koop tickets online

SHOT sprak met … Harisson Marcelin


‘Tijd om te spelen als mannen’

In de  aanloop naar het belangrijke tweeluik met Moeskroen en Waasland Beveren had ik, naast het eerder gepubliceerde praatje met Biancone, ook een gesprek met een nieuwe speler.  Het werd Jean Harisson Marcelin.  Marcelin wordt dit seizoen uitgeleend door AS Monaco en speelde al aardig wat wedstrijden in het basiselftal.  Jean is oorspronkelijk afkomstig van La Réunion.   Deze jonge en boomlange centrale verdediger (1,97 meter!) beleeft met Cercle Brugge zijn eerste echte buitenlandse avontuur. 

Jean, kun je eens je voorgeschiedenis schetsen tot nu toe? 

Oorspronkelijk ben ik afkomstig van La Réunion, een eiland en Frans overzees departement in de Indische Oceaan.  Niet gek ver van Madagaskar.   Ik groeide op in Le Port.  Een gemeente die zijn naam te danken heeft aan de belangrijkste haven van het eiland.  Sinds zo lang ik mij kan herinneren speel ik al voetbal.  Ik deed dat met mijn broers en mijn buren.  Ik moet een jaar of drie geweest zijn toen ik voor het eerst tegen een bal trapte.  Er waren op het eiland ook verschillende voetbalploegen.  Tussen mijn zeven en vijftien jaar speelde ik voor het naburige Société Sportive La Jeanne D’Arc.  Dat is een ploeg uit Le Port die in de hoogste lokale voetbalklasse uitkomt. 

Cerle Brugge KSV

Daar werd je gescout door AJ Auxerre?

Klopt.  Het was een unieke kans die ik niet kon laten liggen.  Tegelijk was het ook een grote stap.  Ik was nog jong en trok naar het Franse vasteland.  Ik doorliep er verder de jeugdreeksen en voor mijn achttiende kon ik er ook mijn eerste profcontract onderschrijven.  Ik speelde een 20-tal wedstrijden verspreid over twee seizoenen voor Auxerre.  Zij kwamen toen uit in de Ligue 2, de Franse tweede klasse.  Na een jaar was er al meteen interesse van verschillende grotere ploegen.  Onder meer AC Milaan en AS Monaco waren geïnteresseerd.  Ikzelf, mijn entourage en Auxerre konden zich het best vinden in de deal met Monaco. 

Dit seizoen word je uitgeleend aan Cercle Brugge.  Een logische stap?

Jazeker.  De samenwerking tussen AS Monaco en Cercle Brugge is niet nieuw.  Er zijn al enkele voorbeelden van spelers die het hier goed deden en bovendien sterker terugkeerden.  Mijn contract met Monaco loopt nog tot 2024.  Ik arriveerde er eigenlijk begin 2020.  Net voor covid-19 massaal uitbrak.  Het was dus geen makkelijk begin.  Vervolgens maakte ik de voorbereiding mee op het huidige seizoen met het eerste elftal onder Moreno en later met Kovac.  In september beslisten we opnieuw in onderling overleg om een seizoen bij Cercle te spelen. 

Wat was je eerste indruk van België en de competitie?

Cerle Brugge KSV

Toen ik aankwam werd ik er direct ingegooid.  Meteen viel de intensiteit me enorm op.  Zowel op training als in de wedstrijden ligt die intensiteit enorm hoog.  Het gaat er veel fysieker aan toe dan in Frankrijk.  Maar dat is net goed voor mijn ontwikkeling.  Er is een hoog ritme in de wedstrijden en er wordt veel gelopen.  Het is een stukje minder technisch, maar wat het niveau betreft zit het hier hoger dan de Ligue 2.   Voorts werd ik goed opgevangen door de meer ervaren spelers en door de technische staf.  Aanvankelijk liep het uitstekend met ondermeer thuisoverwinningen tegen Sint-Truiden en AA Gent.  Maar momenteel (interview afgenomen voor de wedstrijd op Moeskroen) loopt het wat minder.  We moeten gewoon harder werken om beter te presteren in de wedstrijden. 

