koop tickets online

SHOT sprak met … Karel Derdaele

Een gesprek met onze ticketverantwoordelijke

 

Ticketing verantwoordelijke

Als je het Cercle-secretariaat binnenstapt valt het meteen op.  De “bemanning” - sinds Silke recent haar geluk elders is gaan zoeken is dit letterlijk te nemen  - , is vrij jong.  Een beetje zoals de spelerskern zelf, zeg maar. Eén van die personen waar de supporter wellicht het vaakst oog in oog mee komt te staan is Karel Derdaele. Karel is immers de verantwoordelijke voor de ticketverkoop, abonnementenverkoop, enz…
Met o.a. het oog op de eerstdaags startende abonnementenverkoop, tijd voor een kennismaking.

Karel, wie schuilt achter het gezicht aan deze verruimde nieuwe balie?

Ik ben 21 jaar, geboren in Woumen en ondertussen woon ik reeds zo’n negentien jaar in Koekelare.  Ik studeerde economie-moderne talen aan het SMIK in Koekelare.  In het hoger onderwijs volgde ik sportmanagement aan VIVES hier in Brugge. 
Mijn hobby is voornamelijk voetbal.  Ik speel zelf voetbal, als doelman.  Voorlopig nog bij FC  Veldegem en volgend jaar bij KVV Aartrijke.

Hoe ben je op Cercle terecht gekomen?

Tijdens het derde jaar van mijn hogere studies moest ik een stageplaats kiezen.  Daar plaatste ik als eerste keus Cercle Brugge.  Op dat ogenblik was de kans om te promoveren zeer reëel, wat dus heel wat deuren kon doen opengaan.  Bovendien is het een mooie vereniging, een familiale vereniging en dat sprak me wel aan.  Mijn stage liep vorig jaar tot in juni.  Daarna mocht ik blijven als jobstudent.
Vanaf september 2018 werk ik hier als vaste medewerker.  Ik ben verantwoordelijk voor de ticketting en ondertussen ook voor de shop, cashless payment en nog enkele andere zaken.

Cerle Brugge KSV

Had je voorheen bindingen met Cercle?

Niet echt.  Ik kwam wel sporadisch naar enkele wedstrijden kijken.  Ik had ook een  goede  vriend die hier bij de Beloften speelde, daardoor kwam ik ook al eens extra kijken. 

Omtrent je taak nu, je zit hier ondertussen aan een mooi nieuw loket?

Het hoort ook een beetje bij het verhaal welke we willen brengen met Cercle Brugge.  We willen groeien.  Daarom werd ook besloten om de twee vroegere minuscule loketjes te vervangen door een luchtig raam met een moderne uitstraling.  Zowel voor de supporter/klant als voor de medewerkers is het heel wat aangenamer.

Je krijgt wel een heel divers publiek voor je? 

Dat gaat van de gewone ticketverkoop, business seats, BK12, abonnees, …  Afin, van jong tot oud.…

Wel wat extra werk bij combiregelingen en risicowedstrijden?

Inderdaad.  Bij combiregelingen moet iedereen langskomen aan het loket.  Ook de regelingen en betalingen met de bus moeten dan hier gebeuren.  Dat zijn inderdaad drukkere wedstrijden.  Anderzijds is het wel perfect haalbaar.  Naar volgend seizoen toe verwachten we nog meer van die regelingen.  Het is een organisatie, maar intern stellen we dat goed af zodat dit een vlot verloop kent.
Ook de zogenaamde “risicowedstrijden” zijn speciale wedstrijden qua organisatie.  Bij pakweg een derby of de finalewedstrijd tegen B.-Wilrijk vorig seizoen, moeten we extra aandachtig zijn voor bezoekende supporters die een plaatsje in “onze” vakken proberen te bemachtigen.  In het verleden werkten we wel eens met vragen die we stelden over onze vereniging.  Zo kun je bij bepaalde mensen reeds achterhalen dat ze eventueel verkeerde bedoelingen hebben.  Je moet echt extra aandachtig zijn.  Sommigen zijn zéér inventief.

Cerle Brugge KSV

Er is soms sprake van “geregistreerde” personen.  Verklaar even.

Op het ticketverkoopplatform waar wij mee werken duiden we in het systeem gegevens aan (naam, adres, geboortedatum, enz…) van de mensen bij aankoop van een ticket of een abonnement.  Op die manier zijn die mensen geregistreerd en kunnen ze in de toekomst makkelijker een ticket/abonnement aankopen, ook bij online aankoop.

