koop tickets online

SHOT sprak met… Giulian Biancone


‘We missen de fans, we zullen alles geven voor hen’

Het waren drukke weken op Cercle Brugge.  Niet alleen verscheen er met Yves Vanderhaeghe, Thomas Buffel en Radhi Jaïdi een vernieuwde technische staf, ook de opeenvolging van matchen was moordend.  Door dat drukke programma was het moeilijk om spelersinterviews in te plannen.  Uiteindelijk lukte het dan toch.  Anders dan de andere interviews in deze reeks kozen we dit keer niet voor een nieuwe speler.  Met Kevin Denkey, Hannes Van Der Bruggen, Strahinja Pavlovic en Sébastien Bruzzese was er nochtans ruime keuze. De keuze viel op Giulian Biancone.  Hoe loopt het voor hem in zijn tweede seizoen bij groen-zwart?  Het relaas van een aangenaam digitaal gesprek dat ik met hem had.  Ondanks een mindere internetverbinding.  Leve verbouwingen!

Giulian, ik neem je eerst even terug naar het einde van vorig seizoen.  Wat een ongelooflijke thriller was dat toen?

Het was inderdaad niet normaal.  Nu ongeveer een jaar geleden deden we eigenlijk het onmogelijke.  Met zes punten achterstand slaagden we er nog in om ons te redden.  Nu ik er, bijna een jaar later, op terugkijk blijf ik erbij dat dat dik verdiend was.  De reeks die we toen neerzetten was straf.  We speelden voordien ook veel wedstrijden die we eigenlijk niet puntenloos mochten beëindigen.  Uiteindelijk kwam alles goed en konden we de voorlaatste speeldag op het veld van de aartsrivaal het behoud vieren.  Eigenlijk zijn wij in België de enige ploeg die iets heeft kunnen vieren met de fans.  Dat stemt me tevreden en geeft me een voldaan gevoel. 

Cerle Brugge KSV

Het seizoen stopte dan ook abrupt door Covid19.  Wat deed jij? 
Het was inderdaad een raar einde van het seizoen.  Op dat moment wisten we nog niet goed dat het echt het einde zou zijn.  Net als in België was er ook in Frankrijk een lockdown.  Die was zelfs nog wat strikter dan in België.  Ik keerde terug naar Sainte-Maxim waar ik bij mijn ouders en mijn familie verbleef.  Ondertussen probeerde ik in vorm te blijven door op mijn eentje wat te trainen.  Dat lukte vrij aardig.  Het was wachten tot er opnieuw actie zou komen. 

Die actie kwam er vorig seizoen niet meer.  De competities werden stopgezet.  Gelukkig kon de voorbereiding op het nieuwe seizoen bij Monaco wel normaal verlopen?

Cerle Brugge KSV

Inderdaad.  Het was altijd de bedoeling om de voorbereiding dit seizoen mee te maken in Monaco.  Ik had er trouwens ondertussen mijn contract verlengd tot 2024.  We begonnen aan de voorbereiding met Roberto Moreno als coach.  Na de oefenmatch tussen Monaco en Cercle werd hij vervangen door Niko Kovac.  Met beide trainers had ik een goed contact.  Ik kon ook wat proeven van het echte werk in de competitie.  Kovac en zijn staf leveren momenteel trouwens erg goed werk.  Monaco staat mooi bovenaan de tabel in Frankrijk.  Het mocht ook wel na enkele mindere seizoenen. 

Toch koos je ervoor om op de laatste dag van de zomermercato opnieuw de overstap te maken naar Cercle.  Waarom? 
Omdat het voor alle partijen de beste optie was.  Zowel voor AS Monaco, Cercle Brugge en mezelf was een tweede seizoen Cercle een logische stap.  Als ik hier op een constant niveau zou kunnen presteren dan zou me dat beter maken als speler.  In een rotatiesysteem in Monaco zou ik maar hoogstens een derde van de matchen kunnen betwisten.  Als 20-jarige is het gewoon belangrijk om zoveel mogelijk matchen te spelen en ervaring op te doen.  De bedoeling was om sterker terug te keren.  In samenspraak met de technische staf in Monaco en met Paul Mitchell keerde ik dan ook met plezier terug.  De ontvangst was opnieuw hartelijk.

