koop tickets online

SHOT sprak met … Sven Vandendriessche

Teammanager


Marc Van Lysebetten (voorheen bij AA Gent) werd aanvang dit seizoen aangeworven voor de functie van teammanager, na het vertrek van Nicolas Cornu die deze taak twee seizoenen waarnam .  Marc is echter een tijd onbeschikbaar wegens medische redenen en de vierenveertig jarige Sven Vandendriessche, die eerder ook voor deze functie solliciteerde, neemt actueel deze taak waar.
De seizoensaanvang is een zeer drukke periode voor de teammanager.  Vandaar dit artikel.   
Tijd dus om Sven even aan de Cercle-supporters voor te stellen, evenals een overzicht te geven waar hij zich zoal dient mee bezig te houden.

Je jeugdjaren situeren zich in Aarsele, inclusief de eerste voetbalstapjes?

Ik speelde inderdaad vanaf de allerkleintjes tot de A-ploeg in Aarsele.  Dit kende enkel een onderbreking met een jaartje scholieren in Kanegem (deelgemeente) en junioren in Tielt.  Op mijn twintigste ben ik echter definitief gestopt met voetballen.  Ik kampte met hartritmestoornissen.  Ik deed wel nog aan atletiek, trouwens nu nog, met o.a. een halve marathon.

Cerle Brugge KSV

Gestopt met voetballen, maar het voetbal bleef in het hart?

In het laatste jaar dat ik voetbalde speelde ik samen met (nvdr: wijlen) Ives Faelens, die ook nog met Deinze in 2e afdeling gespeeld heeft en belangrijk was bij de jeugdwerking van Deinze.   Hij was leerkracht, ik ook, en hij vroeg me toen ik stopte als speler of ik het niet zag zitten om jeugdtrainer te worden bij KMSK Deinze.  Zo ging de bal aan het rollen.  Ik startte met de Duiveltjes en bleef drie jaar bij Deinze.

Via Eddy Mestdagh ben ik bij Moeskroen terecht gekomen.  Daarna volgden zes jaar bij Club Brugge.  Hans Galjé had me via via gecontacteerd, Deinze had een goede band met Club Brugge.  Met de Préminiemen hadden we met Deinze de Beker van België gewonnen en dat was “groot nieuws”.  Ze wilden me toen reeds naar Club halen, maar ik had ondertussen mijn woord gegeven aan Moeskroen.  Na drie jaar Moeskroen polste Club nogmaals en dan ben ik er op ingegaan.

Daarna is je “Deinze-carrière” begonnen?  Van jeugdcoördinator tot clubmanager.

Klopt.  Ik had tijdelijk een andere job aangevraagd in het onderwijs, nl. in het internaat.  Daardoor was ik overdag thuis.  Op Deinze moest de “foot-pass” van de jeugd ingevuld worden.  Gezien ik overdag thuis was nam ik die taak op mij in het jeugdsecretariaat.   De algemeen manager (Eddy Mestdagh) kwam regelmatig eens langs en spotte soms (vriendschappelijk) “in het onderwijs heb je veel tijd”.  Kort na nieuwjaar volgde het ontslag van de Gerechtigd Correspondent (GC) van Deinze.  Eddy zat met de handen in het haar, want hij stond er alleen voor en had ook geen secretaris meer.  Hij belde me op en vroeg me eens langs te komen.  Ik kwam op zijn bureel en hij stelde: “Gij hebt veel tijd en ik heb u nodig”.  Toen kwam ik bij voorzitter Van De Weghe en die vroeg me om het licentiedossier in orde te brengen en op te volgen.  Dat heb ik gedaan en het is gelukt.  Van het een kwam het ander en ik werd GC.  Nadien vertrok ook Eddy en ik kreeg er wat extra taken bij en uiteindelijk vertrok ook de secretaresse.  Ook die taken kwamen bij mij terecht.  Uiteindelijk deed ik het secretariaat en samen met de voorzitter het management van de club. 
Ik kende eigenlijk vijf fantastische jaren.  Ik heb er hetzij halftijds, hetzij (een jaar) voltijds, gewerkt.  Dit was dank zij de voorzitter en de schoolfaciliteiten mogelijk. Die mensen hebben mij gelanceerd, en ik heb er veel respect voor.

Cerle Brugge KSV

Hoe ben je bij Cercle terechtgekomen?