Je bent ook verantwoordelijk voor het cashless payment systeem.  Ondertussen is dit reeds goed ingeburgerd.

Ik heb destijds de opstart niet meegemaakt, want toen bleken er nog enkele kinderziektes geweest te zijn zoals je me zelf vertelde.  Nu verloopt dit allemaal zeer vlot en is het zowel voor ons als de supporter praktisch.  Je moet niet meer met cash betalen en de afhandeling aan de toog gebeurt vlotter en eenvormiger.  Ook voor de opvolging van de verkoop is dit beter.  Ik wijs er ook nog graag op dat mensen die op het eind van het seizoen nog geld op hun abonnement staan hebben dit tot en met de voorrangsperiode voor abonnees, zijnde tot de fandag op 6 juli, kunnen laten overplaatsen op hun nieuw abonnement.  De afzonderlijke consumptiekaarten blijven hun resterende waarde behouden.

Zijn er bepaalde anekdotes die je kwijt kunt vanachter je ticketloket?

Ik kan me niet bepaald eentje specifiek voor de geest halen, maar terug verwijzende naar de ricicowedstrijden zoals de derby en de finalewedstrijd tegen B.-Wilrijk is het ongelofelijk hoe inventief sommigen kunnen zijn om toch maar een ticket in de thuisvakken te kunnen bekomen. 

Eerstdaags (2 mei) start de abonnementenverkoop voor het komende seizoen.  Je hoopt wellicht op een spreiding?

Vorig jaar zijn we ook op 2 mei gestart.  Daarbij merken we dat de eerste weken de drukste zijn.  Daarna is het gespreid.  We willen in elk geval de mensen een voldoende lange termijn geven om hun abonnement op hun favoriete zitje te verlengen.  Die periode loopt tot de fandag.  Het is vanzelfsprekend adviseerbaar om niet tot het laatste ogenblik te wachten. 
Niet-abonnees die voor komend seizoen een abonnement willen aanschaffen kunnen dit ook reeds vanaf 2 mei, dit op alle niet-abonnee plaatsen van dit seizoen.  Daar zijn best nog wat leuke plaatsjes tussen te vinden.

Even terug naar je werkomgeving.  Het is een jonge equipe. De sfeer zit goed?

De sfeer is optimaal.  Het zijn allemaal jonge mensen en daardoor voel je elkaar wel beter aan.  Gezien je van dezelfde generatie bent, begrijp je elkaar ook makkelijker.  Het klikt zeer goed.  We zitten met een goede groep, wat ook positief is voor de toekomst.  Je merkt ook dat Cercle groeit, na de promotie naar 1A kwamen er meer mensen bij en je merkt dat Cercle in het geheel groeit, dat het in beweging is.

Wens je zelf nog iets toe te voegen?

(lacht) Wel … aan iedereen: vernieuw je abonnement vanaf 2 mei, of, als niet abonnee, overweeg er eentje aan te schaffen. 
Ik herhaal, het is een mooie vereniging die in volle groei is.  Die boodschap wil ik wel nog meegeven.

(Georges Debacker)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Praatje met een speler - Yoann Etienne

Praatje met een speler - Yoan Etienne


 ‘Eerste profervaring bij Cercle Brugge’


Op de dag dat de nieuwe hoofdsponsor werd voorgesteld had ik een afspraak met Yoann Etienne op Cercle Brugge.  Voor de gelegenheid ging het interview door in de loges.  Terwijl de journalisten en medewerkers genoten van een lekkere hutsepot met worst interviewde ik onze jonge linkerflankverdediger.  In België zet hij op Cercle zijn eerste stappen op het hoogste niveau.

Yoann, kun je even voor onze lezers je professionele carrière tot op heden schetsen?  
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Koos bewust voor buitenlands avontuur - Lloyd Palun

Daags voor de tweede uitwedstrijd van het seizoen (tegen Oud Heverlee Leuven) trok ik opnieuw naar de groen-zwarte kant van het Jan Breydelstadion.  Na de training had ik een interessant gesprek met onze nieuwe rechtsachter Lloyd Palun.  

Lloyd, je bent zoals veel spelers net bij Cercle Brugge.  Kun je even je carrière tot nu toe schetsen voor onze lezers?  