Dit seizoen verloopt niet echt goed.  Zowel voor de ploeg als voor jezelf.  Laten we eerst eens kijken op persoonlijk vlak. 
Het begon eigenlijk al redelijk dramatisch.  Net na mijn aankomst stond er een match tegen Gent op het programma.  In aanloop naar die wedstrijd blesseerde ik mij aan de knie.  De ploeg deed het ondertussen ook goed.  Die match werd gewonnen met 5-2.  Toen ik opnieuw wedstrijdfit was, werden we geconfronteerd met een corona-uitbraak in de ploeg.  Ook mij had het virus te pakken.  Ik ben er echt ziek van geweest.  Het duurde een tijd voor ik opnieuw kon aansluiten bij de groep.  En het duurde nog langer vooraleer ik opnieuw op mijn oud niveau kwam.  Tot overmaat van ramp blesseerde ik me daarna opnieuw.  Maar sinds eind december voel ik dat ik opnieuw bij mijn beste vorm aanleun.  Van mijn laatste wedstrijden ben ik best tevreden. 

De ploeg dan.  Sinds deze week staan we opnieuw laatste. 
Klopt.  Ik heb de wedstrijd van Beveren gezien.  Ze hebben inderdaad gewonnen van Eupen.  Stef (Peeters) miste helaas een strafschop.  De feiten zijn wat ze zijn, we staan op dit moment laatste.  Maar we staan er toch beter voor dan vorig seizoen deze tijd.  Als ik de programma’s bekijk van de laatste drie ploegen dan zijn die een beetje gelijkaardig.  Wij hebben nog zeer belangrijke matchen tegen Moeskroen en Waasland-Beveren.  Ook nog enkele moeilijke verplaatsingen met Genk, Gent en Oostende.  We moeten ons optrekken aan de goede zaken.  Want die zijn er zeker.

Cerle Brugge KSV

Er is ook een nieuwe trainer gekomen.  Hoe verliep de aanpassing? 
Goed.  Je voelt dat er een nieuwe wind waait.  De resultaten zijn er momenteel ook naar.  We wonnen twee keer in de beker en hielden Anderlecht op 0-0.  Yves Vanderhaeghe is natuurlijk ook een naam in het Belgisch voetbal.  Niet alleen als speler, maar ook als trainer heeft hij zijn sporen al meer dan verdiend.  De trainer durft ook tactisch aanpassen.  Zo speelden we al eens met vier en eens met vijf achterin.  Voor mij zit er weinig verschil in die opstellingen.  Al heb ik misschien wel liever het systeem waarbij ik de hele flank kan afgaan. 

Nog een groot verschil met vorig seizoen is de afwezigheid van het publiek.  Moeilijk? 
Enorm.  Ik ben een voetballer die leeft van emoties.  Emoties die ik wil delen met de fans.  Of het nu positieve of negatieve zijn.  Ik weet ook wel dat ze het van nabij volgen.  Dat merk ik op sociale media en onlangs ook toen enkele fans ons met Bengaals vuur opgewacht hadden.  Ik hoop dat ze zo snel mogelijk terug het stadion in kunnen. 

Cerle Brugge KSV

Heb je een boodschap voor de supporters? 
Ik weet dat het voor hen extra moeilijk is nu.  Ze kunnen niet in het stadion en de prestaties zijn niet zo goed.  Toch zeker niet qua punten.   Ik zou hen gewoon willen zeggen dat we hen missen en dat we de laatste zeven matchen voluit zullen gaan voor hen.  We zullen ons redden. 

Een persoonlijke vraag om af te ronden.  De toekomst? 
Ik zal op deze vraag hetzelfde antwoord geven als vorig seizoen.  Ik bekijk het seizoen per seizoen.  Nu ben ik bij Cercle en we moeten en zullen dit schip opnieuw in de veilige haven loodsen.  Daarna zien we wel.  Ik heb in het voetbal al geleerd om niets uit te sluiten en voor alles open te staan. 

