koop tickets online

SHOT sprak met ... Strahinja Pavlovic

 ‘Ik wil gewoon zo veel mogelijk spelen.’

In de week voor de laatste wedstrijd van het seizoen (in en tegen KV Oostende) had ik een gesprek met Strahinja Pavlovic.  De jonge Serviër kwam in januari de groen-zwarte rangen versterken en maakte op zijn zachtst gezegd een uitstekende indruk.  De 19-jarige centrale verdediger kwam over van Monaco en maakte ondertussen ook furore in zijn nationaal elftal met ondermeer een gelijkspel tegen het Portugal van Cristiano Ronaldo.  Wat volgt is het relaas van een aangenaam gesprek met een speler die straalt van zelfvertrouwen.  En van ambitie.


Strahinja, traditioneel is onze eerste vraag er ééntje die peilt naar de ‘voorgeschiedenis’.  Kun je even je sportieve carrière beschrijven tot nu toe?

Met voetballen startte ik op de leeftijd van zes jaar.  Het was bij een lokale ploeg dicht bij mijn geboorteplaats, Sabac.  Het was eigenlijk een voetbalschool met de naam Savacium, waar ik begon met voetbal.  Tot mijn dertiende bleef ik daar.  De grootste club van mijn land, Partizan Belgrado, scoutte me en ik besloot de overstap naar de hoofdstad te maken.  Met  80 kilometer was de afstand eerder beperkt.  Ik doorliep er drie jaar lang de jeugdreeksen.  Op mijn zeventiende maakte ik mijn debuut voor de eerste ploeg.  Twee jaar speelde ik er voor het eerste team, ondermeer ook Europees.

Cerle Brugge KSV

In december 2019 geraakte bekend dat je overgenomen werd door Monaco. 
Klopt.  Ik vond dat ik klaar was voor een volgende stap.  De Franse competitie hoort toch bij de beste vijf van Europa.  Alle partijen werden er beter van en bovendien werd er beslist om mij nog een half jaar uit te lenen aan Partizan.  Ik kon dus het seizoen afmaken in Belgrado. 

Begin dit seizoen maakte je de voorbereiding mee met Monaco, maar dat verliep niet zoals je verwacht had? 
Dat kun je wel zeggen.  Ik was klaar om een volledig mijn kans te gaan bij Monaco, maar helaas liep ik Covid-19 op.  Dat hield me van het veld tijdens de belangrijkste periode van het seizoen met name de voorbereiding.  Tot overmaat van ramp voelde ik ook dat ik na de ziekte niet snel mijn oude niveau haalde.  Die tijd was voor mij echt zwaar.  Ik was negentien en was ook voor het eerst weg van mijn vertrouwde omgeving in Servië.  Ik zag het even niet meer zitten, maar kon me dan toch herpakken.  Op training werkte ik hard, maar ik geraakte niet verder dan de bank of een zeldzame invalbeurt.  Dat frustreerde me enorm.  Ik wil namelijk zo veel mogelijk spelen en belangrijk zijn voor de ploeg.  Gelukkig werd ik wel opgeroepen voor de Servische nationale ploeg en kon ik daar toch wat wedstrijden op niveau spelen. 

Cerle Brugge KSV

Toen kwam de winterstop en streek je neer in Brugge. 
Er waren voor mij verschillende opties.  Ik wilde gewoon matchen spelen en ervaring opdoen.  Er was interesse van verschillende ploegen in ondermeer België en Frankrijk.  Maar Monaco stelde me voor om uitgeleend te worden aan Cercle.  Ik heb daar toen enkele dagen over nagedacht, overlegd met mijn familie en dan uiteindelijk met volle overtuiging gekozen voor Cercle Brugge.  Ik popelde om de ploeg te helpen om het behoud af te dwingen. 

Hoe verliep je aanpassing?
Goed en snel.  Ik werd hier enorm goed ontvangen en opgevangen.  Meteen stelde ik vast dat er hier heel wat kwaliteit aanwezig was.  De accommodatie is goed en de spelersgroep gaf me ook meteen een goeie indruk.  Maar er was een gebrek aan vertrouwen en het feit dat de groep relatief jong is zorgde er mee voor dat er een grote druk was om te presteren.  Ik speelde quasi onmiddellijk de wedstrijd in en tegen Kortrijk.  Daar scoorde ik ook en dat was voor mij persoonlijk erg bevrijdend.  Ik was zo blij dat ik terug op het veld stond.  Het was super dat ik ook kon scoren en de ploeg kon helpen. 