Ik zag het levenslicht in Arles, in het zuiden van Frankrijk.  De stad waar Vincent Van Gogh ook vaak vertoefde.  Mijn roots liggen evenwel in Gabon en ik draag ook nog steeds die nationaliteit.  Mijn eerste voetbalervaring deed ik op bij het Zuid-Franse Martigues. Ik doorliep er de jeugdreeksen en maakte er ook mijn debuut in de eerste ploeg.  Het was een ploeg die wat zweefde tussen de laagste profreeksen en de hoogste amateurreeksen.  Ook Eric Cantona speelde daar trouwens nog in de jaren 1980.  In 2009 verkaste ik naar Trinité Sport, een amateurploeg, ook al in Zuid-Frankrijk.  Opnieuw een jaar later kwam het naburige en grote Olympique Gymnaste Club Nice-Côte d&rqsuo;Azur, kortweg OGC Nice aankloppen.  Een ploeg met een rijke traditie.  Ze werden ondermeer vier keer kampioen in de Ligue 1.  Ik bleef er van 2010 tot 2015.  Ik speelde er een aanzienlijk aantal wedstrijden op het hoogste niveau.  Vorig jaar speelde Nice trouwens een fantastisch seizoen.  Het eindigde op een derde plaats en speelt momenteel voor een plaats in de Champions League.  Na de tijd bij Nice ging ik aan de slag bij Red Star Parijs.  Een ploeg die toen in Ligue 2 aantrad, maar momenteel een reeksje lager speelt.  

"De ploeg terug naar het hoogste niveau brengen is onze taak."

En toen kwam Cercle Brugge.  Waarom koos je uiteindelijk om de groen-zwarte kleuren te verdedigen?  

Eerst en vooral koos ik voor het ambitieuze project dat Cercle me voorstelde.  Francois Vitali bouwde aan een zeer competitieve ploeg en alles rond de ploeg straalt gewoon ambitie uit.  Die ambitie is ook meteen uitgesproken en is gewoon kampioen spelen met Cercle.  De ploeg terug naar het hoogste niveau brengen is onze taak.  Ik begrijp dat Cercle een begrip is in het Belgische voetbal en de ploeg hoort gewoon thuis op het hoogste niveau.  Naast de grote sportieve ambities, koos ik ook bewust voor een buitenlands avontuur.  Ik had ook wat aanbiedingen uit de Franse Ligue 2, maar die legde ik naast me neer om twee jaar bij Cercle te tekenen.  Het was voor mij, op mijn 28ste,  een goede stap in mijn carrière.  

Wat was je eerste indruk bij Cercle?    

De eerste indruk was meteen zeer positief.  Alles verloopt hier super professioneel.  De spelers en de leden van de technische staf kunnen in alle rust werken.  De omkadering is gewoon top.  Eigenlijk moeten wij alleen maar denken aan de prestaties op het veld, al de rest is voor ons geregeld.  De voertaal is hier ook Frans.  Dat is voor mij uiteraard ook een pluspunt.  Toch ben ik momenteel bezig met het leren van de Nederlandse taal.  Ik vind dit zeer belangrijk.  Tenslotte woon ik hier ook in de buurt en wil ik me wat integreren.  

Hoe zit het op persoonlijk vlak?  Je woont in de buurt van Brugge vertelde je net?  

Inderdaad, ik woon in de rand van Brugge.  Een stad die ik ondertussen al een paar keer bezocht en echt fantastisch vind.  Ik ben niet getrouwd, maar woon samen met mijn vriendin en heb twee kinderen. 

De competitiestart verliep alvast foutloos met twee overwinningen en een zes op zes, tevreden? 

Uiteraard zijn we met het resultaat van de twee eerste wedstrijden zeer tevreden.  We behaalden het maximum en dat is goed.  Ik ben echter van mening dat alles altijd beter kan.  Eigenlijk is dit ook logisch.  Het is een volledig nieuwe ploeg en de automatismen kunnen nog wat beter.  Maar het is belangrijk dat we hard blijven werken en elkaar scherp houden.   Dan volgen de resultaten vanzelf.  Maar bovenal moeten we vooral ook plezier hebben in het voetbalspelletje.  

De eerste twee wedstrijden stond je ook telkens in de basiself.  Is de rechtsachter je beste positie?  

