koop tickets online

SHOT sprak met … Maria Blontrock

Beheerraadslid vzw

Onvermoeibaar


81 is ze reeds, maar nog steeds in vuur en vlam voor Groen en Zwart.  De titel “Beheerraadslid vzw” doet haar eigenlijk een tekort aan want… ze is (nog steeds) zo veel meer.
De geschiedenis herschrijven (of willen vergeten), wat tegenwoordig blijkbaar mode is, doen wij niet, vandaar dat we in het eerste deel van dit artikel teruggrijpen naar een interview van voor 18 jaar (maart 2002), afgenomen door toenmalig SHOT-medewerker Olivier Ryde, toen Maria als eerste vrouw toetrad tot de beheerraad van Cercle.  Vervolgens pikken we in op de “actuele Maria”, hoewel zij, op enkele jaartjes op de teller  na, niet veranderd is…

Cerle Brugge KSV

SCHIJNWERPERS OP...

In het tweede deel van de trilogie “nieuwe beheerraadsleden” laat Shot deze keer een vrouw aan het woord.  Maria Blontrock was de derde vrouw die een Cercle-aandeel kocht en zo werkend lid werd van de V.Z.W. Cercle Brugge, bovendien is Maria  sedert midden december  zelfs de eerste vrouw (!) die lid wordt van de beheerraad.  Tijdens een geanimeerd gesprek in ‘De Sleutel’ (Speelmansrei 8) werd duidelijk dat de Cerclebeheerraad er een enorm wilskrachtige werkkracht bij heeft!

Maria Blontrock voorstellen aan het Cercle-publiek is eigenlijk overbodig aangezien ze op Cercle ‘gemeengoed’ is.  We kunnen onomwonden stellen dat zij een bezige bij, een manusje-van-alles is.  Welke activiteiten heb je reeds allemaal gedaan / doe je nog steeds voor Cercle?

M. Blontrock:   in opvolging van mijn man ben ik nu reeds tien jaar voorzitster van supportersvereniging groen-zwart Veldegem.  Elk jaar organiseert groen-zwart Veldegem een kaarting en een supportersfeest, waar zo’n 250 sympathisanten op af komen.  Een groot deel van de winst is ten voordele van Cercle.  Zo schonken we dit jaar 60.000 BEF aan Cercle en 30.000 BEF aan de Cerclejeugd.  Bovendien zit ik ook in de overkoepelende supportersfederatie alwaar ik actueel de p.r. verzorg.  Vroeger was ik er commissaris.  Elk jaar verkoop ik ook zo’n honderdtal abonnementen.
Ik ben ook lid van de commerciële cel, alwaar ik probeer geld en sponsors binnen te brengen.  Verder ben ik ook lid van de V.Z.W. Cercle Brugge, van Kring 12 en recentelijk ook van de beheerraad.
Vroeger heb ik ook heel veel busverplaatsingen meegemaakt, waaraan ik veel mooie en geestige herinneringen overhoud.  Nu ga ik altijd met de wagen aangezien dat sneller gaat, want ik wil meer thuis zijn om voor mijn 95-jarige tante te zorgen.
In 2001 kreeg ik de grootste onderscheiding inzake de trofee Robert Braet.  In de vorige editie kreeg ik ook al een nominatie.  Dit zijn voor mij twee tekenen van erkentelijkheid waarop ik zeer fier ben en die mij de nodige energie geven om mij nog meer in te zetten voor Cercle. Natuurlijk kent iedereen mij ook als schenkster van een hesp voor diverse tombola’s.

Het is helemaal niet evident dat een vrouw al haar (vrije) tijd spendeert aan een voetbalvereniging.  Vanwaar die Cercle-liefde, dat Cercle-engagement? 