Na vijf jaar ben ik gestopt bij Deinze en het vorige seizoen was ik eigenlijk niet meer actief in het voetbal.  Toch was het aan het kriebelen.  Mijn vrouw vroeg me waarom ik het niet eens opnieuw probeerde.  Ze zag die drang dat ik het voetbal nodig had.  
“Waarom ga je eens niet langs bij Cercle?”, vroeg ze me.  Je moet weten, mijn vrouw haar vaders vriendin destijds is hier conciërge geweest (Sabine).   In die tijd is mijn vrouw hier eigenlijk opgegroeid.  Ze was hier, als 16-jarige o.a., dagelijks.  Ze kende het huis dus.  Ze was ook voetballiefhebber en heeft ook nog bij Cercle gespeeld. 

Algemeen directeur Marc Vanmaele, die destijds ook nog bij Aarsele speelde, kende ik van vroeger.  Ik nam contact op en tot mijn verbazing mocht ik twee dagen later langskomen voor een gesprek.  Dit was rond nieuwjaar.  Hij vroeg me wanneer ik me gebeurlijk kon vrijmaken.  Ik stelde dat ik makkelijk verlof zonder wedde kon nemen.  Een stap die je na 19 jaar onderwijs wel kunt zetten.

In maart, zoals afgesproken, werd er terug contact opgenomen.  Het bleek voor de functie van teammanager.  Er was ook een andere kandidaat, wat logisch is.  Er werd uiteindelijk gekozen voor Marc.  Ik dacht “dedju” (lacht), maar er is natuurlijk maar één iemand die de job kan krijgen.  Vanzelfsprekend was er wel enige ontgoocheling maar ik dacht bij mezelf: “er komt wel iets anders”.
Iets later kreeg ik opnieuw telefoon van algemeen directeur Marc Vanmaele om even langs te komen.  Ik dacht dat er mogelijks een andere job vacant was, maar het bleek toch om de taak van teammanager te gaan gezien Marc Van Lysebetten voor een langere periode uitgevallen was.  Vanzelfsprekend hapte ik toe.  Ik hoop echter dat Marc snel terug beter is, want je wenst het niemand toe dat iemand je job overneemt omwille van jouw gezondheid.  Mijn contract is actueel tijdelijk. 

We stelden u nu ruim voor aan het Cercle-publiek, maar wat moeten de mensen zich  indenken bij de taken van een teammanager?

Moeilijk te omschrijven.  Het omvat zoveel aspecten en is zeer gevarieerd.  Ik probeer een, wellicht onvolledige,  opsomming te geven.
Vooreerst spelers die nieuw toekomen, en dat zijn er actueel heel wat.  Je moet administratieve zaken regelen zoals de ziekteverzekering, bankaangelegenheden voor de speler, een appartement gaan zoeken voor hen, na eerst reeds hotels te reserveren tijdens de tussenperiode naar een definitieve woonst, vervoer regelen als ze niet over eigen vervoer of rijbewijs beschikken, enz…
Ook het sportieve gedeelte kwam op gang.  Het organiseren van oefenwedstrijden en de bijhorende aanvragen bij de KBVB, het busvervoer, de voeding (ik hoef het niet allemaal zelf te bestellen, maar help toch even nadenken en ga bij de mensen langs die er voor verantwoordelijk zijn), enz…
Een aantal spelers krijgen een wagen ter beschikking.  Ik hou dus nauw contact met de garagehouder.  Het ter beschikking stellen van nieuwe wagens, opvolgen van het onderhoud.  Het vergt allemaal heel wat administratie.  Verkeersboetes met die wagens?  Ja die krijg ik ook onder mijn neus (lacht). 
Verder heb je nog de dagdagelijkse telefoontjes van mensen die je nodig hebben. Dat gaat van managers over immo-bureaus, spelers die vragen stellen, daarbij maken we vaak gebruik van WhatsApp (binnen de spelersgroep of individueel).
Als ik mijn dagelijkse planning bekijk komt er heel wat terug, naast de onverwachte vragen.  ’s Morgens start het reeds met een rendez-vous met de spelers en trainer, eventueel bij het onbijt.  Idem voor de maaltijd ’s middags.  Zijn er noodwendigheden bij trainingen?  Afin, de probleempjes oplossen die er zijn.
Ook tijdens de afzonderingen voorafgaand aan een wedstrijd ben ik er bij.  Tevens heb ik mijn zitje en taak naast de dug-out tijdens de wedstrijden (nvdr: zie foto).

Het heeft echter veel met ervaring te maken.  Het is iets waar je moet in groeien. Het is een uitdaging die zo variabel is dat je dagen voorbij vliegen.  Het leuke aan de job is ook dat je naar het eind van de week de spanning naar de wedstrijd toe meevoelt.  Je voelt die spanning in de kleedkamer, bij de trainers.  Dat is voor mij het grote verschil met mijn job in het onderwijs bv.  Dat competitieve, uitkijken naar het binnenhalen van drie punten, de sfeer errond.  Dat is wel zo voor iedereen die hier op Cercle aan het werk is denk ik.  Je voelt dat gewoon.