Het is in elk geval mijn favoriete positie.  Ik hou ervan om de hele flank af te dweilen en ook goede voorzetten af te leveren voor de spitsen.  Het samenspel met Irvin Cardona verliep tijdens die twee wedstrijden al zeer goed.  Het verdedigende werk is mijn prioriteit, maar als ik een mogelijkheid zie schuif ik graag eens mee.  Ik ben wat ze noemen ‘een loper’.  Ik kan ook uit de voeten op de linksback mocht dat nodig zijn.  

Straks volgt een wedstrijd in en tegen OH Leuven.  Ken je die ploeg al?  En weet je al hoe de competitieformule werkt?  

Ik moet eerlijk bekennen dat ik OH Leuven nog niet aan het werk zag en ze dus ook niet ken.  Dit geldt eigenlijk voor de meeste tegenstanders.  Maar tijdens de tactische bespreking voor de wedstrijd zal de technische staf ons wel wijzen op hun sterktes en zwaktes.  En de competitieformule is mij inderdaad al uitgelegd door de spelers die hier al een tijdje actief zijn.  Ik denk dat het de enige competitie ter wereld is waar ploegen vier keer tegen elkaar spelen.  Op het einde gaat het gewoon om het winnen van een periode en op die manier de promotie af te dwingen.  

Laat ons hopen dat Cercle Brugge daarin slaagt dit seizoen.  Aan de inzet van onze sympathieke rechtsback zal het in elk geval niet liggen!  

(Stijn Sinnaeve)

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Louis-Philippe Depondt

SHOT sprak met …


Louis-Philippe Depondt


Jong bloed. 


SHOT sprak tijdens de winterstop met Louis-Philippe Depondt, de jonge en nieuwbakken communicatie- en persverantwoordelijke bij Cercle. Supporters zo nauw mogelijk aan de Vereniging binden en ‘het merk’ Cercle promoten zijn de groen-zwarte drijfveren van de enthousiaste Torhoutenaar.

Je bent vrij recent bij Cercle aangekomen. Stel je even jezelf voor?

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Langste anciënniteit - David Carpels

David Carpels heeft onder de jeugdtrainers de langste staat van dienst. Een zware blessure maakte indertijd een einde aan zijn voetballoopbaan in de provinciale reeksen. Na een intermezzo als coach van o.a. het eerste elftal van Hoger Op Oedelem besefte hij dat zijn hart bij de jeugd lag en dat hij jongeren wilde opleiden. 

David, na 15 jaar verschillende jeugdteams van Cercle getraind te hebben, maakte je een zijsprong naar de scouting voor de A-kern en de video-analyse van de jeugd. Ondertussen coach je opnieuw een ploeg. 

Op een gegeven moment begon het trainer zijn een beetje te wegen. Elke dag na je werk je in zeven haasten begeven naar de oefenvelden, pas om 21.30u thuiskomen, daarna eten, om vervolgens nieuwe trainingen voor te bereiden, en tijd vrij te maken voor het gezin. De scouting en de video-analyse waren daarom voor mij een soort herbronning en het opdoen van andere inzichten. Ik was meer thuis en kon zelf mijn tijd indelen. Na twee jaar kreeg ik echter opnieuw heimwee naar een eigen team. Je mist een zekere spanning: het toeleven met je ploeg naar een wedstrijd, het tijdens de week in functie van die match werken, de ontlading achteraf, …..Ik miste het gras tussen mijn tenen en het contact met jeugdspelers en andere trainers. 

Cercle Brugge kwam de afgelopen jaren op sportief vlak in woelige wateren terecht. Welke impact had dit op de jeugdwerking?

Het is logisch dat als je budget vermindert, dat er ook minder geld gaat naar de jeugd. Het vervoer van jeugdspelers met busjes is tot een minimum herleid. Het bestuur blijft echter zeer veel investeren in de eigen opleiding. Er is zeker geen hakbijl gezet in het aantal trainers of de omkadering. En dat is nodig ook, want de opleiding heeft steeds meer behoefte aan specialisten die ‘vakoverschrijdend’ werken. Experten in periodisering, krachttraining, revalidatietechniek, voeding, psychologie, enz. Op die manier kunnen we het maximale uit elk individu halen. Met Cercle staan we zover nog niet, maar we werken naar dat ideaal toe. 

Door de degradatie van de eerste ploeg spelen jullie nu niet meer in de hoofdreeks. 