Cerle Brugge KSV

M. Blontrock: mijn vader had vroeger een pluimslachterij, en met de ‘camionette’ die diende om het pluimvee te vervoeren, vervoerde hij in het weekend de (jeugd)spelers van S.K. Torhout (die ook in groenzwart speelden), en ik ging altijd mee met mijn papa.  Dat waren mijn eerste voetbalcontacten.  Verder speelden twee broers van me bij Wijnendaele en was mijn papa secretaris van die vereniging.  Bovendien was de familie van mijn man, Antoon Stael, een enorme Cercle-familie.  Sedertdien ben ik echt gebeten door de Cercle-microbe.  De laatste 40 jaar heb ik misschien vier matchen gemist!!!  Soms is het echt wel overdreven, zo heeft Cercle bvb. altijd voorrang op een familiefeest.
Ondertussen hebben ook mijn vijf kinderen en negen kleinkinderen de Cercle-microbe te pakken!

Wat is je taak precies binnen de beheerraad en hoe denk je dat in concreto aan te pakken?

M. Blontrock: op mijn persoonlijke aanvraag ben ik een soort van tussenpersoon geworden tussen enerzijds de supporters en anderzijds de beheerraad.  Dit is een totaal nieuwe functie op Cercle.  Vroeger was de relatie supporters-beheerraad eerder “een gesloten potje”.  Terwijl ik nu zal fungeren als een soort ombudsvrouw.
Verder zal ik me stevig inzetten in de commerciële cel: het aantrekken van financiële  middelen voor Cercle.  Zo zijn we nu bezig met de organisatie van de tweede sponsor-nacht van Cercle: dit is een banket en dansavond integraal ten voordele van Cercle.  De kostprijs tot deelname aan het banket bedraagt afhankelijk van de formule die je gebruikt 40 €, 80 € of 125 €.  De door u geïnvesteerde euro’s geven u recht op een welkomsattentie, aperitief, voorgerecht, hoofdschotel, dessert, koffie en diverse verrassingsacts.  Deze manifestatie vindt plaats op dinsdag 30 april 2002 om 19.30h in het logegebouw.
Wat me echt opvalt, is de goede sfeer, samenwerking en communicatie tussen de verschillende beheerraadsleden.  Het zijn allemaal mensen die door een vuur willen gaan voor elkaar en voor de vereniging.  Ook onze nieuwe voorzitter is een heel bekwaam en zachtaardig man, die steeds bereid is om iedereen te helpen.  Zowel meneer als mevrouw Schotte zijn heel sociaal bewogen.  Ik ben er van overtuigd dat Frans Schotte een voltreffer van een voorzitter zal worden, ik heb in ieder geval heel veel vertrouwen in hem.  Ik denk dat hij Cercle Brugge naar boven zal trekken!

Hoe denkt een fanatiek beheerraadslid over een eventuele fusie of samenwerking?

M. Blontrock: wat een fusie met de buren betreft, kan ik heel kort zijn: absoluut NOOIT.  Ook een fusie met een andere vereniging zie ik niet zitten.  We moeten onze eigen identiteit behouden.  We hebben immers stamnummer 12 en bestaan reeds 103 jaar, we zijn dus een vereniging met een rijke traditie, en het is die traditie die we in ere moeten houden.
Ook een samenwerking met de blauwe buren zie ik niet zitten, aangezien dit dikwijls leidt tot opslorping.  Een samenwerking met een financieel sterke en stabiele buitenlandse ploeg is voor mij bespreekbaar op voorwaarde dat het voor ons rendabel is, het mag ons niets kosten.

Befaamde slotvraag: Cerclewens?

M. Blontrock: zo vlug mogelijk naar eerste klasse want veel rendabeler.  Als eerste klasser kan je immers veel gemakkelijker sponsors aantrekken en geniet je van de televisiegelden!

Zoals je uit dit interview kan afleiden, staat Maria Blontrock met verve haar mannetje in deze harde voetbalwereld!
Bedankt voor dit gesprekje.

2020

In het artikel uit 2002 lezen we dat je nauwelijks vier wedstrijden gemist hebt in 40 jaar?

Ondertussen zijn er dat zes in … 58 jaar.  D.w.z. zowel thuis- als uitwedstrijden als Europees.  Ik dweilde dus heel wat stadions af.  Grote en kleine.  Sinds ik beheerraadslid ben was ik ook present op de officiële recepties, zowel thuis als zijnde bezoekende ploeg.  Zo bouwde ik heel wat relaties op, vaak vriendschappelijk, met bestuursleden (en/of hun echtgenotes) van andere ploegen.