Op persoonlijk vlak loopt het vrij goed. Je speelde veel en kon ook al twee keer scoren?

Dat klopt.  Ik speelde al aardig wat wedstrijden.  Dat is goed voor mijn ontwikkeling, maar ik moet nog wat details bijschaven.  Ik ben er zeker van dat ik na dit seizoen een betere speler zal  geworden zijn dan wanneer ik pakweg vijftien matchen in Ligue 2 zou gespeeld hebben dit seizoen. 

Nu zijn er nog zeven matchen.  Er zitten enkele belangrijke bij?

Absoluut.  We spelen de komende twee wedstrijden tegen twee rechtstreekse concurrenten.  Ook de andere ploegen nemen soms punten.  Maar wij moeten – het is cliché – gewoon naar onszelf kijken en zelf presteren.  Te beginnen bij de wedstrijden op Moeskroen en thuis tegen Waasland Beveren.  Maar ook de wedstrijden daarna vatten we op als echte finales.  We zullen er staan en doen wat we moeten doen.  We moeten als mannen spelen en tonen wat we waard zijn en dat Cercle Brugge zeker thuishoort in de hoogste klasse. 

De laatste weken loopt het weer wat beter.  Er waren overwinningen in de beker en een punt thuis tegen Anderlecht? (nvdr en dus ook een overwinning op Moeskroen, weten we nu)

Inderdaad.  Naast een nieuwe coach zijn er ook wat andere veranderingen doorgevoerd.  Er worden andere accenten gelegd en de sfeer is ook wel goed in de kleedkamer.  Daar zitten niet alleen de betere resultaten voor iets tussen, maar ook die nieuwe wind.  Het was voor iedereen een nieuwe start.  Iedereen kon zich opnieuw ten volle bewijzen en dat is alleen maar positief voor de resultaten.  De overwinningen in de beker deden deugd.  Jammer van de afgekeurde goal tegen Anderlecht, want we verdienden echt wel de zege. 

Cerle Brugge KSV

Er wordt ook in een ander systeem gevoetbald.  Vroeger vaak twee centrale verdedigers, de laatste wedstrijden vaak drie centrale verdedigers.  Wat verkies je zelf? 

Mij maakt het niet echt uit.  Ik hou eigenlijk van de twee systemen.  Het is ook handig dat we verschillende systemen kunnen spelen en beheersen.  Want elke match is anders en elke tegenstander moet anders aangepakt worden.  De coach en de technische staf maken een wedstrijdplan op en het is aan ons, de spelers, om dat plan en onze opdrachten zo goed mogelijk uit te voeren. 

Cerle Brugge KSV

Tot slot de toekomst, hoe zie je die?  En wat is je ultieme voetbaldroom?
Op het einde van het seizoen keer ik terug naar Monaco.  Ik heb daar nog een langdurig contract.  Het is de bedoeling om daar mee te draaien met de eerste ploeg en daar te evolueren tot  basisspeler.  Maar alles zal geëvalueerd worden met de dirigenten van Monaco, mijn manager en mijn entourage.  Wat mijn voetbaldroom betreft, heb ik er eigenlijk twee.  Ik ben jeugdinternational voor Frankrijk en het is gewoon een droom om ooit een wereldkampioenschap voetbal te spelen en daar mijn land te vertegenwoordigen.  Daarnaast is uiteraard ook het spelen van de Champions League een ultieme droom.

We wensen Jean alvast veel succes in zijn nog jonge carrière en we hopen dat de wens van menig Cerclesupporter uitkomt en dat we ons zo snel mogelijk verzekeren van het behoud.  Op naar nog 6 finales in de competitie. 
 