Er kwam wat later een vernieuwde technische staf.  De resultaten volgden ook.  En jij speelde bijna alles. 
Dat was ook de bedoeling van mijn komst.  Aan spelen toe komen en resultaten neerzetten.  Beide zaken zijn gelukt.  De nieuwe staf bracht defensieve zekerheid.  We gingen met vijf achterin spelen, een systeem dat ik ken van bij de Servische nationale ploeg.  De laatste wedstrijden speelden we zonder uitzondering erg goed.  We pakten de nodige zeges, maar konden ook nog meer punten gehaald hebben.  We gaven de laatste tijd weinig kansen en doelpunten weg. 

Cerle Brugge KSV

Hoe schat je het niveau eigenlijk in van de Belgische hoogste klasse? 
Erg hoog.  De manier van spelen bevalt me hier wel.  Het doet me wat denken aan de competitie in Servië, al is het daar misschien nog iets fysieker.  Sowieso is de Belgische competitie de beste na de vijf grote Europese competities. 

De laatste twee zeges trokken jullie over de streep met tien man.  Zondag tegen KV Oostende dan maar met tien beginnen? 
Dat zou wellicht een unicum zijn.  We zullen maar best met elf aan de match beginnen.  Maar die twee zeges met tien man over de streep trekken, dat zegt veel.  Dat bewijst dat er in deze ploeg zeker kwaliteit en mentaliteit zit.  Er wordt voor elkaar en voor elke morzel grond gevochten.  Het had dit seizoen nooit zo ver mogen komen. 

Cercle is nu gered.  Was er een klein feestje in het spelershome deze week? 
Een echt feest is er niet geweest.  Je merkte wel dat iedereen nog meer ontspannen was dan voor de redding.  Bovendien hebben we nog één wedstrijd te gaan en is de focus er zeker nog.  Zondag op KVO kunnen we absoluut zonder druk spelen.  Ik verwacht dat we ook daar een goede partij spelen en dit seizoen in schoonheid kunnen eindigen.  Met drie punten dus. 

Cerle Brugge KSV

Hoe ziet de rest van het seizoen er dan uit voor je?  De competitie is na zondag gedaan. 
Dat is nog een beetje onzeker.  Wellicht wordt er nog wat doorgetraind en ik hoorde dat we ook nog wat oefenwedstrijden zouden spelen.  Nadien is het de bedoeling dat ik nog even naar Monaco ga.  De competitie in Frankrijk duurt wat langer.  Daarna ga ik naar Servië en ik kijk er naar uit om mijn familie terug te zien en de batterijen opnieuw op te laden. 

Je bent ook international voor Servië.  Onlangs speelde je ook tegen het Portugal van Cristiano Ronaldo?
Het feit dat ik mijn land mag vertegenwoordigen vind ik een hele eer.  Enkele weken terug begonnen we aan de campagne voor het WK in Qatar.  In de drie eerste groepswedstrijden haalden we 7 op 9.  Tegen Portugal was het een redelijk zware match.  De duels tussen Ronaldo en ik waren hard tegen onzacht.  In het begin van de match zag ik sterretjes.  Misschien toonde ik wat teveel respect.  Maar gaandeweg geraakte ik veel beter in de match en we slaagden erin om ze op een draw te houden.  De andere twee wedstrijden wonnen we.  Het zou een droom zijn om een WK te mogen spelen.  Hopelijk al in Qatar en waarom dan geen groepswedstrijd tegen België?

Volgend seizoen moet de ambitie zijn om vaste waarde te worden in het eerste elftal van Monaco? 
Dat is zeker en vast de bedoeling.  Ik keer terug naar Monaco en zal in de voorbereiding het beste van mezelf geven om in de ploeg te geraken en om aan spelen toe te komen.  Als ik merk dat het niet zal lukken, zal ik uitkijken naar andere oplossingen.  Dit kan ook een nieuwe uitleenbeurt zijn bij Cercle.  Ik heb het hier naar mijn zin.  Ik wil spelen op het hoogst mogelijke niveau. 

Het was alvast een aangenaam gesprek met een gast die blaakt van het zelfvertrouwen.  Laat ons hopen dat we hem op Cercle ooit eens live – met onze eigen ogen in het stadion - aan het werk kunnen zien. 