Inderdaad, we spelen in Elite 2. Dat is een reeks met zes ploegen uit 1B en zes ploegen uit 1A. Onze jongens spelen dus op hetzelfde niveau als hun leeftijdsgenoten van o.a. KV Oostende en KV Kortrijk. Dat is een goede zaak natuurlijk om onze spelers te motiveren om op Cercle te blijven. Als we nog een stap voorwaarts kunnen zetten in onze opleiding, dan bestaat de mogelijkheid om met onze ploegen in de Elite 1 reeks aan te treden, ook al maakt het eerste elftal deel uit van 1B. Dat is een aantrekkelijk perspectief.

Jij bent momenteel trainer van de U17. Hoe doet jouw team het?

We staan momenteel samen met KV Kortrijk op een gedeelde tweede plaats na leider Eupen. In onze reeks zijn de ploegen zeer sterk aan elkaar gewaagd. Tussen de eerste en de zevende van de reeks gaapt een kloof van amper vier punten. 

“Jeugdtrainer zijn is zoals leraar zijn, een maatschappelijke verantwoordelijkheid”

Je zal het na de winterstop wel moeten rooien zonder een paar dragende spelers. 

Inderdaad, we hebben ervoor gekozen om Olivier Deman en Gianni Swennen door te schuiven naar de U19, om hen te laten kennismaken met een hoger ritme van trainen en spelen. Gianni is een grote, balvaste aanvaller die een actie voor zichzelf kan creëren, wat niet iedere nummer 9 kan, en hij bezit een neus voor doelpunten. Olivier Deman is een schaduwspits die de ruimte weet te vinden en over een groot infiltratievermogen beschikt. Dat zijn spelers die even ver staan als een Stijn Desmet en Lukas Van Eenoo op dezelfde leeftijd, maar een garantie op succes is dat nog niet. 

Je hebt inderdaad al veel jeugdspelers de revue zien passeren. Kon jij al bij de scholieren of junioren voorspellen of iemand het zou maken of niet?

Ik denk dat dit sowieso heel moeilijk is. Ik heb in het verleden veel jeugdinternationals in mijn ploegen gehad, maar vaak waren dat spelers die op fysiek vlak voor waren op hun leeftijdsgenoten. Omgekeerd zijn er spelers als Mathieu Maertens die bij de jeugd er niet boven uitstaken, maar die toch van hun voetbal hun broodwinning hebben kunnen maken. Voetballers op de leeftijd van 17 jaar moeten op elk vlak nog een stap vooruit kunnen zetten, en niet iedereen slaagt daar om fysische of mentale redenen in. Je moet blijven evolueren, en of dat lukt is moeilijk jaren op voorhand te voorspellen. 

Is de 1B-reeks eigenlijk geen godsgeschenk voor de jeugd?

Ik vind van wel. Ik begrijp dat supporters hun team liever in 1A zien, maar voor de jeugd maakt dat de kans om door te breken een stuk moeilijker. Een Felix Reuse en Nicholas Tamsin indertijd hadden zeker de kwaliteiten om profvoetballer te worden, maar op het moment dat zij piepten aan de deur van de hoofdmacht, zat Cercle in een hoogconjunctuur en kregen ze daarom geen speelkansen. Ondertussen zijn zij naar een lagere afdeling afgezakt, maar zijn ze nu 18, dan maken ze bij ons waarschijnlijk deel uit van het eerste elftal. Denk ook terug aan de tijd met Frederik Boi, Denis Viane en Bram Vandenbussche. Ook zij hadden tweede klasse met Cercle nodig om rustig te evolueren en uiteindelijk profvoetballer op het hoogste niveau te worden. 

“Cercle heeft veel geduld met eigen jeugd, dat zit in het DNA van de Vereniging”

Dat is een pleidooi voor onze jeugd om niet naar andere oorden te trekken.

Tenzij je een absoluut toptalent bent, maar dat hebben we niet, blijf je als speler van de bovenbouw beter bij Cercle Brugge, dan naar een topclub te gaan om in de Elite 1 te gaan spelen. In de 17 jaar dat ik op Cercle Brugge ben, is trouwens nog geen enkele jongere die in de bovenbouw Groen-Zwart verliet voor het prestige van een topclub profvoetballer geworden. Cercle heeft veel geduld met eigen jeugd, dat zit in het DNA van de Vereniging. Men focust zich bij een jongere immers vaak teveel op gebreken en niet altijd genoeg op de kwaliteiten die zij bezitten. Met ontwikkelend talent moet je geduld hebben; elke jeugdspeler heeft op een bepaald moment een dipje. 