Ik voelde dat ik met een gedreven medewerker aan het spreken was, met passie voor zijn job.

 

(Georges Debacker)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Georges Debacker

"Cercleverzamelaar"


Deel 4 (slot)

In deze mini-reeks van vier delen stellen we u telkens een verzamelaar voor.  In de loop van de reeks zult u bemerken dat het begrip “verzamelaar” uiteenlopend kan zijn.
De opvatting is zo dat we telkens een artikel dat ooit betreffende de persoon in kwestie in SHOT verschenen is herpubliceren samen met een geactualiseerd gesprekje.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met… Danny Cattoor

"Cercleverzamelaar"


Deel 3

In deze mini-reeks van vier delen stellen we u telkens een verzamelaar voor.  In de loop van de reeks zult u bemerken dat het begrip “verzamelaar” uiteenlopend kan zijn.
De opvatting is zo dat we telkens een artikel dat ooit betreffende de persoon in kwestie in SHOT verschenen is herpubliceren samen met een geactualiseerd gesprekje.

Derde in de rij is Danny Cattoor.  Deze thans 62-jarige apotheker, woonachtig in Oostende,  werd veertien jaar geleden geïnterviewd door toenmalig SHOT-medewerker Stijn Van Wynsberghe.
Danny is de bezieler achter het “Cerclemuseum”.  Het is een “no nonsens website”, zonder franjes, maar met een schat aan gegevens.  Je kunt er alle spelers (en hun gegevens) terugvinden die ooit maar één minuut in een officiële A-wedstrijd van Groen-Zwart aantraden. Van diverse spelers is er ook een biografie te lezen.
We geven u eerst het originele artikel mee, dat in augustus 2006 verscheen, gevolgd door een update.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … David Diasson

"Cercleverzamelaar"


Deel 2

In deze mini-reeks van vier delen stellen we u telkens een verzamelaar voor.  In de loop van de reeks zult u bemerken dat het begrip “verzamelaar” uiteenlopend kan zijn.
De opvatting is zo dat we telkens een artikel dat ooit betreffende de persoon in kwestie in SHOT verschenen is herpubliceren samen met een geactualiseerd gesprekje.

Tweede in de rij is David Diasson.  Ik interviewde David een kleine zeven jaar geleden voor SHOT.  Daarbij ontdekten we zijn verhaal hoe hij Cerclesupporter werd door … een schoen.  Zo begon ook zijn Groen-Zwarte verzamelwoede.  Is hij er nog steeds mee bezig, vroegen we ons af?  We geven u eerst het artikel mee dat in het oktobernummer 2013 van SHOT verscheen, gevolgd door een update 2020.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Diederiek Vermeersch

Assistent Technisch Verantwoordelijke Jeugdopleiding (ATVJO)

Talent is een toevallige factor, het klimaat scheppen om talent in te ontwikkelen heb je echter zelf in de hand: een voetbalopleiding behelst niet alleen het voetbaltechnisch aspect, maar ook een begeleiding op sociaal vlak, op studievlak, op mentaal vlak. Je hebt nooit de garantie dat het lukt, maar je moet als club wel de omstandigheden creëren om talent op te leiden. Voor die functie bij de jeugd werd vorig jaar Diederiek Vermeersch aangesteld. 

Diederiek, kan je je kort even voorstellen aan de lezer?

Ik ben 46 jaar oud, heb een partner en ben in het dagelijks leven leraar Latijn en Frans in het middelbaar onderwijs. Daarnaast gids ik een paar keer per maand in Rome. 

Hoe ben je bij Cercle Brugge terechtgekomen?

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Hans Martens

"Cercleverzamelaar"


Deel 1

In deze mini-reeks van vier delen stellen we u telkens een verzamelaar voor.  In de loop van de reeks zult u bemerken dat het begrip “verzamelaar” uiteenlopend kan zijn.
De opvatting is zo dat we telkens een artikel dat ooit betreffende de persoon in kwestie in SHOT verschenen is herpubliceren samen met een geactualiseerd gesprekje.

We vangen aan met wellicht de grootste verzamelaar.  Hans Martens verbouwde zelfs zijn woning ingrijpend om het om te toveren tot een Cerclemuseum.  Ruim vier jaar geleden trok ik naar Wingene om het zelf te gaan bewonderen en Hans een interview af te nemen over hoe zijn passie begon en dusdanig uitgroeide.  Het artikel dat verscheen in het februarinummer 2016 van SHOT leest u hieronder, gevolgd door een update 2020.

Lees meer