In 2002 werd je het eerste vrouwelijk bestuurslid bij Cercle, maar ook bij het vzw-lidmaatschap was je bij de eerste?

Niet alleen bij Cercle denk ik.  Als ik het goed voorheb was ik toen de eerste vrouw in een beheerraad bij een 1e of 2e klasser.  Bij de vzw was ik de derde vrouw die toetrad, na Suzy Beernaert en Dorine Hautekiet.  
 

Cerle Brugge KSV

Bij de beheerraad zette je je ook actief in bij het onthaal van het bestuur van de bezoekers, merkte ik op toen ik om een of andere reden in die receptieruimte moest zijn?

Het receptiezaaltje in het logegebouw zette ik inderdaad op vrijdag klaar en bracht van thuis uit de nodige flessen drank mee.  Ik zorgde (en betaalde) ook de aangeboden broodjes.  Samen met een vrijwilligster zorgde ik voor de bediening.  Dit was zo tot voor twee jaar.  Thans lost men het anders op.

Naast vzw-bestuurslid ben je ook lid van BK12?

Daar ben ik ook lid van het eerste uur.  Ik probeer(de) me daar ook steeds verdienstelijk te maken door het werven van leden.

Ook van de werkgroep “evenementen” ben je een bezieler?

Daar lagen de klemtonen voornamelijk op de fandag en de nieuwjaarsreceptie.  Ik zette me actief in voor het werven van sponsors, zowel financiële sponsors of in natura.  Het koste moeite, maar het resultaat mocht er telkens zijn.

Cerle Brugge KSV

We lopen het rijtje verder af.  Je bent nog steeds voorzitter van de supportersvereniging Veldegem?

Met onze 44 jaar, zijn we een van de oudste supportersverenigingen.  Het jaarlijks feest in Veldegem is telkens een publiekstrekker.  Vorig jaar waren het er terug een kleine 220.  Omwille van corona kon onze 44e souper afgelopen juni niet plaatsvinden.  Met de opbrengst van onze jaarlijkse kaarting en ons “spaarpotje” konden we de Cerclejeugd toch een steun geven.  Met name de “sponsoring” van een bank (nvdr: zie verder) en een extra geldsom.

Hiermee kunnen we naadloos overgaan naar de twee volgende vragen.  Je bent ook sinds jaar en dag lid van het bestuur van de supportersfederatie.

Inderdaad.  Ik ben penningmeester.  Je kent me hé, als het “Cercle-centen” betreft wil ik er toezicht op hebben (lacht).  Ik heb thuis een kast vol met fardes met documenten en bewijsstukken van inkomsten en uitgaven betreffende de federatie.  Ik wil dit nauwgezet opvolgen.  Financiën moeten correct zijn.  Recent wou ik dit op een algemene vergadering van de federatie even toelichten, maar door omstandigheden kwam ik niet aan het woord.

Het woord “Cerclejeugd” viel reeds.  De jeugd valt onder de verantwoordelijkheid van de vzw.  Daar doe je ook je duit in het zakje?

Via de Veldegemse supportersvereniging proberen we sinds jaar en dag regelmatig financieel te steunen.  Zo “kochten” we recent een “Cercle jeugdbank”.  Dit betreft de zitbanken die voor de “Groene  Bron” aan de jeugdterreinen  (voor de kantine van Ricardo) staan.  Deze zijn er geplaatst om de ouders van de jeugdspelers enig comfort te bieden tijdens de jeugdwedstrijden.  Deze banken kon je aan € 800,00 sponsoren en die bank krijgt dan je naam.  Zo kochten de “Cerclevrienden Veldegem” een bank, kocht ik er ten persoonlijke titel eentje en verkocht er nog vijf aan andere  sympathisanten/groepen.  Dat waren er dus zeven van de negen.  
Verder zette ik mij, samen met een kleine werkgroep, ook in voor de Beloften.  Dit is een categorie die tussen wal en schip valt.  Ze behoren niet tot de jeugdwerking en ook niet tot de eerste ploeg.  We schraapten wat financiën samen, o.a. door een vrijwillige bijdrage van de toeschouwers te vragen bij de wedstrijden van de Beloften - maar dit mag nu niet meer -, en enkele andere initiatieven.  Zo konden we voor hen een uitstapje of een etentje voorzien of een andere kleine geste.
Ik moet zeggen dat ik uit die hoek (jeugdwerking en Beloften) wel dankbaarheid voel.  De TVJO David Carpels, is een correcte en beleefde man.  Heel detaillistisch en stipt ook, maar wat wil je, het is een oud militair zoals jij hé?  Wat er achter de schermen neergezet wordt, actueel bv. de verdeling van de kledij van de jeugd, is enorm.  Ook van Piet D’Hooghe, die als voorzitter van de vzw ook jeugdvoorzitter is, ervaar ik veel dankbaarheid.  Dit doet deugd.