Spelers die je vroeger onder je hoede had, prijzen vooral je taktisch inzicht en je individuele benadering van spelers.

Die twee zaken hangen vaak samen. Ik hecht veel belang aan organisatie op het terrein en een duidelijke afbakening van basistaken en verantwoordelijkheden. Spelers hebben behoefte aan een structuur waarin ze precies weten wat ze moeten doen, bijvoorbeeld op vlak van het lopen zonder bal, de omschakeling in balverlies of balbezit, …. Je mag slecht spelen of op technisch vlak onderliggen, als je zeer georganiseerd speelt, kun je een wedstrijd toch naar je hand zetten. Het spel leren lezen moet er door veel herhaling in geslepen worden. Soms zijn het details die wel degelijk het verschil kunnen maken. Hoeveel balverlies wordt er bijvoorbeeld niet geleden na een inworp? We zijn ons daar niet altijd bewust van, maar door de spelers in kwestie te confronteren met opgenomen beelden van henzelf, gaan hun ogen vaak open.

Tot slot. David, je werkt je al 17 jaar lang dag in, dag uit uit de naad voor de jeugd van Groen-Zwart. Heb je er nooit aan gedacht om trainer te worden van een nationale of provinciale eerste ploeg waar je ongetwijfeld meer kan verdienen?

Op het eind van vorig seizoen is Jurgen Van Opstaele, die 15 jaar bij Cercle jeugdtrainer geweest is, naar Racing Club Gent getrokken. Ooit heb ook  ik wel eens die stap overwogen, maar ik voel dat mijn hart bij de jeugd ligt. Jeugdtrainer zijn is zoals leraar zijn, een maatschappelijke verantwoordelijkheid. Je hebt als trainer vooral de taak en verantwoordelijkheid om de jongens zoveel mogelijk aan te reiken en hen te begeleiden in hun vervolmaking als voetballer en hun zoektocht naar de volwassenheid. Jongeren zijn op menselijk en voetbalvlak nog ruwe bolsters, je kan en mag hen nog veel leren en je werkt altijd toe naar resultaten op langere termijn.  En dat is dankbaar werk, zo ervaar ik dat toch.

Bedankt voor het interview!

(D. Vermeersch)

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Gedeelde ambitie - Dylan de Belder

Cercle Brugge verwelkomde begin deze week Frank Vercauteren als nieuwe oefenmeester.  Op training is de nieuwe aanpak meteen duidelijk.  Ik kwam te vroeg aan langs de groen-zwarte kant van het Jan Breydelstadion en pikte de ochtendtraining mee.  Na de training had ik een afspraak met Dylan De Belder.  Ik had een leuk gesprek met hem over gedeelde ambities.  Het is namelijk zowel Cercles als Dylans wens en hoop om zo snel mogelijk in 1A te spelen.  

Dylan, je bent nog niet zo lang een officiële speler van Cercle.  Kun je even je carrière schetsen tot nu toe?  Daar was al eens een passage bij Cercle, niet?

Ik ben een geboren en getogen ‘Montois’ en startte ook met voetballen in de streek van Bergen. Als jeugdspeler kende ik een drietal ploegen.  Ik begon bij het kleine RLC Mesvin, maar in de  jeugdreeksen was ik vooral bij RAEC Mons actief.  Tussendoor was er ook  een korte tussenstop bij La Louvière.   Mijn eerste profcontract onderschreef ik bij RAEC Bergen in het seizoen 2011-2012.  Dat seizoen scoorde ik ook mijn eerste en enige officiële goal voor Mons.  In de terugwedstrijd van de finale van Play Off II was dat, hier in het Jan Breydelstadion.  (Cercle plaatste zich toen na een 0-1 en 3-2 zege tegen Bergen voor een wedstrijd tegen Gent met als inzet een Europees ticket, nvdr).  In het seizoen 2013-2014 kende Mons een slecht seizoen.  Ze degradeerden uiteindelijk uit de hoogste voetbalklasse en mijn contract werd er vroegtijdig ontbonden.  Dankzij mijn manager die op Cercle goede contacten had, kon ik hier mijn conditie onderhouden.  Het kwam uiteindelijk niet tot een contract.  Dan kwam Waasland-Beveren op de proppen.  Ik tekende er een contract voor een half seizoen met een optie op nog twee jaar.  Die optie werd gelicht, maar toen kwam Stijn Vreven als nieuwe trainer.  Het klikte niet bepaald tussen ons en hij liet me al snel verstaan dat ik niet in zijn plannen voorkwam.  Ik keek uit naar een andere club en kon uitgeleend worden aan Lommel in de tweede klasse.  Dat was voor mij een echt superjaar.  Ik kon er toen maar liefst achttien keer scoren en wekte de interesse van enkele teams.  Ik koos uiteindelijk voor Lierse.  Ik speelde er vorig seizoen en werd er topschutter van eerste klasse B met 23 treffers.  