(Stijn Sinnaeve)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 228)

(periode van 03-06-1961 -> 10-06-1961)

  • Cercle

Grote vreugde en bijgevolg ook een groot feest in het groen-zwarte deel van Brugge waar op zondag 4 juni 1961 de lang verwachte promotie van Cercle naar Eerste Klasse gevierd werd.  Het feestprogramma begon met een ontvangst op het gemeentehuis van Sint-Andries want tenslotte situeerde het Edgard De Smedtstadion zich in deze gemeente, gevolgd door een optocht door de Brugse straten en een hulde in het Brugs stadhuis omdat Cercle toch vooral een Brugse ploeg was en, zoals de Bourgondische mens in de Vlaming het graag heeft, afgesloten met een lekker promoveringsbanket dat gevolgd werd door een luisterrijk Cerclebal in de Stadshallen om toch nog enigszins, in de mate van het mogelijke natuurlijk, wat calorieën te verbranden.  Het gedacht maakt ook reeds veel goed…

En, zoals gebruikelijk is bij dergelijke festiviteiten, vloeide er niet enkel veel inkt op voorhand maar vloeide er ook nog eens veel inkt na het feest want toen moest de krantenlezer nog alles, in geuren en kleuren beschreven, voorgeschoteld krijgen.  Wij starten alvast met een artikeltje dat voor de viering gepubliceerd werd :

Het is er dan toch van gekomen…” : “Inderdaad het is er van gekomen…  Groen-Zwart mag feest vieren, want “Cercle” speelt toekomend seizoen weer in Eerste Afdeling !  Dat het morgen zondag een Hoogdag wordt voor alle Cercle-fans, lijdt alvast niet de minste twijfel.  Naar wij vernamen werden voor het groot feestbanket reeds meer dan 250 inschrijvingen geboekt, en dat belooft !  Voor het Promoveringsbal zal het enthousiasme zeker en vast worden ten top gedreven, en terecht.  André Deschepper, de grote werker en bezieler van de feestelijkheden, verzekerde ons dat alles tot in de minste puntjes zal verzorgd zijn, zodat de Hoogdag van morgen zondag tot een echte en ware groen-zwarte vreugdedag zal uitgroeien.  Wij zijn er trouwens a priori van overtuigd.  Wij wensen van nu reeds alle Cercle-komitards, spelers en supporters gulhartig proficiat en vooral veel Cercle-pret op het groots feest !

Als vreugdevolle gebeurtenissen, zoals een promotie, je favoriete ploeg ten deel vallen kan dat ongetwijfeld de creativiteit van het individu prikkelen.  André Deschepper, in bovenstaand artikel reeds omschreven als de grote werker en bezieler van de feestelijkheden, beantwoordde aan die beschrijving en had dit bewezen door het “mannetje-met-de-ladder” te ontwerpen.  Het briljante idee was vrij simpel maar vaak is dat de beste garantie om het nodige succes te hebben.  Zijn ontwerp stelde een mannetje voor dat een ladder vasthield.  Onderaan de ladder kon je de tekst “Wij klimmen” lezen, bovenaan de ladder aangevuld met de sinds lang gekoesterde verzuchting “naar Eerste Nationale”.  Rond de ladder stonden de hoofden van trainer Delfour en de elf spelers die de promovering gerealiseerd hadden, afgebeeld.  Met andere woorden : een gegeerd hebbedingetje voor de echte groen-zwarte supporters !  Al zouden die supporters zich wel moeten tevreden stellen met een postkaart van het “mannetje-met-de-ladder”…

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Charles Vanhoutte

“ Ik wil altijd winnen”

De tweeëntwintigjarige Kortrijkzaan speelt sinds zijn veertiende bij Cercle.  Na afloop van het voorbije seizoen mag hij zonder blozen terugblikken op een echt doorbraakseizoen in de A-kern.  De supporters beloonden hem met “de gouden schoen van Cercle”, de Pop-poll van d’Echte.  Als toetje mocht hij in de slotwedstrijd op KVO met de aanvoerdersband opdraven.  Als ik me niet vergis is dit de eerste eigen jongere na Denis Viane.
Ik had, tijdens het spelersverlof en net na zijn terugkeer uit Tenerife (met een aardig kleurtje), een zeer uitgebreid gesprek - van enkele uren - (ook over meer dan voetbal) met deze jongeman die duidelijk met beide voeten op de grond staat.  In onderstaand verslag leest u de voornaamste voetbal- en persoonsgerelateerde items uit ons gesprek.

 

Lees meer