Dat kan ik me best indenken, Maria.  Een woordje van dank of een schouderklopje kan wonderen doen (en de motivatie aanwakkeren).  Van motivatie gesproken, hoe zie jij het persoonlijk voor de toekomst?

Momenteel zie ik het nog zitten.  Ik voel me nog goed en Cercle, en je eigen verleden met de vereniging, zet je niet zo maar opzij.  Maar, toch moet je op een bepaald ogenblik dingen kunnen lossen.
In de supportersfederatie zou ik graag stap per stap mijn functie willen overlaten.  Bij voorkeur aan een betrouwbare jongere die ik geleidelijk aan kan laten inwerken.  In mijn vereniging in Veldegem, waar ik ook wel kan rekenen op een aantal medewerkers, vrees ik dat als ik er de brui aan geef, het geen lang leven meer beschoren zal zijn.  We doen dus nog even voort en de verplaatsingen maak ik ook nog graag mee.

“Een bezige bij”, omschreef Olivier haar in het artikel in 2002.  Bijna twee decennia later is dit nog steeds van toepassing.  Je bent een stuk Cerclegeschiedenis op zich, Maria.  En al botst het wel al eens in een discussie met de een of ander, wie je kent weet dat je slechts één  doel voor ogen hebt en dat doel is Groen-Zwart, tot de appreciatie van velen.
Bedankt uit alle Cercleharten!

(Georges Debacker)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Franck Kanouté

‘Geen stappen overslaan in mijn carrière’ 

Mijn tweede spelersinterview plande ik met Franck Kanouté.  De jonge Senegalese middenvelder was al een tijdje in Brugge, maar zijn overgang naar Cercle Brugge werd pas officieel op 1 september.  Hij zat meteen in de wedstrijdselectie tegen Anderlecht en maakte er ook zijn debuut na de rust.  Hij kon het tij niet meer helpen keren en Cercle verloor met 2-0.  Het relaas van een leuk gesprek met onze jonge middenvelder van 21. 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Iké Ugbo

 ‘Cercle is de ideale stap voor mij’ 


Een nieuw seizoen betekent uiteraard ook nieuwe spelersinterviews.  Voor mijn eerste opdracht trok ik naar de Cerclepub voor een interview met Ike Ugbo.  Vreemd om nog eens op Cercle te zijn na alle coronaperikelen.  Binnenkort zijn er opnieuw wedstrijden met publiek.  Ook voor deze aangename jonge gast zal dit wellicht een leukere ervaring zijn dan voetballen voor lege tribunes.  De jonge Engelse spits kende alvast een droomdebuut met een doelpunt tegen Mechelen.   Het werd een aangenaam gesprek met deze 21-jarige aanvaller die momenteel in Jabbeke woont.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Stuart Metcalf

Video analist

 “If you know the enemy and know yourself, you need not fear the result of a hundred battles.” Voor kennis van de tegenstander en van Cercle zelf, zorgt Stuart Metcalf. De jonge Brit komt over van Tottenham Hotspur, en versterkt sinds de start van het nieuwe voetbalseizoen de Groen Zwarte rangen met zijn ervaring als videoanalist. Redenen genoeg voor een gesprek met SHOT, enkele dagen voor het affluiten van de wedstrijd tegen KV Kortrijk en geheel op zijn ‘British English’.

Laat ons beginnen met een korte voorstelling van jezelf. Met wie heeft SHOT het genoegen?

Lees meer