"Monaco wil hier echt een mooi project neerzetten en ik ben blij dat ik er deel van mag uitmaken."

Je bleef dus uiteindelijk maar één seizoen in Lier.  Je maakte er in het tussenseizoen ook geen geheim van om hogerop te willen en nog het liefst naar eerste klasse A?  

Inderdaad, ik voelde dat ik klaar was voor die stap.  Ik speelde erg graag voor Lierse en draag de supporters nog steeds een warm hart toe.  Maar ik ben daar toen niet al te best behandeld geworden.   Er was interesse van enkele ploegen uit eerste klasse A en die interesse was ook redelijk concreet.  Maar het bestuur van Lierse had beslist dat ik 1,5 miljoen euro moest kosten.  Dit was gewoon een onrealistisch bedrag.  Geen enkele van de teams die interesse hadden in mij wilde of kon dat bedrag ophoesten.  In de kranten werd dit ook al snel opgeklopt.  Die gazettepraat werd vooral gecreëerd door de toenmalige voorzitter van Lierse.  Ik trainde wel mee tijdens de voorbereiding, maar had slechts een helft gespeeld en miste dus ook ritme.  In het tussenseizoen nam ik ook een nieuwe manager, met name Mogi Bayat.  Mijn prijs zakte toen wel, maar de kernen van de eersteklassers waren al grotendeels gevormd.  Ik zat wat gevangen op het Lisp.  

Toen kwam Cercle op de proppen.  Waarom trok je naar ‘de vereniging’ en wat was je eerste indruk?

Ik kende Cercle natuurlijk al vrij goed.  Ik was hier al een periode geweest.  Maar toch was er heel wat veranderd.  Alles gaat er nu veel professioneler aan toe dan toen.  De kern die hier is samengesteld is ook helemaal niet mis.  Monaco wil hier echt een mooi project neerzetten en ik ben blij dat ik er deel van uit mag maken.  De ambitie van de ploeg is natuurlijk ook zo snel mogelijk naar het hoogste niveau doorstijgen en dat is ook net mijn ambitie.  

De competitie was al bezig toen je hier aankwam.   Hoe verliep de aanpassingsperiode?  

Alle begin is moeilijk en uiteraard  had ik toen ook een conditionele achterstand.  In het begin was het erg hard werken en knokken.  De concurrentie is ook groot en dat houdt je automatisch scherp.  De laatste weken verloopt het persoonlijk vrij goed.  Ik stond vaak in de basis en kon in en tegen Beerschot ook mijn eerste doelpunt scoren.  Ik hoop dat ik op die ingeslagen weg kan verder gaan.  

Ondertussen staan er nog drie wedstrijden op het programma in de eerste periode en heeft Cercle sinds deze week een nieuwe trainer.  Wat is je eerste indruk van de nieuwe coach en hoe schat je de kansen voor de eerste periode in?   

De nieuwe trainer is niet de eerste de beste.  Hij heeft zeer veel ervaring als speler en ook als trainer.  Zijn palmares is ook indrukwekkend.  Het is een echte persoonlijkheid die meteen zijn stempel drukt op de groep en de trainingen.  Wat de eerste periode betreft, moeten we het gewoon wedstrijd per wedstrijd bekijken.  We moeten gewoon naar onszelf kijken en elke wedstrijd proberen te winnen.  Als we dat doen, leggen we druk bij de twee tegenstanders.  Beerschot-Wilrijk en OHL moeten bovendien nog een onderling duel afwerken.  Hun laatste wedstrijd in deze periode is trouwens ook een uitwedstrijd.  En die zijn in 1B nooit ‘makkelijk’.  Ook wij zullen 100% gefocust moeten zijn om de komende weken resultaat te halen in Lier en in Tubeke.  

Tot zover het gesprek met onze nieuwe spits.  Een ambitieuze jongeman die wil doorgroeien en die dat misschien het best bij Cercle kan doen.  

(Stijn Sinnaeve)

Lees meer