(Stijn Sinnaeve)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 228)

(periode van 03-06-1961 -> 10-06-1961)

  • Cercle

Grote vreugde en bijgevolg ook een groot feest in het groen-zwarte deel van Brugge waar op zondag 4 juni 1961 de lang verwachte promotie van Cercle naar Eerste Klasse gevierd werd.  Het feestprogramma begon met een ontvangst op het gemeentehuis van Sint-Andries want tenslotte situeerde het Edgard De Smedtstadion zich in deze gemeente, gevolgd door een optocht door de Brugse straten en een hulde in het Brugs stadhuis omdat Cercle toch vooral een Brugse ploeg was en, zoals de Bourgondische mens in de Vlaming het graag heeft, afgesloten met een lekker promoveringsbanket dat gevolgd werd door een luisterrijk Cerclebal in de Stadshallen om toch nog enigszins, in de mate van het mogelijke natuurlijk, wat calorieën te verbranden.  Het gedacht maakt ook reeds veel goed…

En, zoals gebruikelijk is bij dergelijke festiviteiten, vloeide er niet enkel veel inkt op voorhand maar vloeide er ook nog eens veel inkt na het feest want toen moest de krantenlezer nog alles, in geuren en kleuren beschreven, voorgeschoteld krijgen.  Wij starten alvast met een artikeltje dat voor de viering gepubliceerd werd :

Het is er dan toch van gekomen…” : “Inderdaad het is er van gekomen…  Groen-Zwart mag feest vieren, want “Cercle” speelt toekomend seizoen weer in Eerste Afdeling !  Dat het morgen zondag een Hoogdag wordt voor alle Cercle-fans, lijdt alvast niet de minste twijfel.  Naar wij vernamen werden voor het groot feestbanket reeds meer dan 250 inschrijvingen geboekt, en dat belooft !  Voor het Promoveringsbal zal het enthousiasme zeker en vast worden ten top gedreven, en terecht.  André Deschepper, de grote werker en bezieler van de feestelijkheden, verzekerde ons dat alles tot in de minste puntjes zal verzorgd zijn, zodat de Hoogdag van morgen zondag tot een echte en ware groen-zwarte vreugdedag zal uitgroeien.  Wij zijn er trouwens a priori van overtuigd.  Wij wensen van nu reeds alle Cercle-komitards, spelers en supporters gulhartig proficiat en vooral veel Cercle-pret op het groots feest !

Als vreugdevolle gebeurtenissen, zoals een promotie, je favoriete ploeg ten deel vallen kan dat ongetwijfeld de creativiteit van het individu prikkelen.  André Deschepper, in bovenstaand artikel reeds omschreven als de grote werker en bezieler van de feestelijkheden, beantwoordde aan die beschrijving en had dit bewezen door het “mannetje-met-de-ladder” te ontwerpen.  Het briljante idee was vrij simpel maar vaak is dat de beste garantie om het nodige succes te hebben.  Zijn ontwerp stelde een mannetje voor dat een ladder vasthield.  Onderaan de ladder kon je de tekst “Wij klimmen” lezen, bovenaan de ladder aangevuld met de sinds lang gekoesterde verzuchting “naar Eerste Nationale”.  Rond de ladder stonden de hoofden van trainer Delfour en de elf spelers die de promovering gerealiseerd hadden, afgebeeld.  Met andere woorden : een gegeerd hebbedingetje voor de echte groen-zwarte supporters !  Al zouden die supporters zich wel moeten tevreden stellen met een postkaart van het “mannetje-met-de-ladder”…

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Charles Vanhoutte

“ Ik wil altijd winnen”

De tweeëntwintigjarige Kortrijkzaan speelt sinds zijn veertiende bij Cercle.  Na afloop van het voorbije seizoen mag hij zonder blozen terugblikken op een echt doorbraakseizoen in de A-kern.  De supporters beloonden hem met “de gouden schoen van Cercle”, de Pop-poll van d’Echte.  Als toetje mocht hij in de slotwedstrijd op KVO met de aanvoerdersband opdraven.  Als ik me niet vergis is dit de eerste eigen jongere na Denis Viane.
Ik had, tijdens het spelersverlof en net na zijn terugkeer uit Tenerife (met een aardig kleurtje), een zeer uitgebreid gesprek - van enkele uren - (ook over meer dan voetbal) met deze jongeman die duidelijk met beide voeten op de grond staat.  In onderstaand verslag leest u de voornaamste voetbal- en persoonsgerelateerde items uit ons gesprek.

 

Lees meer