(Stijn Sinnaeve)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 229)

(Periode van 17-06-1961 -> 24-06-1961)

  • Cercle

Op het vlak van voetbal was het pure komkommertijd wat eigenlijk wel normaal was voor de tijd van het jaar.  Gelukkig staken er toch reeds wat transfergeluiden de kop op wat er voor zorgde dat de supporters hoe dan ook enige hoop mochten koesteren in het vooruitzicht van het nieuwe seizoen.
Maar we starten dit groen-zwarte nieuws met het bericht dat een nieuwe supportersvereniging het daglicht gezien had :

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 228)

(periode van 03-06-1961 -> 10-06-1961)

  • Cercle

Grote vreugde en bijgevolg ook een groot feest in het groen-zwarte deel van Brugge waar op zondag 4 juni 1961 de lang verwachte promotie van Cercle naar Eerste Klasse gevierd werd.  Het feestprogramma begon met een ontvangst op het gemeentehuis van Sint-Andries want tenslotte situeerde het Edgard De Smedtstadion zich in deze gemeente, gevolgd door een optocht door de Brugse straten en een hulde in het Brugs stadhuis omdat Cercle toch vooral een Brugse ploeg was en, zoals de Bourgondische mens in de Vlaming het graag heeft, afgesloten met een lekker promoveringsbanket dat gevolgd werd door een luisterrijk Cerclebal in de Stadshallen om toch nog enigszins, in de mate van het mogelijke natuurlijk, wat calorieën te verbranden.  Het gedacht maakt ook reeds veel goed…

En, zoals gebruikelijk is bij dergelijke festiviteiten, vloeide er niet enkel veel inkt op voorhand maar vloeide er ook nog eens veel inkt na het feest want toen moest de krantenlezer nog alles, in geuren en kleuren beschreven, voorgeschoteld krijgen.  Wij starten alvast met een artikeltje dat voor de viering gepubliceerd werd :

Het is er dan toch van gekomen…” : “Inderdaad het is er van gekomen…  Groen-Zwart mag feest vieren, want “Cercle” speelt toekomend seizoen weer in Eerste Afdeling !  Dat het morgen zondag een Hoogdag wordt voor alle Cercle-fans, lijdt alvast niet de minste twijfel.  Naar wij vernamen werden voor het groot feestbanket reeds meer dan 250 inschrijvingen geboekt, en dat belooft !  Voor het Promoveringsbal zal het enthousiasme zeker en vast worden ten top gedreven, en terecht.  André Deschepper, de grote werker en bezieler van de feestelijkheden, verzekerde ons dat alles tot in de minste puntjes zal verzorgd zijn, zodat de Hoogdag van morgen zondag tot een echte en ware groen-zwarte vreugdedag zal uitgroeien.  Wij zijn er trouwens a priori van overtuigd.  Wij wensen van nu reeds alle Cercle-komitards, spelers en supporters gulhartig proficiat en vooral veel Cercle-pret op het groots feest !

Als vreugdevolle gebeurtenissen, zoals een promotie, je favoriete ploeg ten deel vallen kan dat ongetwijfeld de creativiteit van het individu prikkelen.  André Deschepper, in bovenstaand artikel reeds omschreven als de grote werker en bezieler van de feestelijkheden, beantwoordde aan die beschrijving en had dit bewezen door het “mannetje-met-de-ladder” te ontwerpen.  Het briljante idee was vrij simpel maar vaak is dat de beste garantie om het nodige succes te hebben.  Zijn ontwerp stelde een mannetje voor dat een ladder vasthield.  Onderaan de ladder kon je de tekst “Wij klimmen” lezen, bovenaan de ladder aangevuld met de sinds lang gekoesterde verzuchting “naar Eerste Nationale”.  Rond de ladder stonden de hoofden van trainer Delfour en de elf spelers die de promovering gerealiseerd hadden, afgebeeld.  Met andere woorden : een gegeerd hebbedingetje voor de echte groen-zwarte supporters !  Al zouden die supporters zich wel moeten tevreden stellen met een postkaart van het “mannetje-met-de-ladder”…

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Charles Vanhoutte

“ Ik wil altijd winnen”

De tweeëntwintigjarige Kortrijkzaan speelt sinds zijn veertiende bij Cercle.  Na afloop van het voorbije seizoen mag hij zonder blozen terugblikken op een echt doorbraakseizoen in de A-kern.  De supporters beloonden hem met “de gouden schoen van Cercle”, de Pop-poll van d’Echte.  Als toetje mocht hij in de slotwedstrijd op KVO met de aanvoerdersband opdraven.  Als ik me niet vergis is dit de eerste eigen jongere na Denis Viane.
Ik had, tijdens het spelersverlof en net na zijn terugkeer uit Tenerife (met een aardig kleurtje), een zeer uitgebreid gesprek - van enkele uren - (ook over meer dan voetbal) met deze jongeman die duidelijk met beide voeten op de grond staat.  In onderstaand verslag leest u de voornaamste voetbal- en persoonsgerelateerde items uit ons gesprek.

 

Lees meer