uitkomen.”
Wat denkt u over de toekomst van Cercle ?
“Wel, de ploeggeest is momenteel vanzelfsprekend buitengewoon en ik meen dat wij met deze ploeg flinke resultaten kunnen behalen in Eerste.  Ons elftal is niet zo oud en dit is ook een element dat niet uit het oog mag verloren worden.  U hebt daar gezinspeeld op mijn kansen als nationale portier, wel, ik denk daar zeer weinig aan.  Alleen Cercle telt voor mij en als wij volgend seizoen ons kunnen handhaven, zou dit reeds een flink resultaat betekenen.  Een goede ploeggeest en een intens trainen zijn daarvoor de eerste vereisten.  Ik druk de wens uit dat het bestuur innig moge samenwerken met de spelers om de moraal hoog te houden.  Iedere speler deed wat hij kan en de soms ongegronde kritiek schaadt sterk de moraal van de jongens.  Ik ben nu 26 jaar, verdedig nu reeds vijf seizoenen de groen-zwarte kleuren en speel vier jaar in het fanion elftal.  Niet alleen zijn de spelers gelukkig met de promovering, doch ook voor de supporters, het bestuur en vooral voor voorzitter Pierre Vandamme, die samen met Robert Braet de morele trainers mogen genoemd worden.  De verkwikkende woorden van deze ware sportmannen oefenen op ons zo’n sterke invloed uit.  Ook in de sport is opbeuring een grote en vaak beslissende factor in moeilijke omstandigheden !”
Tot daar dus Willy Mortier, die we samen met zijn ploegmaats nogmaals van harte feliciteren met de hoop hen volgend seizoen naast Club met klank de Brugse kleuren te zien verdedigen.”

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... David Bates

 ‘Blij dat ik eindelijk opnieuw op niveau ben’ 

In de aanloop naar de laatste wedstrijd van het seizoen (1-1 op KV Oostende) had ik ook nog een gesprek met David Bates.  De Schotse centrale verdediger begon met een conditionele achterstand aan het seizoen.  Toch vocht hij zich in de ploeg en was hij in het laatste deel van de competitie één van de exponenten van de revival van groen-zwart onder Yves Vanderhaeghe en Thomas Buffel.  Het werd een interessant gesprek met deze 24-jarige jongeman.  Met zijn 24 is hij trouwens ook één van de meest ervaren spelers.

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Strahinja Pavlovic

 ‘Ik wil gewoon zo veel mogelijk spelen.’

In de week voor de laatste wedstrijd van het seizoen (in en tegen KV Oostende) had ik een gesprek met Strahinja Pavlovic.  De jonge Serviër kwam in januari de groen-zwarte rangen versterken en maakte op zijn zachtst gezegd een uitstekende indruk.  De 19-jarige centrale verdediger kwam over van Monaco en maakte ondertussen ook furore in zijn nationaal elftal met ondermeer een gelijkspel tegen het Portugal van Cristiano Ronaldo.  Wat volgt is het relaas van een aangenaam gesprek met een speler die straalt van zelfvertrouwen.  En van ambitie.


Strahinja, traditioneel is onze eerste vraag er ééntje die peilt naar de ‘voorgeschiedenis’.  Kun je even je sportieve carrière beschrijven tot nu toe?

Lees meer